Familie Feenstra in Engeland

Vanavond voor de tweede keer naar de cursus sieraden maken geweest. We zijn nu met een armband bezig. Margriet en ik vinden het echt ontzettend leuk. En we gaan door met een vervolgcursus in de volgende term. Je leert allemaal technieken. We zijn de afgelopen week thuis al druk bezig geweest met heel veel oorbellen, en ook al enkele armbanden. Het is een verslaving aan het worden (al weer een verslaving erbij). Nu moeten we nog de juiste winkels zien te vinden waar je goedkoop materialen kunt krijgen. Want je kunt voor 3.50 dollar per stuk kralen kopen, maar dan wordt het wel een heel erg dure hobby! Ook de kinderen vinden het heel leuk om te doen. Marieke heeft al een ketting gemaakt, en zelfs Luc heeft al van houten kralen en met een haaientand een ketting gemaakt.

Wat betreft die andere verslavingen: sudoku’s maken, lezen, verven, sporten en nu dus ook beading. Pieter zei al gekscherend: “je moet straks nog een schoonmaakster en kok hebben omdat je daar geen tijd meer voor hebt, met al je hobbies.

Wat betreft de sudoku’s vooral in de zaterdagkrant staat elke week een sudoku van 5 kleine die met elkaar verbonden zijn. Ook Pieter is met deze rage gestart, en nu is het natuurlijk de sport wie de puzzel als eerste af heeft.

Binnenkort zal ik wat foto’s van de sieraden op de site laten zetten, zodat jullie het resultaat kunnen bewonderen.

Weer een baantje erbij. Gisteren moest Judith naar de grading van netball. Wat hield dat nou in? Ze wilden de teamindeling bekend maken, en per team moest een coach, een manager en een umpire aangesteld worden. Verder afspreken waar en wanneer de beste trainingstijd was. Het duurde even voor ik in de gaten had wat nou een umpire was, maar dat was dus een scheidsrechter. Aangezien er van mijn team maar drie ouders waren, en ik geen netball regels ken, werd ik dus aangesteld als manager, ofwel leider. Jobomschrijving: zorgen dat je een kompleet team hebt als je moet spelen, eind van jaar iets leuks voor je team organiseren, en veel email verkeer. We zullen zien hoe het loopt. De scheidsrechter moet nog gezocht worden, omdat de ene ouder al bij 2 soccerteams coach was. Aangezien ze de teams zo hebben ingedeeld, dat er alleen kinderen van haar school in het team zitten, kunnen ze gelijk na school op het veld van de school trainen. Dat is mooi makkelijk! Samen een geschikte dag geprikt en dan kunnen ze binnenkort beginnen.

Om 19 uur konden we de puppies ophalen. We kregen van alles voor ze mee. Ik wilde vragen of ze zindelijk waren. Wat is zindelijk?  Kids gevraagd, haalden ook de schouders op, Judith kwam geheel spontaan door de bocht: “Do they piddle everywhere?” Aan zulk soort dingen kan je merken dat Judith dus al een hele grote woordenschat heeft. Zij zit, doordat ze op een gewone school zit, ook als enige midden tussen de Aussies, dat heeft dus veel voordelen. Luc en Marieke zitten op een school waar iedereen matig in Engels is, midden tusen zo’n 80% Aziaten.

De puppies zijn een nacht gebleven, echt schattig, maar aangezien we nog nooit eerder zulk jong spul hebben gehad, weet ik nu wel dat het een heel werkje is. Omdat ze met z’n tweeën waren, speelden ze wel erg schattig, en holden iedere keer achter elkaar aan. Het was de bedoeling dat ze in de badkamer zouden overnachten, ivm met niet zindelijk zijn. Het gevolg was dat Luc en Marieke daar ook gingen slapen, matrassen erheen gesleept etc etc. Toen wij naar bed gingen en de puppies vervolgens in het bad wilden installeren, kwam er van beiden heftig protest, veel te ongezellig!! Marieke werd er wakker van, en installeerde ze bij haar in de buurt. Luc mafte lekker door. Ook vannacht blijven ze weer een nachtje bij ons logeren. Tja en ook op deze foto’s moeten jullie nog even wachten, aangezien Luc nog steeds geen tijd heeft gehad dit aan zijn moeder uit te leggen.

Vanavond krijgen we twee puppies, om voor een nachtje op te passen. We hebben ons namelijk aangemeld bij een dierenwinkel waar ze verkocht worden. Dat vind je in Nederland niet, puppies die in de etalage liggen te wachten om verkocht te worden. Gelukkig hebben ze hier dan een oplossing om ze na sluitingstijd ergens onderdak te geven. En vanavond dus bij ons! Als het goed is krijgen we ook rond Pasen wel weer een oppashond. Een vriendinnetje van Judith heeft ook 2 honden en die wilden met vakantie, en die komen misschien ook een paar dagen bij ons. Deze honden houden wel van lopen. Het laatste oppashondje wilde altijd maar halverwege de straat, ging dan op de weg zitten, je kon trekken wat je wilde, maar ze bleef zitten!!! Ik vind het juist heerlijk om lekker met de hond(en) te wandelen. Vanmiddag gaat Judith voor het eerst naar netball voor de grading, geen idée wat dat inhoudt.

Afgelopen maandag ben ik samen met Margriet voor het eerst naar de cursus “Sieraden Maken” geweest. We hebben daar een paar leuke oorbellen gemaakt. De cursus is 6 avonden. De volgende dag zijn we samen naar Hornsby gegaan om allerlei kralen en accessoires te kopen. De eerste 2 sorteerdozen zitten al vol met allerlei leuke gekleurde kralen. De meiden staan te popelen om de sieraden in ontvangst te nemen. Margriet zal ze voornamelijk voor haarzelf maken en om kado te geven. Zij heeft namelijk geen dochters. Waarop Marieke zei: “ze mag ze ook voor ons maken hoor!”In de volgende les gaan we beginnen met een ketting. Het is nu al, na 1 les erg leuk om te doen, wie weet wordt het een nieuwe hobby van me. Thuis ben ik ook al begonnen, het eerste paar oorbellen is af. Ook ben ik nog met verven bezig. Een oud schoenenkastje, ooit grenen, ga ik nu in een terrakleur schilderen, en opnieuw bekleden. Ook staat er nog een hoektafel, gevonden langs de straat, die ik wil gaan verven. Dus allemaal leuke dingen om te gaan doen.

Gisteravond hadden we een info-avond op de school van Judith. Voordat we gingen vroeg Judith aan me of pappa zijn pak aan zou doen. Ik vroeg daarop, hoezo, nou dat vind ik zo mooi staan. Toen ik vertelde dat hij dat ws niet zou doen, vroeg ze of hij dan wel dat lekkere geurtje op zou doen, wat hij elke ochtend op had. Dat zou hij vast, als zij dat graag wilde, wel willen doen. Dit allemaal om indruk te maken op háár juf. Ze heeft een leuke jonge juf, Ms Mc Millan, die de kids volgens mij goed aan kan. Ze vindt haar juf namelijk erg mooi. We kregen informatie over het leerplan, over algemene dingen, over regels, over huiswerk etc etc. De klas beschikt over 7 Apple computers!!! Er zitten 27 kinderen in de klas. De juf pakt ze nu stevig aan, zodat ze de rest van het jaar weten wat ze aan haar hebben. Judith vindt het nog steeds erg moeilijk om haar huiswerk te plannen, gisteravond, nadat we thuis kwamen van school, moest ze ook nog beginnen, ze was pas 21 uur klaar. Dat is natuurlijk veel te laat. Het is ook wel moeilijk hoor! Als ze thuis komt, wil ze het liefst spelen, of zwemmen. We hebben nu toch weer opnieuw de afspraak gemaakt om na schooltijd toch eerst even te gaan zitten voor het huiswerk. Kinderen mogen er maximaal een half uur  aan besteden. Maar ja, Judith is nogal een strebertje, het moet er perfekt uitzien, en het kost haar vanwege de taal toch altijd meer tijd.  

Ook ben ik inmiddels 2 keer naar de parenting course geweest. De leidster, ook een Nederlandse, heeft zelf ook 3 kinderen van dezelfde leeftijd als Luc, Marieke en Judith. Dat is al heel leuk op zich. De andere deelnemers zijn ook van gemengde komaf: Ieren, Denen, Australiers, en nog een Nederlandse vrouw, ook zijn er twee mannen bij aanwezig. Op zich gaat het nu thuis aardig goed, Judith is ook wat handteerbaarder, maar het is altijd goed om over de opvoeding te praten en tips en ideeën uit te wisselen.

Afgelopen Vrijdag kwamen er weer mensen kijken bij ons huis. De verkopende makelaar, die gezegd had dat ze ons niet voor Zaterdag weer lastig zou vallen vroeg dit, en vooruit dan maar. Aangezien vrijdagochtend mijn verwenochtend op de sportschool is, mijn tijd voor mezelf, moest ik helaas de sauna, stoombad ed overslaan dit keer, omdat ik om 12 uur thuis moest zijn om de mensen binnen te laten. Het was wat druk op de weg, dus ik kwam om 12.04 uur aangereden. Om 12.01 uur had Pieter de makelaar al pinnig aan de lijn. Zo van: “hier zal Mike (de eigenaar van het huis) niet blij mee zijn”. Verder maande ze mij voortaan de luxaflex open te houden. Ik had ze special dicht gedaan omdat het die dag zo rond de 30 graden was, en het anders erg warm in huis zou worden. Pieter en ik waren geheel niet blij met mevrouw de makelaar, dus hij heeft een pittige mail aan de eigenaar gestuurd. Eventueel kunnen we, omdat we een kontrakt tot augustus hebben, met een optie voor nog een jaar het hen ook heel erg lastig gaan maken.Het is ook een beetje dat mens wat ons irriteert. Doet als of ze heel beleefd is maar ondertussen……

De verhurende makelaar, die er door de eigenaar(Mike) uit gegooid is, kwam special nog vorige week bij ons langs omdat ze gezien hadden dat het huis te koop stond, en wees ons in ons kontrakt op onze rechten als huurders, en bood bovendien hulp aan mochten er problemen rijzen. Die zijn echt reuze aardig!

Vandaag hield Judith haar kinderfeestje. Om 12.30 uur werden de 9 meisjes verwacht, waarna we naar Hornsby vertrokken voor een beadingparty. Ze mochten elk een ketting en een armband maken. Ze mochten zelf de kraaltjes uitzoeken. Eén meisje klaagde over misselijkheid. Ze zag er ook wat wit uit. Had nog niet gelunched. Ze zag ook nogal bleekjes, en ik heb vaak bij mijn kids als ze last van misselijkheid hebben dat ze dan een hol gevoel hebben, trek hebben. Luc ging een broodje voor haar halen, en ja hoor, ze knapte zienderogen op. Misschien had ze ook nog niet ontbeten???? Ik ging er toch vanuit dat ze gegeten zouden hebben, anders zou ik het wel op de uitnodiging zetten. Een ander meisje klaagte vervolgens over hoofdpijn, maar daar heb ik maar even geen aandacht aan besteed, ook niets meer van gemerkt later. Anderhalf uur later gingen de meiden trots met mooie ketting en armband de deur uit. Thuis werden er cakejes versierd, altijd een succesnummer, en de kadootjes uitgepakt. Judith is echt reuze verwend, allemaal erg leuke dingen gekregen. Sieraden, knutselpakketen, leesboek en nog veel meer. Daarna plonsten ze allen het zwembad in. Het was er de perfekte dag voor met een temperatuur van rond de dertig graden. Toen om 17 uur nog patat en een ijsje, en om 17.30 uur kwamen de ouders de meisjes weer ophalen. Judith heeft genoten, was echt jarig. Ze heeft ook wel eens een verjaardagsfeestje gehad, dat ze zelf zo gestressed was, dat ze er niet van kon genieten, maar deze keer dus totaal niet. Haar eerste kinderfeestje gehouden in de zomer (In Nederland is ze natuurlijk in de winter jarig), en met alleen maar Engelstalige meisjes. Foto’s hiervan volgen nog, ik weet nog steeds niet hoe ik ze op de site moet zetten.

‘s Avonds opa nog even gebeld, die had ook feest, want hij werd 70 jaar!! Dat is toch wel jammer dat we niet even een taartje konden halen. Die taartjes moeten we in juni dan maar inhalen!

Ik geloof niet dat we hier nog erg lang blijven wonen, in dit huis, bedoel ik natuurlijk. De makelaar belde al weer, of as Vrijdag ook weer een bezichtiging plaats kon vinden. Ze vertelde ook dat ze wel verwachtte dat het huis wel met een week of 3 a 4 verkocht zou zijn. Oeps, gaat toch sneller dan we dachten. Toch maar weer even op internet gaan kijken wat er zoal te huur staat. Aan de ene kant zoeken we iets als in Geldermalsen, aan de andere kant, kids zitten hier nu op school, sport kerkclubs etc. Niet echt handig dus. Ook mijn vriendinnen, die ik hier gemaakt heb, zijn inmiddels wel zo belangrijk om die in de buurt te hebben. Iets dergelijks als we in Geldermalsen hadden, vind je hier veel verder weg wel, maar dan zit Pieter met enorm veel reistijd naar zijn werk. Zitten we ook niet echt op te wachten.
Spannend weer hoor! Wordt vervolgd.

Gisteren hadden we open huis. Ons huis staat namelijk sinds een week te koop. Dat kwam inderdaad een beetje onverwacht. We hebben een kontrakt tot augustus, met een optie op nog een jaar. Maar de eigenaar, zelf woonachtig in Qeensland, wil er van af. Dus gisterochtend allen eigen kamers opruimen, zorgen dat het er netjes uit ziet. Dat zou je zelf ook willen als je je huis te koop aanbiedt. En ze kunnen echt heel goed opruimen hoor, alleen meestal niet op de momenten dat je het zou willen, maar nu hielpen ze heel goed. Van 14 tot 14.45 uur moesten we ‘m smeren. Het blijkt dus dat het huis voor meer dan 1 miljoen dollar te koop staat! Het is misschien te vergelijken met een huis met zwembad zoeken in de Randstad in Nederland. Er staan hier echt heel veel huizen te koop en ook te huur. Men is hier omdat hier veel mensen tijdelijk wonen(expats) ook echt op die markt ingesteld. Er was een stel wel heel erg geinteresseerd. Die waren ook nog steeds aan het foto’s maken en overleggen, toen wij om 14.45 uur weer terug kwamen. Ik hoop dat we van de week meer weten. Ik word er toch wel wat onrustig van. Moeten we nu al gaan zoeken, of pas in augustus, of kunnen we wel nog langer huren. Op zich een ander huis is niet echt heel erg, hoewel dit een heel fijn huis is, maar je hoeft niet zoals anders als je gaat verhuizen te gaan behangen of verven. Wel moet je natuurlijk weer alles gaan inpakken, veel werk weer. We willen wel graag hier in de buurt blijven, zodat de kids op hun scholen kunnen blijven
Ik ga nu stoppen, inmiddels is de computer 4 keer spontaan gestopt, oververhit of zo of virus, weet ik veel, ik ben het spuugzat!!! Elke zin gelijk saven, anders moet ik weer opnieuw beginnen. Andere keer weer meer.

Een taxichauffeur, zo voel ik me momenteel.
Eerst Judith uit school gehaald, dan met Marieke naar de optometrist. Ze moet inderdaad een bril, voor ondertiteling en schoolbord. Ze heeft een hele moderne rode uitgezocht. Toen met Judith naar club van de kerk. Ze vond dit heel erg leuk. Eerst veel spelletjes gedaan, dan even over de Bijbel, en wat drinken en eten, en toen weer spelen. Ze gaan ook op kamp in de winter(hier), dan zitten wij in Nederland. Ze vindt het wel jammer dat ze daar niet heen kan. Maar dit jaar wil ze (gelukkig ) nog mee naar Nederland. Toen weer naar huis, snel Luc en Marieke eten geven, die weer naar Biblestudy, Judith opgehaald. En toen was Pieter gelukkig thuis om ze om 20 uur weer op te halen.
En het fijne van dit alles is, dat het hier zo enorm druk is rond 15.30 tot 18 uur. Over 2 kilometer doe je dus gewoon 20 minuten. Woonde ik maar weer in Geldermalsen. Daar gingen ze overall op de fiets heen, en is het verkeer niet zo afschuwelijk druk.!!!!
Judith vertrekt naar buiten(‘t is half , spelen met het nieuwe buurmeisje Bethany. Leuk, anders hangt ze ook maar voor de buis. Ze is deze week wel weer heel erg moe, nieuwe klas, nieuwe juf, dus ze doet weer erg goed haar best. Dan is het lekker als ze zich even buiten uit kan leven
O, ja nu even wat anders, hoeveel handtekeningen je hier niet zet in een week tijd. Het is jammer dat ik de tel niet bijgehouden heb. Maar ik weet zeker dat het er zo rond de dertig zijn. Elke dag komen ze weer met een ander formuliertje thuis. Bv: toestemming dat ze op school de dokter mogen bellen, toestemming om op de foto, of film te mogen, toestemming om tijdens school te mogen lopen, bv naar bos, of sportveld, toestemming om op de klassenlijst vermeld te worden, toestemming om naar de oogarts te mogen, vervolgens komt er dan een briefje terug om een handtekening te geven dat ze er ook geweest is. Vervolgens nog voor alle sporten natuurlijk nog handtekeningen, liefst in drievoud enz enz. Ik denk dat ik maar eens een stempel laat maken!!!!

Nou het ritme van school zit er inmiddels weer in.
Wel heel lekker hoor, tijd om weer lekker te sporten en zo.
Gisteren heb ik me weer heerlijk uitgesloofd bij de spinning. Ook Vrijdag was ik daar toen heb ik een uur pilatus en een uur lo-lite gedaan, soort makkelijke aerobics. Vervolgens sauna, stoomcabine, relaxen in de aromatherapie-ruimte. Het leven is zo slecht nog niet. Alleen mis ik dan een gezellige vriendin om mee te kletsen. De meesten hebben hier al een sportabonnement (van mijn vriendinnen), en er zijn er niet zo veel die willen spinnen. Bovendien moet je er zo’n 15 kilometer voor rijden. Spinninglessen worden nog niet overall gegeven.
Gisteren hadden Marieke en Luc zwemwedstrijden van de school. Luc had het heel goed gedaan, een keer eerste met schoolslag, een keer tweede met freestyle en met estafette was zijn team derde. Marieke viel niet in de prijzen.
Judith is vandaag met de hele school naar het Olympic parc voor zwemwedstrijden. Ze doet alleen niet mee met de wedstrijden, is nl niet verplicht. Ze vindt dat ze de freestyle nog niet goed genoeg kan.
Ik ben vanochtend samen met Margriet een uur wezen lopen. Daarna bakkie thee, en toen thuis het eten klaargemaakt voor vanavond. Op Dinsdag is het altijd wat improviseren, omdat we naar de Nederlandse school moeten, zijn dan meestal om 18.30 uur thuis. Zal straks nog wel lastiger worden als de kids met alle sporten beginnen.
Gisteren met Sharon, Eveline en Margriet afgesproken dat we weer willen afslanken. Na de zomervakantie zitten er altijd wel een paar teveel aan, dus we pakken het samen weer op. Ik, als ex-leidster zal ze daarin motiveren . Ook is de wekelijkse wandeling weer ingepland en worden de gewichten wekelijks gemaild. Ja , het wordt nu serieus. Van overgewicht, ofwel van niet lekker in je vel zitten , kan je ook heel chaggie worden, en dat moeten we natuurlijk niet hebben!
Wordt vervolgd!

Ok, dit is weer de tweede poging om een stukje voor het logboek te schrijven. De adapter van de computer heeft het nu, na een reparatie met bruine pleister, omdat het snoer was gebroken, toch echt opgegeven. Nu dus op Pieter zijn laptop bezig, om toch nog even mijn verhaaltje kwijt te kunnen van gisteren en vandaag.
Vrijdag zijn we, zonder mannen dit keer, 4 vrouwen, lekker uit geweest. We hadden iets te vieren, we hadden het gewoon nodig. Je moet toch een reden verzinnen. Kids lekker naar school, mannen weer aan het werk, reden voor een feestje. De mannen mochten het thuisfront verdedigen, of er werd oppas ingezet. Opgedirkt, of snel nog wat laatste make-up op, omdat de kinderen toch weer wat meer tijd vroegen dan gepland, op weg naar Hornsby. Samen met Eveline, Sharon en Margriet een avondje gezellig bijpraten, zonder onderbroken te worden door kinderen. Foto komt onder februari 2006. We hebben veel gelachen, serieus gepraat, herinneringen opgehaald, elkaar nog beter leren kennen. Het was bere-gezellig. De conclusie was: Dit moeten we zeker vaker doen. We hebben het nodig!We hebben heerlijk gegeten in Blu in Hornsby met de “zingende ober”.Een volgende keer gaan we langer van huis, en misschien eerst lekker shoppen, dus mannen: je weet wat je te wachten staat!
Nou was het niet echt laat dat we thuis waren, ik denk zo’n half 12, maar als je ’s nachts door kleine kinderen nog 1 à 2 keer wakker wordt gemaakt, dan is elk uurtje dat je anders meer maakt toch wel meegenomen. Dan kan 23.30 uur toch wel laat zijn.
Daar heb ik gelukkig geen last meer van, ik kon tot half 10 uitslapen.
Vervolgens hebben we de dag ingevuld met een lekker kopje koffie drinken, rustig bijkomen en toen richting shoppingcentre. Vandaag namelijk, kon je je inschrijven voor diverse sporten. In het winkelcentrum waren de clubs van St. Ives en omgeving vertegenwoordigd om de inschrijvingen in ontvangst te nemen. Luc heeft zich voor rugby ingeschreven. De vraag of hij snel was of sterk? Sterk natuurlijk!!! Dus dat wordt knallen!!!!
Judith heeft zich na wat aarzelen (“ik ken niemand”) voor netball ingeschreven(soort korfbal). Op haar school zitten ook veel meisjes op netball, dus dat komt goed uit. Verder gaat Judith met tennisles beginnen. Tennisles wordt voor schooltijd gegeven van 7.45 uur tot 8.45 uur. De tennisbaan ligt op het schoolterrein.
Marieke had zich van de week al opgegeven voor gymnastiek en heeft inmiddels haar eerste gitaarles erop zitten.
Hierna moesten natuurlijk de benodigde sportkleding en -attributen verzameld worden. Topdagen voor de plaatselijke sportwinkel! Affijn het geld stroomde weer de portemonnee uit, nu maar hopen dat ze niet elk jaar willen switchen van sport.
Vervolgens Luc en Marieke bij Sharon en Robbert afgezet omdat ze daar op moesten passen. Robbert stond ondertussen bij ons voor de deur om de kids op te halen. Miscommunicatie, oorzaak(?): geen drank hoor Robbert!!!
Wij hadden die middag alleen Judith thuis, tijd om de auto een grote poetsbeurt te geven en het halve strand, wat inmiddels in onze auto’s lag eindelijk eens op te zuigen.
Samen met Judith een leuke film gekeken en om half 10 werden Luc en Marieke weer netjes thuis afgeleverd. Ze doen het echt heel leuk. Ze vinden het heel leuk en de kinderen en ouders zijn reuze tevreden over hen. Erg fijn om dat te horen.
Ik hoor net dat de adapter toch weer gerepareerd is, dus kan ik het nog even on line zetten op mijn eigen laptop.

Het is nu 9 uur ‘s ochtends, ik ben net Judith lopend naar school wezen brengen, in het kader van we zitten hier al zo veel in de auto. Ik zit nu uit te wasemen achter de laptop, terwijl de druppeltjes langs mijn armen en benen lopen. Het is hier nu al 24.9 º Celsius met een luchtvochtigheid van 91 %. Echt vies plakkerig weer dus.
Kan gelijk de tweede keer onder de douche.
Pieter belde net, die had vanochtend zijn eerste tenniswedstrijd met een college op zijn werk erop zitten. “Ik zweette zelfs!!!”, meldde hij.  Zeer bijzonder voor hem. Ik zal hem vragen zelf het verslag van de wedstrijd te doen.
Judith kwam opgetogen thuis gisteren. Ze had de “leuke” juf, en verder zat ze in de klas bij Nina en haar buurmeisje (wat ze nog niet wist dat haar buurmeisje was)
Twee huizen verder stond namelijk een huis te koop, daar zijn in de vakantie dus mensen komen wonen uit Engeland, een gezin met twee kinderen, een jongen en een meisje. Het meisje, Bethany dus van Judith haar leeftijd en nog een jongen van 11 die voor het eerst naar de highschool gaat. Ze heeft gisteren al met haar gespeeld. Een leuk kind, alleen met een behoorlijk dialect, daarbij praat ze ook nog eens heel snel, dus Judith kon haar niet altijd volgen.
2 Februari, broerlief Bert is jarig, gefeliciteerd! Ook Puck( dochter van Eveline,oppaskindje van Luc en Marieke) is jarig, we zullen haar vanmiddag even gaan feliciteren.