Familie Feenstra in Engeland

Vrijdag
De hele dag natuurlijk nog wat ingepakt, schoon gemaakt, gestreken (ja Marielle, wij strijken kleding na het wassen, niet voor het dragen, haha, en ik kom liever niet thuis als er nog een berg strijkgoed ligt) en Sam weg gebracht. ’s Avonds ben ik door Marieke, Judith en Emma onder handen genomen. Marieke verfde mijn haar, Judith lakte mijn nagels van mijn handen en Emma die van mijn voeten. Wat een luxe, zelf had ik me er misschien weer niet de tijd voor gegund. Zo kon ik ook nog netjes op vakantie gaan. Ideaal toch: grote dochters en vriendinnen!
 

Zaterdag

We moesten vroeg op om de camper op te gaan halen. Dit was ruim anderhalf uur rijden, noordwaarts. Luc vond dit allemaal ook nogal interessant, dus die ging mee. De meisjes bleven thuis, we kwamen toch weer terug om de spullen op te halen. De auto ging namelijk ook mee, enerzijds omdat Pieter nog een dag terug moet voor werk, en anderzijds, omdat het ons toch wel lastig leek om van de camper afhankelijk te zijn. Even brood halen, allen incl camper mee, niet echt ideaal. Na een zeer uitgebreide uitleg (deze man vond zichzelf en zijn camper nogal bijzonder) waren we 12 uur weer thuis. Snel wat gelunched en toen de auto en camper ingepakt.
Ons eerste camping was in Dawlish Warren in Devon, drie en half  a vier uur rijden. Het weer was stralend, 26 graden, een goed begin van de vakantie. Halverwege natuurlijk ergens gestopt voor wat drinken. We hadden verwacht in de file terecht te komen, omdat iedereen naar het zuiden zou trekken, en omdat dit de drukste twee weken van de zomervakantie zouden zijn. Omdat we wat later vertrokken hebben we geen file gehad, gelukkig.
Na de camping wat verkend te hebben, vonden we het restaurant, waar net een kinderdisco en later een bingo gehouden werd. De kinderdisco was te kinderachtig, en de bingo was voor 18 jaar en ouder. Niet dat we daar om te springen stonden, we wilden gewoon wat drinken.
Terug bij de camper wat gebadmintond (eigenlijk vreemd dat je dat alleen op vakantie op de camping doet), en geklaverjast. De eerste avond installeren van de bedden, met 5 redelijk grote mensen in een toch wel beperkte ruimte was wat behelpen, leverde wat gezanik op, maar uiteindelijk had een ieder toch zijn plekje ingenomen. Luc, de langste van ons moest min of meer scheef liggen, anders paste hij niet tussen de banken. Hij is de eerste nacht flink wat aan het woelen geweest kan ik je vertellen, want elke keer als hij draaide, schudde de hele camper!
Zondag
Wederom stralend weer! Pieter ging broodjes halen, Luc bakte de eieren met spek! Dit alles moest om een tafeltje van 80×50 cm met 5 personen! Tja camperen was al weer een aardig tijdje geleden voor ons! Maar we klagen niet, het was heerlijk weer. Toen was het natuurlijk tijd om het strand op te gaan zoeken. Beelden van heerlijke stranden kwamen weer voor ogen (Australie). Toen we daar aankwamen zagen we een vrij klein strand, met kiezels, en hutje aan mutje! We lieten ons niet ontmoedigen: installeerden ons op onze handdoek, smeerden ons in en bakken maar! Luc, de puber, deed geen broek en shirt uit, zat op zijn stoeltje, keek voor zich uit, speelde wat met zijn telefoon, en vroeg om de paar minuten of het niet haast tijd was om te gaan lunchen. We hebben het al met al toch nog aardig lang volgehouden, zijn mooi verkleurd, en dat in eigen land!
Toen besloten we, na lang wikken en wegen toch nog maar iets te gaan doen: een waterval bekijken, en wel de hoogste van Engeland. We kwamen daar echter na een lange rit om 5 uur aan, en mochten er niet meer heen lopen. Het park ging om half zes dicht en het was alleen al een wandeling van een uur om er te komen. Helaas! Toen maar weer terug, de dames gingen midget-golfen, de heren golfen.
De tweede avond ging het installeren al een stuk soepeler, als je maar niet allemaal tegelijk in diezelfde ruimte je bed wilt klaar maken, en om wilt kleden, dan lukt dat best (we worden al ervaren!) Ook de kussens van de camper werden nu anders neergelegd, zodat we niet zo veel last hadden van de spleten die tussen de kussens zitten. We hebben lekker geslapen.
Maandag
Om tien uur moesten we van de camping af zijn. Inpakken was een makkie, dus we waren ruim op tijd klaar. We hadden besloten om het ontbijt ergens in het dorp te nuttigen. Het spandoek: ontbijtbuffet van 8-11 uur was veel belovend.  We betaalden vooraf en liepen naar het buffet: baked beans, sausijzen, Hash Browns, scrambled eggs, gepelde tomaten, gefrituurde toast en droge toast, het zag er allemaal niet echt veel belovend uit. Vooral niet omdat wij met 5 man sterk kwamen, daar was men zo plotsklaps niet op berekend. We moesten wachten op de toast, en de eieren etc. De kroeg kwam volgens ons wel in aanmerking voor een make-over van Gordon Ramsay. Helemaal toen bij het bezoek aan het damestoilet bleek dat van de drie toiletten er maar een te gebruiken was. (een was buiten gebruik, een was het slot van kapot)
Toen gingen we op weg naar de tweede camping vlakbij St Austell in de Cornwall. Het laatste stuk rijden ging over smalle weggetjes, met aan weerskanten hoge heggen, en af en toe een passeerstrook. Heel apart! Toen we echter dichter bij kwamen ging de temperatuur omlaag naar 18,5 graden, en begon het wat te miezeren. De camping had zeezicht, maar geen strandweer! We besloten na onze blunder van de vorige dag maar wat eerder aan een uitstapje te denken. We gingen naar “The Lost Gardens of Heligan”. Dit was maar een paar mile rijden, dus we hadden dit keer meer tijd. Het waren tuinen, oorspronkelijk begonnen in de 18^e eeuw, en steeds  beetje bij beetje uitgebreid en nu zo’n 200 ha. groot. Er was een bloementuin, een groententuin, een Italiaanse tuin, een jungle zo mooi, we waanden ons weer even terug in Australie in de regenwouden, een wildlife projekt, waar je allerlei vogeltjes via webcam en video’s kon bekijken, en een thee tuin (voor natuurlijk de cream tea!) en nog veel en veel meer, echt de moeite waard. Af en toe een klein buitje, maar tussen de bomen merkte je er niet eens zo veel van. We hebben prachtige foto’s kunnen maken (met oude en nieuwe camera), met en zonder pukkel (he Marieke), met en zonder ogen dicht (dat geldt meestal voor mij, niet echt fotogeniek). We hebben het echt heel mooi gevonden. De kinderen dachten natuurlijk bij voorbaat, bah, tuinen, maar uiteindelijk vonden ze het ook een leuk uitje. Morgen zijn zij weer aan de beurt: waarschijnlijk wordt het pretpark, bah pretpark!
Terug op de camping, regende het behoorlijk. We lazen wat, puzzelden wat, Marieke nam een bad, en zo kwam een ieder aan zijn rust. ’s Avonds bleek dat er toch echt niets te eten gehaald kon worden op de camping. We hadden eigenlijk niet zo veel zin om er weer op uit te gaan. Dus toch maar weer in de auto op zoek naar een plek om te eten. We kwamen, weer over smalle weggetjes, tussen de heggen door bij Gorran Haven, een gehucht aan zee. Bij navraag bleek er een kroeg open. Het was er een drukte van jewelste. Een gezellige kroegsfeer, veel bier (niet bij ons hoor, Pieter kan een hele avond over een pint doen!) en uiteindelijk zelfs life gitaarmuziek.
Het is nu kwart voor twaalf, de regen klettert op het dak, gelukkig hoeven we geen geultjes te graven, naden op lekkage te controleren, we liggen droog: het voordeel van een camper. Welterusten!

want dan staat alles klaar als je op vakantie gaat. De tassen zijn ingepakt, het gras is gemaaid, de tuin is netjes, alles geregeld: dat de buren planten water geven, de hond is al weg gebracht, de was is weg gewerkt, het strijkgoed gedaan, de bedden verschoond, de koelkast leeg gegeten, de afvalbakken geleegd, toiletartikelen gekocht etc etc etc.

Of doe ik iets verkeerd????

De eerste week van onze vakantie zijn we thuis. Het weer is goed, gisteren heerlijk zonnig, lekker weer om te verkleuren in de luie tuinstoel. Marieke sliep nog bij haar vriendin, Luc had afgesproken om met twee vrienden te gaan golfen, en Judith had een vriendinnetje te logeren.

We konden een hoop combineren gisterochtend. Luc moest om 10 uur op de golfbaan zijn, daarnaast is het park waar ik Sam uit kan laten, en er is een speeltuin bij, waar ik de meisjes mee naar toe nam. Op de terugweg kon ik Marieke ophalen, wat boodschapjes bij de supermarkt halen, dus dat was wat je noemt een zeer productieve ochtend.

Toen de meisjes thuis kwamen gingen ze een kraampje langs de weg maken waar ze rainbow lemonade en ice cones verkochten. Ze verdienden meer dan 4 pound, meest door de fooien die werden verkregen, omdat ze de helft voor een goed doel deden (Breast Cancer research).

Marieke heeft van 3 tot half 8 paard gereden. Over een parcours met alle hindernissen. Ze loopt momenteel wat stijf door het huis (hoe is het mogelijk).

De meiden zijn lekker veel buiten, skeeleren, op de trampoline etc. Gisteravond samen een film gekeken. Altijd gezellig! Luc is helemaal into golven! Hij is helemaal aangestoken door het Golf Open Championship Royal Birkdale afgelopen weekend.Hij raakt er niet over uitgepraat. Nu nog zijn vader zo ver krijgen.

Zaterdag gaan we twee weken op vakantie in eigen land. Eerst moeten we de camper ophalen (ruim een uur rijden hier vandaan, en de verkeerde kant op natuurlijk). We gaan naar de zuid-west kust. Het schijnt daar warmer te zijn, dus daar gaan we dan maar voor. We hebben verschillende campings geboekt, elke keer verblijven we ergens twee nachten. De tweede week van onze vakantie komen Edward, Jacoba (Pieter zijn zus) en de kids in ons huis. Lekker handig voor hen en voor ons (planten zullen dan misschien wat water van hen krijgen?). Ze kunnen ook gewoon mijn auto gebruiken, lekker makkelijk. We zien hen dan nog een dag, wij komen vrijdags thuis en zij vertrekken zaterdags weer.

Vandaag hadden de kinderen dan echt vakantie. Het weer begon redelijk, maar af en toe was er toch wel een buitje. Is dit Juli? Is dit vakantieweer? Bah, toch maar weer naar Australië?

Marieke gaat ook twee weken met haar vriendin Emma op vakantie naar Frankrijk. Natuurlijk heeft ze te weinig kleren, en moest er dus door de dames geshopt worden. Pieter bracht ze naar Coventry, en ondertussen ging ik met Sam het park in. Pieter moest hoognodig weer eens naar de kapper, en zo hadden we een zaterdagje van van alles en nog wat. We hebben de fotocamera van Gerrie overgenomen, zij doet tegenwoordig alles op video. (wanneer gaat ze dat allemaal bekijken, haha) Wat ik altijd erg mooi vind bij die spiegelreflexcamera’s is dat je er zo mooi portretten mee kunt fotograveren. Ik wilde eigenlijk ook heel graag een telelens erbij. Ik was van de week al op vooronderzoek geweest, dus ik wist al wat ik wilde. Een 70-300 mm lens. Dat was dus snel voor elkaar. Ondertussen stond de auto bij de handwas service, en konden wij nog even lekker ergens gaan lunchen.

Thuisgekomen ging Pieter op mijn verzoek de heg knippen. Tja heggen en Engeland, dat schijnt zo erbij te horen. De buurman was van de week al bezig geweest, en had de helft van de heg (de bovenkant) van ons meegenomen. Ik vond dus dat Pieter de andere helft maar moest doen. De buurman heeft ook aan zijn andere kant nog een dergelijke heg, wij gelukkig maar aan een kant. De heg is ongeveer tussen de 3 en 4 meter hoog, dus geen eenvoudig klusje. Ik zag bovendien dat de buurman er nogal een klus aan had (volgens mij is hij longpatient), dus daar moesten we maar wat doen.

Verder natuurlijk wat hobbiën met de nieuwe lens:

Sam knagend aan een bot.

We moesten maar weer eens uit, het was al weer erg lang geleden dat we samen waren uit geweest. In het theater had ik van de week gezien dat “The meat loaf rock opera”:” Dead Ringer from Hell” deze avond was, en gelijk maar kaartjes voor ons gehaald.

Het was een fantastisch avondje uit met steengoede rockmuziek. Knallers zoals “I would do anything for love”, “Bat out of hell”, “Paradise by the dashboard light”. Het is wel wat vreemd dat je dan in een theater zit en behoort te blijven zitten. Gelukkig bij de laatste liedjes gingen mensen eindelijk staan. Zwingen op een stoel is toch niet helemaal echt. We hebben ons bijzonder vermaakt, en gelijk besloten om vaker dit soort dingen te gaan ondernemen.

Na afloop kwamen ze in de foyer, tja en toen moest er natuurlijk een foto gemaakt worden!

Vandaag was dan echt de laatste dag van Judith op de primary school. Na de vakantie (ja vanaf vandaag 6 weken geen school!) gaat Judith ook naar de grote “secondary” school. Gisteren hadden ze een party voor alle kinderen die van school gingen. Toen al werden er tranen vergoten. Vandaag, de allerlaatste dag, voor vele leerlingen de laatste dag van 7 jaren op dezelfde school, was het dan echt zo ver. Vanmiddag hadden ze de school leavers assembly. De zesde jaars leerlingen hebben deze zelf in elkaar gezet, zelf muziek uitgezocht en een afscheidswoordje gedaan. Overdag al was het een emotioneel gebeuren. Judith die nog maar een half jaartje op deze school zat, deed lekker met haar vriendinnen mee. Ook de jongens hielden het niet droog.

En natuurlijk moest het schoolshirt volgeschreven worden door de klasgenootjes.

Gistermiddag kwam Judith thuis met de SATS resultaten, zoiets als CITO toets, om te kijken hoe ze het doen ten opzichte van de nationaal verwachte standaard. Ze werd getest in Engels(spreken en luisteren, lezen en schrijven), Maths, en Science. Ze had voor alle onderdelen een 5! Wauh, ik stond helemaal paf, zo goed. Een 5 betekent dat ze boven de landelijke standaard ligt, en een hoger cijfer wordt er ook niet gegeven. Ik wist wel dat ze aardig slim was, maar als je dan zo’n brief binnenkrijgt, met al die vijven, echt goed!

Toen kreeg ik vanmiddag, toen Luc uit school kwam, weer een brief van een leraar:

Dear Mrs Feenstra,

This is just a quick note to say that Luc was brilliant on Wednesday with our visitors from Ghana. During the morning he was a fantastic tour guide, excellent chaperon and uncovered skills in keeping 2 years olds entertained. He (and Marieka) are a real credit to you, as I am sure Judith will be as well from September. Thank you for all your support for the school and encouraging your lovely children to get involved in the school community as possible.

Kijk en dan weet je het weer, thuis zijn ze misschien niet altijd even makkelijk, maar ze laten ergens anders toch maar weer zien dat ze heerlijke kinderen zijn!

Lekker decadent zouden jullie misschien denken. Maar ik vind het ideaal: online je wekelijkse boodschappen doen. Deze week was het de tweede keer dat ze alles aan huis brachten. De eerste bestelling was even wennen, alles opzoeken, zoveel keus, soms de verkeerde gekozen, maar dat zijn de startproblemen.

Ik heb zo’n hekel aan de “gewonen wekelijkse” boodschappen. Nu hoef ik het maar een keer vast te pakken, terwijl als je het zelf doet: eerst uit het vak, dan op de kassaband, dan inpakken in tassen, in de auto, uit de auto, en vervolgens in de kast…..bah, wat een rot werk. Nu heb ik verder geen betaald werk, maar ik kan me voorstellen als werkende mensen, het is ideaal, scheelt een hoop tijd. Ik heb die tijd wel, maar ik heb er een hekel aan. Ook heb je veel minder impuls inkopen. Natuurlijk moet ik door de week heen ook nog wel eens wat halen, maar dat moest ik ook voorheen. Voor mij dus voortaan: http://www.sainsburys.com/groceries/index.jsp

Ik moet zeggen ik koop best vaak dingen online. Je kunt de prijzen vergelijken, en vaak is het goedkoper dan in de winkels. Zo heb ik al een barbeque, geheugenkaartjes en batterijen voor fototoestel, opladers voor telefoons, vijverfolie, Marieke haar Sandy jurk, en zo nog veel meer. Eerst was het nog wel dat men zei dat het illegale partijen waren en zo, maar vaak is het gewoon bij bestaande winkels hoor! Zo zie je maar weer, scheelt weer benzine om erheen te rijden!

Vanwege het grote succes en ook voordien om reclame te maken kwam de krant op school om foto’s te maken en een stukje te schrijven. “Feenstra” blijft natuurlijk een lastige naam in Engeland, en werd als “Seenstra” overgenomen.

Weer leuk materiaal voor de plakboeken!

Luc is dit jaar international prefect. De North Leamington School sponsort een kinderopvang in Ghana. Er kwamen vier mensen(een familie) uit Ghana naar de school. De man op de foto is bischop en de vrouw is van die kinderopvang. Luc had de dag georganiseerd: eerst een bezoek aan een klas (year 8 ), gesprek met leiding van de school, wat drinken en wat lekkers erbij.(Luc had Engelse choc.chip cookies bedacht, ik gekocht), een rondleiding bij de nieuwe school, en een lunch, gekookt door leerlingen.

Bezoek aan year 8

De familie Kotey

De lunch gekookt door leerlingen.