Familie Feenstra in Engeland

Luc heeft deze week te horen gekregen dat hij na de vakantie in een andere klas geplaatst gaat worden. De jongen die hem een klap verkocht heeft is 2 dagen geschorst. We hopen dat het nu wat beter zal gaan. Nu hebben de kinderen eerst 2 weken voorjaarsvakantie. Ze zijn er aan toe, het was een lange periode, nu twee weken genieten van het mooie weer.

Vandaag hadden we familiedag van Pieter zijn werk omdat het bedrijf 10 jaar bestond. Het werd gehouden in het Paramatta park. Er waren allerlei spelen geregeld voor de kinderen , maar ook voor de volwassenen. Er was onder andere levend tafelvoetbal:

de spelers zaten vast aan elastieken, als poppetjes aan een staaf bij tafelvoetbal

Ook was er de stier, hier een foto van Judith op de stier:

Iedereen had zelf stoeltjes meegenomen, er was een cateringsbedrijf die een heerlijke lunch had verzorgd. Om 2.30 uur was er de finale van de Sydney Swans - West Coast Eagles. Er was een tv geregeld, want dit is toch wel heel belangrijk voor “ons Aussies”. Het was erg spannend. We verloren helaas met maar 1 punt verschil.

Natuurlijk hield Pieter nog een korte toespraak voor het personeel, wat gevolgd werd door een veel langere, en saaiere speech van Charles, zijn baas. Als blijk van waardering kreeg het personeel een mooie Swisslog jas.

Morgen vertrekken we voor een paar daagjes naar Port Mc Quarie, weer even er tussen uit, iedereen heeft hier een lang weekend ivm Labour Day.

Eigenlijk voor ons een druk weekend, we vinden het heerlijk om niet al te veel op ons programma te hebben staan, maar het was wel erg gezellig. En gisteren, gedurende de party, hoefden we ook niets te doen, dan een oogje in het zeil houden, en ondertussen konden we onze wekelijkse sudoku doen.
Vanochtend eerst naar de kerk, moest weer zingen, en toen rond 12 uur kwamen Susan, Frank en Teun bij ons op visite. Wie zijn dit? Susan is via google op onze website gekomen en zij is met mij gaan mailen omdat ze ook naar Australie zouden komen. Inmiddels sinds 14 september,wonen zij hier ook. Zij wilden graag eens langs komen om wat ervaringen uit te wisselen. Het was erg gezellig, we zaten lekker op onze veranda, het waaide enorm, maar de temperatuur was heerlijk. Ze hebben een schattig zoontje Teun van anderhalf, die Sam ook heel lief vond. Op een gegeven ogenblik lag hij op zijn buikje naast de slapende Sam, echt schattig! Natuurlijk ook foto’s van hen, ook voor de opa’s/oma’s van Teun in Nederland.

Speciaal voor de familie van Teun, Frank en Susan in Nederland!!

Rond 3 uur moesten we bij het rugbyveld van Luc zijn voor de presentation. Hier heb ik eigenlijk ook geen Nederlands woord voor, en dit doen ze ook niet in Nederland. Aan het einde van het sportseizoen moeten de leden samenkomen, en krijgen ze een medaille uitgereikt en worden er ook nog awards uitgedeeld. Bijvoorbeeld voor de beste speler, voor de beste front/backspeler voor degene die het meest vooruit is gegaan, enz. De trainer van Luc zijn team, Matt, is een leuke vent, had voor iedereen een persoonlijk woordje, deed het heel erg leuk. Hij vertelde over Luc: deze jongen komt uit Europa, waarschijnlijk nog nooit een rugbybal in zijn handen gehad, in het begin begreep hij niet veel van het spel, maar hij deed de opdrachten die ik hem gaf goed, kwam altijd met een smile op zijn gezicht het veld op, en hij hoopte dat hij hem nog veel meer kan gaan leren het komende jaar.
Over het team: een team wat leuk samen werkt, ook nieuwelingen er leuk bij betrekt!

 the presentation
Daarna gingen we naar de Taveern in Terrey Hills voor wat drinken en daarna daar lekker eten. Er waren niet echt veel ouders, maar ik denk dat het een goede manier is om toch wat ouders te leren kennen, en voor Luc om de jongens ook buiten de wedstrijden te ontmoeten en te leren kennen. Het team gaat grotendeels volgend jaar door, en ws ook weer met dezelfde leuke trainer.

voordat het eten kwam zaten de kleine jochies een kleurplaat te kleuren (allemaal zijn ze of worden ze dit jaar 15 jaar!!!, dit heet under 15)

’s Avonds de jarige opa en oma nog geskypt, anders hadden we natuurlijk in Nederland twee verjaardagen te bezoeken, nu dus op deze manier gefeliciteerd.

Vandaag was het voor Marieke de grote dag, eindelijk kon ze haar “party” houden. Lang naar uitgekeken en velen uitgenodigd. De dag ervoor stelde ze ons nog voor om lekker de stad in te gaan met z’n allen, zodat zij lekker alleen thuis feest konden vieren. Al met al, denk ik dat ze toch wel blij waren dat we er waren, natuurlijk op de achtergrond, maar erg handig voor het opwarmen van worstjes, bakken van friet en allerlei andere klusjes.
’s ochtends eerst boodschappen gedaan, veel partyfood ingeslagen en natuurlijk “de mudcake” Dit is letterlijk vertaald natuurlijk moddercake, het is donkerbruine chocoladetaart. Zonder mudcake geen party, zullen we maar zeggen.
Vele voorbereidingen gingen eraan vooraf, maar ik denk dat ze heel tevreden is met de gehouden party. Bijna 20 pubers bij elkaar zorgt voor een hoop gegil(van de meiden) en veel geschreeuw (van de jongens) Echt wat kunnen die een hoop lawaai produceren. Het feestje begon om 4 uur en was om 8 uur afgelopen. Het was mooi weer, dus er werd gezwommen, water gevechten gehouden, muziek gedraaid, gekletst, op de trampoline gesprongen, gesnoept en gegeten. Ik wilde natuurlijk een foto maken, maar dat vond ze niet ok. Dus geen foto’s van de party, helaas!

dit wil je toch gewoon lezen?????

Max Brenner is een begrip hier voor de pubers voornamelijk.
Wat is Max Brenner? Het is een soort chocoladecafe. Je kunt er de lekkerste dingen bestellen, als het maar met chocolade te maken heeft. Heerlijke capucinno met wat gesmolten chocolade erop, wafels met warme chocolade, een potje met warme chocolade, wat dan opgelepeld wordt, een potje met chocolade om je aardbeien in te dopen, chocolade taart etc etc. De jeugd gaat hier nogal eens heen, zo ook meestal zondags na de kerk. Ze delen dan een wafel, of nemen een lickpot, is dus een potje warme chocoladesaus. Vanavond gingen we dus ook naar Max Brenner voor ons toetje, ik nam braaf een skimcap (dit is een capucinno met magere melk) en de kids gingen voor verse aardbeien met chocolade. Alles wordt er bij afgelikt (je wilt er niet bij horen, maar vooruit)

Max Brenner wants to change the world… using chocolate. The aroma of his passion drifts through the door, drawing unsuspecting passers by into his beautiful timber trimmed cafe. Shelves heave under the weight of boxed truffles and bags of chocolate shavings. The house specialty is a Sukao… a small metal bowl sitting over a small flame. You mix chocolate shavings- choose white, milk or dark- with hot milk and wait for it to melt… then you suck it through the metal straw/ spoon/ thingy provided… YUM!

Maandagavond hebben we Pieter weer van het vliegtuig gehaald, blij dat hij er weer was! Hij liep als een ouwe kerel, had veel last van zijn knie. Hij had dan ook tijdens zijn verblijf in Europa geen fysio oefeningen gedaan. Hij ziet er weer erg op tegen drie keer per week naar de fysio, neemt veel tijd in beslag enzo, dus we denken er aan om zelf een home trainer aan te schaffen of huren. Kan hij oefenen als hij thuis is, of komt. Hij kwam met een tas vol kadootjes aan, het leek wel Sinterklaas! Zo mag hij nog eens thuiskomen.

Ik heb een heerlijke week gehad, weer leuke nieuwe mensen ontmoet, ja het buurtje waar we nu wonen is heel leuk. Zo kwamen we erachter dat vlakbij ons nog 2 meisjes van Judith haar school wonen (een tweeling) en die lopen ook s morgens naar school. We zijn al bij hen thuis geweest , bakkie thee genuttigd en kennis gemaakt. Een heel leuk gezin, van oorsprong uit Zuid Afrika. Het valt me toch steeds op dat de leuke kontakten die ik maak, meestal niet met de Australiers zijn, toeval of………? Ik ben ook (weer) eens aan het lijnen, en heb het goed te pakken, in 4 weken tijd 4 kilo, dus dat motiveert ook wel. Ik doe er dan ook alles aan, en sport veel. Even doorzetten, dan weer goed ik de bikini!

Donderdag avond kwamen er 9 Nederlandse dames van de Nederlandse school bij mij eten. Dit doen we ongeveer eens in de 2 maanden. Gewoon een avondje, zonder man en kids. Om de beurt koken er 2 anderen en houden we het ergens anders. Ik deed het samen met Sandra. De plannen om Indiaas te gaan koken waren wat te hoog gegrepen voor ons, dus we besloten het maar bij Italiaans te houden. Woensdag hadden we samen al boodschappen gedaan. We hadden vooraf wat hapjes, iedereen komt dan binnen wanneer het haar lukt, zich bij de kinderen weg te rukken, of zoals Harriet, gelijk uit haar werk. Sandra, die half Italiaanse is, was chefkok, ik volgde trouw haar orders op. Ik ben niet zo’n kok. We maakten heerlijke pasta met kip/blauwe kaas saus en een heerlijke lasagna. Als toetje ijs met vers fruit (toch jammer dat we een tas boodschappen ergens hebben laten staan, want die mango erbij zou lekker geweest zijn) en room. We zaten lekker op onze veranda met de heater aan. Een prachtige avond, het was reuze gezellig. Helaas vergeten foto’s te maken (het toestel lag wel klaar), anders hadden jullie het sfeertje wat kunnen proeven. De volgende keer kunnen Sandra en ik weer lekker achter over gaan hangen. Dat is nu juist het leuke ervan!

Het is nu inmiddels Zaterdag 16 September en ik (Pieter) zit in een hotel kamer in Zurich, Zwitserland. Nu heb ik even tijd om mijn belevenissen aan het logboek toe te vertrouwen.
Vorige week woensdag was Henriette jarig en ik had het lef gehad om mijn vlucht naar Europa te boeken op haar verjaardag. Gelukkig hadden we de morgen voor onszelf en konden we samen lunchen en daarna heeft ze me gedropt op de luchthaven. Dan maar weer eerst 8-9 uur vliegen naar Singapore en vervolgens 12 uur naar Amsterdam, waarvan ik 7 uur heb geslapen. In Amsterdam aangekomen een auto gehuurd en op naar Rutten naar mijn ouders. Ze hadden me meer dan een jaar niet gezien en waren dan ook blij hun zoon weer een week in huis te hebben en hem te kunnen verwennen met stoofpeertjes, appelkruimeltaart en wat niet meer zij.
De kunst was na een lange vlucht landend vroeg in de morgen, om op te blijven tot 12 uur ’s nachts, want om 23:30 had ik meteen een telefonische vergadering met Australie. Mijn ouders besloten maar mee op te blijven om te zorgen dat ik niet in slaap zou vallen voordien.
Het weer was de volgende dag meteen fantastisch (wetende van continue regen in Australie). Ik ben rustig begonnen en op vrijdagmiddag ben ik bij Gerard op de zaak in Emmeloord langsgeweest en daarna bij Gerard en Lianne gegeten. Zij hebben verbouwplannen, dus ik moet nog eens weer gaan kijken. ’s Avonds bij Pa en Ma Bouw langs koffie drinken. Zij hadden net een goedkope Gamma WC geinstalleerd. Omdat het echter niet allemaal paste en externe hulp nodig was, is het toch nog duur geworden.
Zaterdag eerst naar het voetbal van wat kleine neefjes, ’s middags naar Ineke, die ook al droomt over een verbouwing en in de avond stappen met mijn zusjes. Eerst eten in de Wildeman in Lemmer en daarna naar de kroeg. Het was erg gezellig en we hadden genoeg om over te praten tot 2 uur ’s nachts.
Zondagmorgen naar de kerk, in de middag naar Bert en Annamarie (die al aan het verbouwen waren, wat doen al die mensen toch?) en ’s avonds nog een biertje bij Michael gedronken.
Maandag vertrokken naar Bleiswijk waar een Swisslog project die ik nog mee heb verkocht, wordt geinstalleerd. Met de jongens daar gesproken en het gevoel gekregen dat dit project een succes gaat worden. ’s Avonds weer naar Rutten en gegeten bij Edward en Jacoba en hun twee boeven.
Dinsdag naar de zaak in Culemborg, leuk om iedereen weer even te zien en daarna ons huis in Geldermalsen bekeken en thee gedronken bij onze buurvrouw Jenny, die er net een vakantie naar de Noordkaap op had zitten. Achterop de motor wel te verstaan. ’s Avonds weer naar Pa/Ma Bouw voor eten (ze heeft altijd wel wat macaroni voor onverwachte gasten) en koffie.
Woensdag dan nog een rustige dag: Inkopen doen voor Australie, nog even koffie gedronken bij tante Antje en werkend naar een rustig avondje met mijn ouders, ware het niet dat Daniel (van Klasiena) binnen kwam van voetbal met een gebroken pols. Mijn vader mee naar het ziekenhuis en kwam om 11 uur weer thuis.
Dan donderdag nog even koffie en afscheid genomen van mijn vader en moeder en op weg naar Schiphol. Mijn auto had wat schrammen, die ik niet helemaal weggepoetst kreeg, maar de modder die mijn vader had aangebracht was genoeg om de aandacht af te leiden, dus geen boete voor mij.
De laatste twee dagen heb ik doorgebracht in een leuk conferentie oord aan de “vier walt statter see” om te vergaderen over innovatie binnen Swisslog. Het was goed iedereen weer te spreken, maar nu wil ik ook wel weer naar huis. Vanavond nog even met wat collega’s uit de VS go-karten, eten, slapen en dan morgen weer vroeg op om de 7 uur vlucht naar Amsterdam te pakken, dan rond de middag naar Singapore en ik hoop maandagavond weer thuis te zijn.

Na een week manloos, toch maar weer eens een stukje schrijven. Eerst maar even over het weer, lekker hollands: Vanaf Woensdag was het hier stukken beter. De lucht is nu weer elke dag strak blauw en de temperaturen liggen begin 20 graden.

Judith heb ik Vrijdag gelijk na school naar Emily gebracht. Emily kent ze via de Nederlandse school en is net zo oud als Judith. Ze woont echter niet vlakbij, maar in Erina Heights, ofwel aan de Central Coast. Ofwel uur heen, uur terug rijden. Ze logeert daar van Vrijdag tot Zondag.
Marieke ging Vrijdag avond zoals gewoonlijk naar de Biblestudy, en kwam daarna thuis met haar vriendin Jules, en wilde daar graag logeren. Het huis liep leeg dus… Luc en ik installeerden ons voor de buis en hebben gezellig een mooie dvd gekeken.

Luc heeft weer wat problemen op school, waarom moeten ze hem altijd hebben??
Een tijdje terug was hij ook al het piespaaltje, er was toen gevochten, en toen moesten de beide jongens hun verhaal opschrijven, en de andere jongen is toen voor een dag geschorst. Deze zelfde jongen is onder andere de aanstichter van alle ellende. Hij jut nog een aantal andere op, zodat ze met een groepje of 5 tegen hem zijn. Luc heeft na de eerste keer het advies gekregen het te negeren, maar als je maar lang genoeg getreiterd wordt , dan barst wel een keer de bom. Dat was dus gisteren het geval. Ze waren met stropdassen aan het slaan, en uiteindelijk werd Luc dus keihard door diezelfde jongen gemept. Het begint meestal spelenderwijs, tussen jongens, dus niet de bedoeling om elkaar pijn te doen. Deze jongen deed dat dus wel met de bedoeling om pijn te doen, en dat kwam in zijn gezicht, waarop Luc ook nog eens zijn stropdas kwijtraakte. Vervolgens sloeg die jongen hem ook nog eens in zijn gezicht waarop Luc hem natuurlijk ook terug mepte, en vervolgens de klas uitgelopen is. Ja dit gebeurde in de klas!!!!!! De leerkracht was een stagiaire, en zij wist niet wat zij ermee aan moest, haalde uiteindelijk hulp van een andere leerkracht. Het alles speelde zich aan het eind van de vrijdagmiddag af, en moet nog verder uitgezocht worden. Luc heeft de opdracht gekregen zijn verhaal weer op te schrijven, inmiddels heeft de leerling-teacher al wel gemeld dat Luc niet de aanstichter was. Na school bleek de hele groep Luc op te wachten bij de bus, Luc was inmiddels al gevlogen, hij was op zijn fiets, dat wist Marieke te melden, die hem natuurlijk hiertegen wilde beschermen. Marieke had door dit gedoe de bus gemist!
Thuisgekomen was Luc natuurlijk akelig stil en van slag, en onder het eten kwam het verhaal er uit. Er moet nu echt wat gebeuren, hij wil weg uit deze klas. De klas voert ook niets uit, maakt bijna geen huiswerk, verstopt sleutels van leraren, gooit boeken uit het raam, enz enz  Dat motiveert natuurlijk niet echt! Hij wil nog steeds dierenarts worden, en dan zal er toch gestudeerd worden. Luc heeft zijn brief inmiddels geschreven met het verhaal van zijn kant,Pieter heeft er een brief aan toegevoegd, waarin we onze zorgen uitspreken over het gepest en over de resultaten van zijn klas. Hierin vragen we of hij in een andere klas geplaatst kan worden. We wachten maar weer af.

Vanochtend heerlijk uitgeslapen, we werden wakker met de lucht van vers gebakken brood, de zon scheen aan een strak blauwe hemel. Dat wordt dus buiten ontbijten op ons dekterras, heerlijk!!! Daarna stapten Luc en ik in de auto en zijn we naar Bay View gereden. Ook weer een prachtig idyllisch strand met bootjes en een plek waar honden vrij mogen rondlopen. Sam en ook wij, genoten het was een waar hondenparadijsje!!! Leuk om zoveel honden en hondenliefhebbers bij elkaar te zien. Ik kwam in kontakt met een vrouw met twee zonen en natuurlijk een hond, een spoodle van 11 maanden oud. Sam en Toffee waren dikke maatjes. Na wat heen en weer gepraat, ze kwam uit Killara, vlakbij voor ons, hebben we afgesproken dat wij waarschijnlijk tijdens hun vakantie op hun hond gaan passen, en wanneer wij eens weg willen kunnen we Sam ook daar brengen. Het klikte gewoon, gezellig is dat.

Vanavond slaapt Marieke met Jules hier, ze zijn nu naar een feestje. Ik moest ze brengen, ze wisten alleen het adres en het nummer was ws 3 of 15. Het was in St Ives. Uiteindelijk na veel heen en weer ge-sms, was het niet in St Ives, maar in Pymble en het adres was niet Burke street, maar Bourke street en het nummer was 2. Echt weer iets voor die meiden hoor!!!

Pieter heeft nu een aantal meetings in Zwitserland. Hij vertrekt zondagochtend weer met het vliegtuig naar Nederland, om vervolgens in de middag weer richting Australie te komen. Ik zal weer blij zijn als hij weer terug is hoor. Met name om de vele ritjes die je maakt met de kids. Overdag is het al veel heen en weer gerij, ‘ s avonds neemt Pieter meestal de ritjes over. Afgelopen week breekt zoiets dan op. Bijna elke avond moesten ze wel ergens heen gebracht worden of gehaald of wat dan ook. Een tank benzine is zo op! Deze taxi-chauffeur heeft overuren gemaakt deze week!

Ik geloof dat als dat waterreservoir hier in mijn tuin had gestaan we de komende twee jaar voldoende water zouden hebben voor Australie. Tjonge jonge, vanochtend vroeg voordat de kerk begon nog even de hond uitlaten, het was blauw toen we weggingen, en we kregen op de terugweg weer een vette bui op onze kop! Ach we blijven natuurlijk toch Hollander om over het weer te klagen. Pieter die heeft het mooie weer meegenomen naar Nederland!!!!! Vanochtend moest ik samen met 2 meiden voorin de kerk weer voorzingen, en ik moest koffie schenken. “What a skills!” Daarna zouden we in het shoppingcentre koffie met iets lekkers erbij nemen, maar het was inmiddels kwart over twaalf, dus tijd voor de lunch. Maar niet zonder de lekkere cappucino natuurlijk! We hebben lekker gelunched, we moeten er met dit weer en zonder papa toch wat leuks van maken, niet waar! Thuis gekomen, het regende nog steeds, gingen Judith en Luc aan hun huiswerk. Judith klaagde over jeuk op haar hoofd! En ja hoor, wederom luis!!! Gelukkig had ik de nodige middelen al mee genomen uit Nederland, dus we konden gelijk aan de slag. (Pieter gelijk gemaild een nieuwe voorraad mee te nemen)Daarna aan het wassen , stofzuigen, bedden verschonen en al wat daar bij hoort. Later op de middag ging ze weer lekker met haar vriendinnen uit de straat spelen. We zouden klaverjassen gaan oefenen, maar door de luizenperikelen is het daar niet meer van gekomen. Het is nu avond, Idols wordt gevolgd, er wacht een enorme bult strijkgoed. Strijkplank maar voor de buis en gaan…………….

Het is gisteravond begonnen te regenen, niet een klein beetje, nee het komt met bakken uit de lucht. Rond een uur of 12 was het een uurtje iets minder nat toen ben ik vlakbij bij ons het park ingegaan met Sam en heb een uur met hem gelopen. Toen ik thuiskwam regende het weer en zo bleef het de hele dag. Vreselijk nat, zwembad weer overstroomd. Ik wil weer zon!!!!!! Gelukkig had Judith vanaf de middag steeds erg leuk met een vriendinnetje uit de straat gespeeld, met Kate, ze verveelt zich geen moment.

Zowel Judith als Marieke hebben al verschillende vriendinnen hier in de straat, ze vinden het hier dan ook veel leuker als op het vorige adres. Vanavond eten de kids Hollandse pannenkoeken (met dank aan Liesbeth voor de mix) Zelf maak ik een lekker gezond potje klaar met verse vis. Het is weer om weer vanavond weer lekker voor de buis te hangen, kacheltje, kaarsjes aan en een leuke film. Dit keer “Rumours has it….” met Jennifer Aniston and Kevin Costner.

Gisterenmiddag al bericht van Pieter gehad, hij was aangekomen. Was inmiddels al verwend door mams met zijn “geliefde stoofpeertjes”. Luc vroeg of hij nog geen appelkruimeltaart had gehad, die had hij namelijk gelijk bij binnenkomst al gekregen (kleinkind he, streepje voor!) Maar oma antwoordde: “Nee, die zit nog in de diepvries, die komt nog”. Op zijn eerste dag in Nederland had hij om half 12 ’s avonds een telefon-conference met Woolworths een grote klant van Swisslog. Rond 22 uur viel hij al verschillende keren in slaap, zijn ouders bleven bij hem om hem af en toe weer wakker te schudden.
Wij hebben vast ons wensenlijstje doorgestuurd, wat we allemaal uit Nederland willen hebben. Hij heeft gelukkig een grote koffer mee, en anders laat hij maar wat kleding in Nederland hoor! Kadootjes zijn veeeeel belangijker.
Zijn vader en moeder hebben ook weer een andere computer, ook daarmee gaat hij aan de gang, want dat is nog steeds geen success. Hij probeert ze ook aan het skypen te krijgen, dat is echt zo ideal!!  Mijn ouders (eigenlijk mijn vader) zijn wat dat betreft toch redelijk bij de tijd. Onlangs heeft mijn vader weer een nieuwe computer gekocht (had de vorige nog geen twee jaar) , maar nu een die nog sneller is , meer geheugen etc etc. Nu blijkt dat hij exact dezelfde heeft als Luc, alleen is hij hier heel wat goedkoper!
Sam heeft vandaag een knipbeurt gehad. Hier komt er dan een rijdende hondenkapper langs, met een trailer waarin een badkuip, fohn en allerlei benodigdheden zitten. Dat hebben ze volgens mij in Nederland nog niet. Misschien is dat toekomst voor mij als ik terugkom. Ga ik mijn rijdende hondenkapperij beginnen, hahaha.

de rijdende hondenkapper