Alweer even geleden dat ik wat geschreven heb, dus maar even een opsomming van de dagelijkse beslommeringen. Vrijdag hadden we een soort open ochtend op Judith haar school. We konden in haar klas kijken en daarna met de mums “morning tea “, de term voor koffie/thee in de ochtend met iets erbij. Inmiddels kende ik weer wat meer ouders, en ging het al wat relaxter eraan toe voor mezelf. Ook was er het Japanse vrouwtje die ik ook op de Engelse les had ontmoet, en die ook kids op onze school heeft. .
Vrijdag waren we 17 jaar getrouwd. Volgens Pieter heb ik de rozen en kado’s nog tegoed. Ofwel hij was natuurlijk gewoon onze trouwdag vergeten. Ik herinnerde hem eraan nadat ik hem vergeefs probeerde te bellen (telefoon lag nog thuis) omdat hij had vergeten mijn auto mee te nemen, die weer naar de garage moest omdat er nog steeds wat hapert . ’s avonds zijn we uit eten geweest bij de Japanner en vervolgens naar de Da Vinci Code geweest, die “je moet hebben gezien”, omdat er hier in de kerk en ja eigenlijk overal wel over gepraat wordt. Het was niet echt een makkelijke film, en ik zie dan liever ook iets ontspanneners.
Zaterdag de gebruikelijke netball wedstrijd, ik fungeerde dit keer als coach, ivm vakantie van de huidige. Het blijft een beetje een “knudde-team” Het leeftijdsverschil is vrij groot, ze staven hier naar de leeftijd dat het kind dit jaar is, of wordt. Judith is de oudste, heeft goede balvaardigheid, en is samen met Isabelle een van de betere. Er zit zelfs een meisje bij die net 8 is geworden! Verder is er een meisje die er eigenlijk niet zo’n zin in heeft, en is niet vooruit te branden. De moeder ervan is de coach, maar het kind krijgt van haar alleen te horen dat ze het zo goed doet!!! Hoe weet het kind dan ooit dat je ook naar een bal kan rennen in plaats van sjokken! Ik vind het best moeilijk, om dit alles dan positief te blijven benaderen, vooral omdat Judith natuurlijk ook ziet dat sommigen er gewoon niets van bakken. Ze wil echt heel graag in een ander team, maar zal toch haar jaar uit moeten zitten.
Pieter is vanmiddag met Luc en een vriendje naar de drivingrange geweest om een emmer ballen weg te meppen. Ondertussen was het in mijn huis weer open huis (ja nog steeds!) en daarna weer puppies opgehaald. Van 5 to 7 pm was er bingo op school, en daarna was er een moeder met 2 kinderen (vriendinnetje van Judith) bij ons om wat te eten.
Zondags de gebruikelijke kerkgang, het zingen gaat steeds lekkerder! We stonden deze zondag met 3 dames en 1 heer voorin. Het lekkere hiervan is dat de liederen echte meezingers zijn, je kan lekker uithalen. Heel wat anders dan de gebruikelijke psalmen en gezangen die toch voornamelijk gezongen werden in Nl
Maandag kontakt gehad met de huiseigenaar, we hoorden dat we ook zaterdag weer open huis zouden hebben! Ik was het inmiddels zo zat, en dacht dat de verkoop over was!! Ik heb dan ook een verontwaardigde mail naar hem gestuurd, waarin ik meldde dat we het behoorlijk zat waren, kids kunnen niemand uitnodigen op de zaterdag, wij moeten verplicht ons programma aanpassen iedere zaterdag, verplicht ons huis uit en elke zaterdag geen rommel over de vloer, terwijl dat juist het kenmerk is bij ons van een gemiddelde zaterdag. Ik geloof dat het resultaat heeft gehad, volgens de laatste mail zijn de open huisdagen nu over.
Inmiddels heb ik ook 3 verhuisbedrijven over de vloer gehad voor prijsopgaaf. Het is de bedoeling dat alles voor ons ingepakt, verhuisd en weer uitgepakt wordt. Dit gaat onze huiseigenaar betalen!!! Daar krijgt hij ws spijt van!
Het is vandaag roetkoud. Volgens de Australie een koudefront, het is 13 graden. Hier voelt dat volgens mij veel kouder aan dan in Nederland. Het huis is ook alleen warm in de woonkamer, dus als je naar de keuken loopt of slaapkamer, daar is het dan weer heel fris. We hebben namelijk alleen een gaskachel in de woonkamer. Ik zit dus nu ook deze website bij te werken met de laptop op mijn schoot voor de gaskachel. Ai, dan wordt het straks nog moeilijker om naar buiten te gaan! Van mij mag het weer zomer worden hoor!
