Familie Feenstra in Engeland

Om 12.15 uur moesten we voor de foto van Marieke haar voet, daar was niets op te zien. Dat hebben we maar even gevierd door samen te lunchen. Het is nog wel dik en blauw, en ze kan er nog niet op staan. Toch maar even een paar krukken gehaald. Deze kan je hier gewoon bij de apotheek halen. Deze deed veel makkelijker dan degene waar we de vorige keer de krukken voor Pieter haalden. We hebben maar de “gewone” Europese elleboogkrukken genomen. Hier lopen de meeste met van die ouderwetse okselkrukken. Dat gaat zo ellendig zeer doen onder je oksels. Maar ze zal er vast niet zolang gebruik van hoeven te maken. Nu heeft ze een lekker rustdagje. Lekker op de bank, boek, computer en tv erbij. Morgen maar weer naar school!

Ok, na de luizenbehandeling van Judith haalde ik Marieke om 5.30 uur van school. Ze had geoefend voor de musical en moest een agressieve scene spelen. Ze was heel agressief! Ze plaatste woedend een stoel op haar linker middenvoetsbeentje. Het werd gelijk heel dik. Er werd gekoeld met ijs. Nog snel even een afspraak bij de huisarts gemaakt, we konden om 6.45 uur langskomen. Morgen moeten we even een foto laten maken. Voor nu voet hoog houden, koelen en rust! Nou dat staat mevrouw wel aan: “Hoef ik nu niet naar school?” We wachten de foto maar even af, ook al is het gebroken, dan doen ze er waarschijnlijk toch ook niets aan. Wordt vervolgd.

Affijn zo zie je maar weer kan je druk zijn met je kids. Aldus Pieter: “Geef mij maar een rustige kantoorbaan!”

En ja hoor, Judith heeft weer hoofdluis, wat een ellende. Ze heeft het zelf gelukkig altijd heel snel door. Na inspektie geen hoofdluis kunnen vinden, maar al wel de neten zijn te zien. Gelukkig hebben we nog een voorraad Prioderm  vanuit Nederland, zodat die luizen het wel af zullen leggen. Het stinkt hier nu behoorlijk naar de lotion, maar ja, dat moet je er voor over hebben. En dan zo kammen om te zien of we de luis te pakken hebben.Dat kammen zullen we de komende tijd weer even vol moeten houden. Zo lastig met dat lange haar!

Daar ik momenteel nogal veel sport kan het ook wel eens gebeuren dat er iets mis gaat. Of mis, ik had al 2 dagen een zere kuitspier. Vandaag gingen we naar Bay View, waar een heel leuk strandje is waar mensen met honden komen. Allemaal mensen die honden leuk vinden, gaan daar heen en gooien met ballen. De honden springen dan het water in, zwemmen naar de bal enz enz. Ook altijd leuk om al die verschillende rassen honden te zien. Ook Sam vindt het er erg leuk. De eerste paar keer dat we er heen gingen, waagde hij zich nog niet zo diep in het water, maar deze keer maakte het hem echt niet uit hoe ver we de bal in het water gooiden. Ook op het strandje kan hij heerlijk rennen, als hij niet al te moe is. Hij werd dus op een gegeven moment na al die aktie toch wel moe, en wilde de bal niet meer ophalen. Ik rende er dus naar toe, en toen schoot het dus in mijn (al zere) kuit. Tja kreupelend naar de auto terug.

Omdat iedereen vanmiddag was gevlogen, Judith had kinderfeestje, Luc en Pieter waren op de golfbaan, en Marieke had met vriendinnen afgesproken, besloot ik het shoppingcentre maar in te gaan, in mijn achterhoofd, dat ik mijn kuit maar even moest laten masseren. Dat kan hier allemaal, ja, zonder afspraak worden gemasseerd. Ik vertelde van mijn pijnlijke kuit, en ze vroegen wijzend op de prijslijst, benen en ook rug? Ach ja waarom niet, ook maar de rug! Dat is dus chineze massage, ook deze mensen praten weinig Engels(net als in de nagelstudio’s) maar werken hard. Het heet volgens mij remedial massage of acupressuur. Ze gebruiken vooral hun ellebogen om knopen in spieren eruit te halen. Dit gebeurt niet echt zachtzinnig moet ik zeggen, maar ik kreeg waar voor mijn geld, heb er bijna drie kwartier gelegen denk ik. Ondertussen liepen de mensen met nek en schouderklachten in en uit. Dat is het snelle werk, denk ik. Toen ik echter van de tafel af kwam, was het nog niet echt verbeterd. De masseuze heeft toen nog even, staandeweg, mijn zeer pijnlijke spier te grazen genomen. Er zat volgens haar een flinke knoop in, haar advies was een hot pack. Affijn weer een ervaring wijzer: ga in ieder geval niet naar deze massagesalon als je denkt verwend te worden!!

Ja, want kan je nou zeggen over mijn vader? Werk? Hij is direkteur van Swisslog, een bedrijf dat automatische magazijnen maakt. Hier hebben ze er o.a. een voor Woolworth en Coca Cola gemaakt.

Nou ja, hij werkt dus elke dag en komt meestal keurig om 18:15 thuis. Ik vind dat eigenlijk wel heel goed, want ik ken sommige vaders die heel laat thuis komen. We kunnen dus meestal gezellig ‘s avonds eten.

Hij vindt zijn werk erg leuk en gaat er dus met plezier naar toe. Afgelopen Dinsdag ging hij ook van 6 uur in de ochtend tot 6 uur in de avond mee lopen in een fabriek van zijn werk om te zien hoe het allemaal gaat en om mensen die op kantoor een beetje een idée te geven hoe het er in een fabriek aan toe gaat.

Hij had zijn loopschoenen aan en had een beetje last van zijn knie ‘s avonds, maar sindsdien is z’n knie nog beter dan eerst.

En nu de sportieve kant van papa:

Hij zwemt elke ochtend! Nou als dat al niet sportief is? Dus dat betekent dat om 6:27 de wekker afgaat en hij stapt in zijn zwemkleren en daar gaat hij. Ik(Marieke) zwem om de dag op die tijd mee.

Nou je moet er echt bij zijn elke ochtend hoe hij het zwembad instapt; eerst op het eerste treedje, dan langzaam naar het tweede treedje en maakt zichzelf een beetje nat met het water van het zwembad, gaat er langzaam helemaal in en bibbert heel erg(je moet er echt bij zijn) Dan zwemt hij als een gek naar de andere kant en gaat kopje onder. En dat elke ochtend haha.

Muzikale kant:

Soms (heel soms) begint papa ook weer piano(keyboard) te spelen. Hij kan het heel goed en het klinkt ook heel mooi, maar hij moet het gewoon wat vaker spelen. Want ik weet nog die tijd dat papa soms speelde en dan ik mee zong, maar dat is toch wel een tijdje geleden.

Kerk:

Pieter (papa) gaat ook Zondag ochtend naar de kerk en soms op Donderdag avond naar een biblestudy. Op Zondag doet hij soms ook de powerpoint. Hij vindt dat volgens mij wel een leuk klusje om te doen.

1 keer in de weet ik veel hoe veel weken, moet papa stofzuigen of grasmaaien bij de kerk. Hij doet dat vrijwillig. Vanochtend moest hij stofzuigen en toen hij terug kwam ging hij gelijk weer zwemmen.

Papa heeft het dus volgens mij wel naar zijn zin!

He, he de Nederlanders gaan de weg naar Australie vinden geloof ik. In Maart komt mijn buurvrouw Jenny van de Hoge Weide een week bij ons. Ze start haar vakantie in Cairns en gaat met een busreis langs de oostkust richting Sydney. Dan komt ze een weekje bij ons, gezellig hoor!

In April komt Hendrina, mijn nicht met haar 3 jarig dochtertje Eva en haar moeder, tante Loes twee weken. Erg gezellig, ze komen even lekker bijtanken. Ik hoop dat het dan nog steeds van dat lekkere weer is. Nu is het nog steeds rond de 25 a 28 graden overdag, heerlijk dus! Je kan al wel merken dat de dagen korter worden. Het is nu rond acht uur al weer donker, en dan straks nog de klok een uur achteruit, dan is het helemaal weer vroeg donker. De kinderen hebben dan herfstvakantie, en kijken erg uit naar de komst van vooral kleine Eva.

Ook wij zijn er inmiddels uit wanneer we naar Nederland gaan. Zelf wilde ik liever in de Australische winter gaan, dus in juli, maar door allemaal kampen van de kids, van de kerk, konden ze echt niet weg(volgens hen). Eerst hadden Marieke en Luc het plan om dan zelf in December te gaan, en wij wel in de hollandse zomer, maar ik wilde toch liever met z’n allen gaan. Dus gaan we met z’n allen in December. In Januari gaan we dan vanuit Nederland door naar de wintersport in Europa. Ook niet verkeerd! We missen die echte kou en vooral dat skien best wel hoor!

Ik ben moeder van drie kinderen. Genoeg toch? Nee, dat mag je tegenwoordig niet zeggen, je moet minimaal werken, stress hebben, druk zijn etc. Oke, ik werk niet(betaald), ik heb weinig stress, en heb het niet heel druk. Wel geniet ik van het leven, volgens mij heel erg belangrijk!

Dan nu maar vertellen hoe een week zich vult: Maandagochtend ga ik nadat de kids naar school zijn eerst met de hond wandelen, waarna ik me een uur uitsloof in de sportschool, waar ik spin, ofwel indoor fietsen op muziek. Ben ik toch nog aan het fietsen hier! Daarna ga ik samen met Eveline in de naastgelegen koffieshop koffiedrinken. Afhankelijk of ik in de schoolkantine moet staan (begint om 11 uur-2 uur pm), of ik blijf wat langer kletsen. Ik sta om de week in de schoolkantine. Verder doe ik die dag geen opwindende dingen behalve misschien wat boodschappen en huishoudelijke taken. Om drie uur komen de kids weer thuis en moet er huiswerk gemaakt worden, eten bereid etc. 

Op dinsdag ga ik na het gebruikelijke rondje met de hond snel even een half uurtje fitness (circuit van half uur alle spiergroepen) en daarna om 10 uur tot half 1 a 1 uur nu dus de keramiekcursus. Dan bereid ik het eten voor, want als Judith s middags uit school komen gaan we gelijk door naar de Nederlandse school. Daar ontmoeten we als moeders zijnde elkaar en kletsen gezellig bij.

Woensdag ook dan na hond een half uurtje fitness en vaak heb ik dan een ritje met een bejaarde naar een dokters afspraak of iets dergelijks. ’s Avonds heeft Marieke nu tijdelijk voetbalwedstrijden. Gelukkig rijden ze nu samen, was een idee van mij! Hier heeft namelijk iedereen de neiging om maar zelf te rijden. Hoe economisch!

Donderdagochtend doe ik mijn wekelijkse boodschappen na de hond en de fitnessronde. Daar vult zich als snel de hele ochtend weer mee. Ik zing als voorzanger in de kerk. Ik doe dit om de maand in de zondagochtend-dienst. Als ik die maand zing heb ik 2 donderdagavonden oefening hiervoor. Ook hebben we om de donderdag Bijbelstudie groep op donderdag-avond.

Vrijdagochtend breng ik Judith al om half acht naar tennisles op school, daarna hond, en weer een uur spinning. Vrijdagmiddag is altijd vrij chaotisch, de kids moeten dan naar clubs, cq Bijbelstudie van de kerk. Dus veel heen en weer gerijd.

Op zich lijkt het nu of ik erg weinig doe door de week, maar het sportseizoen gaat nog beginnen voor de kids. Dan gaan er zeker weer erg vele ritjes naar de trainingen op het programma staan. Ook staan de huishoudelijke klussen er niet op, maar dat spreekt voor zich lijkt me. We wonen(heel erg vervelend, haha) in een groot huis, dus veel schoon te maken. Ook moeten er weer gewassen en gestreken uniformen en overhemden in de kasten hangen. Ook de vele taxiritjes staan niet vermeld, zou ik ook eens een week moeten gaan bijhouden. Verveel ik me, nou nee niet echt. En als je veel tijd hebt, doe je alles wat langzamer, heb je weinig tijd, dan kan je in korte tijd heel erg veel dingen doen, zo ligt het meestal. Ik heb wel het idee dat ik weer in de verpleging wil werken, maar of dat hier in Australie nog wordt, dat weet ik niet, erg lastig allemaal. Een ander baantje, ik weet het niet. Studeren? Ik ben niet echt een studiebol, meer een praktisch iemand, liever met de handen bezig. Vandaar alle creatieve cursussen. We hebben hier wel een hele grote tuin, maar het is een erg gemakkelijke tuin. Vanwege de droogte ligt hier een dikke laag mulch rond de planten, en komt er bijna geen onkruid doorheen. We hebben ook een groot gazon, maar dat wordt onderhouden, er komt om de week een tuinman om te maaien, en te vegen. Verder moet ik zeggen dat er ook best heel wat tijd gaat zitten in het mailen, de website bijhouden enz. Maar ook dat vind ik gewoon erg leuk om te doen. Vorig jaar was ik manager van het netball team van Judith, het is nog niet bekend of ik dit dit jaar ook weer ben. Verder had ik me als klasse-ouder opgegeven, maar ben door voldoende aanmeldingen nu reserve-klasse-ouder geworden.

Ik moet zeggen, ik geniet hier nog volop, het voelt nog steeds als een hele lange vakantie. Geniet van het mooie weer, maar mis toch nog wel behalve een paar leuke Nederlandse vrienden, andere gezellige vriendinnen, vrouwen die hier permanent wonen. Iedereen heeft het druk, kontakt met met name Australische vrouwen is leuk, maar daar blijft het dan ook bij. Ze hebben zo hun eigen vriendenkring, vele werken, om studie van de kinderen te betalen, en hebben daar denk ik niet echt meer vrienden bij nodig.

Afgelopen week was ik samen met een Russische en Koreaanse vrouw koffie drinken(ik ken hen van de Engelse les), en zij ervaarden hetzelfde. Ik heb in ieder geval met Merin, de Koreaanse afgesproken, vaker met haar om te gaan. Zij mist een echte vriendin, en ik in wezen ook. Iemand om gezellig mee te kletsen, koffie te drinken, te wandelen etc. Het klikt erg leuk met haar en zij heeft ook echt iemand nodig!

Hierbij moet ik natuurlijk melden dat ik niet hoef te werken, dat is natuurlijk luxe! Als je alleenstaand ouder bent, of dat extra geld hard nodig hebt is het natuurlijk heel anders. Ik besef heel goed dat we het goed en luxe hebben. Daarom geniet ik er ook van. Ik geniet ervan dat we allemaal gezond zijn, dat de kids het hier heel goed doen, en dat het heel bijzonder is dat we dat allemaal zomaar ineens (nu al anderhalf jaar) meemaken.

Tja en dan hebben we de jongste nog natuurlijk: Judith. Iets rustiger wellicht nog dan Luc en Marieke qua uitgaan en zo, maar toch.

Zij zit op de lagere school, de St Ives North Primary School hier in het dorp. Ze is daar anderhalf jaar geleden begonnen en is toen gewoon gedropt. Ze zat meteen in een engelstalige klas en sprak geen woord engels. Ze had wel een vriendinnetje daar die ook nederlands sprak dus die vertaalde wel wat zo nu en dan. Nog steeds ben ik verbaasd hoe goed ze dat heeft opgepakt en nu spreekt ze het mooist engels (of eigenlijk australisch) van ons allemaal. Vorig jaar had ze een juf: Miss MacMillan en die heeft haar enthousiast gemaakt voor AFL (Australian Football) en heeft de klas ook eens meegenomen naar HET team van Sydney: De Sydney Swans. Vorige week waren een paar spelers nog bij haar op school en Judith heeft nog handtekeningen verzameld. Nu heeft ze drie dagen een juf, Mrs T (Thornton) en 2 dagen een meester, Mister Jones en ze zit nu in Year 5 (groep 7 dus).  Ze doet altijd heel goed haar best, is akelig precies (perfectionistisch eigenlijk) en is erg goed in spelling en wiskunde. Ze is al class captain geweest (soort klassenvertegenwoordiger) en ze doet op school ook nog aan netball (soort korfbal).

Naast de gewone lagere school gaat ze ook nog naar de Nederlandse school in Pymble. Elke dinsdagmiddag van 4 tot 6 wordt daar haar nederlands bijgehouden. Dit is ook waar de moeders elkaar tegenkomen en contacten opdoen. Zoals jullie eerder hebben kunnen lezen heeft zij via die school, met een paar andere kinderen, een schilderij kunnen aanbieden aan Prins Willem-Alexander en Prinses Maxima.

Buiten school doet ze ook aan club netball. Vorig jaar is ze daarmee begonnen en kan het aardig goed. Vorig jaar was Henriette ook manager van haar team, maar dit jaar moet alles nog beginnen.  Morgen hebben ze “grading”, dat is bij alle sporten. Er wordt dan bekeken hoe goed men is en dan worden de teams ingedeeld en om het sporten compleet te maken: Ze heeft ook al meer dan een jaar tennisles. Eens per week (op vrijdagmorgen) krijgt ze les op de tennisbaan bij school. 

Ook Judith heeft haar eigen bezigheden rond de kerk hier. Op zondagmorgen gaat ze met ons richting kerk, maar blijft dan in de lokalen bij de kerk en heeft zondagschool (Sunday school). Zij heeft dit samen met year 6, groep 8, en net als bij de andere groepen, zijn er ik weet niet hoeveel kinderen op zondagschool (hordes). Vorig jaar durfde ze nog niet volgens mij, maar nu is ze ook gestart met bijbelstudie op vrijdagmiddag. Het heet FNACC (uit te spreken als fnek) en staat voor Friday Night At Christ Church. Ze vertelde dat ze eerst een half uur spelletjes doen (tikkertje enzo), dan gezamenlijk een stuk bijbel lezen en dan wordt het besproken in groepjes. En ze sluiten dat weer af met sport en spel. Ze vond het enig vandaag en gaat vanaf nu elke week zegt ze. 

Sinds we verhuisd zijn naar ons huidige huis aan Mungarra Avenue, heeft ze naast vriendinnen op school ook heel veel vriendinnen in de straat. Dit betekent dat als ze zich thuis eens verveelt, ze gewoon de straat in gaat en altijd wel iemand aantreft om mee te spelen of om mee te nemen naar ons huis om te zwemmen. Het zwembad bij huis is echt de moeite waard. Zo zwem ik nog steeds vele ochtenden, maar Judith is er ook bijna elke middag aan te treffen. Ze is een echte waterrrat. Deze week nog heeft ze met schoolwedstrijden meegedaan en werd derde bij de schoolslag.

Zoals te lezen is, vermaakt ze zich hier prima. Wel mist ze nog een paar nederlandse vriendinnetjes, haar nichtjes en natuurlijk de opa’s en oma’s. Gelukkig waren opa Meep en oma Akke hier laatst nog en dan blijkt dat ze dat toch heel erg leuk vindt. Tja en dan is Australie wel heel ver weg. Maar verder: Ze heeft hier haar draai gevonden en dat is heel leuk om te zien. 

Zoals ik gisteren had aangegeven, was het mijn bedoeling om een drieluik te schrijven, dus vandaag nemen we Marieke eens onder de loep.

De meesten van jullie weten waarschijnlijk dat Marieke iets anders in elkaar steekt dan Luc. Ze heeft niet genoeg aan 1 vriendin, is graag de hort op en zorgt er continu voor dat er geen gaatjes vallen in haar agenda. Daarnaast doet ze ook nog heel goed haar best op school, dus je begrijpt dat ook over haar wel iets te schrijven valt.

Op school (St Ives High School, net als Luc) zit ze nu in year 8 (klas 2). Veel van haar vakken zijn gelijk aan die van Luc (Engels, Wiskunde, Natuur/scheikunde, Aardrijkskunde, Geschiedenis, Gezondheid en Sport en daarnaast nog huishoudkunde, zoals naaien en koken, muziek, tekenen en Duits). Ook zij is qua klas omhoog gegaan en zit niet meer bij alle buitenlanders. Tja en bleef het daar maar bij, maar nee: Zo zit ze dit jaar in de SRC (Student Representative Council), zeg maar een studentenraad. Die organiseert van alles en nog wat. Gisteren nog organiseerden ze de verkoop van rozen (valentijnsdag). Dan heeft ze zich vorig jaar opgegeven voor audities voor de musical. Dit jaar waren de vervolgrondes en deze week is ze geselecteerd voor 1 van de 10 hoofdrollen. Nu moet ze dus twee keer in de week gaan oefenen, waar ze ook professioneel zangles krijgt, gaat ze nog een keer een aantal dagen weg om te oefenen etc. Ook heeft ze zich nog opgegeven voor de schoolband (om trompet te spelen), maar dat is nog afwachten.

Omdat al haar bezigheden op school nog niet genoeg zijn, heeft ze zich opgegeven voor damesvoetbal in Lindfield (twee dorpen verder). Ze heeft wat voetbal ervaring opgedaan in de “zomerstop” met een klein team, maar nu gaat ze voor de “echte” competitie. Dit betekent weer een avond trainen en in het weekend wedstrijden. Oftewel: weer vele taxi ritten voor paps of mams.

En dan is er, net als bij Luc, nog de kerk. Ook zij heeft bijbelstudie op vrijdagavond, maar haar kerk is tegelijk met de onze om kwart over tien op zondagmorgen. Zij gaat naar een eigen dienst (voor 12-15 jaar) met band en alles erop en eraan. Bij de kerk heeft ze ook haar meeste vriendinnen opgedaan (die echter bijna allemaal op prive scholen zitten en Marieke zit op een public school).

Met die vriendinnen brengt ze ongeveer de rest van haar vrije tijd door. Wat doen ze dan: shoppen, naar de film als er geld is, bij elkaar rondhangen etc. Afgelopen zaterdag bv gingen wij naar de stad, Marieke ging shoppen met een vriendin en kocht voor minder dan 10 Euro een nieuwe jurk en shirt, kwam om half zes thuis en had weer een afspraak om zes uur met vrienden bij iemand thuis. Daar heb ik haar om half elf weer opgehaald.

Verder nog? O ja, voor ik het vergeet (net als bij Luc): Ze past nog wel eens op en dan meestal bij Rico en Evelien, ze heeft een periode betaald hond uitlaten gedaan, ze heeft (voor zover ons bekend) 1 keer verkering gehad (was het met een zoon van een dominee of was dat toch nog een tweede vriendje), maar is nu weer vrij, denk ik.

Al met al dus nogal een saai meisje, zoals jullie kunnen zien!

Dit is het eerste deel van een drieluik. Ik (Pieter) dacht dat het wel leuk zou zijn om eens te beschrijven hoe het onze kinderen zo al vergaat en ik begin dus maar met de oudste: Luc.

Ik moet waarschijnlijk oppassen met wat ik hier schrijf, want zoals jullie wellicht weten is Luc onze webmaster, dus als hem iets niet bevalt kan hij het veranderen, wissen of weet ik wat niet al. Ha, ha, dat is dus al gebeurd, de foto die er boven stond beviel hem niet, en hij heeft dus zelf een andere geplaatst! Computeren is dan ook een van zijn grootste hobbies. Regelmatig is hij achter zijn desktop te vinden. Hij wilde geen laptop, “want dat is wel stoer, maar desktops zijn krachtiger en hebben een hogere kloksnelheid en meer geheugen voor hetzelfde geld”. Van alles zoekt hij uit en als iets niet lukt, dan is er altijd wel een online forum waar je terecht kunt. Verder verslindt hij nu alles wat er over Windows Vista (voor de insiders) wordt geschreven. Helaas heeft hij geen geld meer, dus het blijft even bij lezen.

Op school gaat het heel goed. Hij zit nu in Year 9 (zeg maar derde klas middelbare school) en zit in de hoogste klas voor Wiskunde. Verder heeft hij (naast verplichte vakken Engels, Wiskunde, Natuur/scheikunde, Aardrijkskune, Geschiedenis, Gezondheid en Sport) nog drie vakken kunnen kiezen en dat zijn: Houtbewerking, Economie en Informatica. Verder is hij dir jaar vrijwilliger geworden bij JOLT, wat staat Jesus Over Lunch Time. Vandaag was er een groep van 33 kinderen die tijdens de lunch over het geloof praten en daar nog heel veel lol bij hebben ook (”je kunt het niet met catechisatie in nederland vergelijken pap, want dat is saai”). Luc helpt hier dus in de organisatie.

Verder gaat hij op school nu ook spelen in het rugby team van school. De wedstrijden van school zijn onder schooltijd tegen andere scholen. Club rugby training begint volgende week ook weer en hij heeft er weer zin in om onderop de stapel te liggen en zich af te beulen.

Wat doet hij nog meer? O ja: Hij is lid van de geluidsploeg op school. Elke week is er wel iets waar geluid bij nodig is (toespraak in de aula, modeshow, optredens etc.). Hij heeft geleerd mengpanelen te bedienen en hoe alles aan te sluiten en nu is hij regelmatig ingeroosterd om het geluid te verzorgen.

Luc is niet iemand (was ook in NL niet zo) met grote groepen vrienden. Normaliter heeft hij aan 1 goede vriend genoeg. Dat is hier ook zo. Hij trekt het meest op met Jacques (jongen uit Zuid Afrika), maar bij de kerk trekt hij ook met een ander groepje op. Hij gaat op vrijdag avond naar bijbelstudie en zondagmiddag is er voor hem (leeftijd 15-18) kerk en dat trekt gauw 150-200 jongeren.

Verder: Meiden taalt hij nog niet zo naar, puberen doet hij op bescheiden mate (behalve als hij te dicht bij zijn jongste zusje zit) en werken (mag hier vanaf 14 en doen heel veel kinderen) doet hij nog niet. Hij is op zoek naar een makkelijk baantje waar je veel geld verdient en die ook nog vanzelf aan komt waaien. Ha,ha. Tenslotte kan hij zich al erg verheugen op 10 november: Hij is dan 16 en mag dan (met mij er naast) leren autorijden. Je begrijpt: wij verheugen ons daar wat minder op.