Vandaag hebben de kinderen wintervakantie gekregen. Ze hadden er echt zin in. Luc is al op kamp, hij is om 17 uur vertrokken en komt woensdag terug. Marieke heeft vanavond gelijk 2 vriendinnen te logeren gevraagd, want NU is het vakantie!

Afgelopen woensdag was er een music -night op de Highschool. Er waren optredens van leerlingen en het was weer zeer divers. Keiharde gitaar muziek, mooi gezongen liederen, muziekklassen, de schoolband, de concertband van school, en het strijkorkest van school. Ook de groep die de musical gaat opvoeren bracht een lied naar voren. Marieke moest dus 2 keer optreden. Een keer met de schoolband, ze speelt trompet, en een keer met de musical. Het begon om half 8 en we waren pas om half 11 weer thuis. Luc echter, die backstage deed, werd pas om half 1 thuisgebracht door een leerkracht.

Marieke moest de maat tellen en vertellen waar ze waren in de muziek voor de muziekleraar?!?

Hier staat ze in het midden met de blauwe pruik.

Ook heb ik weer twee dagen gewerkt, daar hou ik het voorlopig ook bij, meer dan genoeg. De eerste week van de vakantie doe ik ook twee dagen, maar ben dan toch al om 1 uur thuis, dus dan missen ze me niet echt. Meestal in de vakantie, als we niets doen, gaan de kleren pas rond de middag aan. Ze vinden het heerlijk om niets te moeten! De tweede week zijn Aleid en Aart hier een aantal dagen, en aangezien ik toch een oproepkracht ben heb ik gewoon gezegd, dat ik die week niet kan! Dat is toch het makkelijke van oproepkracht zijn. Ik moet zeggen de dagen dat ik werk, ga ik dus om half zes mijn bed uit (vreselijke tijd!), ’s avonds ben ik dan ook om half 10 helemaal versleten, en ach met die kou, is vroeg op bed helemaal geen straf hoor! Ik snap nu ook waarom veel Ozzies vroeg op bed liggen: ten eerste gaan velen al om zes uur naar de sportschool, dus dan moet je ’s avonds wel weer vroeg naar bed, en ten tweede zijn de huizen behoorlijk koud, niet gebouwd op de winter, ja en dan wil je wel vroeg naar bed!

Voor degenen die zich vervelen of voor degenen die het gewoon leuk vinden om andere blogs te lezen hier nog veel meer blogs van expat over de hele wereld:

http://expat-blogging.blogspot.com/

De Warragamba dam vult zich. Dat betekent voor ons natuurlijk niet zulk leuk nieuws, want dat betekent dat het veel regent. De laatste paar weken is de dam van 38% naar 50% gestegen. Er is de laatste weken 320mm regen gevallen in het gebied waar de dam ligt.

Dit zijn leuke links voor de mensen die meer willen weten over de dam:

http://www.iliveinsydney.com/water/warragamba-dam.php 

http://www.stonequarry.com.au/nature/warragamba_dam.html

Voor de meeste mensen is het hier nu wintervakantie. De prive scholen hebben al vakantie, onze kinderen moeten nog 1 dag. Vele mensen gebruiken deze vakantie om op wintersport te gaan naar o.a.Thredbo in de Snowy Mountains. Zo vertelde Judith dat haar vriendinnetje deze vakantie daar heen gaat en dat het voor haar de eerste keer wordt dat ze sneeuw krijgt te zien. Toch apart!

Ik hoop voor jullie in Nederland dat het weer ook beter wordt, want jullie hebben tenslotte zomervakantie. Wij hopen op gewoon weer wat droge dagen, en als dan het zonnetje er bij komt zijn wij al weer snel tevreden.

Ja dat is ook iets wat je de meiden toch mee wilt geven, leren breien. Vele truien heb ik vroeger gebreid, nu zijn we begonnen met sjaals. Ze hebben hier momenteel erg leuke, en zeer goedkope wol, soort bandjes garen en dan heel harig. Judith oefent momenteel nog met gewoon garen, omdat je met dit speciale garen moeilijk kunt zien wat je aan het doen bent. Marieke heeft al eens eerder leren breien, maar dat moest weer even opgefrist worden. Nu maar hopen dat ze flink doorbreien, anders is de winter weer voorbij!

Luc kan zich maar moeilijk zetten tot zijn Nederlandse huiswerk. Het kost ons ontzettend veel moeite hem zover te krijgen dat hij weer een taak opstuurt. Hij ligt ook ver achter. Hij ziet niet zo in waarom hij dit nog moet doen. Wij willen in ieder geval dat hij dit jaar afmaakt, en dan zien we wel weer verder. Op onderstaande foto hangt hij voor de kachel in zijn zitzak en Sam, die ook graag heel erg dicht op de kachel wil liggen kan zich nog net tussen de laptop, Luc en de kachel in settelen.

Vanochtend moest ik weer vroeg weg, omdat ik moest werken, dat betekent dat ik om half zeven het huis verlaat. Pieter echter moest ook al om kwart voor zes weg, hij moest naar Melbourne. De ontbijtspullen en wat ze ’s ochtends nodig hebben staat dan al keurig voor de kids klaar. Omdat het om half zeven regende mochten ze natuurlijk met de bus. Later hoorde ik dat het nogal stressig was deze ochtend. Marieke, die sinds donderdag contactlenzen heeft, was vanochtend haar lens kwijt! Paniek alom. Met z’n allen hebben ze gezocht. Uiteindelijk vond ze hem weer aan de la van de ombouw van de wastafel. Ze kon nog net op tijd, hollend, de bus halen.

Voor wat betreft de kerkgang naar de Anglicaanse kerk alhier heb ik de knoop doorgehakt. Vanochtend hoefde Marieke niet te voetballen, want het was afgelast. Pieter zei me dus dat ik mee naar de kerk kon gaan (hij moest achter de beamer) Ik zei dat ik niet mee wilde gaan, ik wil er niet meer tussen zitten. Ik heb er even helemaal genoeg van. Nu moet ik het nog aan verschillende mensen gaan vertellen natuurlijk, oa mijn groep van de muziek, waarmee ik zing in de kerk en aan onze Biblestudy. Dat vind ik op zich wel weer moeilijk, want het ligt natuurlijk ook wel op het emotionele vlak. Maar ja hun denkwijze, zo letterlijk vanuit de Bijbel daar kan ik me toch niet in vinden. Pieter zijn reaktie was dan ook, je wilt er echt niet meer heen? Nee, echt niet ik wil er niet meer bij horen!!! Ik hoop alleen niet dat ik de dominee op bezoek krijg!?!?

We moeten dit de kinderen dus wel uit gaan leggen. Zij vinden het helemaal geweldig bij deze kerk, maar we willen ze toch ook wel onze gedachten hierover meegeven. Luc en Marieke kunnen hierin natuurlijk al wel zelf hun mening over geven. Ik verbied ze ook echt niet om er niet meer heen te gaan, maar ze moeten zeker weten hoe wij daar tegen over staan. Ik ben benieuwd hoe ze hierop reageren.

Om twaalf uur moest Luc wel rugby spelen. Het was een hele spannende wedstrijd. Het wordt ook steeds leuker om te zien, nu we wat beter de spelregels leren kennen. Ze wonnen kantje boord met 12-10. Het Lindfield-team was nog nooit eerder door St Ives verslagen, dus dat was dubbelop winst. Ze waren in een jubelstemming. We hebben ook kaartjes gekocht voor de rugbywedstrijd Wallabies tegen South Africa, dit is op zaterdag 7 juli. Ik zou eerst niet mee gaan, maar na Luc zijn wedstrijd had ik helemaal de smaak te pakken.

Eindelijk heeft het netball team van Judith een wedstrijd gewonnen. Halverwege de wedstrijd was de stand 9-4 voor Judith haar team. Ze zakten af, maar uiteindelijk na een zeer spannende wedstrijd, waarbij de ouders ook ongeveer stuiterden langs de kant, wonnen ze met 13-12. Het is zo goed voor het team, om ook eens te winnen. Zo krijgen ze een beetje meer zelfvertrouwen en ze waren dan ook reuze blij met de winst.

Toen we vanochtend weggingen was het 3 graden Celsius! Reuze koud voor Australische begrippen, maar al snel was het zonnetje aan een strak blauwe hemel en dan kruipt de temperatuur al weer snel op. Het gaat een prachtige dag worden. Pieter zal waarschijnlijk wel met Luc gaan golven, en ik had met Judith afgesproken, naar de film “Bridge to Terabithia” te gaan. Judith had nog een tegoedbon voor een film en die verloopt bijna, dus daar moeten we nog even snel gebruik van maken.

Ook deze week heb ik weer twee dagen gewerkt. Het blijft toch nog wel wennen, al ga ik al wel met plezier naar het werk. Wat mij opvalt tijdens het werken is dat men erg op zichzelf werkt. Ik ben vanuit Nederland gewend dat je meer samen werkt, overlegt en samen aan de koffie gaat. Dat maakt het werken ook leuk, vind ik. Ik weet niet of dat komt omdat er allerlei nationaliteiten werken (Chinees, Phillipijns, Koreaans) en dat die hun uurtjes draaien en daarmee klaar… of dat het de mentaliteit is in de instelling.

Verder komt weer het hoofdstukje kerk naar voren. Ik zit op het moment zo in dubio of ik nog wel bij deze kerk wil blijven. Ik ben afgelopen donderdagavond alleen (Pieter had zakelijk diner) naar de Biblestudy gegaan. Op zich is de groep nu prima, leuke mensen, ik voel me er op m’n gemak. Ware het niet dat de gedachtengang van deze kerkgangers gewoon absoluut niet mijn ideeen dragen. Ik hoor hier gewoon niet thuis. Ze hebben zeer uitgesproken meningen over homofilie, euthanasie, en meer van die moeilijke vraagstukken. Ook krijg je af en toe tussen neus en lippen door te horen dat wat “die kerken daar in Europa doen helemaal niet door de beugel kan” Hun kerk en hun gedachten over de Bijbel zijn de enige ware! Ik kan daar dus absoluut niet mee uit de voeten. Nogmaals ik hoor hier niet thuis!!!! Wordt vervolgd, ik weet namelijk nog niet wat ik hier mee ga doen.

Vandaag was de afscheidslunch van Sandra. Sandra gaat met haar gezin naar Hong Kong. Altijd jammer als er weer iemand van de Nederlandse club vertrekt. We hebben samen met een aantal Nederlandse dames heerlijke Yum Cha gegeten in Castle Towers, het grootste winkelcentrum van de NSW. Ik was hier nog nooit geweest, maar daar moet ik zeker een keertje naar terug gaan om te winkelen! Afscheid nemen is nooit leuk en het doet je ook stilstaan bij wanneer en hoe zal het zijn voor mezelf om hier een belangrijk stukje van je leven weer achter te laten.

’s Avonds had Marieke hier in huis haar Biblestudy, waar 12 tienermeiden aanwezig waren. De avond werd vervolgd door een make-up party waar ook moeders voor uitgenodigd waren. De moeders waren nodig om de make-up te kunnen betalen. Vier moeders kwamen opdagen. Het was een heel gezellige boel, de meiden leerden de basistechnieken van “hoe moet ik me opmaken”. Rond kwart over tien was het weer rustig in huis. Geen gegiebel en geklets meer, maar rust!

O ja, nog even een leuk berichtje, vuurtje stoken moet je niet aan mannen overlaten, gewoon zelf doen: Een paar weken geleden wilde Pieter de houtkachel aansteken: hij kreeg hem niet aan de gang. Ik ben het vanavond maar eens gaan proberen: we hebben de hele avond een heerlijk warme kamer gehad, en een heel goed vuurtje. Tja je kan het of je kan het niet! Dit ga ik dus voortaan maar elke avond doen, het is afgelopen met die kou in huis!

Elke dinsdag gaat Judith twee uurtjes naar de Nederlandse school. Als moeders van de kinderen maken we er meestal ook wel wat leuks van door in het plaatselijke winkelcentrum lekker bij te kletsen.

Judith moest weer een kort schrijfopdrachtje doen voor school en de stelling was: If you could just change one thing about the world, what would it be and why?

Well that’s a tuff one! 

I would change that the world wouldn’t have any creepy animals because they’re scary and dangerous. 

Well I would also like to have no crime in the world so that we could live all happy. 

Wouldn’t it be great? Having no wars in the world anymore meaning no more people getting killed or no more destroying homes and cities. 

I have made my decision no more wars would be absolutely great! 

(Unfortunately I can’t change that and I think no one can change that!)

Maar ja, we moeten toch ergens beginnen niet waar?

Ik ga in augustus toch naar Nederland. Vorig jaar zijn we (ik met de kids) in Juli in Nederland geweest, maar aangezien onze kinderen momenteel drukke tijden hebben met kampen van de kerk, kon het niet in hun wintervakantie ingepland worden.

De familie Bouw heeft elk jaar het alom bekende en al meer dan 25 jaar gaande familiekamp. We vinden dit altijd erg leuk om mee te maken. Vorig jaar is alleen Luc daar naar toe geweest, omdat wij nog thuis zaten met een Pieter die net aan zijn gebroken knie was en geopereerd, zodat wij een week later vertrokken dan gepland. Dit jaar heeft voor mij het familiekamp nog een extra dimensie gekregen omdat ook de hele familie uit Canada overkomt, om het 50 jarig huwelijk van oom Dick en tante Aly te vieren. Het lijkt me dan ook heel erg leuk om alle neven en nichten en alles wat daar bij hoort weer een keertje te zien.

Pieter vond het eerst natuurlijk maar niets dat ik alleen zou gaan, omdat hij dan thuis alles draaiende moet houden. Maar gelukkig heb ik toch “een vrijbrief” gekregen van hem, en hebben we zaterdag het ticket geboekt. Ik kom van 8 tot 16 augustus. Niet echt erg lang, maar alla, beter iets dan niets, niet waar? Ik heb er reuze zin in, en zeker zonder kids, lekker relaxed. Hoe ze het thuis draaiende gaan houden, ach dat zal vast en zeker wel loslopen. De kids vinden het vast niet erg om eens wat vaker bij de Mc langs te gaan, en een pizzaatje bestellen vinden ze ook geen straf.