Geschreven door Henriette

Te veel gaande…

28 11 2007

Vanochtend had ik Ceramics, maar mijn hoofd is op dit moment te vol, dus ik heb besloten dat dit mijn laatste les was. Wel ga ik volgende week nog terug om mijn laatste werkstuk nog te glazuren, en dat de week erna op te halen, maar ik heb geen rust om nu keurige brush strokes (kwast strepen?!?, slecht vertaald) te gaan maken.

 Crystal glazuur

Ook heb ik mijn werk gebeld, ik moest eigenlijk nog 2 keer 2 dagen werken, gezegd dat ik niet meer kom, alleen om mijn sleutel in te leveren. Pieter vertrekt as zondag, en dan moeten de kids dus zelf alles ’s morgens doen (dat kunnen ze best) maar ook is er dinsdag de godsdienstles, waar de ouders mogen komen, en dat vind ik op dit moment even belangrijker. Nog even de dingen doen die leuk zijn, kinderen zijn opgewonden, en ik ben ook niet rustig, dus gewoon je gevoel volgen.

Reacties : 6 Reacties »
Categorieën : Logboek 2007

Geschreven door Henriette

Nog geen foto’s

27 11 2007

Ik weet dat iedereen op foto’s zit te wachten, maar ik wil toch even wachten op “het definitieve ja-woord” van de huiseigenaar. Helaas dus nog even geduld. Het blijft nog wel even spannend hoewel het eigenlijk zo goed als zeker is.

De vlucht naar huis verliep op zich goed, Pieter heeft ruim zes uur geslapen, ik helaas maar een uur of twee. Sukkelde wel steeds wat in, maar dat vooral het tweede stuk, waarop ik eigenlijk wakker moest blijven. We waren om half 10 thuis, de kinderen zaten met smart op ons, en onze verhalen en foto’s te wachten. Ze werden erg aangestoken door onze enthousiaste verhalen, en hebben allemaal erg veel zin om er ook te gaan kijken. Marieke dacht zelfs al dat ze maar aanstaande week met Pieter mee naar Engeland zou moeten, want ja ze moest toch ook nog schooluniformen ed gaan kopen?!? Leuk dat ze er allemaal zin in hebben! Wij ook!

Verder hebben ze het allemaal heel erg naar de zin gehad bij de verschillende gastgezinnen waar ze verbleven. Ze pasten zich allemaal makkelijk aan, en draaiden gewoon mee in de gezinnen. Voorbeeldige kinderen, gelukkig maar! Dank aan de gastgezinnen.

Maandagochtend al vast wat dingen afgeturft van het te doen lijstje: navraag doen naar mijn garage, waar ik anderhalf jaar geleden mijn auto had gekocht. Rontgenfoto’s ophalen, die mee moeten naar Engeland, en zo zijn er nog veel meer dingen te doen. Natuurlijk valt het altijd tegen wat je voor je auto terug verwacht, en zeker als je hem bij dezelfde garage weer probeert in te leveren. Ook moest hij nog net voor de periodieke keuring, waar uit kwam dat er ook nog 4 nieuwe banden op moesten. Hm, daar zit je net op te wachten! Affijn kleine 700 dollar lichter, maar weer snel afturven en vergeten! Ik heb nu de auto te koop gezet op een tweede hands auto site van Australie, en nu maar hopen dat er iemand op af komt. Ik weet wat een fijn autootje het is! Verder zijn we aan het kijken of we inventaris kunnen gaan huren voor de tijd dat onze container met onze spullen nog op zee rondvaart. Hier is dat heel gewoon, en ook in Engeland is dat mogelijk zo hebben we inmiddels ontdekt.

Vandaag regende het pijpenstelen, en er lagen enorme bergen strijkgoed, dus daar heb ik me maar eens doorheen gewerkt. De kinderen waren zo bescheiden, al hun was maar mee naar huis te nemen, om hun gastgezinnen er niet mee te belasten. Een hele leuke aanblik als je thuis komt en een enorme berg wasgoed in de laundry ziet liggen(hm). Maar ook dat is weer weggewerkt.

Pieter vertrekt zondag weer naar Engeland, blijft daar dan een week, komt dan weer een week in Australie, gaat dan nog een week weer terug naar Engeland(onze allerlaatste week in Australie) en reist dan vanuit Engeland naar Maleisie, waar we nog een weekje vakantie gaan houden, om dan voor oud/ en nieuw in Nederland te zijn.

Reacties : 1 Reactie »
Categorieën : Logboek 2007

Geschreven door Henriette

Op de terugweg naar huis

25 11 2007

 

Na een week Engeland, ons thuis voor de komende jaren, gaan er en hele boel dingen door je hoofd. Het is een prachtig land, we hadden geluk dat het de afgelopen week prachtig winterweer was. ’s Ochtends als we wakker werden was het heerlijk koud en in de loop van de dag scheen dan vaak het zonnetje. Het beeld was waarschijnlijk heel anders geweest wanneer het de hele week geregend zou hebben. We komen in een omgeving met ontzettend veel historie, de eerste tijd zullen we veel hiervan gaan ontdekken. De huizen zijn zo schattig, en nu, deze tijd van het jaar is het overal zo gezellig ingericht op de komende kerst. Echt zoals je je kerst in Engeland voorstelt. Dit jaar nog geen kerst in Engeland, maar volgend jaar dus wel, gezellig! North Leamington Spa, een oude badplaats, met een heel leuk centrum, prachtige winkels, ook heel veel schatiige kleine boetiekjes en shopjes. Hier kan ik me wel vermaken! Voor nog meer winkels kan je eventueel met de trein naar Birmingham, en dat is ook maar 20 minuten reizen. Ook het Birmingham airport is op een krap half uur van ons huis, ideaal dus, want Pieter zal nog steeds wat blijven vliegen.
 

 

Het huis is ook oud, daar houden we beiden van: ons huis in Geldermalsen is ook bijna 100 jaar oud, zoiets heeft veel meer sfeer dan de wellicht praktischer en modernere nieuwbouwhuizen. Deze hebben vaak een postzegel grond, en weinig sfeer. Het is nog steeds wel een beetje spannend, of we het huis krijgen, ik ben pas gerust gesteld als we de handtekening op het huurkontrakt hebben staan. Het is namelijk een beetje lastig: de huiseigenaar, zoon van de onlangs overleden ouwe vrouw, die het huis onlangs nog bewoonde, zit in China. Hij komt woensdag weer naar Engeland, en dan kunnen ze verder onderhandelen. Ze hebben echter zaterdag nog een bezichtiging, en wij waren een beetje bang, dat het misschien een link spelletje zou worden, van het uitspelen tegen elkaar. Bijvoorbeeld, zij gaan boven de gevraagde huurprijs zitten, of zijn accepteren het zoals het nu is( met de oude keuken) Maar onze Cathie, heeft flink doorgevraagd, en de real estate heeft toegezegd, dat wij eerste zijn. Dat gaf uiteindelijk een rustiger gevoel.
 

Over het huis: Het ligt net buiten Leamington, heeft geen huisnummer, maar een naam: West Hill Farm. Voor de kinderen goed te fietsen naar school: ik denk dezelfde afstand als wat ze nu fietsen, maar dan nu zonder flinke heuvels, vrij vlak. Het ligt wel aan een wat drukkere weg, aan een rotonde, maar van het verkeer zie je niets omdat er een flinke tuin met erg veel begroeing omheen ligr. Het heeft een heuse oprijlaan, en een groot plein waar je de auto’s neer kunt zetten. Aan deze kant is ook de voordeur en ook de achterdeur. Er zijn 5 slaapkamers, handig voor de eventuele logee’s die gaan komen (maar we kunnen ook een heel goede B&B aambevelen). Er zit een hele grote “conservatory” bij. Tot voor kort wisten we nog niet wat dat was, maar dat is dus een serre. Lijkt me heerlijk, want als het zonnetje dan schijnt, kunnen we er lekker van genieten. Verder een woonkamer met open haard, een study, en een dining. De dining willen we waarschijnlijk weer als extra knutsel, rommelkamer gebruiken, net als we nu deden. We zijn niet zo van de “formal dining” De keuken zoals hij nu is ingericht is onhandig, omdat de eettafel er niet inpast, maar als we de keuken dus gaan verbouwen, komt de keuken in een L-vorm, en niet zoals nu in een U-vorm. Dan is er genoeg ruimte om er een woonkeuken met  eethoek van te maken. Aan de keuken grenst een enorme bijkeuken, waar de apparatuur staat, waar ook nog een kleedkamer is, die ze waarschijnlijk voorheen gebruikten, toen het zwembad nog in gebruik was. Nu handig voor alle natte jassen en vieze laarzen en schoenen bij binnenkomst in het huis via de achterdeur. Het zwembad ligt naast het huis met een soort broeikas als overdekking. De huiseigenaar wil dit niet meeverhuren, omdat dat teveel onderhoud vergt. Het is afgescheiden door een nieuwe schutting die ze er voor hebben gezet. Maar wie weet, als we er op een gegeven ogenblik toch wonen, wie weet kunnen we er dan over beginnen om het wel erbij te huren. Je weet maar nooit, maar het had nu geen prioriteit. Aan de andere kant van het huis ligt een tennisbaan. Ook deze is al jaren niet meer in gebruik, en zal een opknapbeurtje moeten krijgen. Maar we denken dat dat door onszelf goed te doen moet zijn: een beetje Roundup en wat veegwerk, en daarna zal het al weer heel anders lijken. Het net lag nog in de grote, driedubbele garage, dus dat is er ook nog.
Dan de 5 slaapkamers: de ouderlijke slaapkamer ligt aan de kant waar de deuren zijn (is dit nu de voorkant of de achterkant?) Deze ziet uit over de landerijen. Een grote kamer met eigen geheel nieuwe badkamer, heel mooi.
Verder 2 slaapkamers met een mooie grote erker, een wat kleinere logeerkamer en dan nog een andere zonder erker, die weer iets groter is. Ook voor de kinderen  een opgeknapte badkamer, die ook lekker ruim is. Natuurlijk volgen de foto’s nog.
 

Nog 4 weken te gaan, het zal reuze snel gaan. Pieter is al in Engeland begonnen, en zal waarschijnlijk nog in deze tijd twee keer weer terug moeten. Voordeel voor hem is, dat hij in deze drukke periode (met twee banen) business class mag gaan vliegen. Dat is wel heel erg lekker , anders is het helemaal bere-vermoeiend. Ondertussesn moeten we (of ik) natuurlijk ook alles in Australie afwerken: de afscheidsfeestjes, de presentation nights, en alles wat bij een verhuizing komt kijken. Wat komt me dit weer bekend voor: de vorige verhuizing zat meneer ook al lang en breed in Australie, en heb ik ook zo’n beetje alles zelf gedaan. Dus ik weet hoe het moet, aldus Pieter. .
 

Nog even over het klimaat. Zoals het deze week was, mooi koud winterweer, dat is heerlijk. Op kou kun je je kleden. Heerlijk rode-wangen weer, weer waarbij je weer een zakdoek bij je moet dragen, voor de koude druipneus. Kou: een goede dikke jas (gelijk al een erg mooie aangeschaft natuurlijk!) een paar mooie leren laarzen (ook al aangeschaft) lekkere wollen truien (ook al enkele aangeschaft) : ik ben er klaar voor!
 

De scholen: best wel weer heel lastig. Je hebt hier eigenlijk vier verschillende soorten scholen. Ten eerste de staatsscholen, dan de staatscholen die selective zijn (daar moet je een entree examen voor doen, en heten grammar schools), vervolgens heb je de privescholen en dan ook nog privescholen, die selective zijn.
De grammar scholen nemen wanneer de kinderen van de basisschool gaan een test af. Sommige kinderen beginnen al met oefenen als ze 7 jaar oud zijn. Deze test moet je dus heel goed doen (score van minimaal 97 %) en dan heb je een kans van 1 op 3 dat je geplaatst wordt. Dat betekent dus dat hier de erg intelligente kinderen op zitten, en als dit dus staats is, scheelt dit je een hoop in kosten (totaal iets van 70.000 pond)
Aangezien Luc en Marieke die test hebben misgelopen, en er ook geen open plekjes waren kunnen ze alleen nog eventueel voor de sixth form (year 12 en  13 ) naar een grammar school, ook dan worden weer entree examens afgenomen.
Voor Luc en Marieke zijn we dus toch weer op een staatsschool terecht gekomen, maar ik had er een zeer goed gevoel bij. De punten waar ik bij de school nu tegen aan liep, zoals geen huiswerk, of geen controle van huiswerk, is hier heel anders geregeld. Marieke komt in year 10 en is dus nu weer 4 maanden vooruit gegaan. Vanaf year 10 gaan ze weer vakken kiezen, waarin ze aan het eind van year 11 examen doen (het GCSE). Ze heeft dus 4 maanden gemist, maar omdat ze behoorlijk slim is, en hard kan werken, haalt ze dit wel in.
Dan Luc: Luc verhuist eigenlijk in een slecht jaar. Hij moet dus over een kleine 5 maanden zijn GCSE examen gaan doen, maar heeft hier dus al een hoop voor gemist. De eerste paar maanden van dit jaar hebben de kinderen al veel werk voor hun examen gedaan. De school is bereid om er voor te gaan. Luc zal bere hard moeten werken om dit in te gaan halen., maar hij heeft al toegezegd dat hij dit wil. Eventueel kunnen we altijd nog iets van bijles of zo gaan regelen. Als het dus allemaal lukt kan hij in september naar de sixt form.
De school is vrij groot, maar ze hebben een goed pastoraal netwerk, veel aandacht voor de leerlingen. Verder erg veel computers, electronische whiteboards, super muziek faciliteiten, met een eigen opname studio, etc etc. Het voelde gewoon goed! Er wordt momenteel gebouwd, in september 2009 is de nieuwe school klaar, die naast de oude komt.
Als laatste Judith: zij hoeft nog maar een half jaartje naar de basisschool, en komt dan ook op het vervolg onderwijs. Het kiezen van een school, was van iets minder belang, maar toch heeft ze een leuk dorpsschooltje, niet al te groot, heel gezellig aandoend,
Judith heeft het entree examen voor de grammar schools gemist, maar ze mag dit nog steeds gaan doen. We willen dit toch gaan proberen. Ik heb nu een hoop oefenmateriaal meegenomen, en we gaan maar eens even kijken of dit wat gaat worden. Mocht ze het niet halen, dan is er ook geen man over boord, dan gaat ze gewoon naar dezelfde school als Luc en Marieke.
 

Affijn het is een heel verhaal geworden, en ik kan nog wel uren doorpennen, maar mijn ogen worden een beetje moe (ik zit in het donker in het vliegtuig te typen)  Ik ga ze nog even proberen te sluiten, en zondagavond zien we de kinderen weer, heerlijk! We hebben ze zoveel te vertellen, en foto’s om ze te laten zien! Tot de volgende keer dus maar weer.

Reacties : 9 Reacties »
Categorieën : Logboek 2007

Geschreven door Henriette

Een topdag (hm….)

22 11 2007

Vandaag zou ik Pieter al vroeg naar zijn werk brengen, zodat wij de auto zouden hebben. Ik had niet ontbeten, dat zou ik dan wel doen als ik terug kwam, samen met Hendrina. We waren met 35 minuten op Pieter zijn werk, met 5 minuten misrijden, omdat Pieter zat te bellen, dus dat is voor hem, goed te doen. De terugweg moest ik het dus weer zelf zien terug te vinden. Ook moest ik tanken. Eerst al een heel gezoek naar hoe de tankdop open moest, niet zoals in vele auto’s een knopje met een tanktekentje. Uiteindelijk, met hulp van een vriendelijke man, kregen we de tank open van de gehuurde Vauxhall Vectra. Heel vreemd, maar hier moet je, bij betalen met de creditcard een pincode invoeren (die wist ik niet) en de andere pas, werkte hier niet. Tja daar sta je dan, dus gevraagd, na mijn paspoort achter gelaten te hebben,  (in het Nederlands, haha ,die zitten hier dus ook) waar de dichtsbijzijnde “hole in the wall” ofwel geldautomaat zit. Drie rotondes verder. Ik sloeg per ongeluk al bij de tweede af, en vroeg daar aan een vader die zijn kind naar school bracht, waar de dichtsbijzijnde automaat zat. Op de weg terug, bij een tankstation. Ah nog dichterbij dus dan die drie rotondes. Daar aangekomen: “out of order”. Jammer, dan toch maar weer terug naar die derde rotonde. Daar gepind: maximum bedrag 50 pound. Tja ik had niet echt gekeken voor hoeveel ik had getankt, dus ik dacht dan ook niet dat dat genoeg zou zijn. Weer vragen, weer fout rijden, en uiteindelijk was ik het spuugzat. Ik Pieter opgebeld (gelukkig had ik gisteren een nieuw prepaid telefoontje gekocht, aangezien de mijne het hier niet deed) en in tranen gevraagd of hij kon regelen of het geld er kwam. Het tankstation was niet ver bij zijn werk vandaag, en ik was inmiddels bijna in Birmingham. Gelukkig ging de terugweg goed. Ik was blij dat ik weer in de bed en breakfast was. Toen met Hendrina in Leamington gaan ontbijten. Stress moet ik gewoon wegeten, dus een lekkere scone en een heerlijke croissant, en dan kan je weer lachen. Toen de laarzen geruild, gelukkig hadden ze de maat, dus dat maakte ook weer veel goed. Toen lekker wezen shoppen, erg leuke jassen gezien, maar ja als je geen geld hebt, is winkelen eigenlijk niets aan. Dus hebben we ze weg laten hangen. Erg veel leuke winkels in Leamington, ook vele kleine schattige shopjes.

Ik had steeds in mijn hoofd dat ik Hendrina naar het vliegveld zou brengen, maar ze kon ook makkelijk met de trein. Maarja eerst dus maar het station zien te vinden, helaas, net drie minuten te laat voor de trein……. Dan dus toch maar wegbrengen naar het vliegveld in Birmingham. Dit ging voorspoedig. Om kwart voor drie heb ik haar daar afgezet en ben toen weer op weg naar Leamington gegaan. Rondom Birmingham ging het prima, maar eenmaal vlakbij Leamington reed ik een afslag te ver, en dus nam ik de volgende. Op dat moment dat ik dus de snelweg terug wilde nemen, was net de relocation manager aan de telefoon, en ging ik de dezelfde (verkeerde) kant de snelweg weer op. Inmiddels was ik bijna in Londen geloof ik. Nee, ik heb inmiddels heel wat (niet geplande) sightseeing gedaan. Eenmaal terug in Leamington nog even naar de soort VVV geweest om een kaart van Leamington te halen. Onder het genot van een kopje thee (ik had nog net genoeg geld daarvoor) de route naar Pieter zijn werk uitgepuzzeld. Dit ging goed komen……Het was volop rushhour, spits, en donker, en jawel weer veel verkeerde wegen genomen. Het kwam allemaal weer goed, ik was blij dat ik op Pieter zijn werk de sleutels aan hem over kon geven. Ik rijd deze dag geen ene kilometer meer!!!!! Wat een dag! 

Nog even over het huis, op zich is het geaccepteerd. We hebben echter gevraagd of ze er een nieuwe keuken in willen zetten (die is echt vreselijk oud, wel met een echte AGA) en dat wordt nog nagevraagd. De eigenaar zit in China, dus waarschijnlijk weten we morgen meer. Zo wie zo gaan we er in, maar als de keuken niet wordt vernieuwd, dan willen we er zelf wat aan aanpassen. Ik ben benieuwd! Onze Cathie, de relocation mevrouw, is zeer aktief en zit ze goed achter de broek aan, en wil dat morgen alles getekend kan worden. Dat moet ook eigenlijk wel, dat is onze laatste dag in Engeland voorlopig.  

Binnenkort meer over de scholen en de omgeving en dergelijke. We hebben deze keer veel last van een jetlag, elke ochtend zijn we om 5 uur wakker, en elke avond storten we omstreeks acht uur in…..Nu dus hoog tijd weer om te gaan slapen….

Reacties : 7 Reacties »
Categorieën : Logboek 2007

Geschreven door Pieter

De Huizenjachtfinale (hopefully)

21 11 2007

Vandaag mag ik, Hendrina een stukje voor de site schrijven. Afgelopen dinsdag kwam ik aan op de luchthaven van Birmingham en werd opgehaald door de Relocation Manager van de familie Feenstra…. In een zeer grote zwarte Range Rover reden we naar North Leamington Community School en Arts College, waar Henriette die ochtend een gesprek had voor Luc en Marieke. Henriette was heel enthousiast over deze school. Henriette zal zelf meer over allerlei schoolzaken enzo uitleggen en vertellen. Die dag hebben we nog twee Primary Schools (basisscholen) voor Judith bezocht en een Grammar School (Academisch voortgezet onderwijs) mogelijk voor Luc. In de middag twee huizen bezocht, dat vond ik persoonlijk veel leuker, alhoewel de basisschool in Cubbington voor Judith was erg leuk, we werden nl. rondgeleid door de toekomstige klasgenootjes van Judith. Ze deden dit uitstekend en het was erg interessant.
 Verder met de huizen. Het eerste huis wat we bezochten ligt op de Park Road in Leamington of beter Royal Leamington Spa, klinkt behoorlijk chique toch? Een heel groot huis met een zgn. Granny Flat (een huisje voor oma), deze flat heeft 2 etages en eigen keuken, 2 badkamers, en 2 slaapkamers. Het huis zelf 5 slaapkamers maar slechts 1 badkamer. De straat ligt op loopafstand van de school van Luc en Marieke.Verder een schitterende tuin en een mooie keuken.
 

Het volgende huis is West Hill Farm en ligt net buiten Leamington bij Cubbington (ja inderdaad bij Judith haar school). Dit is een boerderij met een grote tuin met tennisbaan (!) en 5 slaapkamers, 2 badkamers (waarvan 1 ensuite aan de Master bedroom (de ouderslaapkamer). Overigens de Masterbedroom heeft zo’n mooi uitzicht en dat is liggend in bed te zien, want er is een schuifdeur naar een balkon…. Beneden is er een woonkamer met open haard en grote erker, een diningroom (eetkamer) en een soort studeerkamer die leidt naar een grote serre (conservatory) op het zuiden van 7,5 bij 4 meter. Het huis is vrijstaand en biedt vanaf de voorkant van het huis een heel mooi uitzicht op landerijen en glooiende heuvels zoals je wel kent uit James Herriott.
 Vandaag is Pieter ’s middags meegeweest om de huizen ook te zien en de beslissing is genomen. De Relocation Manager gaat nu een voorstel naar de eigenaar doen en hopelijk is vrijdag al bekend of het is gelukt, vòòr ze weer naar Australie vertrekken. Ik ben zo benieuwd!!!
 

Het is hier trouwens schitterend, ik heb twintig jaar geleden wel in London gewoond, vijf jaar maar liefst, maar was in deze omgeving nog nooit geweest., schitterend en zoveel geschiedenis!!
  En als je de omgeving wilt verkennen: wij slapen in zo’n ontzettend leuke Bed & Breakfast, Wetherly Manor Farm, met zulke mooie karakteristieke kamers met leuke hoekjes (nooks and crannies), heerlijk ontbijt en hele mooie ligging. Lekkere bedden, mooie badkamer. Echt aan te bevelen.
Tja en morgen zit het er alweer op, maar eerst nog even shoppen in Royal Leamington Spa (Jet haar vandaag gekochte laarzen toch even omruilen) en verder misschien nog een Sinterklaas cadeautje voor de een of de ander. Het was een hele leuke trip, wel vermoeiend maar erg interessant en leuk.
 

Reacties : 2 Reacties »
Categorieën : Logboek 2007

Geschreven door Pieter

Bezoek aan Engeland

18 11 2007

Vrijdagmiddag om half zes, met 29 graden, vertrokken we, met een half uur vertraging, vanwege grote stroomstoring op vliegveld Sydney, richting Engeland. Omdat ik inmiddels wist dat slapen in het vliegtuig voor mij niet zo makkelijk is, was ik gewapend met slaappillen het vliegtuig in gestapt. Zodoende nam ik eenmaal in het vliegtuig op weg naar Londen anderhalve slaappil en sliep vervolgens 10 uur en nog wat kleine hazeslaapjes. Prima dus!
We kwamen om vijf uur aan, bij een temperatuur van 0 graden! Na de auto opgehaald te hebben vertrokken we richting onze bed en breakfast . Een heel mooi authentiek onderkomen, prachtig op het platteland. We kwamen daar aan als in een Engels jachttavereel: grote landrovers, jachthonden en mannen met knickebockers. In de weide hele mooie geiten en een prachtig schaap. Na eerst een heerlijke douche te hebben genomen, moesten we maar eens de omgeving verkennen. Eerst maar eens naar Stratford upon Avon: de geboorteplaats van Shakespeare. Het was inmiddels licht geworden en zelfs het zonnetje scheen! Dat kan dus toch ook in Engeland. We hebben wat rondgeslenterd en zagen dat dit plaatsje, zelfs midden in de winter ook nog boordevol toeristen is op een gewone zaterdag. Wil ik hier wonen?
Toen door naar Royal Leamington Spa. Een wat grotere plaats met een leuk centrum. Leuk om te winkelen, wel heel druk op een winkelzaterdag. We hebben al wat wintertruien aangeschaft, om deze kou hier aan te kunnen. Om vier uur kakten we allebei gigantisch in, we waren dan ook al heel lang wakker. We hebben nog geprobeerd om Redditch te bereiken, waar Pieter zijn kantoor is, maar eigenlijk hadden we dit beter niet kunnen doen, Pieter zat bekant te slapen achter het stuur. Eenmaal thuis, na nog wat tijd gerekt te hebben, en geen zin meer om iets te gaan eten, rolden we om 8 uur het bed in, en sliepen vervolgens totdat de wekker ons om kwart voor acht weer wekte.
 Bij het wakker worden regende het, en dat heeft het de hele dag gedaan……
Zondag hadden we een afspraak met Monic en Tristan, Nederlanders die hier al 10 jaar wonen en net hun dochter op het vervolgonderwijs hebben. Ze vertelden ons uitgebreid over de verschillende scholen, Prive, staats en staats scholen die selective zijn. Ook over Leamington, waar zij ook wonen, kregen we de nodige informatie. Wijzelf hebben op het moment zoiets van: Leamington lijkt ons wel wat, om daar te wonen, ook omdat hier het huizenaanbod groter is, en het scholenaanbod ook uitgebreider is.
We zijn langs enkele huizen gereden, die te huur stonden, om een idee te krijgen in wat voor wijken ze stonden. Tussendoor nog weer even terug naar onze bed en breakfast, daar wat vragenlijstjes gemaakt voor de te bezoeken scholen van morgen, en voor de relocation agent. ’s Avonds lekker uit eten geweest en nog even de website bijgewerkt. Toen hadden we al weer zin om te slapen, heerlijk toch met die kou, het sneeuwde namelijk! We moeten hoognodig dikke jassen, truien, wanten en mutsen gaan aanschaffen. Wat is dat wennen zeg, die kou! Pieter moet er morgenochtend omstreeks vier uur weer uit, hij vliegt dan voor een vergadering naar Zwitserland. Ik ga om 10 uur op pad met …… de relocation agent. We gaan dan 2 scholen bezoeken en drie huizen bekijken, allemaal in Stratford upon Avon. Ik ben benieuwd! Morgen dus een dagje alleen, Pieter in Zwitserland en Hendrina nog niet hier om me gezelschap te houden, even doorbijten, jullie horen nog van me!

Ik heb natuurlijk wat leuke foto’s gemaakt, maar het lukt me even niet om die erbij te zetten, die hebben jullie dus nog tegoed.

Reacties : 9 Reacties »
Categorieën : Logboek 2007

Geschreven door Henriette

Souveniers uit Australie

15 11 2007

Deze hadden we dus al: 

 

We hadden onze didgeridoo en opalen ring nog tegoed. Vanochtend werden ze afgeleverd door DHL.

En nu in delen met uitleg:

Man, vrouw met zoon en 2 dochters, Australie met zeezichten, zoals we hier veel gezien hebben.

Australie (Operahuis), met Australische dieren, de kangaroo en platyphus, onze reis door het leven (de stippeltjeslijn)

De Australische natuur, en net als in het schilderij, overdag en ’s nachts. Het is de bedoeling dat hij kan worden opgehangen onder het schilderij, dat al in huis hangt. Daar moeten we in Engeland weer een nieuw plaatsje voor gaan zoeken. 

De ring met opaal:

Hoe meer kleuring in de ring, hoe bijzonderder de ring. Opaal is de diamant voor Australie.

Reacties : 1 Reactie »
Categorieën : Logboek 2007

Geschreven door Henriette

Voorbereidingen

14 11 2007

Wat als je een week weggaat, kinderen en huisdieren niet meegaan? Juist dan ben je aan het plannen, inpakken, regelen.

Ik heb wat dat betreft wel een hoog gehalte regelneef (nicht). Ik wil er zeker van zijn dat de kids genoeg kleding bij zich hebben dus leg ik de kleding klaar. De huisdieren moeten weggebracht, dus moet het hok schoon (cavia’s), er moet genoeg eten mee, je moet ze wegbrengen. Dan het huis, ik wil de wasmanden leeg hebben, de was gestreken, Ik wil het huis schoon hebben, dus toch nog maar een keer de badkamers en nog een keer stofzuigen, de koelkast moet leeg zijn etc etc. De brievenbus moet geleegd worden, ook dat moet georganiseerd worden. Ik wil ze iets meegeven, dus bak ik nog even(!) 3 hollandse appeltaarten.  Er moet een lijst gemaakt worden met telefoonnummers en nummers van de ziektekostenverzekering. En als laatste moet alles weggebracht worden naar de drie verschillende adressen. Snel nog even de verhuizer boeken, want dat schiet ook aardig op, als we terug komen nog maar 4 weken. De vier andere verhuisbedrijven afbericht doen. Regelen, regelen, regelen…..

Afgelopen zondagavond, toen we gingen landen had Judith heel veel last van haar oren, ja dan toch nog maar even voor de zekerheid langs de huisarts. Het zag er wel wat onrustig uit, maar nog geen reden om de antibiotica te starten. Woensdag nieuwe afspraak, toch nog niet goed, dus toch maar beginnen met de kuur. Dus snel even langs de apotheek. Dat alles gaat vooraf aan een weekje weg zonder kids.

Straks in het vliegtuig mag ik 24 uur uitrusten!

                                                                

Reacties : 3 Reacties »
Categorieën : Logboek 2007

Geschreven door Henriette

Dagje naar Oom Stoffel en tante Janny

11 11 2007

We wilden bijtijds vertrekken, maar de wekker deed het niet. We zouden nog langs een vogelpark, maar dat gingen we niet meer redden. Na wederom een lekker ontbijt, vertrokken we rond half 11 uit Melbourne richting Monbulk, zo’n 70 km van Melbourne waar Stoffel, Broer van Pieter zijjn moeder, en Janny wonen. We kwamen daar rond half 12 aan. Mariska, hun dochter van 28 jaar was er ook. Zij had de avond tevoren een reunie van haar school gehad. Ze wonen er prachig, vlakbij een prachtig groot park, de Dandenongs.

Hun huis staat op ongeveer 1 ha grond, heerlijk vrij. Na een bak koffie, en gezellig wat gekletst te hebben kwam ook de man van Mariska, Adam en later hun andere dochter, Angela(29 jaar) met Wayne en dochtertje van 6 jaar Julianne.
Oom Stoffel werkt bij een tuinder, maar heeft bij zijn eigen huis ook de nodige bloemen. Hij heeft die grond toch bij zijn huis, en verdient met de bloemen, die Janny plukt, zo een leuk extra centje. Hij heeft het geluk vlakbij een beekje te zitten, waar hij het water het hele jaar door uit kan pompen. Zo heeft hij nooit problemen met watertekort. De beek staat nooit droog, doordat er vlakbij een groot waterreservoir is, die vrijwel altijd behoorlijk vol zit. Die druk van dat water op de ondergrond is zo groot, dat er ondergronds, buiten het reservoir allemaal bronnen ontstaan, die weer uitkomen in dat beekje.
 

De oprit naar het huis, wat verscholen staat achter de rhododendrons

Garage en schuren

Asters, pas gezaaid, bloeien in februari

Kangaroo paws

Een speciale soort kangaroo paw

Liatris

Scabiosa

Een watertank die het water afkomstig van het dak van de koepels opvangt.

De zaaikas

Op weg door het oerwoud naar het beekje en het pomphuis

Het kleine beekje

We hadden een goede bbq maaltijd, en daarna kregen we een rondleiding over hun grond. We zagen de verschillende soorten planten die hij daar kweekte. Zo kweekt hij Kangaroo Paws, Scabiosa, Liatris, Asters en nog andere waarvan ik de namen ben vergeten. Verder had hij nog wat appelbomen, een pruimenboom, waarvan hij nog nooit een pruim had gegeten, omdat de vogels hem altijd voor waren. Ook hadden ze een paar prachtig bloeiende rhododendrons voor hun huis. Ze hebben daar echt een mooi stekkie. Heerlijk vrij, ze genieten van de prachtige natuur, mooi uitzicht en de vrijheid om hen heen. Janny heeft verder nog een heleboel vogels die ze elke dag voert. Kookaburra’s, Mac Pie’s, Cockatoos, duiven en andere vogels rekenen er elke dag op dat ze brood, danwel vlees krijgen. Elke week koopt ze drie witte broden, een honderol vlees, en vele zakken havermoutvlokken speciaal voor haar vogels.
 
Tegen half zes vertrokken we, met een prachtig bos Kangaroo Paws weer richting vliegveld. We vonden het erg leuk om Tante Janny, Oom Stoffel en hun kinderen te zien, dank voor de gastvrijheid!

Oom Stoffel in de hangmat, genietend van zijn pilsje.

Julianne

Judith met de honden van Mariska

Marieke aan het studeren voor de examens die ze deze week nog heeft.

Angela, Julianne en Dwayne

Mariska en Adam

De kookaburra

Dit is speciaal voor alle familie van Rijs-leden een extra uitgebreid verslag met foto’s van ons bezoek, dus we verwachten ook een reaktie!!!!!!

Reacties : 2 Reacties »
Categorieën : Logboek 2007

Geschreven door Henriette

Weekendje Melbourne

11 11 2007

We vlogen om 3 uur richting Melbourne met Jetstar. We kwamen aan in Avalon, een vliegveld, zo’n 60 km buiten Melbourne. We hadden een auto gehuurd op het vliegveld en reden met de Ford Falcon richting de city. De TomTom wees ons de weg naar ons hotel. We hadden een prachtig 2 kamer appartement met een extra opklapbed voor het derde kind. Ruimte genoeg!
Het hotel had een mooi zwembad en een gym. Maar eerst wilden we even Melbourne in om een hapje te eten. We zaten overal dichtbij. Het was erg druk in de stad, vanwege nog steeds de Melbourne Cup Carnival. We hebben lekker gegeten in een straatje vol met allemaal gezellige restaurantjes en live muziek. We konden heerlijk buiten zitten, dat in tegenstelling tot Sydney, waar we vertrokken met regen. De meisjes wilden snel weer terug naar het hotel, want er moest nog gezwommen en gegymt worden!
 

 

Luc opent de kadootjes

10 november
Eerst moest natuurlijk gezongen worden, en kado’s uitgepakt worden want Luc is  16 jaar geworden! Geen ontbijt op bed dit keer, maar een zeer goed ontbijt in het hotel. Rond tienen gingen we de stad in. We hadden niet echt gepland om dingen te gaan doen, maar kwamen al snel in de winkelstraten terecht. Marieke haalde haar hart op, leuke jurkjes en schoenen, en voor weinig geld! Ook Judith slaagde voor een leuk jurkje voor de party van school. Lekker rond geslenterd. Ook kwam de kerstman aan! Wat een drukte op straat. Een hele grote kerstboom stond al opgetuigd, en de brievenbus voor de kerstman stond al geinstalleerd. Zo schattig hoe al die kleine kindjes hun brieven in de bus deden voor Santa!
Natuurlijk moest er ergens gestopt worden om taart te eten! Helaas voor Luc geen eigengebakken appeltaart, maar het aardbeiden taartje voldeed ook.
Even voor de Australische nederlanders: We kwamen Jacob Butler tegen op straat(ex idol 2007) en zagen Megan Gale, het gezicht van David Jones, en natuurlijk de enige echte Santa!
We genoten volop van de drukte op straat, veel te bekijken, en veel te doen. We zijn ook nog in een paardenkoetsje een 20 minuten door Melbourne getourd. Erg leuk, en je hebt veel bekijks. Ook zijn we nog op het Observation Deck geweest van de hoge toren, Rialto Tower, 253 m hoog. We hadden een prachtig uitzicht over Melbourne.

Kerst op 10 november al in aantocht

De brievenbus voor de kerstman

In het koetsje

Marieke in haar nieuwe outfits


 
’s Avonds hadden Pieter en ik een kerstdiner van Pieter zijn werk. De kids bleven met wat DVD’s en roomservice in hun kamer. We hadden een goed kerstdiner, heerlijk eten, goede wijn en leuke mensen. Pieter hield nog een “soort afscheids speechje” omdat dit voor dit groepje mensen toch een laatste bijeenkomst was met hen.

Henriette in haar “kerstjurk”
 

Reacties : 1 Reactie »
Categorieën : Logboek 2007

« Vorige Berichten