Familie Feenstra in Engeland

Vandaag hebben we de sleutel gekregen, omdat we alvast wat dingen in het huis wilden brengen. Luc had een vriend mee, dus die konden mooi sjouwen. O wat heerlijk om daar rond te lopen, plannen te maken van: zetten we die kast daar of dat bankstel daar, hoe zal ik het bed neerzetten, waar komt het bureau. We willen er eigenlijk liever vandaag dan morgen in. Dan te bedenken dat ik morgen helemaal niets kan doen, moet de hele dag op het netballveld zijn, ze hebben namelijk een toernooi. Dat duurt van 8.30 tot ongeveer 3 pm . Ik kan me op het moment wel andere dingen bedenken om te doen. Laatste dingen hier opruimen, want als de verhuizers maandagochtend om 7.30 uur hier staan, pakken ze echt alles in. De bedden laten ze nog een nacht staan. Ook zou ik graag wat willen schoonmaken in het nieuwe huis. Alles moet toch even je eigen geurtje krijgen. Keukenkastjes even een doek doorheen enz enz. Maar ja, als manager van het netball team kan je dus niet wegblijven. Misschien morgen aan het eind van de middag nog even. Als we straks gesetteld zitten volgen er natuurlijk foto’s. We moeten nog even geduld hebben…….

Pieter heeft vanavond een zoon-vader avond van de kerk. Ze gaan samen rugby kijken op een groot scherm Australie tegen Nieuw Zeeland. Er worden pizza;s gegeten, dus echt een mannenavondje. Gezellig hoor!

O ja kijk ook even in Marieke haar logboek, die heeft eindelijk ook weer eens wat geschreven..

Eigenlijk gebeurt er niet echt veel de laatste week. Ik ben alle kasten aan het opruimen, weer dingen weggooien, want we gaan weer verhuizen, en dan wil ik geen rommel meenemen. Zou een mens elk jaar moeten doen! Zo hou je het opgeruimd. We hebben er allemaal erg veel zin in om naar ons nieuwe huis te gaan. Afgelopen week deed de huiseigenaar nog even moeilijk, vond de verhuizing toch wel erg duur. Hij stuurde nog iemand anders op ons af voor een offerte, maar ook deze kon het niet goedkoper doen. Hij is er natuurlijk erg bij ingeschoten: eerst je huis 4 maanden in de verkoop hebben(hoge kosten van de makelaar) en dan ook nog eens de komplete verhuizing(inpakken, verhuizen en weer uitpakken) van ons te moeten betalen, en vervolgens nog geen huis verkocht hebben!!!! Maar dat is natuurlijk ons probleem niet. Ik ben inmiddels weer begonnen met sporten (was hard nodig na al die lekkere rose, hagelslag en al die bbq’s in Nederland! Ik ben nog steeds erg moe, lig meestal om 9.30-10 pm al op bed om vervolgens de volgende ochtend om 7 uur weer wakker te worden om de kids weer naar school te werken. Ook die liggen allemaal nog steeds in diepe rust om 7 uur!!! Leuk om dinsdag weer bij de Nederlandse school te zijn, en van iedereen te horen hoe ze de vakantie doorgebracht hebben en wat al hun ervaringen waren. Er schijnt een kaartje te zijn met drukpunten om een jetlag tegen te gaan, en dat werkt!!! Daar ga ik naar op zoek!

Nog steeds is het rotweer, alhoewel zondag was het eigenlijk heerlijk, hebben we lekker buiten kunnen zitten, gisteren was het ook droog, maar op dit moment stroomt het zwembad weer over. Wat nou water tekort!!!!! Als er nog een iemand daar over begint@#!?%! En dat terwijl in Nederland alle records gebroken worden voor wat betreft de warmte. Geen Nijmeegse 4 daagse, geen Drentsche fiets 4 daagse, heb ik vorig jaar toch nog allemaal mee mee kunnen doen! Arme mensen, geen airco’s in huis, de meeste mensen inmiddels wel een zwembad in de tuin, maar ja nu nog het tempo aanpassen he. Gewoon rustig aan dus!!!!

O ja nog even leuk om te melden:
Luc en Marieke hebben op school ook koken en naaien. Luc stond gisteren in de keuken samen met een vriend en de opdracht was: maak een aardappelprodukt wat tienervriendelijk is. Hij heeft vervolgens een reep met aardappel, chocolade, wafeltjes en caramel gemaakt. Nu gaan ze nog een verpakking bedenken. Marieke moest stof kopen om een broekje te naaien, en leert ook knopen aan naaien. Volgens mij leren ze dat op de middelbare school in Nederland niet meer hoor! Toch wel makkelijk. Ze doen een hoop leuke dingen met school. Judith is nog maar een week op school geweest en heeft de eerste activiteiten ook al weer achter de rug: een atletiek wedstrijd, een excursie naar de bibliotheek en naar het gemeentehuis. Marieke heeft vandaag een artworkshop. (zij werd verkozen door de leraren om dit te mogen doen!) Luc zou vandaag sportdag hebben, maar afgelast vanwege het weer. Hij had al geoefend met keepen. (scheelt weer blessures). Je kan zeggen wat je wilt over het onderwijs hier, maar ze hebben veel leuke uitstapjes!! Binnenkort gaat Judith met haar klas naar de Sydney Swans. De juf haar vader is een belangrijke sponsor en kan dus voor hun klas kaartjes krijgen in de skybox!!! Judith verheugt zich er erg op. “Mam, ik moet nog wel rood-witte kleren kopen hoor!” Echt heel leuk hoe de juf ze warm maakt voor die wedstrijd.

Affijn andere keren geen last van een jetlag gehad, deze keer hadden we er alle vier behoorlijk last van. Dat betekende dat de kids op een gegeven moment ’s nachts aan het kaarten waren , dat iedereen chagrijnig was op iedereen :” k sliep net word ik weer wakker van jou”,”waarom kwam je op mijn kamer?” etc Judith die 20 keer naar de wc loopt, dan de rest ook voor het gemak hier maar bij betrekt, enz enz. Hele uren wakker liggen, en maar op die wekker kijken wanneer je er nu weer uit moet/ mag.

Hiep Hoi vannacht heeft iedereen voor het eerst aan een stuk doorgeslapen, voel me nog wel gebroken na zo’n week met zo weinig slaap, maar ik hoop nu dat we er weer zijn. Het is hier vreselijk takkeweer, het komt met bakken uit de lucht, geef mij maar zo’n hittegolfje van een graad of 30. Rugby is voor morgen al afgelast, helaas wordt netball op asfalt gespeeld, dus weinig kans dat dit gebeurt.

Geen verslag van dag na dag, maar een samenvatting van van alles.

De reis naar Nederland ging op zich prima, we konden inmiddels alle films in het vliegtuig natuurlijk allemaal volgen, wat de eerste keer nog niet lukte.(omdat het Engelstalig is). Nadeel van deze keer was dat we 6 uur moesten wachten op Singapore. Normaal kiezen we hier niet voor, maar dat kon niet anders, dit was de enige vlucht waar we nog met z’n drieen op konden. We kwamen daar om 17.30 uur aan, en moesten dus tot 23.30 uur wachten. Inmiddels waren we allen bekaf, hadden niet echt veel te doen dan alleen wat winkels kijken, spelletje doen, en hangen. We moesten wakker blijven, eenmaal in het vliegtuig mochten we gaan slapen. Dat duurde dus ook geen 10 minuten, we hebben allen de stewardessen niet meer langs zien komen voor de eerste maaltijd en andere zaken waar ze in het begin voor langs kwamen. We hebben allemaal goed geslapen zo’n 7 a 8 uur. Ik dit keer met slaappil, vrij verkrijgbaar in Australie in drogisterij. Om 7 uur landden we op Schiphol, opgewacht door opa’s en oma’s. Een huurauto geregeld, en toen voor het eerst weer rechts rijden, niet altijd even eenvoudig.

eindelijk weer in Nederland

De eerste week zaten we in Beesd op een camping in een stacaravan. Het was schitterend weer, de kinderen gingen veel logeren. Het was voor mij lekker ruim in de 5(!) persoonscaravan, waar ik meestal alleen in sliep. Vrijdagavond zagen we alle mensen van school op de slotviering van de Morgenster. Zaterdagavond ging ik met Marieke naar het 40jarig huwelijk van oom Jaap en tante Loes zodat ik daar alle ooms en tantes en een aantal nichten zag. Zondag gingen we naar onze kerk, waar we allemaal best aktief waren toendertijd. Ik moest best even slikken, heerlijk om daar weer te zijn. Daarna had Hennie een borrel georganiseerd bij haar in de tuin, waar ik alle goede vrienden van het wandelkluppie ontmoette en nog een aantal andere vrienden. Het voelde alsof we niet weg waren geweest. Ik voelde wel even een steek van jaloezie toen ze over hun wandeltochten praatten, hier had ik ook bij willen zijn. Hennie super georganiseerd, nogmaals hartelijk dank! Henk, Kari en Yolanda zijn vandaag al in Nijmegen om morgen aan de 4- daagse te beginnen. Daar ben ik niet echt jaloers op, wandelen ok, maar weer de 4 daagse, nou nee! Succes mensen, zet hem op, het wordt voor jullie afzien met die hitte in Nederland! Verder heb ik op een rijtje gezet wie ik echt wilde zien, want al met al gaat die tijd reuze snel. Donderdag was een topdag! Samen met Ariadne(meidendag) een echt toeristisch dagje Amsterdam. Op een “yellow bike” met gids door de Jordaan, over de Wallen, Leidscheplein etcetc.

actie op de fiets

Daarna bezochten we een museum, passend bij de stad Amsterdam. (zie foto)

sexmuseum

Toen moesten we alweer haast maken, want om 18 uur had Ariadne gereserveerd bij Moeders. Dus besloten we maar een taxi te nemen. Nee, geen gewone, maar de fietstaxi. Na nagevraagd te hebben of hij deze vracht aankon, stapten we in. Zoals je misschien weet, heeft Amsterdam nogal wat bruggetjes, onze chauffeur moest nogal trappen hiervoor, stond bij tijd en wijle bijna stil. En dat terwijl wij met de slappe lach achterin zaten, en vroegen of we niet even moesten helpen duwen. Aangekomen bij het restaurant, veegde onze chauffeur het zweet van zijn hoofd, en kreeg natuurlijk van ons een dikke fooi.

fietstaxi

In het restaurant hollandse pot gegeten: zuurkool met worst en spek, rode kool met appelmoes, hachee en sudderlapjes. Als toetje koffie met hollandse eigen gebakken appeltaart, yummie!!!

Na nog een poos op de Dam naar straattheater te hebben gekeken en nog wat gedronken te hebben, gingen we moe maar zeer voldaan weer op Geldermalsen aan.

De tweede week hadden we weer een caravan, dit keer in Lemmer op het strand. Jitske, een vriendin van Marieke was ook meegekomen, zodat we met z’n vijfen waren. Maar ook hier werd weer gelogeerd bij nichtjes en neven. Zaterdag hadden we familiedag van de familie van Pieter.

Erg gezellig om iedereen weer te zien. Alle kinderen worden zo groot, veel van de leeftijd van Luc en Marieke. Aangezien ik hen ook vorig jaar niet had gezien, verandert er dan erg veel in die leeftijd. Allemaal van die enorme lengtes! Verder nog dagjes uit naar een pretparkje, bootje gevaren in de Weerribben, en de nodige barbeques en etentjes.

Wat valt me nu op na een jaar weg te zijn uit Nederland:

-dat het land zo vlak is

-dat iedereen fietst, jong, oud, met fietskar, aan het stuur, hele gezinnen allemaal op de fiets

-dat iedereen gaat bbq-en als het mooi weer is!

-dat onze huiskamer zo klein is aan de Hoge Weide (we zijn verwend!!!)

-dat onze tuin nog steeds zo mooi is, dat mis ik nog steeds

-dat het ook in Nederland mooi weer kan zijn, in ieder geval deze twee weken (25 a 30 graden)

-dat iedereen vraagt of we terug komen

Vrijdagochtend vertrokken we weer. Ik had elke dag natuurlijk even kontakt gehad met Pieter, en hij redde zich goed met hulp voor de was, krant en wat boodschappen van Eveline en Rico. Bedankt lieve mensen! Om half zeven zaterdagavond landden we weer in Sydney. We zouden een taxi nemen maar tot onze verbazing stond Pieter ons op te wachten. Hij was zelf(!) naar het vliegveld gereden. Hij was “het-afhankelijk-zijn van taxi’s” spuugzat, en na een proefrit rond huis, besloten dat hij best kon rijden. Verzekeringtechnisch mag het natuurlijk niet, maar ja……

Het waren twee volle, drukke weken. Leuk om iedereen en alles weer te zien, maar wel bere-vermoeiend. Ik was blij dat ik ’s avonds weer naast mijn mannetje in mijn eigen bedje kon kruipen.

Het is tijd dat ik (Pieter) ook eens ga proberen dit logboek bij te werken. Henriette en de kinderen zijn inmiddels een paar dagen in Nederland en iemand moet toch het logboek gaan bijhouden, dus dit is een poging. Sinds maandag is er wel het een en ander weer gebeurd: We hebben de eerste nacht om 1 uur weer voor de buis gezeten om Australie-Italie te zien. Grote teleurstelling aan het einde natuurlijk met een onterechte penalty voor de Italianen. Verder: Zoals hieronder te lezen was moest ik dinsdag weer bij de chirurg langs. Het zag er allemaal goed uit volgens hem, maar (tot mijn teleurstelling) hij vertelde ook dat ik de brace 6(!) weken lang moet dragen en dus ook 6 weken krukken en 6 weken geen autorijden. Knap lastig dus. Dinsdag heb ik verder niet gewerkt, lekker nog een dagje van vrouw en kinderen genieten. ’s Avonds een taxi geregeld om Jet en de meiden naar het vliegveld te brengen. Verder toch weer de nodige tranen natuurlijk op de avond, omdat we graag met zijn allen hadden gegaan, maar dat kan niet. De taxi kwam woensdag mooi op tijd en na alle meiden gekust te hebben waren ze weg. Ik ben vervolgens naar mijn werk gegaan (met de taxi ook) en dat ging eigenlijk prima. Woensdagavond kwam ik dan weer thuis (gebracht door een collega) en dan ja: Ik moet mezelf gaan redden. Het lastige van krukken is dat je niets kunt meenemen, dus hoe gaat dat: Ik hop op krukken naar de diepvries aan 1 kant van het huis, neem een van de vele kant-en-klaar maaltijden die Jet heeft gekocht, klem dat tussen mijn tanden en hop weer naar de magnetron. Vervolgens gaat de maaltijd (en het toetje) op een trolley op wieltjes die een collega heeft gebracht. Die trolley duw ik meter voor meter naar de kamer, plof op de bank en ga daar eten. Koffie en thee gaan ongeveer op dezelfde manier. Rond de bank heb ik alles geinstalleerd, het is mijn verblijf voor de komende weken. Zo ligt er de afstandsbediening (heel belangrijk), boeken, kranten en natuurlijk de laptop. De avond voornamelijk gemaild, met Jet en de kids (inmiddels aardig moe op de tussenstop in Singapore) gebeld en tv gekeken.

Dan maar wat op tijd op bed, ook dat is wel wat een gedoe: Zien dat je je kleren, de brace en een soort kous uitkrijgt en dan in het bed ploffen. Slapen is wat lastig: Ik ben gewend op mijn zij te slapen, maar moet het sinds de operatie op de rug proberen. Dit zorgt er voor dat ik toch regelmatig wakker wordt en dat ik (niet veel last van zelf en Jet nu ook niet) dat ik veel meer snurk dan ik normaal al doe. Meestal voor het slapen gaan toch nog een paar pijnstillers om te voorkomen dat ik van elke beweging wakker wordt. De laatste nachten gaat het echter al stukken beter, wat minder vaak wakker en geen pijnstillers meer. Donderdag voor het eerst naar fysio geweest, waar ik voortaan 3 keer per week 1.5 uur ga verblijven. Wat doen ze: Knie in ijs, daarna been in een soort opblaaszak om de zwellingen te drukken en dan spieroefeningen om mijn beenspieren bij te houden. Ook daar elke keer met de taxi naartoe. Ik heb al heel wat chauffeurs gezien: Jong/oud, vrouw/man en allerlei nationaliteiten, zelfs een Nederlandse vrouw. Vervolgens donderdag en vrijdag weer gewerkt. Vandaag is de eerste lange dag alleen thuis. Rico heeft nog een zaterdag exemplaar van de Sydney Morning Herald gebracht (ik moet natuurlijk wel de Sudoku puzzel doen vandaag) en we hebben afgesproken dat ik daar ga thee drinken morgen (breekt de dag een beetje).

Verder gaat het eigenlijk lekker: Lekker uitgeslapen, boekje lezen, buiten gezeten (was vandaag 20 graden), tv gekeken, wat gewerkt etc. De dag ging redelijk snel om. Nog even met Jet gebeld, die inmiddels op een camping in Beesd zit waar het vandaag 30 graden wordt en alle kinderen zijn overal aan het logeren als ik het goed heb begrepen. Het is nu inmiddels kwart voor tien in de avond en het is tijd om nog maar eens een uurtje op de bank te gaan zitten. Ik zal proberen in de komende weken het logboek verder bij te houden. Mocht iemand iets speciaals willen weten, laat dan een berichtje achter in het gastenboek.