Familie Feenstra in Engeland

Luc had vanavond zijn laatste training voor de Holland tour. Ook kregen ze vandaag alle nieuwe kleding, speciaal voor de tour, met opdruk: Old Leamingtonians Holland Tour 2008. Het ziet er allemaal erg gelikt uit.

…en een gevoerde regenjas.

en ook nog een gewoon t-shirt, op de achterkant staat iedereen zijn nick name. Voor Luc dus Wally, naar de Australische Wallabies.

Hij heeft er verschrikkelijk veel zin in.  Ze moeten om 4.15 am verzamelen vrijdagochtend. Gelukkig kreeg hij een lift aangeboden van iemand. Dat scheelt ons een zeer vroege reis naar de luchthaven.

Nu kan je na 25 jaar behoorlijk met elkaar vergroeid zijn, maar je moet nog wel steeds je eigen paspoort laten zien bij de douane.

Pieter stond vanochtend om 4.15 uur op omdat hij een dagje naar kantoor en een klant in Nederland moest. Toen hij bij de douane stond, kwam hij erachter dat hij mijn paspoort bij zich had! Vervolgens hoorde ik hem om 6 uur weer de oprit op komen rijden, om zijn eigen paspoort te gaan halen. Vreselijk ben je daar zo vroeg je bed voor uit gekomen, en mis je dus door dit geintje de vlucht. Hij heeft zich vervolgens op de wachtlijst laten zetten voor de volgende vlucht. Ook dat lukte niet, uiteindelijk vloog hij pas om half 11!!

In de vakanties wordt in Coventry voor de tieners een dansavond gehouden. Het is een enorm gebeuren, waar honderden jongeren op af komen. Marieke is er tot nu toe een keer eerder heen geweest. Toen ze echter de vorige keer thuiskwam, droeg ze een short met een hemdje, waarop mijn vraag natuurlijk was, is dat nu niet wat koud??? Maar het schijnt dus binnenin stikheet te zijn, al die zwetende pubers op een hoop.

Vandaag moest er gewinkeld worden. De zomerkleding ligt nog in Nederland in koffers die we nog bij mijn ouders hebben staan. Ze kwam thuis met een jurkje, en gelukkig droeg ze daar een legging onder. Twee van haar vriendinnen kwamen ook hier naar toe om samen te tutten, en vervolgens samen met de trein naar Coventry te gaan. Ze zien er erg zomers uit. Dan te bedenken dat ze waarschijnlijk ook nog ruim een uur in de rij moeten staan voordat ze naar binnen kunnen! Brrrrrrrrrrr……freezing!

Het is een goed georganiseerd gebeuren: het begint om 6 uur en duurt tot 9.30 pm. Fatsoenlijk tijdstip ook voor de ouders die natuurlijk moeten taxien. Het drinken wordt ingeschonken op het moment dat het gekocht wordt, en moet daar gelijk opgedronken worden. (ook slim, kan er niets ingegooid worden) Er wordt geen alcohol geschonken en het is voor jongeren tot 16 jaar. Op de avond is er ook een live optreden van een “bekend iemand”.
Hier de zomerse foto’s in de winter (wij lopen hier met sjaals en mutsen….):

Al jaren draag ik contactlenzen, nooit een bril gedragen. Wel, het begon met een bril te dragen voor bij de tv en om het schoolbord te kunnen zien, maar later werd dat dus permanent nodig, en nu dus al jaren contactlenzen. Ik heb ook geen bril, nooit last van mijn lenzen, dus liever niet zo’n ding op mijn neus.

Nu was ik gisteravond mijn lenzen aan het schoonmaken, en knak…. lens doormidden. Ik moet zeggen, ze waren al aardig oud hoor, nog vanuit mijn tijd in Geldermalsen. Ik had toendertijd, toen we gingen verhuizen wel een recept meegekregen, voor het geval dat ik eens een kwijt zou raken of zo.

De laatste tijd had ik echter het idee dat ik eens voor controle zou moeten gaan, zag het af en toe niet meer zo helder en zo. Nu moet ik dus echt. Ik heb het idee dat mijn verziendheid steeds meer bijziendheid gaat worden. Ha, straks geen lenzen meer nodig dus!

Ik doe het nu dus zonder lenzen, het voelt of ik de hele dag niet echt wakker word, een beetje wazig. Ik kan best auto rijden hoor, maar de borden in de verte lezen is iets lastiger. Vanmiddag toch maar eens een afspraak gemaakt voor oogmeting en healtcheck van de ogen. Helaas kan dat niet eerder dan volgende week woensdag, omdat we vrijdag een paar dagen naar Frankrijk gaan skieen. Tot die tijd leef ik dus in een wazige wereld. Hopen dat ik niemand omver ski!

Ik (judith) ben een paar dagen geleden op kamp geweest. Dus hier staat wat ik heb gedaan, want ik had elke avond voor slapen een stukje geschreven.

Dag 1

We gingen in de bus. Ik zat helemaal voorin omdat het meisje (Ella) die naaaast me zat busziek was. Het was erg saai maar ook heel spannend. Ik had een magazine met een quiz en de tijd vloog voorbij. We stopde bij een restaurant, aten onze lunch en toen gingen we weer in de bus. Ze zeiden dat we er om 3 uur zouden zijn, maar gelukkig waren we er al om kwart voor 3.

We legde onze tassen in onze kamers en toen kregen we helmen, we gingen in een grot met hele kleine gaten waar je door moest kruipen. Maar het ergste was nog dat je je moest optrekken om door gaten boven je hoofd te gaan. We werden erg vies!!!

We hadden best lekker avondeten, pasta, broccoli en een muffin voor toetje. Toen moesten we een catapult uit oud papier maken. Mijn team had gewonnen!

We gingen terug naar onze kamer aten stiekem wat snoep en gingen toen slapen.

Dag 2

We werden wakker gemaakt en moesten snel douchen. Voor onbijt hadden we brood, cereal en worstjes. Toen gingen we naar een kamer met allemaal computers, daar kregen we les (maar wel leuke les hoor.) We liepen naar een rivier die de kamp grond door ging. Eerst moesten we de rivieren meten (hoe wijd die was) toen temparatuur, snelheid en diepte. Dit was een beetje saai.

Toen hadden we wat lunch en gingen we op een kabelbaan we mochten twee keer en het was echt zo leuk! We gingen toen op de computers en het was wel leuk.

We aten wat pasta en nog wat gezonde dingen. We speelde wat cluedo met echte mensen en gingen toen slapen.

Dag 3

Vadaag werden we wakker en ik mocht weer eerst douchen (de anderen waren nog veel te moe!) We hadden lekker onbijt en hadden toen circus truucjes het was echt heel erg leuk, ik moest ook nog wat truucjes voor de klas doen.

Toen hadden we de ergste activiteit: nightline. We moesten onze oudste kleren aan doen en toen gingen we. We kregen blinddoeken en moesten door de modder kruipen, springen en zelfs rollen! Toen we terug kwamen waren we bruin, zelfs op ons gezicht!

We hadden wat lunch en gingen toen rockclimbing en abseilen.

We aten avondeten en hadden toen een disco! Toen gingen we slapen.

De volgende dag gingen we weg.

Dachten we even dat we het slechte weer over zouden slaan, nou vandaag was het toch niet echt aangenaam. Marieke had springwedstrijden op de manege op haar eigen paard. De ene sneeuw/ hagelbui volgde de andere op. Ze deed het echter heel goed, en haar paard houdt erg van springen, dus die geeft er niets om!

Bij de laatste afvalrace, waar 4 meisjes aan mee deden, eindigde ze met nog 2 andere meisjes als eerste. Helaas gooide hij er bij de laatste hindernis er een balk af, anders was ze eerste geworden. Voor een eerste wedstrijd op dit paard is dit toch een heel goed resultaat.

Dit was middenin een sneeuwbui. Vreselijk koud!!

Een rozet voor foutloos parcours en een voor de eerste prijs.

Na een heerlijke nacht slaap (behalve Luc die op een zeer kort bijzetbed moest slapen) en een heerlijk ontbijtbuffet, gingen we weer op pad. Eerst even langs de auto om de bagage af te zetten en bij datzelfde station weer even onze Starbucks te halen. Deze dag zouden we ook gaan winkelen, vooral Marieke wilde dit. We begonnen toch nog even met wat toeristische attracties: eerst naar de London Tower:

En dan was daar eindelijk de lang verwachte Tower Bridge:

De wolken stapelden zich weer op, en even later kregen we weer een zeer korte maar heftige hagel/ sneeuwbui op onze kop. Snel weer de metro in, droog en warm, op naar de St Pauls Cathedral (nee, Marieke je kan daar niet shoppen)

Ook hier weer enorme lange rijen om erin te mogen om hem te bekijken. We hadden geen zin om in de kou, met nu en dan een flinke bui, te gaan wachten.

En eindelijk voor Marieke, gingen we dan winkelen. Op naar Harrods! Ik wist helemaal niet wat ik me daar bij voor moest stellen, maar al snel bleek dat je hier van goede huize moet komen: een zeer chique winkel met zeer duur publiek, getuige de auto’s (mercedes, rolls, porche, bentley, lamborghini, ferrari, al dan niet met chauffeur) die af en aan reden. Tegenover de ingang was een leuk Frans restaurantje waar we gingen lunchen. Ondertussen hadden we leuk zicht op de auto’s. Het was een topdag voor Luc! Hij keek zijn ogen uit.

Ook na de lunch bleven we nog lange tijd buiten staan kijken. Een topattractie! Sommigen deden wel heel erg uitgebreid inkopen:

Hier probeert personeel de vele tassen van Harrods netjes in de auto te krijgen.

Toevallig een Lamborghini, een speciale Mercedus en nog wat andere dure auto, die langs rijden.

Dit is meer mijn soort auto wat ik wel leuk vind: een mooie mini met gouden dak:

Maar ja, nog steeds hadden we geen inkopen gedaan. De Harrods was toch geen winkel voor ons. Dus maar op zoek naar de H & M, waar we posters van hadden zien hangen.

Op zoek naar “gewone” winkels kwamen we volgens mij door de Engelse Kalverstraat. (nog steeds dure auto’s en zeer chique winkels. We kwamen ook langs het Albert en Victoria Museum, maar waren niet echt in de museum stemming (we zijn een beetje cultuur barbaren!)

De winkels hebben we niet gevonden. Inmiddels waren we wel allemaal behoorlijk koud geworden. Na ergens in een leuke brasserie nog wat warms te hebben gedronken en gegeten te hebben zijn we maar weer met de metro richting onze auto gegaan.

Nog even wat typisch Engelse foto’s:

Vele Engelse taxi’s

en erg veel rode dubbeldekkers.

Vele malen in de “underground, ofwel tube.

Heel vaak op de plattegrond van de metro kijken. Er waren erg veel werkzaamheden aan het spoor, dus telkens moesten we een alternatieve route zoeken.

En deze ook heel Engels: London Eye, the Big Ben en een dubbeldekker, en een flinke grijze lucht.

Al met al een heerlijk weekendje, al is het Paasweekend nog lang niet over. We hebben alle weertypes gehad: zon, regen, sneeuw, hagel. We hebben geen hinder ondervonden van het weer, we hebben het eigenlijk wel getroffen vonden we (meestal was het droog!) We hebben veel gezien. We hebben het met z’n vijven erg gezellig gehad, veel lol ook. Het winkelen moeten we maar een keertje over doen.

We waren rond half acht weer in Warwick, waar we eerst Sam gingen ophalen. Damian had vandaag vier honden over de vloer. Sam, niet gewend nog aan zoveel honden, is nog steeds hyper aktief als hij andere honden ziet. Damian, ook honden psycholoog, weet goed hoe hij dit met Sam, en ook met de andere aan moet pakken. Dat is wel een heel lekker idee. Toen Sam thuis was heeft hij de hele avond alleen maar geslapen, hij was bekaf.

Je wordt wel moe van zo’n weekendje uit logeren!!!

We stonden vrijdagochtend op tijd op, om vroeg richting Londen te rijden. We hadden toch besloten met de auto te gaan. Eerst hebben we Sam afgezet, bij de vaste oppasser, om vervolgens door te rijden naar Londen. We waren rond 10 uur in Paddington, een voorwijk van Londen, waar een grote parkeergarage was, waar we de auto voor het weekend neer hebben gezet. Toen zijn we naar het station gelopen om daar vervolgens de metro te pakken. Het was even wat zoeken, welke lijn ed we moesten hebben. We besloten eerst maar een Starbucks op te zoeken voor een goede cappucino. (verzekerd bij Starbucks).

Toen we er achter waren welke lijn we moesten hebben, en net daar heen liepen, ging voor ons het hek dicht, de lijn werd gesloten. Dan maar weer een andere manier vinden, we besloten de taxi te nemen. We konden leuk met z’n vijven in de taxi zitten, voordeel van een Engelse cab. We werden netjes voor het hotel afgezet, waar we onze bagage af gaven, om vervolgens de stad in te gaan. Ik had een lijstje gemaakt van de dingen die we wilden zien.

Ons eerste doel was Buckingham Palace, waarop Marieke zei: “Kunnen we daar winkelen?” Ook in Londen barst het van de toeristen, getuige het feit dat ik struikelde op een trap, doordat ik in mijn eigen broekspijp bleef hangen met mijn hak, waarop een Nederlandse man tegen me zei: “Wij hollanders zijn ook gewend op klompen te lopen!” We hebben bij het paleis naar de bewakers staan kijken: net een toneelstuk zoals ze daar paraderen, gewoon lachwekkend!

en ook politie te paard.

Daarna liepen we door naar de Big Ben. Op dat moment nog steeds mooi weer, wel een koude wind als je in de schaduw, op de wind stond. Daar natuurlijk de nodige foto’s gemaakt.

Daar vlakbij stond ook de Westminsters Abbey, waar we helaas niet in konden, deze was op Goede Vrijdag gesloten voor publiek.

Toen zijn we doorgelopen over de brug over de Thames, naar de Londons Eye, een reuze groot rad, waar je in kan gaan. Ondertussen kwamen we langs een attractie, waar Luc, Marieke en ik in zijn gegaan. Het was een eng gebeuren, met live acteurs. Het moest reuze spannend zijn, het was vrij duur en duurde maar kort. Ik had er meer van verwacht. Ondertussen waren Pieter en Judith bij het rad gaan kijken. Daar stonden echter enorme lange rijen te wachten. Als we daar in hadden willen gaan, hadden we zeker een paar uur moeten wachten, en daar hadden we geen zin in. Elk bakje werd na gebruik door twee mannen helemaal doorzocht, om te kijen of er geen bommen achter gelaten waren.

Marieke met op de achtergrond de rivier The Thames en Londens Eye.

Op de brug stond een Schot te doedelzak blazen, met deze koude wind was ik wel erg benieuwd of hij iets onder zijn quilt had…….

Inmiddels was het rond half drie, en moesten we ook weer langzaam aan de terugweg aan gaan. We kwamen langs Trafalgar Square:

Eerst nog even langs 10 Downing Street, het adres van de prime minister. Vroeger kon je hier langs lopen, nu ook afgesloten met hek en bewakers. Ondertussen hadden we ook al een zeer koude, zeer korte regenbui op onze kop gekregen. Dit duurde gelukkig zeer kort en daarna scheen ook gelijk al weer de zon aan een blauwe hemel (voordeel van de harde wind).

10 Downing Street

Om even te laten zien hoe blauw de lucht ook in Engeland kan zijn (tussen de buien door)

We waren om 4 uur weer bij het hotel. Snel ingecheckt, wat opgefrist en door naar het Piccadilly Theater voor de musical Grease. Daar gingen we weer in de metro. Een super vervoersmiddel, snel, nooit lang wachten, en je komt overal.

We kwamen net voor 5 uur aan, en toen kwam er ook net een enorme hagelbui uit de hemel zetten. We hebben enorm genoten van de musical, en keken natuurlijk ook met een speciale reden, omdat Marieke de rol van Sandy in juli ook gaat spelen.

Omstreeks 8 uur kwamen we weer eruit en zochten een plekje om te eten. We vonden een leuk grill/ steak restaurant vlakbij het theater. We hadden prachtig uitzicht over straat, waar allerlei mooie auto’s langs reden, oa de nodige limousines.

Een Hummer limousine

Half 11 waren we weer moe maar voldaan terug in het hotel voor een goede nacht slaap.

Luc gaat met zijn rugbyteam van 28 tot 31 maart naar Nederland. Ze verblijven in huisjes bij Walibi Flevo. Ze zouden eerst twee wedstrijden spelen nogal ver van Biddinghuizen vandaan. Waarschijnlijk wist de persoon niet dat Nederland toch nog wel uitgestrekt is. Het is inmiddels verandert nu spelen ze zaterdag 29 maart om 13 uur in Drachten (RC Drachten) en zondag om 12 uur in Hilversum (RC Hilversum). Als er al familie of vrienden van Luc gaan kijken is dit goed te doen. (beter dan Ettenleur of zoiets)

Verder hebben ze veel vrije tijd, en natuurlijk gaan ze naar Walibi. Ik dacht eigenlijk dat ze voor al die dagen een toegangspas zouden hebben, maar nee, daar moeten ze zelf nog geld voor meebrengen. De vrijdag, ze komen ongeveer om elf uur in het park aan (wat betekent dat ze hier om 4 uur ’s ochtends vertrekken!!) hebben ze de hele dag verder om naar het pretpark te gaan.

Hij komt maandagavond omstreeks 7 uur weer thuis. Wij zijn datzelfde weekend ook weg, wij gaan skien in Frankrijk. Het was de bedoeling dat Luc ook meeging, maar door miscommunicatie, bleek het dus om hetzelfde weekend te gaan. Wij vertrekken ook 28 maart, maar komen 1 april weer terug. “Ons kleine jochie” zal zich wel even redden zonder ons.

Hieronder de adressen van de rugbyclubs voor de mensen die Luc willen zien spelen:

Rugbyclub Drachten
Noorder Dwarsvaart 84a,
9201 KL DRACHTEN

Terrein ingang ligt op de zwart omcirkelde rode punt aan de Noorder Dwarsvaart.

Rugby club Hilversum
Kininelaantje 7-A
1243 LD ’s-Graveland

Vanaf de A27 uit de richting Almere of Utrecht;
neem de afslag Hilversum.
Bij het binnenrijden van Hilversum (Arena Park) op de splitsing met stoplichten links af RING-ZUID,
bij de rotonde rechtdoor op de RING-ZUID blijven,
volg de RING-ZUID en ga bij de volgende kruispunten rechtdoor,
bij de rotonde rechtdoor, volg de RING-ZUID,
bij de volgende rotonde rechtdoor, volg de RING-ZUID,
bij de rotonde (N201) rechts af, volg de RING-WEST,
blijf deze weg volgen tot de splitsing met stoplichten voor de GAMMA, hier links af het industrieterrein op, de “Nieuwe Havenweg”. De Nieuwe Havenweg helemaal tot het einde rechtdoor uitrijden,
aan het einde in de bocht naar links, rechtdoor rijden over de verkeersdrempel het Kininelaantje in richting Sportpark Berenstein,
helemaal rechtdoor rijden met links de sportvelden en rechts de vaart,
aan het einde kom je op het parkeerterrein, hier parkeren en lopen langs het voetbalclubhuis van Altuis naar het laatste clubhuis van R.C.H

In Sydney met dat mooie weer was het heel gewoon om er regelmatig op uit te trekken. Nu we hier in Engeland zitten, hadden we ons ook voorgenomen, dit te blijven doen. Maar net als in Sydney, zijn ook hier de weekenden snel vol met sport aangelegenheden. Dit weekend is het Pasen. Goede vrijdag heeft iedereen hier vrij. We gaan dus weg. Sightseeing!

We gaan even naar Londen. Natuurlijk kunnen we dat in een dag doen, maar we willen ook naar het theater, en gewoon even weg, dus we knopen er een nachtje aan vast, zodat we wat meer tijd hebben, en wat meer kunnen gaan zien. Sam gaat weer naar Damian. Het was allemaal een beetje last minute, maar gelukkig is hij gek op Sam (hij had al enkele hondjes) maar voor Sam had hij natuurlijk nog wel plaats. We vertrekken vrijdagochtend vroeg, gaan ’s avonds naar de musical Grease (kijken hoe de proffesionals het doen) en de volgende dag rond acht uur ’s avonds zijn we weer thuis. Lekker toch?