Familie Feenstra in Engeland

Judith zit deze winter ook weer in het schoolteam van netball. Ze vertelde me al dat ze in de halve finales zat, dus ik ben vandaag maar weer eens wezen kijken. Met netball speel je in een bepaalde positie van het veld, en Judith heeft meestal de positie GS (goal shooter) of GA (goal attack). Dat betekent dat ze zich altijd in de circel bevindt waar gescoord moet worden in de ring. Ze is hier erg goed in. Ik vind dit erg leuk voor haar, want  verder is ze niet heel erg uitblinkend in een of andere sport. Ze doet altijd wel heel fanatiek mee, maar is nooit zoals je soms bij bepaalde kinderen ziet, altijd bij de eersten of zo. Zo zijn ze vandaag, vooral door de vele goals van haar in de finales gekomen. Dat betekent dat ik natuurlijk volgende week weer ga kijken. Ik hoop dat het dan ook weer zulk lekker weer is, heerlijk in een hemdje langs de lijn staan, helemaal geen straf!!!

Moeilijk is het wel om een foto te maken in zo’n aktief spel. Deze is het alleen geworden, verder was ik teveel in het spel, dat ik vergat foto’s te maken. Ik zie dat dit overigens niet eens een aktie foto is. Maar allah, het fleurt de site wat op!

Vanavond hadden we de laatste avond van Netball, waarin alle teams naar voren moeten komen, evt een award krijgen en meer van dat soort gedoe. Vreselijk saai! Ik kan ook niet begrijpen waarom ze dit niet afsluiten met een leuke feestdag, of een toernooi of zo.

Wij als team gingen samen vooraf naar de pizzeria, waar de kinderen en ouders genoten van jawel, pizza, en de kids een ijsje toe! Het was erg gezellig, dit jaar ook erg leuke ouders van de kinderen. Ik werd nog beloond voor het managerschap met een kadobon! Niet verkeerd! Natuurlijk niet nodig, maar toch wel heel lief. Ik vond het dit jaar ook heel leuk om te doen, doordat het een leuke groep meiden is en zoals ik al zei, leuke groep ouders.

Verder hebben we vanavond de eclips bewonderd, ofwel de aarde die de maan verduisterd. Indrukwekkend!

Ook zijn we weer helemaal into “Idols”. De voorrondes zijn geweest, en deze week gaan ze van 24 terug naar 12 zangers/- essen. En dit is 4 avonden achter elkaar, van maandag tot donderdag. Erg leuk om te zien, er zit erg veel talent bij. Erg leuk om dit samen met de kinderen te volgen.

Een heerlijk zonnige dag, begonnen met sporten, dus een goed begin van de dag en de week. Ik had inderdaad de voorjaarskriebels. In de straat wordt morgen grof vuil opgehaald. Ook de buren hadden al het een en ander buiten staan. Ik ben het ook al tijden van plan, maar vergeet steeds te bellen. Ik heb dus netjes aan de buurvrouw gevraagd, of ik er wat bij mocht zetten. Dit vond ze prima. Van het een komt het ander. Al met al staat er nu meer rotzooi bij de weg dan de buurvrouw buiten had gezet: oude printer, doorgezakte stoel, oude radio’s en ga zo maar door. Ik had ook al bijna Judith haar bed bij de weg gezet, ze is er al twee keer doorheen gezakt. Van ‘t weekend ging ik bij haar op bed zitten en toen zakte hij helemaal door midden. (tja, een Leen Bakkertje) Overigens wel een reuze handig bed, met zo’n onderschuif bed. Toch Pieter voor de zekerheid even gevraagd. Hij wil hem toch nog een keertje repareren. Ik ben benieuwd of dat gaat lukken: het hout is echt helemaal kats door midden. Ze slaapt nu op het onderschuif bed.

Toch lekker hoor zo opruimen!

Niet heel veel bijzonders te melden, ware het niet dat het eindelijk weer eens lekker weer was met temperaturen in de 20. Zaterdag was heerlijk relaxed, Judith kreeg een vriendinnetje te spelen, die vervolgens ook bleef logeren. Marieke was met een vriendin aan het “opshoppen”. Deze term was mij ook onbekend, maar dat betekent dat je winkeltjes bezoekt die tweede-hands kleding verkopen. Ze gingen helaas te laat weg, en ze kwamen er achter dat de meeste van die winkels al om 1 uur pm gesloten waren. Ze kwam toch nog met een heel leuk vestje thuis van $4 en ook nog afgeprijsd tot $2. Ik moedig dit alleen maar aan, gelukkig heeft ze niet veel met merkkleding. Natuurlijk vindt ze dit wel mooi, maar ze is dus ook heel tevreden met wat ze nu kocht. Prima dus! Luc ging met Pieter een nieuwe printer kopen. Deze was sinds een week kapot, en wat dat betreft leven we helaas wel in een wegwerp maatschappij, alles geprobeerd, maar er zat toch niets anders op dan een nieuwe aan te schaffen. Het is een Canon MP810 geworden. Deze kan ook DVD’s en CD’s printen. Na een week waren de kids het spuugzat geen printer te hebben: “Ik moest zelfs betalen voor printen op school.” Deze kan ook DVD’s en CD’s printen.

We moesten echter de kamer wat anders inrichten, ook omdat Luc sinds kort met zijn mediacentrum bij ons erbij zit. Het is er eigenlijk alleen maar beter op geworden. Ik vind het wel prima dat Luc nu bij ons zit, (dit was eigenlijk vanwege de kou op zijn slaapkamer), maar nu heb ik meer zicht op hoe lang en wat hij doet achter zijn computer.

Eindelijk heb ik ook het stoeltje gestoffeerd en Luc heeft het geverft. Dit stoeltje heb ik al heel erg lang geleden langs de weg zien staan en meegenomen met het oog om het op te knappen. Ik denk dat het tv-programma “Better Homes and Gardens” voor de inspiratie zorgde. Ik ben weer eens met mijn stoffeerhamer en spijkertjes aan de slag gegaan, omdat de nietapparaten (een mechanisch en een op hogedruk) beiden niet werkten.

Hier het resultaat:

Zondagochtend weer lekker rustig aan gedaan, onder het mom van we hebben een logee, dus we kunnen niet naar de kerk, heerlijk uitgeslapen. Daarna heerlijk in het zonnetje een lekkere brunch genoten. Echt Australisch met bacon and eggs en pannenkoeken op de bbq(door Luc), en verder lekkere broodjes.

Pieter vertrok al rond drie uur richting vliegveld, hij is op weg naar Nieuw Zeeland, komt dinsdagavond weer thuis. Ik heb heerlijk zitten lezen, in een van de Nederlandse boeken, All Inclusive van Suzanne Vermeer. Ook ben ik bezig in De vliegeraar van Khaled Hosseini, deze ligt naast mijn bed. Het leven is zo slecht nog niet. Judith vermaakte zich heerlijk met vriendinnetjes en Marieke had na een laatste voetbalochtend ook een relaxdagje, bestaande uit lezen, huiswerk maken en “me-time”. Luc heeft het stoeltje voor me met zilver verf gespoten. Ook hebben we de tafeltennistafel weer eens neergezet. Erg veel lol gehad, doordat ook Sam, de hond, vol overgave achter het balletje aan rende!

Even een berichtje om iedereen even gerust te stellen. De waterpokken vallen erg mee, het breidt zich niet uit, er zitten maar een paar op mijn rug en op mijn benen. Ik heb er ook totaal geen last van.

Waar ik wel last van heb is enorme slaap. Als ik even een blad aan het lezen ben, of een boek, dan vallen mijn ogen al weer dicht. Gelukkig slaap ik ook ’s nachts als een blok, dus geen last van een jetlag.

Pieter had gisteren de gehele dag vergadering bij Coca cola. Op een gegeven moment hoorde hij iemand zingen, hij nog zo voor de grap: hier ook al audities voor de Idols? Wat bleek nu, ze hadden Damien Leith, de idolswinnaar van 2006 uitgenodigd om voor hen te zingen. Leuke verrassing. Maar wat wel vreemd is dat ze niet voor de lunch zorgden, daar moesten ze zelf maar voor gaan zorgen. Gelukkig staat het kantoor midden op Circular Quai…….Kijk als ze die zanger nou niet hadden uitgenodigd, en wel een lekkere lunch hadden verzorgd, toch gek hoor. Pieter had nog foto’s met zijn mobieltje gemaakt, maar die heb ik nog niet gekregen.

In Nederland ontdekte ik al een aantal blaasjes op mijn benen, en wederom vanochtend weer een aantal. Ben toch maar even voor de zekerheid langs de huisarts gegaan, en die dacht ook dat het waterpokken waren. Ik ben met name even langs gegaan, omdat ik misschien toch weer moet werken, en dat voor die ouwetjes met minder weerstand toch misschien wel gevaarlijk kan zijn. Ik heb dus gewoon nog een weekje extra vakantie, een weekje extra om bij te komen van mijn trip. Wat vervelend!!

Gelukkig sliep ik met mijn oordoppen in zodat ik de meiden verder vannacht niet heb gehoord. Ik geloof dat ze om 2 uur vannacht nog suikerspinnen aan het maken waren. Vanochtend werd Pieter wakker gebeld door de manager van Marieke haar voetbalteam. Ik lag nog steeds met mijn oordoppen in, en dan hoor ik echt niets! Het voetballen ging (gelukkig voor haar en Pieter) niet door vanwege de enorme regen. Om half tien, na een nacht met maar twee uur slaap, zat het stel meiden aan de ontbijttafel.

Daarna vertrokken ze samen naar de kerk. De rest van de dag was het heerlijk rustig, kacheltje aan, Nederlandse bladen lezen, betalingen doen, mails beantwoorden, koffer uitruimen. Heerlijk bijkomen.

Tja en als je dan weer thuis bent, moet je gelijk weer volop er in mee gaan. Na een redelijke nacht, wel twee en half uur wakker gelegen, moesten we vanochtend al weer snel in touw. We hadden van Swisslog, Pieter zijn werk, een familiedag. Deze werd gehouden in het Bicentennial Park. Een supergroot park, waar een aantal springkussens, kinderboerderij, clown, horizontaal bungeejump etc neergezet was. Het was gezellig, alhoewel ik het eerste deel van de dag nog wat met watten in mijn hoofd liep. Zo onwerkelijk allemaal, zo sta je nog in Nederland en zo sta je weer in Sydney. Hieronder wat foto’s:

Twee dikke banden waarbij je elkaar om goed duwen, erg grappig!

Luc op een snowboard simulator. (net zoiets als bij de rodeostier, bewegingen gaan steeds sneller)

De clown doet een magic show.

Judith wordt geschminkt.

Natuurlijk werd er gebarbequed en gegeten!

De kinderboerderij.

De horizontale bungeejump.

Marieke hield vandaag haar party nog van haar verjaardag. Ze had 5 meiden uitgenodigd. Ze gingen samen naar de pizzeria, daarna een filmpje huren, deze samen thuis kijken, wat maskertjes bij elkaar opdoen, wat tutten en natuurlijk bleven ze slapen. Zo gingen de dames naar het restaurant:

Wat een dametjes he!

We hadden de popcorn machine en suikerspinmachine van de familiedag mee naar huis. Konden de meiden die ook nog even gebruiken.

Na anderhalve week, veel te kort natuurlijk weer thuis bij man en de kinderen. Kort maar krachtig zullen we maar zeggen. Het was heerlijk om weer velen te zien. Bere-vermoeiend, maar zeker de moeite waard. Hieronder een relaas van de afgelopen week.

familieweekend

Van vrijdag tot zondag hadden we een familiereunie van de familie Bouw. Mijn oom Dick en tante Aly uit Canada waren ook over om hun 50 jarig huwelijk te vieren. De 3 kinderen van hen die ook in Canada wonen met hun kinderen waren allemaal over. Neven en nichten die ik in geen 25 jaar meer had gezien. Zij vierden dit de vrijdag avond in de boerderij Hoekelum in Bennekom, waar we het hele weekend verbleven. Erg leuk om iedereen weer te zien en spreken.  Op het hoogtepunt waren er denk ik zo rond de 70 man. Ik was echt enorm blij dat ik hiervoor over was gekomen. Zo wie zo kennen we de neven en nichten van die familie goed omdat we ieder jaar een familieweekend houden, en de Canadese familie was er ook altijd voordat ze naar Canada emigreerden. Het familie weekend gaat al mee vanaf 1969, heel lang dus. Het begon toendertijd in tenten en caravans, maar naarmate de familie wat ouder werd, werd er naar een groepsaccomodatie gezocht. Het wordt met de jaren luxer, tegenwoordig willen we geen accomodatie meer zonder vaatwasmachine!!!

Zaterdagmorgen was er een kaasmaak-workshop. Heel erg leuk om te doen, reuze leerzaam, en je kreeg je eigen kaasje mee naar huis. De mijne ligt in Nederland te rijpen.

Het was mooi weer, we hebben lekker het hele weekend buiten kunnen zitten, er was voldoende speelgelegenheid voor de kleine kinderen, dus die vermaakten zich ook buitengewoon goed. ’s  Middags werden er door de meisjes vriendschapsbandjes gevlochten, er werd geklaverjast, er was voor elk wat wils.

Het is opvallend dat hoe later het wordt (of eigenlijk hoe vroeger in de ochtend) hoe persoonlijker de gesprekken worden. Zaterdagavond zaten we tot ca half vier rond de vuurkorf. Ik was een uurtje eerder al afgehaakt, omdat ik de volgende ochtend toch nog even een bezoekje aan de kerk in Geldermalsen wilde afleggen.

De kerk begon om tien uur. Ik ging op “ons plekje “zitten, dat vonden de oudjes, waar we altijd tussen zaten, erg leuk. Gelukkig waren er nog aardig wat bekenden, hoewel het natuurlijk toch midden in de zomervakantie was. Gek om te merken dat je, nadat we nu twee jaar weg zijn, een aantal dingen bij jezelf ziet veranderen. Vorig jaar in juli ben ik ook nog naar de kerk geweest, toen vond ik het best emotioneel, terwijl nu, na twee jaar het toch al weer verder weg staat. De preek was goed, pastte prima bij me, maar de muziek, standaard orgelmuziek en de liederen doen toch wel erg ouderwets aan!

Om half een was ik weer terug in Bennekom, klaar om de fietspuzzeltocht te gaan doen. Deze voerde langs de huizen van oom Dick en tante Aly, langs de boerderij waar mijn vader is opgegroeid, langs zijn lagere school etc etc., dwars door de Kraats, 30 kilometer lang.

Erg leuk om die verhalen te horen. Nadien werd er flink nagepraat onder natuurlijk weer de nodige drank. Ik heb in tijden niet zo veel wijn gedronken! Na het avondeten ging ik met Hendrina en Eva en met Ineke naar haar huis in Den Haag. Het wijntje dat we bij haar kregen stond me bijna tegen na de grote hoeveelheden van het afgelopen weekend.

Den Haag

’s Ochtends gingen we naar het strand. Hendrina woont echt tien minuten lopen van het strand, even door de duinen en dan ben je er! Heerlijk! Het zonnetje scheen heerlijk en we hebben daar alleen heerlijk gezeten, gekletst, gedronken (de rose stond me helemaal niet meer tegen!) en gelunched.

Om vijf uur (!) gingen we naar Henrina’s huis, zij was al eerder vertrokken, omdat ze een afspraak had. Wij gingen met Hendrina’s routebeschrijving naar Janets huis, de zus van Hendrina. Nou die routebeschrijving, dat was wat, ze wonen maar een kwartiertje van elkaar, nl in Voorburg, ik denk dat we er 5 kwartier over hebben gedaan!!!! Na veel bellen en uiteindelijk een vriendelijke pompbediende kwamen we er! Met Ab en Janet zijn we uit eten gegaan in Den Haag, daarna nog wat wezen drinken en nog snel wat sightseeing van Den Haag, zoals de Binnenhof en het Plein. Laat, ik denk rond kwart over elf vertrokken Ineke en ik weer richting Emmeloord omdat ik weer bij pa en ma sliep. We reden over Amsterdam, misten een afslag op de A10 en reden vervolgens de hele rondweg!

Van Emmeloord naar Geldermalsen

’s Ochtends nog bij Annamarie, mijn schoonzusje op de koffie en toen ’s middags, na de nodige boeken ingeslagen te hebben, brachten pa en ma me naar Geldermalsen. Natuurlijk nog even bij ons huis wezen kijken. Op het moment wordt het gehuurd door twee Amerikanen, ze genieten volop van het vrije wonen, en mevrouw houdt erg van tuinieren. Die tuin mis ik nog wel hoor! Hij bloeide ook zo mooi! Ik heb lekker bij mijn buuv. Jenny gegeten en ’s avonds lekker bijgekletst.

Dagje Ariadne

De volgende dag, woensdag, was ik de hele dag bij mijn vriendin Ariadne. Zij was die nacht teruggekomen van haar vakantie uit Spanje. Ik heb haar eerst wat geholpen met de vakantiespullen weg te werken, waarna we na de middag op pad gingen. We zijn naar Den Bosch gegaan, eerst wat gewinkeld, maar daar mijn zere voetjes winkelen op het moment niet zo lang toestaan, toch weer op een terras terecht gekomen. (wat een straf) Lachwekkend was echter wel, toen we eindelijk gingen zitten, op een terrasje, ze net gingen sluiten, we moesten een ander terras zoeken. Op dat andere terras lekker wijntje gedronken, nee we wilden daar niet eten. Toen we later toch maar besloten daar te gaan eten, het zat daar prima, was de keuken gesloten! We moesten dus weer verder lopen en zoeken. We kwamen in een straatje met allemaal terrasjes en eetgelegenheden, erg gezellig. Zelfs nog met live-muziek! We hebben erg veel lol gehad! We zijn beiden Weight Watchers leidsters geweest (beiden op het moment niet echt volslank) dus daar hebben we erg veel lol om gehad tijdens ons etentje! Daarna naar de film: “I now pronounce you Chuck and Larry”. Lekker flauwe film, passend bij onze stemming. Het terugvinden van onze auto in een parkeergarage die behoorlijk afgesloten leek, zorgde ook weer voor de nodige hilariteit. Wat zal ik die gezelligheid met jou weer missen, Ariadne, bedankt!

De Weight Watchers leidster zegt: ” zet het brood met kruidenboter zo ver mogelijk van je vandaan op de tafel. Dus eet niet 2 mandjes leeg! (kon niet anders, tafeltjes was zooo klein!)

De Weight Watchers leidster zegt: ” Drink veel water ( niet dat gekleurde dus!), en zet je wijnglas aan de linker kant als je rechtshandig bent.(tafel was te vol, geen plek!)

De Weight Watchers leidster zegt: ” Kies vers fruit, of een kop koffie als toetje.” (dus geen chocolademousse)

Weer naar huis

De volgende ochtend om kwart over zeven bracht Jenny me naar het station, met een loodzware koffer, volgestouwd met erg veel boeken. Spannend weer, moet ik over overgewicht gaan betalen???? De koffer was 26.4 kg, maar ze zeiden er gelukkig niets van. Ik had lekker tijd om te shoppen op Schiphol, moest om elf uur boarden en om twaalf uur ging ik de lucht in. De eerste vlucht moest ik slapen, na een slaappil sliep ik 3,5 uur, te kort, na toiletbezoek sliep ik weer verder en werd ik wakker gemaakt voor het ontbijt. Ik denk dat ik al met al ruim 8 uur heb geslapen!! Ik was dan ook bekaf, korte nachten, druk programma, eist zijn tol!

Vanaf Singapore weer acht uur vliegen, die moest ik wakker blijven. Het was behoorlijk warm in het vliegtuig, iedere keer sukkelde ik weer in slaap. Om zeven uur ’s avonds landde ik weer in Sydney waar Pieter, Luc en Judith me op stonden te wachten. Heerlijk om ze weer te zien! Heerlijk om weer thuis te zijn, maar het was ook een heerlijk weekje zonder hen allemaal!

Al een paar dagen geen blogje geplaatst, dus het wordt weer eens tijd. Henriette is nu meer dan een week weg en dat is toch wel lang. Zoals jullie hebben kunnen lezen redden we ons best hoor, maar we missen haar wel.

Ook de afgelopend dagen hebben we geleefd op patat en pizza (eergisteren McDonalds, gisteren Pizza-Hut, vandaag biefstuk met frites), dus volgende week weer eens aardappelen en bloemkool of zo lijkt me wel wat. Normaal stoort het me niet zo, maar het begint ook wel een beetje vies te worden in huis, dus we zullen ook nog wel even aan boenen moeten, want we hebben beloofd het huis in dezelfde staat op te leveren als ze het heeft achtergelaten (op het oog dan in ieder geval). Dat moet ook wel, want we hebben weer een druk weekend voor de boeg: Vrijdagavond moet ik Jet van de luchthaven ophalen en dan wordt in de avond ook onze logeerhond weer langsgebracht. De baasjes van Toffee gaan een weekend weg. Wij hebben vervolgens op zaterdag een zogenaamd Mid-Year event van Swisslog. We gaan naar een park, waar Laura van alles geregeld heeft (Catering, springkussens, een kleine dierentuin, clowns, etc.) en dat duurt bijna de hele dag. Om 6 uur zaterdagavond krijgt Marieke 5 vriendinnen langs voor haar verjaardag. Ze gaan naar een restaurant eten en komen dan thuis feesten en natuurlijk blijft het hele spul slapen.

Verder ben ik nog druk met de was. Ik ben weer het hele huis door geweest en ben overal wel wat tegengekomen, dus de machine draait weer. Ik heb de beugel BHs de hele tijd maar op een stapeltje gegooid, omdat het me volslagen onduidelijk was of en hoe ik die moet wassen, maar mijn dochter begint zich nu de beklagen omdat de “gewone BH’s” hopeloos zitten. Dus toch Jet maar eens gebeld en nu moet ik dus “een handwasje” gaan doen: Wat een gedoe toch allemaal.

Goed, we gaan dus maar weer aan het werk. Overigens zijn er ook wat ski-foto’s van Luc gearriveerd. Zie hieronder …………