Familie Feenstra in Engeland

Vanochtend gingen de oudsten weer naar de teenerchurch. Ze gaan in maart een try-out doen om de teenerchurch op de Vrijdag avond te doen. Ze vinden de opkomst wat tegenvallen!!!! Ik denk dat de kerken in Nederland er stinkend jaloers op zouden zijn. Marieke gaat vanaf Donderdag gitaar lessen krijgen van haar leidster van de Biblestudy. Ze vroeg of zij iemand wist die gitaar les geeft, blijkt dat ze dat zelf doet. Pappy, zo heet ze speelt ook mee in de band bij de teenerchurch. Ze komt aan huis. Handig dus!! Verder wil Marieke ook op turnen, ook daar gaan we komende week achteraan.
Judith is wat onzeker op dat front, wil ws wel gaan tennissen, wil dan eerst gaan kijken….. Tennisles wordt op school gegeven, voor en na schooltijd, ook erg handig. Ook wil ze een instrument gaan bespelen.
Luc wil op rugby, dat wordt hier vlakbij gedaan, we moeten nog even uitzoeken hoe we hem in moeten schrijven.
Het wordt tijd dat het spul weer naar school gaat. Ze hebben zelfs geen zin meer om naar het strand te gaan. Hangen nu in de kamer rond, en worden klierig…..
Nog 2 en 3 nachtjes slapen, dan is de rust weer gekeerd.
Zelf heb ik me opgegeven, samen met Margriet voor een cursus sieraden maken. Dat is hier een ware rage. Overal kan je accesoires kopen. Het lijkt me heel leuk.Ook ga ik natuurlijk weer beginnen met sporten en wandelen, ook dat kwam er in de vakantie maar weinig van. Allemaal weer grote plannen!

Dit is de tweede poging een stukje te schrijven voor het logboek, ik had al een heel stuk, computer viel uit, weg alles, helaas!!
Het is al weer even geleden, Marieke heeft al een stuk over het kamp geschreven, in die dagen was Judith lekker alleen met mams en pap thuis. Tijd voor aandacht en geen geruzie. De eerste dag, Woensdag was een regenachtige dag, Judith heeft heerlijk met de Bratz poppen gespeeld, en ik heb ondertussen wat poppen aangekleed en kleertjes hersteld. ‘s middags wilde ze toch wel even met iemand spelen, en bedacht dat Saverio, zoontje van Sharon, misschien wel wilde spelen.
Zo gezegd, zo gedaan, Sharon kwam gelijk op de thee, en gezellig bijgekletst over de vakantie, lekker hollands!!
Donderdag zijn we naar het Lunapark in Sydney geweest. Ik ben helemaal niet gek op kermissen en pretparken, maar ja, je moet wat doen om je schatje te verwennen! Gelukkig bleven mij de echte enge attracties bespaard, omdat Judith ook niet echt een enorme held is. De 8-baan, een smal, niet echt solide uitziend, baantje was al eng genoeg!
Daarna zijn we met de ferry naar Darling Harbour gevaren, om in de city schoolspullen te kopen. Dat hebben we in de grootste boekwinkel in Austalie gedaan. Oei, daar kan je wel een paar uur door brengen. Ik geloof dat deze winkel, Dymox, wel 3 verdiepingen boeken had!! We moesten wel hulp vragen van winkelpersoneel, want we wisten niet wat alles op het lijstje van school betekende. Een compass is een passer, verder allerlei verschillende soorten mappen, voor huiswerk voor schoolwerk etc etc. Toen we alles van het lijstje hadden, incl een enorme etui om alles in te doen, een etui heeft hier het formaat van een toilettas, zijn we weer teruggelopen naar Darling Harbour om daar vervolgens samen met Pieter een lekkere pizza te eten.
Ook Vrijdag was weer een lekkere luierdag, maar zo halverwege de middag wilde Judith toch wel weer wat ondernemen. Toen ik de website van Eveline las, las ik dat ze een wat mindere dag had, aanloop van gezellige mensen miste, gezellig even koffiedrinken, gewoon de leuke hollandse dingen miste. Ik belde haar op, en we zijn vervolgens bij haar op de koffie gegaan. We zijn lekker blijven hangen, samen eten, de mannen waren inmiddels ook van de partij, en Judith mocht ook nog blijven slapen. En zo heb je dan ineens een heel gezellig dagje, lekker hollands!!!!
Zondagmiddag kwamen de kids thuis van kamp, vol verhalen, en enigszins slaaptekort. Maandag-ochtend eerst maar even rustig-aan-aktie, uitslapen, en was wegwerken. Margriet was inmiddels ook weer in den lande, terug uit Nederland, en wilde ook graag haar verhalen kwijt, dus gelijk voor die middag uitgenodigd om bij te kletsen. Ook Eveline kwam met de kids. Anders bleef ze ook maar poetsen en opruimen, klaar om haar ouders die Woensdag komen, te ontvangen. En zo aan het eind van de vakantie maken ook daar de kids wat vaker ruzie als aan het begin. Dus dan wil je er ook wel eens even uit! Ze zijn met z’n allen lekker blijven eten, worstjes op de bbq en smullen maar. Lekker clubje 9 kinderen en 3 moeders.Wederom een heel leuke middag, kids vermaken zich in het zwembad, en de vrouwen kunnen lekker de laatste nieuwtjes bijpraten. Lekker hollands!!!
Wat is het leven toch slecht hier!!!!
Dinsdag zouden we naar de Waterworks in Manly. Helaas was het bewolkt en vrij veel wind, en aangezien dat allemaal waterglijbanen buiten zijn, zagen de kids er toch maar van af. We zijn wel naar Manly gegaan, maar hebben het Aquarium in Manly bekeken, en zijn daarna lekker gaan winkelen. Het was echt gezellig, niemand zeurde om naar huis te willen. Wauh uniek! O, ja ook nog even een proefrit gemaakt in een oude grote Mitsubishi Prado, maar het ding liep erg onregelmatig, en Judith zag er maar van af om mee te rijden. Doodeng, ma in zo’n onbetrouwbare oude grote bak te rijden!!! Nee, we houden het voorlopig nog maar weer een dagje met de Holden Barina. De aankoop daarvan hebben we in augustus iets te snel gedaan. Ik ben er toch wel achter dat je hier toch echt airco moet hebben, en het surfboard van Luc wil er ook niet echt in passen. We zoeken nog even verder.
Woendag nog een logeerpartijtje van de meiden, Marieke bij Margriet en Judith kreeg Nina te logeren.
Donderdag is het Australiaday. Tja wat het precies betekent weet ik eigenlijk niet echt. Alle Australiërs zijn vrij, vandaar dat Pieter maar ging werken. Nee, elke dag is er één op dit moment, ze zijn volop bezig een uitbreiding van Coca Cola Sydney binnen te halen (à 45 miljoen) , dus ook deze dag kon niet gemist worden.
Sandra en Tony, ouders van de Nederlandse school hadden het initiatief genomen een hollands dagje te organiseren, dwz een plekje afspreken, daar zwemmen, kletsen, spelen, eten, drinken en natuurlijk bbq-en. We moesten in Palm Beach over met de ferry en daar was een mooie picknick plek met strand en bbq’s. Iedereen had wat te eten en drinken mee, er werd gezwommen, maar de zon wilde niet echt doorkomen. Acheraf waren er toch redelijk wat verbrandde schouders en neuzen. Judith, onze held op sokken zag dat er nog al wat Jabbies(?), kleine krabjes waren, die zitten overigens diep onder het zand, vond dit echter toch reden genoeg, om niet het water in te gaan, al die enge beesten!! Liesbeth, Eelco, Iris en Tom, een nieuw Nederlands gezin was ook van de partij. Zij wonen in Mosman inmiddels, maar de container is nog niet binnen, dus zij wilden graag even onze extra tv lenen. Marieke had er inmiddels weer 2 fans bij, Iris en Tom waren stapelgek op haar. Weer een oppas adresje erbij. Dus Eveline, boek op tijd, want vol is vol!!! Ze zijn nog even lekker blijven hangen met een bakkie koffie, en zo alweer een op en top hollands dagje. Zo zie je maar weer, ook in Australië kan je het wel “gezellig hollands” maken. En meestal na zo’n dagje zeggen wij als Hollanders ook vaak, “Wat hebben we het toch slecht hé”.

Dat was weer een tijd geleden dat ik er wat in schreef. Ik heb nog anderhalve week vakantie en dan weer terug naar school. Ik ben van 18 Januari tot en met 22 Januari op kamp geweest samen met Luc. Het was een kamp van de kerk.

18 Januari:
We moesten om half 11 bij de kerk verzamelen. Er gingen (ik weet het niet zeker misschien meer) ongeveer 130 kinderen(zonder leiders) mee. Er waren 2 dubbeldekker bussen en 1 klein busje mee. TC ging samen in 1 dubbeldekker bus. TC is Klas 1,2,3 van de middelbare school. Dan was Senior High er ook nog en die zijn Klas 4,5,6. Het was anderhalf uur rijden. Toen we er waren regende het en we laadde alle bagage zo snel mogelijk uit. Ik weet niet meer wat we hadden gedaan maar niets speciaals. Het avond eten was zoals ze in Australie noemen “pies”

19 Januari:
Elke ochtend kregen we een soort kerk dienst met een band en hele leuke liedjes. Dat duurde ongeveer anderhalve uur. Toen hadden we “Quiet Time” en toen ging je alleen zitten met een stencil en dan stond er eerst op dat je moest bidden en waarvoor en daarna een stuk bijbel lezen en daarna vragen enzo. Toen gingen naar nog een soort dienst en dan ging je praten over een stencil dat je had gekregen en wat je er van vond. Elke keer wanneer dat klaar was hadden we “Morning Tea”. Hadden we drinken en wat lekkers. Daarna hadden we discussion group oftewel discussie groep. Toen ging je praten over wat je met Quiet time had gelezen en dan als je iets niet snapte dan gingen we erover praten en legde de leider het uit. (DIE MIDDAG)Daarna gingen met de bus naar het strand. Het was nog steeds niet lekker weer en het miezerde een beetje. EN iedereen had het koud. Dus gingen we naar de bioscoop en keken naar de film Narnia die veel kinderen al hadden gezien maar het niet echt erg vonden. Toen die avond aten we soort tortilla’s. En die avond hadden we Fire Site. Dan gaan we zingen en een leider praat over de hemel en hoe het uit er beetje gaat uitzien enzo.

20 Januari
De ochtend ging gewoon hetzelfde. We hadden naast de kamp gebouwen een baai waar we in konden zwemmen. Er was ook een boot met 2 banden erachter. Aan die banden ging je dan hangen en dat was echt heeeeel cool!!! En dat ging echt heeeeel hard!!!! daarna kon je gewoon zwemmen. Die avond aten we bonen, aardappelen en kip. Toen die avond (een beetje vroeg) hadden we een soort disco. We gingen ook limbo dansen en ik had gewonnen van 55 mensen!!!! Als ik het mag zeggen ik was eigenlijk best trots op mezelf. Ik ben nooit maar dan ook nooit goed geweest in limbo dansen. Maar ik won denk ik omdat iedereen me kei hard aan het aanmoedigen was. En daarna hadden we weer fire site.

21 Januari
De ochtend ging hetzelfde. Toen daarna hadden we scrunchy. Dan ga je allemaal (vieze) spelletjes doen met eten. ik zeg er een paar: Je had bijvoorbeeld ei blazen, dan had je een buis (slang) met rauwe ei. 2 kinderen moeten dan aan allebei de kanten staan en blazen en wie niet hard genoeg blaast krijg je dus al dat rauwe ei in je mond. Een ander spel, dan had je een appel met stroop en dan moest je het doorgeven onder je kind. ander spel, had iemand van je team scheerschuim op zijn hoofd en dan moest je chips op het hoofd gooien en dan moest je zoveel mogelijk chipjes op het hoofd hebben. ander spel, moest je met broodbeleg iemand gezicht schilderen bijvoorbeeld met pindakaas, smeerkaas, slagroom……. en dan had je nog veeel meer spelletjes. Het finale spel was dan had je een groot zeil. Toen kwamen de leiders met een grote pan aan zetten waar alle restjes eten inzaten van de afgelopen avonden. Het was veel en zag er echt heeeeel vies uit. 1 iemand van 1 team moest zeggen of diegene met het spel mee wou doen. Ik wou wel. Nou, je moest tegenover iemand van een ander team zitten met een groot stuk tussen jullie in. Daar kwam het eten(uit de pan.) Je moest een sok aan je rechtervoet. Die moest je dus van de andere speler uittrekken. Dan rolde je echt door het eten enzo…… Ik had de sok uiteindelijk uitgetrokken van de ander en dus had ik gewonnen. We stonken daarna!!!!! Toen mocht iedereen daarna in de baai springen. Die avond hadden we Fire Site.

Vakantie 2-14 Januari
Zaterdag 7 Januari (1e deel vakantie, 2e hieronder),
Eindelijk tijdens de vakantie eens de tijd gevonden een stukje voor het logboek te schrijven. Henriette en de kinderen doen een spelletje Triominos (“zal Oma Akke deugd doen”) en ik kan dus gaan typen.
Zoals jullie hebben kunnen lezen was het afgelopen zondag nog boven de 40 graden in Sydney en maandag begon onze vakantie. Daardoor hadden we in onze reistassen ook voornamelijk zomerse kleding, waar we later tijdens de reis wat spijt van hadden. Te weinig kleding voor wat kouder weer. De reis begon naar het zuiden waar het normaal (iets) koeler is. Wellicht enige verduidelijking voor de Hollanders: Wij zitten in Sydney op het zuidelijk halfrond en alles is bij ons omgekeerd: De zon komt op in het Westen en een zonnige tuin ligt dus op het noorden. Het laatste water in de badkuip draait de andere kant op het putje in en naar het noorden is het warmer en dus in het zuiden is het kouder.
Jervis Bay
Op de eerste dag regende het (ja dat kan ook hier) en de reis begon langs de kust naar Jervis Bay (zo’n 200 km zuid van Sydney). We hadden hier een appartement voor 2 nachten en dat was een heel mooi en ruim appartement met alles erop en eraan. Op maandag zelf verder niet veel gedaan, behalve winkelen en de meiden hardlopen.
Op dinsdag was het vroeg op voor Luc en mij, want Luc wilde nog gaan surfen en we moesten om 09:30 met een boot mee. Dus om 6 uur op en een eind rijden (12 km, want de Jervis Bay kent geen branding) en surfen. Om er te komen moesten we door een prachtig park waar we alleen al 6 kangaroes (in het wild) tegenkwamen.
Om 08:30 terug, snel samen ontbijten en dan naar de boot voor een Dolfijnencruise. In de Jervis Bay zitten hele kolonies dolfijnen, met name aangetrokken door het schone water.
We hebben tijdens de 2 uur durende tocht heel wat dolfijnen gezien en wat foto’s zijn op de site te vinden. ’s Middags dan weer met zijn allen naar dezelfde beach waar we in de ochtend ook waren geweest. Luc lag de hele middag in het water met zijn surfplank, maar hield het uiteindelijk toch minder lang vol (ca 4-5 uur) dan Judith, die het bodyboarden heeft ontdekt (liggend op een kortere plank met de golfen meegesleurd worden,richting strand natuurlijk).
Batemans Bay
Na een lekker ontbijt in het appartement hebben we de auto weer ingepakt om naar onze volgende stop te rijden. Die volgende stop was in Batemans Bay (weer wat zuidelijker langs de kust). Hier hadden we geboekt in een Chalet (zwitserse eigenaar) met wat kleine kamertjes, maar in een prachtige omgeving. Op woensdag geen echte hoogtepunten, behalve dan wellicht 55 minuten wachten op een lunchbroodje. Judith was die ochtend al om 7.30 uur wakker, en zag dan ook “Wallie” de waliby die in de tuin bij onze cottage woont. Die moest natuurlijk ook door mij gezien worden, en daar werd ik dan ook even voor wakker gemaakt.
Op donderdag hebben we Birdland Animal park bezocht: Een heel leuk, klein park met allemaal Australische dieren, dus er zijn weer heel wat foto’s van onze kids die walibi’s en andere dieren voeren en natuurlijk kreeg iedereen een python (slang) om zijn nek. Daarna zijn we inmiddels door en door verkleumd, het was 16 graden, en miezerde, naar de plaatselijke Target gegaan, om in ieder geval voor Luc een lange broek en iets met lange mouwen te kopen. In de middag hebben we Mogo town bezocht: een heel leuk oud mijndorpje (ooit 30.000 inwoners op zoek naar goud en nu nog 600 en levend van toerisme). Inmiddels scheen de zon weer volop. Hier zijn hele leuke foto’s genomen en konden we zowaar onze honger naar echte hollandse drop (“licorice”) bevredigen.
De volgende dag alweer inpakken en zijn we naar een goudmijn gegaan met veel historische gebouwen, machines etc, maar ook met de mogelijkheid je eigen “goudklomp” te vinden. Er zijn foto’s van de familie Feenstra die bij een watertje met een bordje bezig is, om die ene klomp te vinden. Het bleef echter bij hele kleine stukjes goud, maar die hebben we bewaard. Het was echter niet genoeg om de ring van Henriette (gebroken) te repareren.
Narooma
Ons derde adres is weer wat zuidelijker en wel in Narooma. Gisteren in ons motel (2 grote kamers met een deur er tussen) aangekomen en gistermiddag natuurlijk weer naar het strand geweest om te surfen (helaas met wat spetters regen).
Vanochtend (nadat de kids en ik heerlijk in het restaurant bacon en eggs etc. hebben gegeten, terwijl Henriette in de kamer een calorie-arm “shakeje” nam) hebben we een prachtige boottocht over de Pacific gemaakt met een “ranger” (soort boswachter) die eindigde op Montague Island, een eiland verderop in de oceaan. We hadden hier perfekt weer voor. We moesten vanuit de baai de zee op, door de enorme branding. Best even spannend, moesten ook reddingsvesten aan. We moesten even aan oma Uke denken, die zou dit nooit durven!!!! Ook op zee enorme golven, dat op zich was al een avontuur.
Op het eiland leven penguins, heel veel soorten vogels en een grote groep zeehonden die we van dichtbij konden bekijken. Wat opvallend was, was met name het kraakheldere water. Water van meer dan 20 meter diep en je keek tot op de bodem, echt helemaal onwerkelijk en bijna niet op foto vast te leggen. We hebben een tocht over het eiland gemaakt en veel geschiedenis gehoord. Toen we uiteindelijk weer op de wal stonden en even in het heldere water keken, zagen we zomaar een grote zeerog zwemmen (ca 1.5 meter breed en met staart ca 2.5 meter lang). Ook die staat weer op de foto natuurlijk.
Vanmiddag dan maar weer een middagje strand, en even nagevraagd waar we goed konden snorkelen. Dat kon in de Mystery Bay. We hebben het allemaal even geprobeerd, kleine visjes, zeeplanten, en Luc en Henriette die zelfs van heel dichtbij weer een hele grote rog zagen zwemmen! Echt prachtig, de dag afgesloten met een barbeque en nu dus een spelletje triominos.

Pieter Lieuwe

12 Januari (vervolg van onze vakantie),
Snowy Mountains (Jindabyne)
Op Zondag (8 januari) zijn we weer vertrokken en wel naar Jindabyne. Onderweg zijn we gestopt in TilbaTilba, een echt historisch stadje, en daar hebben de dames een mooi aangelegde tuin bewonderd, terwijl de mannen op een terrasje vertoefden met een capuccino en een diet-coke. Daarna doorgereden naar de Snowy Mountains. Als je daar rond rijdt is het een beetje onwezenlijk: Het was 35 graden en alles in dat gebied is gericht op wintersport: De meeste winkels verkopen ski’s en alle kaarten en dergelijke geven skipistes aan. We wilden ook nog naar een supermarkt en bij navraag bleek de dichtsbijzijnde Woolworths (zeg maar de hollandse Albert Heijn) in het naburige dorp te zijn, maar wel 60 km rijden! Daaruit blijkt ook maar weer eens dat de Aussies toch wat anders met afstanden omgaan. Toch nog iets dichterbij gevonden gelukkig.
We kwamen aan bij ons verblijf: Een vakantiehuisje in een klein complex. Het zag er leuk en ruim uit, maar bleek erg smerig te zijn: Leg een hand op de tafel en hij blijkt er aan vast te blijven plakken. Kopjes: Je durft er niet uit te drinken voordat er kokend water overheen is gegaan en … nu ja: Je begrijpt de strekking, dus we gingen maar uit eten. De kids wilden eerst het zwembad nog uitproberen, maar waren na 10 minuten al terug: Papa het stinkt er wel heel erg!
De eerste avond een broodje kebab gegeten, omdat we naar de film wilden (met misschien wel 10 andere gasten) en dat werd de Disney film: Narnia. Een heel lange, maar leuke film.
Voor de volgende dag hadden we een wandeltocht met een park-ranger geboekt. Het ging met de stoeltjeslift omhoog (wel gek: Uitstappen zonder ski’s) en van daar hebben we gelopen naar de hoogste berg van Australie, de Mount Kosciusko 2228 meter hoog. Dit was een tocht op hoogte van zo’n 13 km met lunch (een lunch pakketje) op de top van de berg. Er lag nog steeds wat sneeuw links en rechts. Luc had er eerst helemaal geen zin in (keek wel erg chagrijnig) maar fleurde later wat op. De rest heeft zich prima gehouden.
’s Avonds lekker pizza gegeten. Ik dacht: Laat ik maar gaan reserveren en daar was de pizza-dame erg blij mee: “Reservering? Fantastisch! Vijf personen? Helemaal geweldig!”. Het is duidelijk: Ze moeten het niet van de zomers hebben daar.
De volgende dag was Judith jarig en we hadden nog snel wat ballonnen opgeblazen en bij het ontbijt de kadootjes gegeven en daarna op weg naar de volgende bestemming.

Talbingo (10 januari)
Onderweg naar deze bestemming hebben we de Yarrangobilly Caves (grotten) bezocht. Het was daar heerlijk: Van buiten 35 graden naar binnen een graad of 11. De grotten waren prachtig met allerlei gekleurde vormen van miljoenen jaren oud. Met name Judith leek zich erg te vermaken: Waar de rest van ons gezin vaak achterin de groep te vinden was, was Judith de eerste achter de gids, om maar niets van het verhaal te missen!
Daarna doorgereden naar Talbingo, een gehucht van 300 inwoners en schijnbaar bekend omdat het de geboorteplaats is van de beroemde schrijver Miles Franklin (toch eens opzoeken wie dat is). Omdat het erg warm was hebben we wat verkoeling in een plaatselijk beek gezocht, wat de kids erg konden waarderen. De nacht hebben we verbleven in een heel leuk gezellig huisje met een mooie veranda. Judith was ietwat teleurgesteld, omdat ze geen telefoontjes kon ontvangen, en geen email kon lezen, we hadden daar in dat gehucht namelijk geen ontvangst.
De volgende dag wilden we eigenlijk gaan raften, maar konden in de buurt niets vinden, dus dan maar de tocht naar de volgende bestemming begonnen. In het dorp Tumut nog wat navraag gedaan naar een bezienswaardigheid of iets dergelijks, maar met een temperatuur van rond de 38 graden konden de kids alleen maar aan water denken. We kregen een mooie picknick plaats door van het plaatselijke toeristische bureau, vlakbij!! Ook dat was bij nader inzien weer zo’n 35 kilometer verder. Daar zijn de kids in een beekje druk bezig geweest met dammen bouwen. Wij wilden, inmiddels toch wel wat vervelend geworden van de vele vliegen, wel weer verder. We gingen voor de kortste route en dat was 120 km binnendoor, waarbij op meer dan de helft geen asfalt te vinden was en we zijn wel 3 autos’ tegengekomen. Halverwege was nog een gehucht (Wee Jasper) met een “restaurant”, maar zelfs het drinken (deels over datum) was niet te vertrouwen, dus voedsel hebben we helemaal achterwege gelaten. 10 km verderop (na veel gerammel op gravel wegen) kwam Judith erachter dat er een Bratz-pop kwijt was en dus maar weer terug, maar helaas: Bij het restaurant niets meer te vinden, dus maar weer op weg naar de volgende bestemming.

Yass (11 januari)
Ons adres daar was een Bed & Breakfast adres Corona Grove (een aanrader!) en dat was het beste tot nu toe: We hadden 3 slaapkamers, een zitkamer in een library (bibliotheek) en alles in heel oude stijl met prachtige meubels, grote veranda’s en veel historie. ’s Avonds weer uit eten (geen succes) en na terugkeer bij de auto vonden we Judiths pop onder de ruitenwisser. Een gezin die we hadden gezien bij het geweldige restaurant in Wee Jasper had de pop gevonden, wisten dat onze volgende stop in Yass was en herkende onze auto in de “main street” door de surfplank op het dak! Een fantastische ervaring: Dat dit nog mogelijk is.
Na een heerlijk rustige avond, Judith die lang met oma Uke heeft gebeld, omdat hier weer bereik was en met spelletjes en een goed boek in de library konden we heerlijk slapen.
De volgende dag (vandaag) hebben we heerlijk ontbeten. Volgens Marieke was het het beste ontbijt dat ze ooit had gehad: Eieren in elke vorm (van eigen kippen), zelf gebakken brood en croissantjes met zelf gemaakte jam, sapjes, koffie en thee en veel vers fruit.
Toen maar weer op weg, alhoewel we na zo’n 10 minuten weer terug konden, omdat Marieke haar oorbellen was vergeten. Toen ze die ging halen, bleek ook de beer van Judith er nog te liggen.
Na het vele gerammel van de vorige dag wilde iedereen de snelweg uitproberen. Zo gezegd zo gedaan en dus over de snelweg naar de volgende stop.

Moss Vale (12 januari)
Nu zijn we aangekomen in Moss Vale waar we 1 nacht overnachten in een klein huisje (cabin) op een camping. Vanavond lekker van de barbecue gegeten, maar Luc en Judith kunnen soms niet ophouden ruzie te maken, dus de stemming was niet fantastisch vanavond. Vanavond beiden maar eens serieus toegesproken, maar zien of dat helpt!
Pieter Lieuwe

Vrijdag 13 januari,
Op Vrijdag zijn we vertrokken naar de Blue Mountains. De kinderen waren wat teleurgesteld, omdat we in de Snowy Mountains niet konden raften, wat we eerst van plan waren. We wilden nog wat aktiefs doen en belden rond. Zo was er het plan om te gaan canying. Dat is de natuurlijke stroom volgen van water uit de bergen. Dat betekende afdalen, in water plonsen, waden, zwemmen, klimmen en klauteren. Echter vrijdag was het zulk slecht weer, mistig, regen, kou, dat we besloten het niet te gaan doen. Echter zaterdagmorgen toen we wakker werden was het weer stralend weer. We hadden al besloten om toch naar huis te gaan, zo dicht bij Sydney kregen we wel weer zin om lekker naar huis te gaan. Natuurlijk moesten we nog wel de Three Sisters zien. Het was inmiddels al weer zo’n 30 graden, dus op een flinke wandeling stonden ze ook niet te popelen. We gingen zo rond 14 uur naar huis, onderweg nog een lekker bakkie koffie met iets genomen. Het was weer heerlijk om thuis te komen, uit laden en wassen draaien, iets minder leuk. ’s Avonds toch nog wat leuks doen om de teleurstelling van het canying goed te maken. We gingen naar de film Nanny Mc Phee, een erg leuke film. Thuisgekomen van de film kwam ik er achter dat ik mijn tas bij de koffie stop had laten liggen,dom he! Pieter is vanochtend weer teruggereden om hem op te halen. Ondertussen heb ik alle was weggewerkt. Dan is het vakantie-gevoel snel weer weg. Maar onze heerlijke bruine huid laat zien dat we het goed hebben gehad, in Sydney was het deze weken niet echt goed weer zo hebben we inmiddels begrepen.
Henriette

Inmiddels hebben we de feestdagen achter de rug. Hebben we Nederland gemist? Nou, om eerlijk te zijn niet echt, sorry hoor! Kerstavond om 17 uur hadden we eerst kinderkerstfeest. Zoals altijd zat de kerk weer goed vol, boordevol kinderen van allerlei leeftijden. De kinderen van de verschillende zondagsschoolgroepen deden om de beurt wat, zelfs de allerkleinsten deden een liedje met gebaren, echt schattig. Ook hadden ze een filmpje gemaakt van een leidster van een van de zondagsschool groep samen met een handpop. Een heel leuk verhaal, de kindjes in de kerk vonden het ook heel erg leuk. Er werd natuurlijk veel gezongen. Om 19 uur, om 21 uur en om 23 uur waren er kerstnachtdiensten met band. Elke dienst werd met een andere groep voorbereid. Wij gingen naar de dienst van 21 uur. Het was heel mooi. Het eerste lied wat werd gezongen door 2 mannen en vrouwen bezorgde je echt kippenvel op je armen, echt prachtig!!! Zoals alles weer heel professioneel. Verder weer prachtige liederen gezongen door een profi-band begeleid. Ja, dat gaf een goed Kerst gevoel. Ook eerste kerstdag ’sochtends gingen we naar de kerk, dat hoort voor ons gevoel toch zeker bij Kerst, ook al brandde de nieuwsgierigheid bij de kinderen volop, want o die pakjes onder de kerstboom, wat zou er allemaal in zitten??? Vooral tijdens en na de diensten gingen mijn gedachten wel eens naar de kerk in Geldermalsen, waar we toch inmiddels ook heel wat diensten hebben bijgewoond, en mee georganiseerd. Hoe zou het daar dit jaar gaan? Wat wordt er dit jaar allemaal in de diensten gedaan? Dit jaar voor het eerst Kerstnachtdienst met Gluhwein na, lijkt me ook erg gezellig. Ook de ochtenddienst van 9.30 uur was afgeladen vol, er moesten zelfs mensen in het kerkportaal zitten, heel veel zelfs, maar ook daar hebben ze luidsprekers en konden ze de dienst volgen.
En dan eindelijk mochten na de kerk de pakjes opengemaakt worden. Ze zijn natuurlijk weer gruwelijk verwend. Om 16 uur vertrokken we richting de beach het was heerlijk weer. We hadden voor de sfeer een mini-kerstboom en kerstmutsen mee genomen. (zie foto’s kerst) En dan te bedenken dat er in Nederland op tweede Kerstdag zo’n 15 centimeter sneeuw ging vallen!! Wat een tegenstellingen. Nou die kou mis ik niet hoor, echt zwaar genieten elke dag dat mooie weer. Op tweede kerstdag begon voor Luc zijn surfles. Vier dagen lang kreeg hij les van 10 tot 11.30 uur. De eerste dag is hij behoorlijk verbrand, te lakoniek met smeren geweest, echt hij had de blaren op zijn neus. De tweede dag had hij bovendien aan de binnenkant van zijn benen allerlei open plekjes, tja en dan in het zoute water!!! Je begrijpt hoe dat voelt, gelukkig kreeg hij een wetsuit van de surfschool te leen. Dat was stukken beter. Inmiddels heeft hij ook zelf een wetsuit. Hij vindt het gelukkig erg leuk Dus het is allemaal echt de moeite en kosten waard. De surfplank moet natuurlijk ook mee op vakantie, dus ook nog maar dakdragers aangeschaft!!! Echt sparen doen we hier nog niet, we genieten volop van de mogelijkheden in dit mooie land.
De rest van de week dus elke dag naar het strand. Pieter had maandag (Boxing-day) en dinsdag vrij, en moest woensdag naar Melbourne. Zaterdag was het net als bij jullie natuurlijk oudejaarsdag. Het voelde niet zo, anders stond ik altijd oliebollen te bakken, maar bij 35 graden kon ik daar niet echt zin in krijgen. ’s Middags kwam Hanneke Kramer (uit Geldermalsen) met haar vriend bij ons langs. Ze had voor Judith nog een kaart van de klas mee. Het was erg gezellig, en Judith en Marieke gaven haar weer wat mee voor de klas in Geldermalsen.
Om 16 uur vertrokken we naar een picknickplaats vlakbij Neutral Bay, om het vuurwerk van Sydney die avond te bewonderen. We waren vroeg zat, konden lekker dichtbij parkeren en hadden een mooi plekje bemachtigd. We gingen samen met Sharon, Robbert en hun twee kindjes, van 5 en bijna 2 jaar oud. Om 21 uur, we hadden het inmiddels erg koud gekregen, waren we blij dat het vuurwerk begon. We waren vertrokken in korte broek, en hemdjes, maar we zaten hoog, met uitzicht op de Harbour Bridge, waar de wind venijnig koud was. Het was een prachtig vuurwerk, en leuk dat ze dat ook voor de kinderen al om 21 uur doen. Naderhand gingen we naar Pymble om bij Sharon en Robbert tot 12 uur verder uit te zitten . Om 10 uur ’s ochtends de webcam aan en Nederland gelukkig nieuwjaar gewenst.
Wat hebben we gemist??? Luc vooral het vuurwerk, Pieter zijn legale cigaret die hij altijd mag roken ivm met het vuurwerk aansteken. Ik, de geur en smaak van de oliebollen en appelflappen, we hebben ze alleen even voor de webcam mogen zien. Hier wordt dus helemaal geen vuurwerk verkocht. Je kunt alleen genieten van het vuurwerk afgestoken door de community. Het was dan ook een beetje vreemd, toen wij om 0.30 uur naar huis reden en geen knallen hoorden en geen rotzooi zagen liggen van vuurwerk. Heel kaal eigenlijk. Vandaag is een record voor Sydney voor wat betreft de temperatuur. Het is nu 44 graden!!!!! We zitten of in het zwembad of onder de airco. Ik ben de tassen aan het inpakken, want morgen gaan we 2 weken op vakantie. Prima weer om de laatste wasjes weg te werken, want in een kwartier is de was droog.
We gaan eerst naar Jervis Bay 2 dagen, dan 2 dagen Batemans Bay. Dan 2 dagen Narooma. Daarna landinwaarts de bergen,2 dagen in de Snowy Mountains. Door naar Talbingo, 1 dag, Judith is die dag jarig!!! Dan naar Yass,1 dag en dan nog 2 dagen de Blue mountains, en terug naar Sydney. Een mooie rondrit, eerst een weekje kustgebied en dan landinwaarts en dat allemaal in onze eigen staat NSW. Tot over een tijdje.