Familie Feenstra in Engeland

-teenagers brighten up the home-they never turn off the lights

-Things you wish your teenager would say:

“I want you to impart your wisdom and experience to me”

“I don’t think black is a good colour on me”

“Is my music too loud?”

“Let me pay my phone bill”

“That’s far too late! I’ll be back at nine!”

- When your teenager comes of age, employ a surgeon to be standby- to remove him from your wallet.

-An education is what parents receive when they sit in on a conversation between teenagers

-The cleverest part of doing homework is thinking up the excuse

-It rarely occurs to teenagers that the day will come when they will know as little as their parents

-Why don’t teenagers tell you where they’re going? Because they don’t know.

-Adolescence is the time when your kids stop asking where they came from and start refusing to tell you where they’re going.

-Teenagers live in a world of their own-it’s called boredom.

-The trouble with life’s questions is that when you’re old enough to know the answers, you’ve forgotten the questions.

-There is nothing like arguing with teenagers to realise that you’re not young enough to know everything

-Teenagers are hormones with hair

-A teenager’s natural habit is in your pocket

Smiling is infectious,

you catch it like the flu.

When someone smiled at me today,

I started smiling too.

I passed around the corner,

and someone saw my grin,

When he smiled I realised,

I’d passed it onto him.

I thought about that smile,

then I realised its worth.

A single smile just like mine,

could travel the earth.

So, if you feel a smile begin,

don’t leave it undetected,

Let’s start an epidemic quick,

and get the world infected!

Om half zeven kwamen er zes meisjes bij Judith slapen. Omdat het schooljaar bijna ten einde is, en ze dan naar verschillende scholen zullen gaan, vond Judith dit wel een reden voor een soort afscheids- sleepover. De tent stond in de tuin, en een vriendinnetje had ook nog een tent meegenomen. Judith had nog een aantal spelletjes bedacht, ik hoefde me verder nergens mee te bemoeien. Ik zorgde voor de aan- en afvoer van drinken en eten. Het was mooi weer, dus zelfs het zwembad was opgezet. Niet dat het 20 graden was (en gevuld met koud water) maar daar gaven ze niets om. Ook de trampoline werd veelvuldig gebruikt. ’s Avonds werd er een dvd gekeken (in de woonkamer van de granny), dus ze vermaakten zich goed. De film was om half 12 afgelopen, toen gingen ze weer naar buiten. Om 12 uur heb ik ze de tenten in gestuurd. Toen zijn wij naar bed gegaan. Hoe laat ze zijn gaan slapen is mij een raadsel.

Hier werd het spel Twister gespeeld.

Pizza!

Brrr koud hoor dat water! Luc werd ingeschakeld om de tent op te zetten.

Rond 8 uur was het spul weer wakker, na een uur of vier slaap (zo hoorde ik later). Na nog een poos gespeeld te hebben, werden ze na een lekker ontbijtje om 11 uur weer opgehaald.

Ze zien er hier iets vermoeider uit dan toen ze gisteren kwamen….oorzaak???

Judith kwam heel opgewekt uit school. Ze had al heel veel vrienden gemaakt! Zo zie je maar weer, je maakt je soms druk om niets! Gelukkig maar!

Vanochtend bracht ik Judith ook naar de school waar Luc en Marieke ook op zijn. Ze was best een beetje zenuwachtig. Ze kwamen bij elkaar in de hal, waar lijsten hingen waarop stond in welke klas ze kwamen. Tot grote teleurstelling van Judith zat ze met niemand van haar school in de klas! Ik was eigenlijk ook zeer verbaasd. Ik had zelfs bij aanmelding een brief ingevuld, dat ik het erg op prijs zou stellen als ze bij haar vriendin in de klas zou komen, omdat we onlangs (zes maanden geleden) nog verhuisd zijn, en ze net nieuwe vrienden heeft gemaakt, en het toch al een hele onderneming is voor een kind om steeds maar te moeten verhuizen.

Helaas, daar werd dus helemaal geen rekening mee gehouden. Judith was in tranen. Ikzelf was ook wel boos. Waarom schrijf ik dit dan op het formulier? Ik schrijf dit niet voor niets! Ik ben daarna naar de assistent hoofdmeester(es) gegaan. Ik had het er ook moeilijk mee. Je voelt je gewoon schuldig. Wij zijn er de oorzaak van dat ze elke keer moet verhuizen, en dat ze nieuwe vrienden moet maken!

De uitleg van de headmaster was als volgt: ze hadden een gesprek gehad met Judith haar lerares, en Judith was een meisje wat zich snel aanpast, en makkelijk is.  Dat weet ik ook wel, maar ze is nu juist zo blij met haar vriendinnen, ze heeft het hier nog beter naar haar zin dan in Australië, en ze was zo blij dat haar vriendinnen ook naar dezelfde school zouden gaan. Ook vertelde de headmaster dat ze natuurlijk niet met vriendschappen rekening kunnen houden, maar dat er veel meer criteria zijn zoals extra hulp of iets dergelijks. Ook wordt rekening gehouden met het academische niveau (dat klinkt!) ofwel hoe slim de kinderen zijn. Daar zit denk ik wel wat in, ik denk dus ook dat ze slimmer is dan haar vriendinnen, maar toch het blijft een hard gelach als je de andere vriendinnen wel bij elkaar in de klas ziet zitten en jij daar alleen tussen allemaal vreemden moet gaan zitten. Ze zouden haar in de gaten houden en het aan het eind van de dag nog eens bekijken hoe het gegaan is.

Om 1 uur werd ik door de pastoral carer gebeld: Judith deed het goed (ja natuurlijk, bij anderen laat ze zich niet kennen). Ik heb nogmaals gemeld dat ik het toch jammer vond dat het niet anders kon, omdat ik niet voor niets die brief toen geschreven heb. Ik denk toch dat de hoofdreden is dat ze bij even slimme kinderen in de klas komt (dat denk ik tenminste) en dat zal ik dan ook tegen haar zeggen. Haar vriendinnen kan ze altijd nog in de pauzes zien. En wie weet krijgt ze in het nieuwe jaar wel heel veel andere nieuwe vriendinnen. Maar toch, ik kan me haar teleurstelling goed invoelen. Ik hoop dat ze niet al te veel tegen het nieuwe jaar op gaat zien door dit akkefietje. We moeten tenslotte nog 6 weken vakantie overbruggen, en als hierdoor de zin om naar de nieuwe school afneemt is dat toch wel heel jammer.

En dan na 5 daagjes moesten ze weer naar huis. Pa had zo zijn verplichtingen, koor uitvoeringen, kon niet gemist worden. Vanochtend nog even samen met ma naar de supermarkt geweest, dat is ook altijd wel leuk om te kijken hoe die er in andere landen uitzien. Nou, Gerald: “een hele grote supermarkt!!!”

Omstreeks 2 uur heb ik ze afgezet op het vliegveld. Ze vlogen om 3.10 uur. Als het goed is zijn ze nu al weer geland in Nederland. Wij vonden het gezellig, ons klaverjassen is weer helemaal op niveau. Dank voor de lessen, haha!

Dit was zondagavond toen we uit eten gingen.

Maandagochtend eerst rustig aan, wat was gedraaid, pa was wat aan het snoeien etc. Luc en Judith spijbelden een dagje (dit is echt de laatste keer!).

Om 1 uur heb ik ze met z’n vieren bij het Warwick Castle afgezet. Ze hebben het daar vier uur volgehouden. Ikzelf had namelijk de tienercursus, en omdat ik de laatste keer ook al gemist had, wilde ik er toch heen. Luc en Judith konden mooi als tolk fungeren voor oma en opa. Hier wat foto’s:

Judith en oma met Queen Elizabeth.

Er was een roofvogelshow.

Er moest heel wat gelopen worden, er werd veel gezucht….worden ze dan toch een dagje ouder?

Deze dag begon met beter weer: zon en keiharde wind. We hebben veel buiten gezeten, geklaverjast, gelezen etc. ’s Middags zijn we naar de rugby presentatie van Luc geweest. Aan het eind van het seizoen houden de clubs een bijeenkomst waarbij de awards worden uitgereikt. Ook werden er zeven oscars uitgereikt, een beetje een award met een vaak grappige reden. Zo kreeg Luc een oscar voor “breaking down the language barrier, best interpreter Holland 2008″. Ook was hij genomineerd bij de vier forward spelers, die het meest vooruit gegaan zijn. Ze kregen ook een dvd met alle foto’s van de tour naar Nederland.

De manager van het team.

De coach van het team.

Dit waren de toeschouwers voor Luc in Hilversum: vlnr: Bert, Merel, Martijn, Lex, Luc, Opa, Gerald en Oma.

Luc in de scrum.

En zo werden ze “uitgezwaaid” door het team uit Drachten.

Zaterdagochtend toen we opstonden was het al gelijk miezerig. Zo is het eigenlijk de hele dag gebleven. We hebben rustig ontbeten, wat gelezen, wat geklaverjast etc etc. ’s Middags werd het wat lichter, maar nog steeds wat twijfelachtig. We gingen een tour met de auto maken, rond Leamington Spa. Het was niet echt super, we hebben erg veel heggen gezien. De route die we reden bestond uit vele heggen, waardoor je niet echt ver kon kijken. De dorpjes waren echt even een welkome afwisseling op de vele heggen.

We kwamen langs de Stoneleigh Abbey, langs Kenilworth Casle en ook nog op een soort kinderboerderij Hatton Farm. Daar zijn we gestopt om een lekkere cream tea te nemen. Daar waren ook veel winkeltjes, een antiekzaak en nog meer.

Kenilworth Castle

Aan de cream tea: thee met scones

Hatton Farm

Uiteindelijk waren we half zes weer thuis. Toen eten gekookt, want we moesten om kwart voor acht natuurlijk wel klaar zitten voor het voetbal. Luc en Judith zaten in een oranje shirt, opa had een oranje pet. Even later, toen het niet echt wilde lukken met het elftal heeft Judith ook nog maar een oranje vest voor oma opgehaald.  Zelf deed ze later nog een oranje bovenstukje en onderbroek (over haar kleren) aan. Dat hielp even: 1-1.  Het bier kwam op tafel. Maar helaas het zat er niet in: oranje verloor! Wat een ellende. Toen nog maar een potje geklaverjast om het verdriet te vergeten.

Oma had onrustig geslapen, bang om zich te verslapen. De wekker stond om 5.10 uur. Bert zou hen naar het vliegveld brengen en was er om kwart over zes.

Alles verliep voorspoedig en om half 10 (engelse tijd) landden ze in Birmingham. Om half 11 waren we thuis. Na een rondleiding was er tijd voor een lekkere bak koffie. We hebben de hele dag buiten gezeten. Het was heerlijk weer. Ook buiten gegeten, geslapen (ja, 5 uur op is ook wel erg vroeg!) en geborreld.

’s Middags hebben we Judith van school gehaald. Marieke was de hele dag thuis vanwege buikpijn. Luc kwam in elke pauze even naar huis. Dat is natuurlijk ook wel erg verleidelijk als je zo vlak bij school woont!

Na de thee zijn we even Leamington Spa ingegaan. We hebben een wandeling in het Victoriapark gemaakt. Overal in Leamington hangen en staan prachtige bloembakken. Ook de bloembedden in het park zijn prachtig ingeplant met eenjarigen. Echt zo prachtig!
Als het weer zo blijft als het vandaag was, dan komen ze bruin thuis!

Op de achtergrond de Royal Pump Rooms and Baths

En ’s avonds samen voetbal kijken!