Familie Feenstra in Engeland

Zo nu een reaktie van mijn kant. Pieter zijn verhaal is natuurlijk meer van de zakelijke kant beschreven, maar ik weet als geen ander, daar zitten de meeste bloglezers helemaal niet op te wachten.

Zoals het gaat met verandering van funkties in het bedrijfsleven, en vooral wat hoger in de organisatie, moet dat eerst met de nodige geheimzinnigheid worden besproken. Heeeel erg moeilijk. Eerst moest Pieter natuurlijk beslissen of hij deze stap wilde maken, dan of hij die kon maken, dan of ze hem wilden, enz enz. Ik praat dan over een periode van zeker ruim een half jaar. Dan al begin je na te denken over wat dat allemaal weer gaat betekenen. Dus zolang al leeft het binnen ons. De kinderen werden hier nog steeds buiten gehouden. Als je die iets gaat vertellen, zijn het net lopende vuurtjes…..hoe goed ze het ook denken voor zich te houden. Al lange tijd was er meer bekend, maar nog steeds veel te vroeg om het de kinderen te vertellen. Dit hebben we pas begin Augustus gedaan. Toen ook kon ik met het nieuws naar Nederland gaan. De familie reageerde natuurlijk heel blij, blij dat we weer wat dichter bij kwamen te zitten. Nog steeds mocht het niet naar buiten toe uit lekken, want binnen het bedrijf mocht het nog niet bekend worden(dus nog steeds niet erover op de website). Gelukkig dan ook dat het nu bekend is gemaakt. Wij willen tenslotte ook dingen gaan regelen, want wees eerlijk, drie maanden die vliegen om!

Nu onze persoonlijke gedachten achter de volgende verhuizing: We hebben hier een heerlijke tijd gehad. Een enorme kans om dit prachtige land te bekijken (we zijn natuurlijk nog lang niet klaar). Het was onze eerste grote buitenlandse verhuizing. Het was een enorme ervaring. We hebben veel geleerd, de kinderen hebben ook enorm veel geleerd. Dit zullen ze ons (later) vast in dank afnemen (hopen we). Nu dan Engeland. Koud, grijs, nat….Wat zullen we dit klimaat hier missen, vooral weer na een dag met temperaturen rond de 25 a 30 graden. Maar wat is het ver weg. Mijn idee is dan ook, Australie, prima voor een paar jaar, maar zeker niet voor altijd. Mijn thuis is toch ook in de buurt van familie, en aangezien die allemaal in Europa wonen, zal dat thuis voelen daar wellicht beter gaan. Mijn avontuur hoefde ook nog niet te eindigen, waarmee ik bedoel dat ik nog niet naar Nederland terug zou willen. Het is ook zo goed voor de kinderen om door te gaan in de Engelse taal. Engeland is daarom een prima stap dichterbij, en maar een uurtje vliegen vanaf Nederland.

De kinderen: Luc, vindt het leuk, weer een nieuw avontuur, krijgt enigzins wensen op gebied van kamergrootte, haha. Hij denkt dat hij daarop invloed kan uitoefenen: ”Ik wil alleen een grote slaapkamer”. Marieke, die heeft zich hier middenin het sociale leven gestort. Die is er volledig voor gegaan. Ze is enorm extrovert en maakt zeer eenvoudig veel vrienden en vriendinnen. Zij heeft dan ook absoluut geen zin om hier weg te gaan. Ze heeft het hier zo enorm naar haar zin. Ze zegt dan ook steeds dat we haar maar op kostschool moeten doen. Ha, ha natuurlijk doen we dat niet! Ze gaat gewoon weer met ons mee. Toch is het natuurlijk niet leuk voor haar. We begrijpen dat het moeilijk is (natuurlijk wist ze dat het er aan zat te komen, we gaven zeer regelmatig hints in die richting) maar toch blijft dat vervelend om vele goede vrienden weer achter te laten. We hopen dat dat straks in Engeland weer net zo snel en makkelijk zal gaan. Dan Judith, Judith mist haar opa’s en oma’s en nichtjes toch wel heel erg. Ze heeft ook zo genoten van het bezoek van haar opa en oma deze Januari. Ze ziet er erg naar uit dat ze hen straks in Engeland weer wat vaker kan zien. Ze zal haar gemaakte vriendinnen ook missen, maar zegt zelf: “Ik maak wel weer nieuwe vriendinnen.”

Dat betekent verder voor ons dat we weer dingen kunnen gaan plannen. Er moeten weer verhuisbedrijven langs komen voor offertes. Hoe doen we het met het huis /of scholen zoeken. Allemaal dingen die je op internet wel kan bekijken, maar beslissingen daarover nemen, kan alleen als je er heen gaat om het te zien en te voelen. Ik moet zeggen, ik maak me er maar niet al te druk over, het zal allemaal wel weer goed komen. Wel vind ik het zoeken naar een goede school in dit laatste stadium van hun Highschool toch wel heel erg belangrijk. De kinderen zijn intelligent, en willen waarschijnlijk wel gaan studeren, dus is het belangrijk om een goede ondergrond te hebben. Het schoolsysteem komt in de buurt van het Australische, maar we zullen daar nog veel meer over te weten moeten komen. Het liefst wil ik in de buurt van de school wonen, en liefst ook niet te ver van Pieter zijn werk. Ik heb hier ervaren dat al dat getaxi met die pubers flink oploopt, en natuurlijk doe ik het met liefde, maar als het enigszins kan, zou het mooi zijn als ze of op de fiets, dan wel met openbaar vervoer zichzelf kunnen redden.  

Pieter heeft erg veel zin in zijn nieuwe, zeker niet eenvoudige baan. Het is een nieuwe uitdaging! Hij heeft hier erg goed werk verricht en ze zullen hem zeker gaan missen, zoals ze nu al zeiden. We hopen dat er een goede opvolger voor Australie zal komen.

Voorlopig gaan we nog van een paar mooie maanden in Australie genieten!

Vandaag is het bekend gemaakt in Australie en in Europa bij het personeel en dus kan het nu ook op onze website: Ik ben gevraagd om Europa Regio 2 over te nemen. Het nieuws is aan het personeel bekend gemaakt via onderstaande brief:

Het is eigenlijk te vroeg: We hadden gepland om hier 3-4 jaar te blijven, maar deze functie moest ingevuld worden en wel zo snel mogelijk. De organisatie in Australie is op dit moment ook goed op orde, dus het kon wel.
In mijn nieuwe functie word ik verantwoordelijk voor de regio van Groot Brittannie, Nederland, Belgie en de grote projecten in Zweden, Noorwegen en Denemarken. Op dit moment draait die regio niet geweldig en het is dus een echte uitdaging om er een zakelijk succes van te maken en ervoor te zorgen dat alle mensen met echt plezier naar hun werk gaan.

Prive is het natuurlijk ook weer een grote verandering: In hartje zomer in Sydney verhuizen we naar een winters (ongetwijfeld koud) Engeland. We gaan wonen in de buurt van het kantoor in Redditch (net onder Birmingham). Daar blijken leuke plaatsen te zijn (zoals bv Stratford upon Avon, de geboorteplaats van Shakespeare), maar ja, we zijn er nog nooit geweest, dus het is wel spannend. Ook moeten we weer op zoek naar scholen, een kerk, etc.etc.
Luc, Judith en Henriette vonden het meteen wel ok: Een nieuwe uitdaging en ook nog wat dichter bij de familie! Wel zullen we weer erg aan het klimaat moeten wennen denk ik. Marieke was minder te spreken: Ze heeft het hier enorm naar haar zin, heeft haar plaats gevonden en dan is het moeilijk om weer te verkassen natuurlijk.

We hebben ons al geprobeerd te verdiepen in het schoolsysteem, de woonomgeving enzo, maar dat is heel moeilijk van afstand. Gelukkig kunnen we nu een aantal mensen vragen (Engelsen bij mij op kantoor bijvoorbeeld) en dat kan ons helpen. Waarschijnlijk gaan we eerst wonen in een appartement om van daaruit te zoeken naar een leuk huis.

Jullie zien het: Weer heel veel om over na te denken en ondertussen moet er de komende 3 maanden hier ook nog hard gewerkt worden.
De volgende postings zullen wel regelmatig in het teken van Engeland staan denk ik.

Mijn week is, sinds ik de maandag en dinsdag werk, goed gevuld. Ook komt daar natuurlijk mijn trainingsschema van het hardlopen (3 keer per week) nog bij, dus druk, druk, druk. Maar lekker! Woensdag de laatste ceramics ochtend voor deze term, en na de voorjaarsvakantie ga ik gewoon weer verder. Dan donderdags mijn boodschappen, vind ik ook altijd een hele klus, voordat het in de kast staat heb je het al 3 of 4 keer in je handen gehad! Vrijdags ga ik dan eerst naar mijn spinningclass (indoor cycling) en dan poets ik het huis.

Van de week ging Judith met alle kinderen van year 5 naar Bathurst, daar leerden ze over de geschiedenis in 1800, toen er daar goud werd gevonden. Judith is bezig daar zelf een stukje over te schrijven, dus dat volgt nog, met foto’s.

Vandaag hebben ze dus vakantie gekregen. Het is hier op het moment heerlijk weer, vandaag rond de 27 graden. Ik heb de zwembadman gevraagd de solarheating aan te zetten, zodat, als het zo blijft (volgens de weerberichten) ze misschien van de week kunnen zwemmen.

De week erna gaan we naar het Great Barriere Reef. We hebben een appartement in Airlie Beach, vlakbij de Whitsunday Islands. Dit ligt in Queensland, een stuk noordelijker dan wehier zitten dus in ieder geval mooi weer! Hieronder zie je waar het ligt. Door op de + en - te klikken kan je vergroten of verkleinen.

Nu gaan we in ieder geval al van het mooie weer hier genieten, en even geen school, lekker hoor!

Marieke heeft een hele hoop vriendinnen. Ze heeft ze zeer uiteenlopend, en ze is een meisje die met heel veel verschillenden om kan gaan. Zo had ze ook een tijdje een vriendin, die een moeilijk verleden had, ze werd vriendin met Marieke. Marieke probeert dan meestal ze ook eens mee te nemen naar haar kerk of Biblestudy. Ook dit meisje ging al een heel aantal keren met haar mee. Zij voelde Marieke als haar hele goede vriendin. Totdat ze op school zich bij een ander groepje ging voegen. Ze ging om met meiden die verkeerde dingen gingen doen, zoals roken, drinken, spijbelen en uiteindelijk stelen. Marieke zag dit al een tijdje aan, waarschuwde haar ook, maar zei wel steeds ik blijf je vriendin, maar doe het niet!!!! Het is een meid met een hart van goud! Helaas ging ze door. Vandaag belde haar moeder haar op omdat ze door de politie was gebeld, en ze wilde weten met wie haar dochter om ging, en wat er allemaal gebeurde. Ja toen moest ik wel even slikken, het kan zo snel mis gaan, als ze de verkeerde vrienden krijgen. Gelukkig was Marieke verstandig, en vertrouwt op haar vrienden van de kerk, wanneer ze daar niet meer zou komen, zouden deze vrienden haar gaan helpen. 

Laten we hopen dat zulke dingen ons bespaard blijven, je weet tenslotte maar nooit!

Vandaag had Judith weer een extra NTC (staat voor Nederlandse taal en cultuur)dag voor de Nederlandse school. Dit keer werd het gehouden in Hunters Hill. De dag duurde van 10 tot 16 uur. Ik had gisteren al eens even op internet gekeken, en je zou er erg mooi kunnen wandelen. Om 10 uur hebben we Judith daar afgezet, die ging een vossenjacht doen, er werd voorgelezen, het stond dit keer in het teken van het Nederlandse boek. Judith moest ook haar lievelingsboek meenemen. Ze nam De GVR van Roald Dahl mee. In de tussentijd gingen we samen met Eveline, Marielle, Angela en Mare, Pieter en Luc naar een terrasje om koffie te drinken. Ik stelde nog even voor om te gaan wandelen, maar dit werd niet echt enthousiast ontvangen. Het werd dus een terrasje. Eugene, die wat later kwam om dat hij de Cityrun gedaan had, kwam ons later ook nog vergezellen. Na de koffie gingen we door op datzelfde terras voor de lunch. We zaten heerlijk in het zonnetje te genieten van het goede leven. Om toch nog iets te doen, (we zochten eigenlijk een terrasje waar ze alcohol schonken) nog even naar het water gelopen, en lekker staan kwijlen bij alle mooie huizen die we zagen. Gelukkig voordat we terug moesten om ons weer bij de kinderen te vervoegen, vonden we nog een terrasje waar we een lekker koel wit wijntje konden drinken.

Waar denk hij aan?

We moeten wat te dromen overhouden……………………..

Terug bij de Nederlandse school, mochten de kinderen boeken en video’s, en dvd’s verkopen. Een gezellig gebeuren op een stralende dag.

Judith met de verkoop van Nederlandse boeken en video’s

Marieke had thuis een drukke dag, eerst ontbijt bij de kerk, gevolgd door de teenerdienst. Deze werd opgevolgd door een lunch. Dit alles was, in het kader van het doorgaan naar het volgende stadium: de senior high kerkdienst. Tussendoor is ze met een hele grote groep vrienden (zo’n ruim 20!) naar ons huis gegaan. Ze hebben het daar erg gezellig gehad: kletsen, hangen, trampoline springen, met de hond spelen, met Judith haar Bratz spelen(!), haren in de krul zetten, cake bakken, friet bakken, snoepen, gitaar spelen, computeren, ja wat al niet meer. Om half 5, gingen ze weer richting kerk, het huis was keurig achtergelaten, op weg naar hun eerste seniorhigh church.

Lekker hoor, mannetjelief weer thuis! Hij was pas om half 12 thuis, en dat terwijl de kids allemaal nog zaten te wachten. Hij had voor allemaal weer lekker Hollandse boeken mee en nog kadootjes van familieleden. Het leek wel Sinterklaas!

Vanochtend rond half 10 werd ik door mijn werk gebeld, of ik morgenochtend wilde werken. Domme vraag, voor in het weekend, nou natuurlijk niet ! Erg he! Maar we hebben ook andere dingen te doen, en zo, Pieter net thuis, en volgende week heeft hij ook weer een volle week omdat Charles, zijn baas hier is, dus nee, niet dus. Ach ze kunnen het altijd proberen natuurlijk. Maar ik blijf het toch lekker bij die maandag en dinsdag houden.

Vanochtend alweer mijn 11e les van het loopschema gelopen, op mijn nieuwe schoenen. Nu nog sneller, haha! Nee hoor hard gaat het nog niet, maar ik kan al wel merken dat ik konditie begin te krijgen. Het was behoorlijk koud voor de verandering, harde wind en 15 graden! Ik vind het nog steeds een aanrader hoor, dit programmaatje. Het was net wat ik nodig had. Nogmaals de link: http://www.een.be/televisie1_master/programmas/e_vlas_podcast/index.shtml

Dus voor iedereen die plannen heeft om te gaan hardlopen, gewoon even downloaden, is legaal!!!! Wees snel, want per 30 september gaat hij van de site af. Nogmaals het is een programma van Evy Gruyaert, ze begeleidt me op mijn Ipod, en vertelt me wanneer ik moet lopen en wanneer ik moet wandelen, en dat wordt ondersteunt met passende muziek. In 8 weken tijd kan ik 5 km lopen, als het goed is! Ik hoop het natuurlijk dat dit me gaat lukken en dat mijn knieen dit ook vol gaan houden. Hardlopen is nou eenmaal een erg blessure-gevoelige sport. Ik ben benieuwd wie dit nog meer gaan doen! Laat het me weten. Hier in St Ives lopen er inmiddels 4 personen met Evy. Twee Belgische dames en ik en Marieke is ook deze week begonnen.

Morgen heeft Marieke een druk programma bij de kerk. Judith heeft een dag van de Nederlandse school in Hunters Hill. Daar zijn we eigenlijk ook nog niet geweest (dichtbij Sydney) dus we maken er maar een dagje uit van.

Als je dan na 11 dagen van huis eindelijk weer naar huis gaat, heb je natuurlijk helemaal geen zin om ook nog eens 2.5 uur vertraging te hebben in Singapore. Ze moesten wachten op onderdelen. Ik weet niet of ze die uiteindelijk nou hadden, want Pieter moest het het laatste stuk naar Sydney zonder tv en video doen. Oeps dat wordt moeilijk, om dan wakker te blijven! Arme Pieter! Hij zou om 19 uur vanavond aankomen, en staat nu gepland op half 10! Dat wordt dus een latertje. De kinderen willen vast op hem blijven wachten!

Verder ben ik vandaag naar de finals van Judith haar schoolnetballteam wezen kijken. Ze hadden een hele zware tegenstander, het was echt vechten. De eerste helft was hun team echt sterker, ze waren veel bij hun goal. Helaas ging het de tweede helft minder goed en verloren ze uiteindelijk met 7-4. Ze werden door de school getrakteerd op een ijsje, dat ging er wel in met dit weer. Wat ik toch erg leuk vind van de school, is dat de principal (direkteur) altijd erg betrokken is bij wat er gebeurd. Hij was ook met de bus meegekomen. Wat ik verder zo bijzonder vind, is dat hij echt alle kinderen (en dat zijn er op deze school ruim 650!) bij naam kent. Ook wist hij Judith nog te complimenteren met de gemaakte goals, en dat terwijl hij bij twee wedstijden tegelijk moest kijken. Toch wel bijzonder!

Marieke had vandaag dag op school over de middeleeuwen. Verkleed ging ze vanochtend op pad. Ze wilde niet met de fiets (kon niet met lange jurk), niet met de schoolbus (sta ik voor gek), dus had ze een lift met een andere schoolvriendin geregeld. Ze had verwacht dat ze allemaal leuke dingen zouden gaan doen. Maar ze hebben 4,5 uur naar een man moeten luisteren die erover vertelde, en dat was erg saai volgens Marieke.

Ikzelf liep vanochtend met Judith en Sam naar school, om dan gelijk door te gaan met hardlopen, les 9 met Evy op de oval. Sam kan daar lekker vrij rondlopen, en loopt trouw achter mij aan de rondjes mee. Dan snel thuis onder de douche, en door naar Ceramics. Ik vind het lopen al geen straf meer, ik houd het vol, en ik mag nu van mezelf, omdat ik het al even volhoudt “echte loopschoenen ” gaan kopen.

Vandaag weer een leuke les ceramics gehad, weer een prachtige schaal gemaakt (hij is nog niet helemaal af) Het goede nieuws is ook dat deze keer de studio niet sluit en dat de lerares blijft! Volgende week al weer de laatste les van deze term.

Dit is onze studio waar we de cursus hebben. Gemiddeld zijn we met zo’n 8 vrouwen per keer. Er staan maar weinig op de foto, iedereen was juist bezig zijn spullen op te ruimen en af te wassen.

Deze heb ik vorige week gemaakt, is nu in de oven gebakken, en heb ik vandaag van een glazuurlaag voorzien, en is dan volgende week af, met glazuurlaag. Het zijn Australische bloemen, die in het aardewerk zijn ingegraveerd.

Deze schaal heb ik vandaag gemaakt. De techniek heet “banding” ofwel draaien in streeppatroon(vrije vertaling). Het object moet in het midden van een draaischijf staan. Je houdt de kwast op een vaste plek vast en draait dan de schijf. Het fruit is er daarna op geschilderd. Hij is nog niet af, maar ik vind hem nu al mooi. In mijn vorige cursus heb ik een grote fruitschaal gemaakt, maar omdat dat aan het eind van het sluiten van die cursus was, en er bijna geen begeleiding meer was, vind ik het nu bij nader inzien een mislukte schaal. Wel jammer, want het is een prachtig groot formaat.

Judith heeft vanavond de laatste voorstelling op en rij van vier gehad, en heeft nu rust. Nog een weekje school en dan hebben ze voorjaarsvakantie. Vrijdag zijn de finales van het netball.

Morgen ga ik samen met de meiden winkelen, want ze zijn uit vele van hun zomerkleding gegroeid. Het is morgen koopavond, dus we gaan na school gelijk naar Hornsby. Lekker gezellig, meiden onder elkaar!

Pieter stapt morgen rond 13 uur (nederlandse tijd) weer in het vliegtuig naar Australie. Hij landt dan vrijdagavond rond 19 uur op Sydney. Lekker hoor, is hij voor het weekend weer thuis! Al met al zijn die 11 dagen omgevlogen!

Ma die altijd haar boodschappen doet bij Super de Boer, doet dan natuurlijk ook mee met de akties die daar lopen. Zo moesten ze nu ook bonnen inleveren met kans op een reis naar Parijs. En ja hoor, gisterochtend werden ze gebeld: U heeft gewonnen!

Pa staat niet te springen om naar Parijs te gaan, maar er is vast wel iemand die wel wil, of niet Ineke?

Detail: Pieter die “even” op de thee was moest mee, om de foto van dit gelukkige paar te nemen.

Ook Judith had dit jaar een musical op school. Zij was hierin een basketbalspeler en moest een flitsende dans doen in de musical van Disney The Highschool musical. Judith heeft erg goed gevoel voor ritme, dus dat deed ze erg goed. Ze houdt enorm van dansen. Er speelden denk ik wel meer dan 100 kinderen in mee (incl koor). Het was erg leuk om te zien. Van alle groepen deden er kinderen mee, van groot tot klein.

Gisteren en eergisteren had ze ook al twee optredens gehad, deze waren overdag, een voor de school, en een voor opa’s en oma’s. Ik moest deze dagen werken, en maakte me wel enigszins zorgen hoe de kids dit allemaal zonder mij (en Pieter) zouden gaan regelen. Ik voelde me toch wel een beetje lullig dat ik dit op ze aan liet komen. Deze ochtenden moest Judith namelijk vol in de make-up, haren in de krul, naar school gaan. Ook moesten ze dan nog op tijd komen voor de schoolbus, want ja met die krullen kan je natuurlijk geen fietshelm opzetten. Maar ik heb me voor niets zorgen gemaakt, Marieke heeft prima voor haar zusje gezorgd. Ze zorgde met haar nieuwe krulset voor een prachtige bos krullen en zwaar in de make-up (dit moest vanwege lamplicht). Ik ben weer helemaal trots op dit stel, alles is weer gelukt, zonder dat een van de ouders er aan te pas kwam. En vanavond ben ik dus samen met Luc en Marieke wezen kijken.