Familie Feenstra in Engeland

Vervolg van dinsdag 21 maart: Judith had toen haar spreekbeurt, en de klas stemde toen, wie er door mocht gaan naar de volgende ronde. Judith had zichzelf niet hoog ingeschat, omdat ze de tijd niet vol had gepraat. Tot haar verbazing ging ze samen met nog 9 anderen( van de 27 kinderen van haar klas) door naar de tweede ronde. Vandaag had ze de tweede ronde, had haar speech iets langer gemaakt, en ja hoor, door met nog 4 kinderen naar de derde ronde!!! Judith haar juf kwam vol trots naar mij toe, om te vertellen hoe trots ze op Judith is, en hoe zelfverzekerd ze daar voor de hele klas haar verhaal stond te vertellen!! Knap he!

Ook Luc en Marieke doen nog even enorm hun best om de laatste meritcarts in de macht te slepen. Marieke had er geloof ik al 50!! Luc is bezig om de 30 te gaan halen. En waarom doen ze dit alles, om een gratis ticket voor de bioscoop te bemachtigen. Deze worden overhandigd op de graduation-day, dit is de laatste dag op school, waarop ze het toegangsbriefje voor de St Ives Highschool zullen krijgen.

Na veel overwegingen, en druk van de coach van Pieter zijn komende voetbalteam, toch maar besloten te gaan voor de voetbal wedstrijden van zondag. Gisteren dus een complete keeperuitrusting aangeschaft. De oude voetbalschoenen waren nog aanwezig, maar vielen door het verloop van jaren enigzins uit elkaar. Ook de keeperhandschoenen waren in een dusdanige konditie dat ze het succes van vervlogen jaren niet meer lieten zien. Kompleet in de nieuwe outfit toch maar even naar het dichtsbijzijnde sportveld, en al even geoefend met de kids. De techniek was nog aanwezig, alleen het lichaam was iets minder soepel dan zo’n 10 jaar geleden. Nou is het de afgelopen dagen wat onvoorspelbaar weer, zo nu en dan komt er een bui naar beneden storten, maar nu kreeg hij gisteren te horen dat de wedstrijden afgelast zijn, vanwege weersomstandigheden!!!!! Het is nu dus de betreffende zondag, het is 23 graden, prachtige blauwe lucht met mooie witte wolkenpartijen. Als ze in Nederland onder deze omstandigheden wedstrijden af zouden blazen, zouden er waarschijnlijk maar zo’n drie wedstrijden per jaar gespeeld kunnen worden. Een voordeel is wel dat hij nu met Luc naar de rugby-wedstrijd kan gaan.

Vandaag dan maar weer een stukje van mij (Pieter Lieuwe). Natuurlijk het vervolg van het verhaal van gisteren over de school van Luc en Marieke: Ik had de directeuren van de twee scholen gisteren een mail gestuurd met het verzoek om een telefonische vergadering (scheelt weer tijd) met hun te houden vandaag. Dit werd bevestigd voor 14:30. Om 14:30 heeft Shelley (mijn “Executive Assistant”; klinkt goed he) via mijn telefoon een driehoeksgesprek opgezet (ik weet niet hoe dit werkt). 

Ik had mij heel goed voorbereid en alle argumenten waarom Luc en Marieke naar de school zouden moeten gaan, op een rij gezet. Vervolgens heb ik alle onderhandelingstactieken in de strijd gegooid (de aardige en begrijpelijke toon, de meer dreigende/confronterende toon etc.). Op basis van onderhandelingen had ik zeker op punten gewonnen, maar toen de argumenten van beide directeuren niet meer toereikend bleken, hebben ze het maar op de “regels” gegooid. 

Wat hadden ze volgens mij al met elkaar afgesproken: De directeur van St Ives High neemt ze niet aan zonder goedkeuring van de directeur van het IEC en deze laatste wil dat gewoon niet geven. Na bijna een half uur “onderhandelen” kwam ik tot de conclusie: “We kunnen nog heel lang argumenten uitwisselen, maar jullie gaan toch terug vallen op de regels en dus is elke discussie zinloos”, wat snel werd beaamd. Het resultaat is dat de kids toch nog de tijd in Chatswood moeten uitzitten. Dit leverde natuurlijk heel veel tranen op vanavond (van beide kids, wat weer resulteerde in tranen bij Henriette en daarna ook bij Judith “ik kan er niet tegen dat iedereen hier huilt”). 

Uiteindelijk nog eens goed met Luc en Marieke gesproken en de situatie uitgelegd: Aan ons heeft het niet gelegen en er is geen alternatief, dus de tijd moet worden vol gemaakt en met goed resultaat ook nog, anders gaat die man van het IEC nog een reden zoeken om ze nog langer te houden. 

Op dit moment zijn ze alletwee weer vertrokken: Marieke logeert bij Kelly (al een vriendin van de St Ives High) en Luc is naar de TC (tienerkerk) en gaat daarna met vrienden nog even bij McDonalds “hangen”. Ik heb zowel Luc als Marieke weg gebracht vanavond en de stemming was al weer wat opgeklaard gelukkig.

Gisterochtend zouden we dus om 9.30 am een gesprek hebben met de principal van de St Ives High school. Nadat we inmiddels een 25 minuten hadden zitten wachten, kwam mevrouw zelf naar ons toe met de mededeling dat onze afspraak toch niet door kon gaan, ze was nog in gesprek, en dat kon nog wel even duren…………….Goede eerste indruk! Dezelfde dag om 4.30 pm konden we terug komen. Pieter had andere verplichtingen, dus ging ik samen met de kids. Ze waren erg nerveus, dachten dat het ook ging om hoe goed ze Engels konden spreken, en deden dus erg hun best. De principal(is direkteur) stelde alleen wat vragen aan de hand van een formulier, en dacht dat we per nieuwe term zouden beginnen. Nou nee, liefst zo snel mogelijk, dus bv maandag.” Is principal van IEC het ermee eens?”, nou nee, maar kon ons niet tegen houden, het zou onze keus zijn. Pieter en ik hebben hier toch wel degelijk goed over nagedacht, wetende dat het niet hoort kids eerder van school af halen, maar het geluk van de kids, nadat ze al een hele ommezwaai hierheen hebben gemaakt is zeker ook van heel groot belang. De principal van het IEC heeft daarop, nadat de kids met een keurige brief van Pieter, waarin hij uitlegde over het hoe en waarom, de principal van het St Ives weer opgebeld, met de mededeling dat hij het niet goed vond dat ze eerder vertrokken, omdat de laatste weken nog erg veel aan schrijfvaardigheid en spreekvaardigheid gedaan gaat worden. Nou lijkt ons dat wel erg laat,( Luc en Marieke zitten al vanaf Augustus op die school) dat juist die laatste weken zo hard noodzakelijk zouden zijn. Dus vanmiddag werd ik weer opgebeld door mevrouw de principal van St Ives dat ze graag een gesprek wilde met ons en de principal van IEC. Nou zit Pieter niet echt ruim in zijn agenda dus die heeft een telefonische vergadering voorgesteld. Wordt morgen vervolgd………………. Je snapt natuurlijk wel dat de kids zwaar teleurgesteld zijn door dit gezeur. Zij hebben er enorm veel zin in. Vanochtend de hele nieuwe garderobe van het St Ives aangeschaft. En ook daar weer vele vrienden van die drie dagen gesproken, ja we komen maandag………… Ik hoop het echt voor ze!

Het is voorjaar in Nederland, hier is het vanaf 1 maart herfst.

Vandaag was het voor het eerst wat kouder, zo’n 21 graden, voelt dan gelijk of je een trui aan moet doen, we zijn denk ik al erg verwend!

Vandaag was het Harmony Day, dag tegen racisme. Judith moest vandaag een spreekbeurt houden, ook dat gaat hier ik competitie verband. Je moet 2.15 minuut vol praten, en dan stemt de klas geloof ik of je door mag naar de volgende ronde, Judith praatte 1.45 minuut vol, al heel erg knap vond ik. Met de voorbereiding was ze slechts 2 uur bezig geweest!!!!! Eigenlijk had ze het maandag al af moeten hebben, maar ik heb haar het weekend vrijaf gegeven. Ze moet hier al veel meer huiswerk doen dan ze ooit gewend was. Ze kreeg dan wel geen 10, maar dan maar iets minder. Ze zag ook het voordeel in van niet doorgaan naar de tweede ronde met de spreekbeurt, anders moet je namelijk nog een keer. De onderwerpen waren van dusdanig niveau dat je er “U” tegen zegt:

     -    What makes a good leader?

-         Multiculturism starts at home

-         Sport- breaking down the barriers

-         Living in peace

-         What does it mean to be a refugee?

-         What Harmony Day means to me

-         Say no to racism

-         Who is an Australian?

-         Playing together, living together

-         My school community

Judith had voor “playing together, living together gekozen.

Marieke en Luc zitten in het aktiviteiten commité van de school, en mochten vandaag in het oranje naar school, oranje is de kleur van Harmony Day. Ze mochten ook laten horen dat ze uit Nederland kwamen, door in het Nederlands tegen de andere leerlingen te praten. Judith “mocht” vandaag oranje strikjes in haar haar doen.

Vele mensen in Europa, ook in Nederland hebben nog al een geromantiseerd beeld van Australië. Er zijn echter vele dingen waar wij hollanders ons blauw aan ergeren.  

Vandaar dat ik me nu ook even af moet reageren: Ik breng vandaag mijn auto naar de garage met de mededeling dat hij nogal stotterend rijdt. Een andere garage had gezegd dat het ws de idle sensor zou zijn, ook dat vermeldde ik bij het brengen van de auto. Verder waren er nog wat kleine reparaties. De hele dag zijn ze er mee bezig geweest. Zonder auto hier is echt een ramp. Om half 6, nadat Pieter had gevraagd of ze er na de reparaties al in hadden gereden, kwamen ze er, nadat ze dus nog even gingen rijden, achter dat het toch iets anders was, moest besteld worden. Wat een @#!!!?@$….. Dit is ook weer typisch Australisch, ik kon de auto op komen halen, dat wil ik helemaal niet! Waar ik hem voor bracht is nog steeds niet gemaakt!!!!!

Voetbal

Vanmorgen was Rico, de man van Eveline hier om de auto op te halen, en al pratende kwamen we op het onderwerp voetballen. Rico zit namelijk hier ook op voetbal, 35+.

En wat bleek nu, ze hebben een keeper nodig. Pieter, jarenlang keeper geweest, zou er eens rustig over nadenken. Ik vond het tot toen, een goed plan, spelen op zaterdag, wat anders doen dan werken, en vooral op ander terrein mensen leren kennen. Wel had ik mijn bedenkingen natuurlijk, wat betreft de blessuregevoeligheid van voetbal, fanatisme en leeftijd.

Vanmiddag had Rico met zijn team een oefenwedstrijd, dus we besloten eens een kijkje te nemen. In het team is nog een Nederlandse man, Eugene en nog een echtgenoot van een Nederlandse vrouw. Ik stond nog maar even te kijken, of Eugene ging onderuit, en lag kermend, echt heel erg, (alle vrouwen aan de kant kregen kippenvel) op het veld.  Hij had echt behoorlijk zijn knie verdraaid. Verder ging de keeper van de tegenparty op een gegeven moment ook tegen de vlakte die had enige verschijnselen van zonnesteek. (t was 30 graden) 

Pieter zou je nu echt wel……………………………….?

Ik geloof dat hij toch ervoor gaat, en wel bij de Wahroonga Tigers!!!!

Gisteren meldde Marieke al dat ze graag op de Highschool in St Ives wilde blijven. Bij Marieke is dit voorspelbaar, die is altijd gelijk lekker enthousiast over nieuwe dingen. Vanavond reed ik met Luc alleen in de auto, en toen vertelde hij ook dat hij niet meer terug wilde naar het IEC. Tja, wat zeg je dan als ouder, je moet je term natuurlijk afmaken. Hij antwoordde daarop, maar dat doen heel veel niet hoor! Waarop ik zei: Ik vind niet dat dat zo hoort, zij hebben zich ook voor je ingezet, en dat is een beetje stank voor dank! Luc zei daarop, dat het ook vervelend voor de leraren is, maar hij heeft er op het moment gewoon helemaal niemand! Aan zijn stem kon ik horen dat hij het daar echt heel moeilijk mee heeft. Luc is geen prater, dat hij dit verteld is al heel wat! Want hoe werkt het op het IEC: in de pauze kliekt iedereen van hetzelfde land, taal bij elkaar samen en spreekt dan zijn moerstaal, en dat is geen engels! Aangezien er nauwelijks Europeanen zijn, voelt hij zich daar helemaal niet happy op het moment. Dit voelt hij nu veel duidelijker, omdat hij nu inmiddels 2 dagen naar de Highschool is geweest, en inmiddels al wel veel betere kontakten maakt. Hij noemde zelfs dat hij al een vriend heeft. Iemand waar hij al heel veel mee optrekt.

Ik heb met Pieter overlegd, we zullen het bespreekbaar maken op de school in Chatswood, wij zijn niet zo van: we gaan maar gewoon niet meer. Wordt vervolgd!

Gisteren meldde Marieke al dat ze graag op de Highschool in St Ives wilde blijven. Bij Marieke is dit voorspelbaar, die is altijd gelijk lekker enthousiast over nieuwe dingen. Vanavond reed ik met Luc alleen in de auto, en toen vertelde hij ook dat hij niet meer terug wilde naar het IEC. Tja, wat zeg je dan als ouder, je moet je term natuurlijk afmaken. Hij antwoordde daarop, maar dat doen heel veel niet hoor! Waarop ik zei: Ik vind niet dat dat zo hoort, zij hebben zich ook voor je ingezet, en dat is een beetje stank voor dank! Luc zei daarop, dat het ook vervelend voor de leraren is, maar hij heeft er op het moment gewoon helemaal niemand! Aan zijn stem kon ik horen dat hij het daar echt heel moeilijk mee heeft. Luc is geen prater, dat hij dit verteld is al heel wat! Want hoe werkt het op het IEC: in de pauze kliekt iedereen van hetzelfde land, taal bij elkaar samen en spreekt dan zijn moerstaal, en dat is geen engels! Aangezien er nauwelijks Europeanen zijn, voelt hij zich daar helemaal niet happy op het moment. Dit voelt hij nu veel duidelijker, omdat hij nu inmiddels 2 dagen naar de Highschool is geweest, en inmiddels al wel veel betere kontakten maakt. Hij noemde zelfs dat hij al een vriend heeft. Iemand waar hij al heel veel mee optrekt.

Ik heb met Pieter overlegd, we zullen het bespreekbaar maken op de school in Chatswood, wij zijn niet zo van: we gaan maar gewoon niet meer. Wordt vervolgd!

Het gaat goed hier. Vandaag zijn Luc en Marieke voor het eerst naar de Highschool geweest. Ze waren toch nerveus! Van ’t weekend eerst heel charmante zwarte schoolschoenen gekocht. Echt zo lelijk!!!! Maar ja ze zijn gelukkig niet de enige die op die schoenen lopen.(iedereen dus) Ze kregen een buddy toegewezen op de school, waar ze 3 dagen mee mee lopen. Net als Luc voor het eerst naar het KWC in Culemborg ging, ging ook hier ineens de broodtrommel niet meer mee (eerst kijken hoe anderen het doen!)

Marieke vond het gelijk geweldig, al veel vriend(inn)en, en de eerste uitnodiging voor een klassefeestje is al binnen. Ook had ze al veel aanbidders. Lastig hoor als je zo leuk bent! Luc vond het ook heel leuk, is het op de school in Chatswood ook wel zat, zo tussen al die spleetogen (Aziaten). Marieke zegt nu dat ze eigenlijk niet terug wil naar Chatswood, maar moet toch nog even deze term afmaken. (nog 4.¹/² week)

Vandaag ben ik weer een ritje gaan maken met een oude dame, was echt heel gezellig, we hebben in de wachtkamer van de dokter gezellig zitten babbelen. Ook vanmiddag op de Nederlandse school was het weer erg gezellig. We hebben via de Nederlandse school een uitnodiging gekregen voor een oranjefeest op 5 april, waar ook premier Balkenende komt, ter gelegenheid van 400 jaar betrekkingen tussen Nederland en Australië. Nou had ik daar in eerste instantie niet echt veel oren naar, maar nu hebben we afgesproken om toch met een heel stel Nederlanders te gaan, zodat het denk ik wel gezellig gaat worden. Alleen had ik dat nooit gedaan, dan is er denk ik ook geen fluit aan. Eerst is er een receptie en dan feestavond met een Nederlandse band, hier gevormd. (zingt ook een vrouw die ik ken van de Nederlandse school in).

Verder druk met sieraden maken, nu moeten we nog leuke adresjes zien te vinden waar we tegen leuke prijsjes kralen kunnen gaan kopen.

Mijn holden Barina is verkocht, ik wilde toch wel erg graag een auto met airco. Nu nog zelf een andere kopen. Morgen ga ik op pad.

Het gaat gewoon lekker, zou het dan toch wel wennen?????

Vanochtend zou ik weer een heel erg mooi huis gaan bekijken, met zwembad én tennisbaan, lekker decadent. Ik had een afspraak om 11 uur. Vanochtend kwam ik erachter dat ik een vrijwilligersochtend had. Dus ik verzette de afspraak voor de bezichtiging naar de middag. Pieter had inmiddels weer eens een mailtje naar de huiseigenaar gestuurd, omdat we via de makelaar hoorden dat er toch serieuze kopers op het front waren.

Toen ik tussen de middag thuis was om even te eten, belde de makelaar van het huis dat ik zou gaan bezichtigen: het huis was inmiddels aan een ander verhuurd. Vervolgens kreeg ik via Pieter een mail van de eigenaar, dat we nog geen haast hoeven te maken met iets anders te zoeken. Tja zo word je een beetje heen en weer geslingerd tussen nu verhuizen of gewoon nog lang niet.

We hebben nog een bezichtiging as zaterdag. Maar heeft het zin? We kunnen toch niet aangeven wanneer we erin willen. Dit huis heb ik al bekeken, een heel mooi huis, ruim, zelfde buurt ed. Maar ik geloof dat we voorlopig maar niet meer op de site van de huizen moeten kijken. Ik was er vandaag gewoon een beetje door van slag. Even geen huizen meer………………………..

Parenting course

Opvoeden, een vak apart! Het is goed om soms weer eens even met je neus op de feiten gedrukt te worden. Het is namelijk heel eenvoudig om in een vast patroon door te gaan.  Wat doe je als de kinderen niet in een keer doen wat je zegt, vraag je het gerust nog 5 keer, of ga je inmiddels je stem flink verheffen (=schreeuwen). Het is veel makkelijker om de spullen voor de kinderen (en man) zelf op te zoeken, gaat vééééél sneller. Maar ja daar leren ze dus niks van. Ma ruimt alle troep wel achter onze kont op, dus we kunnen alles zo laten rondslingeren.

Wij doen het dus momenteel, doordat mama op cursus zit, anders!

Wat is er zoal veranderd?

De kids trekken zelf hun bed ’s morgens recht, kleine moeite toch?

’s Avonds voor naar bed gaan een rondje door het huis en al je eigen spullen opruimen, mee naar je kamer nemen, dus sokken, tassen en schoenen ed. Voordeel hiervan is ’s morgens vroeg geen zoekpartijen naar schoenen ed.

Elk weekend kookt er iemand, zondag heeft Marieke de primeur gehad, we hebben heerlijke pasta gegeten!

Elke zondagavond hebben we nu familie-overleg. We benoemen dan de high’s en low’s van de week. De eerste keer moesten we van iedereen iets leuks zeggen. Goed voor een ieders zelfvertrouwen. Dingen die dwars zitten werden ook genoemd, zo blijft niets onder tafel hangen, en leren ze ook om leuke en minder leuke dingen te zeggen, in een vertrouwde sfeer.

Het is heel leuk om te merken dat ze het goede er ook van in zien. Zo zei Marieke ook al : eigenlijk best goed dat we alles zelf ’s avonds bij elkaar zoeken, scheelt weer zoeken ’s morgens vroeg. Het koken heeft als voordeel dat je zelf mag uitzoeken wat je eet!!!

Zo zie je maar weer, nooit te oud om te leren.

Het sleutelwoord deze week was friendly. Dus als er nu geruzied wordt hoor ik steeds, weet je nog, friendly hé!

Ben benieuwd hoe lang we dit volhouden. Ik ben als eens eerder op zo’n soort cursus geweest, maar vaak verwaterd het weer, daarom is het goed af en toe op herhaling te gaan.