Familie Feenstra in Engeland

We zijn vandaag samen met Liesbeth, Iris en Tom naar Sydney geweest. We gingen eerst naar Mosman, waar ze wonen, om dan vervolgens samen naar het Australia Museum te gaan. Na eerst een stuk door de stad gelopen te hebben, wat vooral voor Tom en Iris niet echt als een leuk dagje uit ervaren werd, kwamen we er aan. Er was ontzettend veel te zien en te doen. Hele verdieping met skeletten van alle dieren, verder veel opgezette dieren, een afdeling over de” Indigious Australians” (ofwel de Aboriginals) , en nog veel meer. De kids hebben zich er echt heel erg lang vermaakt. Toen door de drukte van de stad met de monorail naar Darling Harbour, om daar de Nederlandse snackbar te bezoeken. Zo zaten we daar dan aan de kroketten, frikandel, en ook aan de poffertjes.

Na goed verzadigd te zijn vertrokken we weer richting huis, omdat Marieke toch nog even naar de Biblestudy wilde. Vanavond slaapt ze weer bij een vriendin.

Vandaag kreeg ik een berichtje binnen van Ingrid Hazell, zij hadden een puppie gekocht. Wij zijn de laatste tijd ook nogal in de ban van, dus we zitten er hard over na te denken om toch hier een hond en/of kat te nemen. Ik mis echt die levendigheid van dieren.  In Nederland was ik ‘s ochtends eerst een ronde aan het voeren van hond, kat, geiten, pony, kippen, konijnen etc. Nadat de kids naar school waren een ronde met de hond, het is hier echt zo kaal zo zonder dieren. Mochten we er dan toch voor gaan, dan wordt het in ieder geval na onze vakantie in Nederland, en dan hangt het ook nog weer af van het huis waar we straks in wonen. Het is namelijk niet in alle huurwoningen toegestaan, huisdieren te houden. We dromen nog even verder, en we bieden aan iedereen die een hond heeft aan om op te passen, dus laat maar komen!

Het was weer heerlijk om uit de stad weg te zijn, zo voor een bezoekje van een dag is prima, maar al dat verkeer en die drukte, veel mensen………..ik blijf toch een echte plattelander!!!!!

We dachten nu toch dat ons huis, wat we huren, deze week verkocht zou worden. Afgelopen vrijdag was er een bouwkundige inspektie en onderzoeken op termites. Wij echter denken dat er toch wel het een en ander aan mankeert, vooral het houtwerk is niet echt even goed. En de eigenaar durft er toch meer dan een miljoen voor te vragen. Helaas stond “onze vriendin Mary” weer op ons antwoordapparaat met de mededeling dat as zaterdag toch weer open huis zou zijn. Ik baal er op het moment echt vreselijk van iedere keer van die vreemde mensen door mijn huis, en dan dat verplichte opruimen. Ik ruim liever op op een tijdstip dat het mij uitkomt, en dan iedere keer uit huis wegvluchten echt vreselijk!

De eigenaar zat wel wat in zijn maag, met onze optie die we hadden om voor nog een jaar te huren. Dat verkoopt natuurlijk niet echt makkelijk, als mensen een huis kopen, trekken ze er toch meestal liever in op het moment dat het hen uitkomt. We hebben inmiddels de eigenaar zo ver gekregen dat we daar dan wel van af willen, als hij al onze verhuiskosten gaat betalen, dat scheelt in ieder geval weer.We moeten er dus in ieder geval per 1 augustus uit, dus ik ga zo langzamerhand maar weer eens wat huizen bekijken. Er staat nog wel het een en ander te huur, maar op internet lijkt het altijd mooier dan het in werkelijkheid is. Als de eigenaar het ondertussen verkoopt, dan hebben we 6 weken de tijd om iets anders te vinden. Aangezien we 22 juni naar Nederland vertrekken, zou het wel lekker wezen als we voor die tijd alles rond hebben, anders wordt het wel erg kort dag, aangezien we pas 15 juli terug komen. (dan hebben we nog maar 2 weken te gaan.)

Huizen-verhaal wordt vervolgd!

Nadat ik de kids de “winterkleding” van vorig jaar had laten passen, bleef er voor Luc niet echt meer veel in de kast liggen. Hij is inmiddels net zo groot als zijn vader, dus dat groeit hier als kool. Ook Marieke heeft een groeispurt gehad en kon vele kleding doorschuiven naar Judith. Dus onderdeel van ons programma was onder andere ook nieuwe kleding voor Luc. Hij wil nog steeds geen nieuwe schoenen, loopt rond met gaten in zijn zolen, want hij wil in Nederland nieuwe hoge Puma’s kopen. Die verkopen ze hier niet. Ze hebben hier wel Puma’s, in allerlei leuke kleurtjes, maar dus geen hoge.

Verder zijn we naar het Olympic Aquatic Parc geweest om te zwemmen. Luc had twee vrienden mee, afkomstig uit Zuid Afrika. Er wonen veel Zuid Afrikanen in St Ives. Het is mij opgevallen dat dit allemaal erg vriendelijke mensen zijn, en ik vind dat het kontakt met hen ook wat makkelijker gaat dan met de Aussies. De beide jongens bleven vervolgens slapen, in de tent, dus dat was weer geen vroegertje voor hen. Nu maar hopen dat het chagrijn uitblijft.

Eigenlijk vliegt de vakantie wel voorbij, het is nu alweer donderdag, morgen nog een dagje met Liesbeth en de kinders naar Sydney, we willen naar het Australia Museum. Dan alleen nog het weekend te gaan, en dan kunnen ze dinsdag weer naar school: Ze hebben er erg veel zin in, naar de St Ives High School!!!!

Vandaag een “private moment” gehad met Marieke. Vanochtend vertrokken naar de shopping mall in Warringah. We hebben erg gezellig gewinkeld, wat gedronken, gegeten en afgesloten samen met de film “She’s the man” een erg komische film. Lekker hoor, zo’n dagje uit met zo’n grote dochter. Ze vindt het ook heerlijk, even lekker samen iets doen. Even samen kletsen, nou gewoon lekker met z’n tweeën.

Marieke had 2 vriendinnen te logeren, en hadden de tent in de tuin gezet. Pubermeiden vermaken zich gelukkig zelf met kletsen, sms-en, op de trampoline en snoepen. De nacht ervoor had ze Kelly over te slapen, maar blijkbaar was dat niet voldoende, er kon nog meer bij! Ons plan voor vandaag was naar de ijsbaan.” Mag Kelly mee?”, ja “en Amber ook?” Nou vooruit dan maar. Dan voor Judith ook nog maar een vriendinnetje mee. Luc zijn vriend was nog niet terug van vakantie, dus zo heb je zomaar een auto vol.

Ze schaatsten van 11 tot 1 uur pm en daarna een paar pizza’s op de foodplaza gehaald, en volgens mij had het spul het goed naar de zin. Thuisgekomen een duik in het zwembad, we hadden de verwarming gisteravond aan gezet, dus dat was lekker op temperatuur. Wat schetst echter mijn verbazing……”mam mag ik 2 nachtjes bij Kelly slapen” Nou eigenlijk niet, even bij komen etc. Ah, toe nou…… Vooruit dan maar weer. Om door te gaan, ineens zijn de drie meiden vertrokken, zonder gedag te zeggen, zonder bedankje……….Boos was ik, doe ik dit alles om ze te vriend te zijn? Als een koude douche. Marieke is nog even terug gekomen, om zich te verontschuldigen, maar dit moet ze niet nog een keer @#$!!!……Is dit ook pubergedrag of……………..?

Zoals beloofd aan de kinderen, zouden we in de vakantie ook uitstapjes gaan maken.Eén daarvan was om naar de Sydney Royal Easter show te gaan. Dit is een twee weken durende show, op de terreinen van het Olympic Parc. Het is een gecombineerde tentoonstelling van vee, dus paarden, koeien, geiten ea. en kermis, verkoop en andere shows. Zo zagen wij shows van stuntmotors, stuntauto’s, menselijke kanonkogel, skateshow. Het is een hele happening. Wat eigenlijk voor de kinderen, zo hoorden we, heel belangrijk is hoeveel showbags ze mee naar huis krijgen. Een showbag houdt in een plastic tas met snoep, speelgoed en andere zooi. Er waren 295(!) verschillende tassen te koop, in allerlei groottes en prijsklassen. We waren er om half 11 en hebben het tot half 7 volgehouden, daarna waren we allemaal doodop. Maar de kinderen vonden het in ieder geval de moeite waard.

Zondagochtend vertrokken we om 10 uur richting Central Coast. Niet eens even naar de kerk geweest, die begon pas om 10.15 uur, dat was voor ons toch wel een beetje een “kaal” gevoel. Je moet dat toch samen, bij voorkeur met je kerkgemeenschap, herdenken.

Maar ja , dat kwam omdat we maar 2 dagen (dus één nacht) weggingen. Volgend jaar plannen we dat anders.Het was wederom mooi weer, dat is hier eigenlijk niet eens meer het vermelden waard, en we waren rond 12.30 uur in The Entrance. Eerst daar lekker rond gekeken, winkels waren hier wel open, omdat dit een hele touristische plaats is, denk ik. We hebben ook een cricket-set gekocht. Dat hoor je hier echt te hebben, op elk picknick veldje of strand wordt door jong en oud cricket gespeeld. Toen we dan om 2 uur in het huisje in Toukley konden, gingen de kids lekker daarmee spelen in de tuin, en wij konden even rustig lezen en puzzelen. ’s Avonds lekker uit eten geweest en daarna in het huisje een film gekeken. De volgende ochtend eerst iets gezocht waar we konden ontbijten, (we hadden dit keer echt weinig mee!!!!) en toen lekker over het strand gewandeld. Luc en Marieke hebben zelfs nog even gezwommen. Toen we uitgewaaid waren gingen we weer naar the Entrance, waar in het centrum op het pleintje bij het water weer van alles te doen was. Ook werden daar pelikanen gevoerd, dat doen ze daar elke dag, op het zelfde tijdstip, de vogels weten het dan ook precies. We kregen uitleg erbij, en konden ze van heel dichtbij zien. We waren rond half 6 weer thuis, het voelde alsof we heel lang weg waren geweest, toch wel heel lekker!

Ik dacht dat ik deze dag al op de site had gezet, maar helaas hij is weer verdwenen.

Vanochtend om 10 uur (!!!) werden we wakker, de lucht was weer helder blauw, en weer geen wolkje aan de hemel. Dus na rustig ontbijten, vertrokken we rond half 1 naar een picknickplaats bij Mc Carrs Creek. We waren daar uitgenodigd door de moeder van een vriendin van Marieke. We hadden ook onze Engelse buren mee gevraagd. Iedereen had weer het nodige eten en drinken bij zich. De kinderen vermaakten zich met cricket, rugby, voetbal en andere balsporten. Het was een heel internationaal gezelschap: Australiërs, Engelsen, Ieren, Italië, Nederland, India, Zuid Afrika. Het is heel ongedwongen, iedereen neemt wat mee, gezellig kletsen ondertussen een balletje trappen, of gewoon lekker luieren. Dat doet men hier veel, dat picknicken, op zondag en vaak op de feestdagen trekt men naar de natuurparken, waar altijd barbeques staan, dus dat is ideaal.

Rond 17 uur waren we thuis, Marieke ging bij haar vriendin logeren, en Judith ging nadat ze met haar buurmeisje naar Ice Age2 was geweest daar ook logeren.

Morgen ga ik winkelen met Margriet, het zal wel flink druk wezen, want heel Australië heeft natuurlijk vrij. Op goede vrijdag zijn hier alle winkels gesloten, op zaterdag weer open en ook op Paaszondag zijn alle winkels hier dicht. Dat is hier wel bijzonder, want normaal zijn de winkels hier alle dagen open.

Vandaag was de”graduation day” voor Marieke en Luc. Dat houdt in de laatste dag op de IEC (Intensiv English College), met het uitreiken van de behaalde certificaten en awards.

Ook Marieke en Luc hebben vele awards gekregen, voor goede resultaten in de les, voor muziek, voor wiskunde, en Engels, en hun werkzaamheden in de activiteiten commissie.

Marieke zou nog een lied zingen, ware het niet dat ze de cd thuis had laten liggen. Dus ging ze maar zonder muziek zingen, heel moedig!!

Morgen is het Goede Vrijdag, hier een dag dat alle winkels gesloten zijn, evenals de zondag van Pasen, en dat is heel bijzonder in Australië. Normaliter zijn de winkels hier zeven dagen per week open.

Australië is het land waar de meeste chocolade eieren verkocht worden. Enorme hoeveelheden lagen er al lange tijd in de winkels. Dit jaar is er inmiddels 200 miljoen dollar aan chocolade verkocht in Oz!!! Dat komt neer op ruim 10 dollar per persoon. Gaan wij niet redden.

Vele mensen trekken er op uit, voor de Australiers is dit ook een lang weekend, en ook de maandag heeft men allemaal vrij. Wij gaan van zondag op maandag een nachtje naar de Central Coast. Dit is ruim een uur rijden van ons huis. Lekker toch even weg. Het weer is hier sinds vandaag even wat minder, het regent, maar vanaf zondag zou het weer beter worden.

Het is toch al weer enige tijd geleden dat ik (Pieter Lieuwe) een stukje heb geschreven, dus het werd weer eens tijd. Het was de afgelopen weken een drukke tijd en ik heb dus wel weer het nodige meegemaakt. 

Voetbal  

Zo hebben jullie kunnen lezen dat ik het voetballen weer heb opgepakt en wel bij de “Wahroonga Tigers”. Het betreft hier de veteranen, ofwel de “Over 35’s” en die zijn nog best fanatiek en meestal nog goede voetballers ook.   Het begon vorige week dinsdag met een training. Ik dacht lekker rustig te beginnen, maar er was een heuse conditietrainer ingehuurd met hele series van sprints, push-ups, sit-ups en dat echt achter elkaar voor een uur….. voor de rest dan, want halverwege had ik al neigingen tot overgeven en zag het me wat zwart voor de ogen. Na wat rustig aangedaan te hebben gingen we keeperstraining doen, maar toen viel het licht uit. Dat was een gelukkig vroeg einde en mijn redding voor die avond. Afgelopen dinsdag was het weer zover en er was van tevoren via mail aangekondigd dat het nu wat rustiger aan zou gaan. Dat berichtje was waarschijnlijk alleen bedoeld om de mensen te overtuigen toch weer te komen, want toen we er eenmaal waren was er van dat “rustiger aan doen” niet veel te merken. Gelukkig was er na een UUR conditietraining (voor mij een half uur) nu tijd om lekker een partijtje te doen.  Vandaag was dan mijn eerste wedstrijd met de “reserves” van Division 1 (wat behoorlijk hoog is). Het viel me niet echt tegen ondanks het 1-0 verlies. Aanstaande dinsdag maar weer trainen dan, hopelijk houd ik het nu 35 minuten vol. Hieronder het letterlijk gekopieerde verslag van de wedstrijd (door een echte Australiër geschreven):   

“a much improved performance against kp as compared to the abysmal effort the week before, despite the result. this week we actully strung some good passing movements together opening up their defence and getting some cross’s over. maybe it was the guys who weren’t scarred from last week that made the difference because for me pietaar in goal, reno, greig and paticularly dave cuss all had good games, dave’s pace was a great outlet and but for a great save from their keeper would have got on the score card. as what sometimes happens, we knew we were the better team and seemed to be doing most of the attacking we succumbed to a sucker punch and kp got a breakaway goal against the run of play, just for a short period we seemed to lose our shape possibly due to the amount of substitutions that were made, but we are only two games into the season and i reckon without being too optomistic at this stage that we should be pushing for a top four finish. once we get that first win, get alex to the game before kick-off ,one or two bodies back from injury i feel we will be a very hard team to beat. good luck see you tuesday, all the best burnsy”

Formule 1 

Verder ben ik afgelopen weekeind naar Melbourne gevlogen voor de Grand Prix Formule 1. Vanaf vrijdagavond tot maandagochtend daar verbleven. Ik was daar met een collega en een klant en het was een heel leuke ervaring met veel snelheid, veel crashes en een ongelooflijke herrie (oordopjes mee). Daar (op een scherm) verscheen plotseling het hoofd van JP Balkenende, die zijn Australie bezoek begon met de Formule 1 race. Later zouden we hem op een receptie tegen het lijf lopen, zoals je in een stukje van Henriette hebt kunnen lezen. Tussendoor lekker gegeten en regelmatig een kroeg bezocht. Ook op het formule 1 terrein was veel te doen en na afloop was het heel gezellig in Pete’s Bar, waar een pianist alle krakers van mijn tijd speelde en zong en bij de meeste liedjes dansten er ook nog dames op de piano: Wat wil je nog meer.  

Werk 

Maandagochtend vroeg weer terug gevlogen en weer druk aan de slag met het project van Coca Cola in Sydney en dat leverde deze week eindelijk resultaat op: Ze hebben Woensdag een “Memorandum of Understanding” getekend, wat eigenlijk betekent dat ze een contract met ons sluiten, maar nog moeten wachten op de bouwvergunningen. We kunnen al wel (betaald) met het verdere ontwerp aan de slag en halverwege dit jaar worden de vergunningen verwacht. Dit is weer een enorm groot project wat ons werk oplevert tot halverwege 2008 ! Dit was dus een heel belangrijke mijlpaal en geeft ons weer heel veel zekerheid voor de komende tijd.