Familie Feenstra in Engeland

Een ieder die me kent, kent me niet anders dan met kort haar. Meestal wat wild van achteren, de kleur varieert per keer. Toen ik dan ook aankondigde dat ik mijn haar zou laten groeien, geloofden velen er niet in (ikzelf misschien ook wel niet). Ik ben nu inmiddels een paar maanden verder (in mei de laatste keer kort laten knippen) en het begint wat te worden. Vanochtend naar de kapper geweest om er weer een beetje model in te laten knippen. Nu durf ik wel weer op de foto, terwijl ik de vakantie foto’s (ach het was toch geen mooi weer) maar wat ontweken heb. Zie hier het resultaat. Nu weer verder laten groeien, achter blijft het kort opgeknipt, voor: een boblijn die naar achter toe korter wordt.

Nou, vinden jullie het wat?

Nou even een stukje van Judith want ik ben op Zondag naar Drievliet geweest toen mama in Geldermalsen zat.

Mama was nog in Geldermalsen dus gingen Hendrina,Danny, Eva en ik naar Drievliet. Het was in Den Haag dus niet zo ver weg. We hadden verwacht dat er bijna niks was en dat het heel erg klein was maar het was eigenlijk een best groot pretpark(niet heel groot hoor). Eerst gingen we in een tractortje met zijn viertjes en Eva vond het hartstikke leuk en toen zijn Danny en ik gaan rondkijken voor wat engere attracties! We waren in een klein achtbaantje gegaan die een beetje saai was. Ondertussen waren Eva en Hendrina in een treintje en op een paardje( geen echte) gezeten. We zijn toen met zijn viertjes in een reuzerad geweest dus konden Danny en ik gelijk kijken wat voor andere leuke attracties er in het park waren. We zijn zelfs nog met Eva in het spokenhuis geweest! (niet dat die eng was maar voor Eva best wel) Toen vond Eva zichzelf zo dapper dat ze zelfs met ons in een soort boomstam waterachtbaan durfde maar we stonden in de rij en toen stopte de attractie er mee dus zijn we weggegaan maar later weer terug gekomen(Eva wou nu niet meer) Toen ben ik nog in een attractie geweest(alleen, Danny wou er niet in). Toen hebben we lekker gezond gelunched, Friet! Eva en Hendrina gingen naar een heel groot en mooie speeltuin en Danny en ik in een leuke achtbaan zo leuk we zijn er twee keer in geweest. Maar de beste attractie van de hele dag was de Formule X een hele leuke achtbaan die over de kop ging echt vet leuk Hij duurde maar 30 seconden maar ging wel 3 keer over de kop!!! We zijn er 3 keer ingeweest! De hele dag was hartstikke leuk en bedankt Danny en Hendrina dat we er heen mochten. En ja Danny ik noem je nog wel mijn Formule X maatje!

Dit is een uitspraak die mijn vader altijd al deed. Het volgende stuk is hierop van toepassing.

Marieke was vanaf 15 augustus met haar vriendin, haar vader, zijn nieuwe vriendin en hun kindje van 5 jaar op vakantie naar Frankrijk. Na vier dagen krijgen we Marieke toch wel enigzins overstuur aan de telefoon. De vader schreeuwt tegen haar, geeft haar overal de schuld van etc etc. Ze kan niets goed doen! Hij durft niet tegen zijn dochter tekeer te gaan, omdat hij bang is dat hij haar daardoor kwijt raakt (hij heeft al geen kontakt meer met nog twee van zijn kinderen). Hij reageert zich dus af op Marieke. Marieke moest haar verhaal kwijt, wil het allemaal nog een keer proberen, wij voelen al dat dit een moeilijk iets wordt. We houden kontakt, en kijken ondertussen al welke vluchten er zijn waarop ze terug naar huis kan komen. Haar vriendin wil ook niet blijven, er wordt nog een keer gepraat, nieuwe afspraken gemaakt en verder dood gezwegen, genegeerd.

De meiden samen hebben een goeie tijd, ontmoeten leuke vrienden op de camping, gaan ’s avonds naar de disco etc. Na een aantal dagen neemt ze weer kontakt op met weer een hele waslijst wat er allemaal aan haar zou mankeren, en wat ze allemaal fout doet. ZE MOET NAAR HUIS, NU!!! En weer stinken we er in, Marieke:we proberen het nog een keer(zij probeert echt, wil ons ook niet al die overlast en kosten bezorgen), maar de volgende dag willen Marieke en vooral Emma dan toch echt naar huis. Zoeken op internet naar een vlucht, of met de trein, hoe komen ze bij het vliegveld, taxi, ze zijn minderjarig, etc etc. Een heel gedoe. Pieter lag lekker te slapen, niet te bereiken, telefoon uit. Affijn, knoop was doorgehakt, ze gaan! Ik had een vlucht gevonden op een vliegveld, drie kwartier rijden van de camping. Ze moesten echter, omdat ze beiden 15 jaar zijn daar gebracht worden door een volwassene, die dan een formulier zou moeten tekenen dat ze verantwoordelijk voor de meiden is. We moesten dus toch met de vader of zijn vriendin gaan praten. Tijdens dat gesprek, uitgelegd dat er altijd twee zijden aan een verhaal zitten, maar dat we ze toch naar huis wilden hebben. Het verder heel zakelijk gehouden. Ze zouden zorgen dat ze op het vliegveld gebracht werden en dat het formulier getekend zou worden. Sinds de meiden hadden gemeld dat ze terug gingen, kregen ze geen eten meer (avond en ontbijt) en werd er niet meer gepraat!! Gelukkig hadden we Marieke genoeg geld meegegeven. Op weg naar het vliegveld (de vriendin bracht hen) werd de lege tank van de auto gevuld en of Marieke dit maar even wilde betalen, a 55 euro!!! Marieke kon niet anders. Ze hadden een vlucht dinsdag om kwart over drie en waren om vier uur in Engeland waar ze opgewacht werden door Emma haar moeder, die ook erg blij was dat de meiden terug waren.

’s Avonds heb ik nog vele dingen gehoord van Marieke, ik was zo blij dat ze weer thuis was, weg van die gestoorde mensen! Dit doe je gewoon niet! Als je iemand mee neemt op vakantie zorg je dat iemand zich thuis voelt, je maakt afspraken, en maakt het gezellig met elkaar. Die man is gewoon ziek in zijn hoofd. Waarschijnlijk heeft hij door deze aktie ook zijn laatste dochter verloren…….

Zo zie je maar weer wat een paar rustige daagjes Nederland zouden moeten zijn, werden er een paar met zorgen om mijn meisje, een hoop geregel en gedoe. Ze is weer thuis, anders had ze nog tot zondag met ze door moeten brengen (nog 6 dagen, veel te lang) Blij toe!

We hebben de vader, vriendin en dochtertje bij ons thuis gehad op de koffie, ze leken heel aardig, we hebben ons vergist!

Marieke zat in Frankrijk, Pieter vertrok zaterdag weer voor een weekje naar Australië, Luc was thuis, en had ook geen zin om naar Nederland te gaan. Hij bleef thuis om op Sam te passen.

Judith en ik vertrokken vrijdagochtend in Pieter zijn auto naar Dover waar we de ferry naar Duinkerken namen. Eerst drie uur rijden in Engeland, dan de ferry en dan weer ruim drie uur in Nederland. Reden van ons bezoek was een logeerpartij van Judith bij Eva, en ik had een feest in Geldermalsen bij Ariadne zaterdag.

Judith op de ferry, samen een spelletje doen.

Het waren hele afstanden te rijden, maar met de auto van Pieter is dat toch wel lekker relaxed, cruise-control aan, en rijden maar. Het rijden met een auto met het stuur aan de verkeerde kant in Nederland viel me erg mee. Alleen wat lastig bij tolpoortjes. Gelukkig had ik Judith bij me, en die moest zich redden met de creditcard, bij gebrek aan cash. In Nederland gaf de auto op een gegeven moment echter een waarschuwingslampje. Wat nou weer. Gestopt bij een tankstation, ook voor een pauze, bleek dat we olie bij moesten vullen. Gelijk even naar de wc (had je een 50 eurocent voor nodig, die we niet hadden, hm weer typisch Nederlands), maar bij het afrekenen van de olie ook maar even die erbij afgerekend. Terug bij de auto deed ik de motorkap open (ja, dat wist ik inmiddels hoe dat moest!!), en keek heel intelligent onder de motorkap. Hm, ja waar zal ik dat eens in gieten. Naast me stond een Marokkaan in een golfje, en die heb ik maar even vriendelijk gevraagd of hij me kon helpen. Hij was op de terugreis vanuit Marokko en had al 200km file achter de rug. Hij wist de vulopening te vinden, peilde daarna het niveau nog even voor me, dus dat was reuze aardig!

Om half 8 waren we in Den Haag bij Eva, Hendrina en Danny. Eva zat natuurlijk al met smart te wachten op ons. Lekker samen gegeten en ’s avonds gezellig gekletst. Eva wilde natuurlijk bij Judith op de kamer slapen. Toen we net in bed lagen hoorden we een harde bons en gehuil van Eva: uit bed gevallen! De volgende nachten heeft ze aan de binnenkant geslapen. Volgens Eva was ze helemaal niet uit bed gevallen, ze heeft er helemaal niets van gemerkt!

De volgende dag heerlijk verse broodjes, rustig aan begonnen. Rond half drie vertrok ik naar Ariadne in Geldermalsen. Ze gaf een groot feest omdat ze 20 jaar getrouwd waren en de verbouwing achter de rug hadden en gewoon zin hadden in een feestje! Ze hadden allerlei zeilen gespannen en een grote party tent in de tuin staan, maar het was (zeer bijzonder) gewoon lekker weer, met zelfs wat zon. Het was een erg gezellig feestje met bbq, waar zo’n 60 man aanwezig was.

Zondag helpen opruimen en toen hadden we rustig de tijd om ook even lekker te kletsen. Ook hebben we op de Wii gespeeld. Ik kende dat ding helemaal niet, het was erg lachen, we speelden tennis, erg moeilijk! Daarna hebben we op de playstation singstar gedaan, ik won elke keer, dus ik weet nu waar Marieke haar talent van heeft! Wij hebben altijd de spelcomputers uit huis geweerd, maar deze twee dingen zijn toch wel erg leuk!!

Om kwart over negen was ik weer terug bij Hendrina in Den Haag. Judith zat gezellig met Hendrina te scrabblen. Dit keer geen bezoekjes aan andere familie of bekenden, gewoon een beetje rust….tenminste, dat vertel ik in de volgende posting.

Maandagochtend vertrokken we met schepjes, vormpjes, vlieger en de hele mikmak naar het strand. Het zou een mooie dag worden. De wind was erg koud, en op een gegeven moment begon het zelfs te miezeren. We hebben het nog wel een tijdje volgehouden, lekker daar gelunched en zo. Ze wonen daar zo heerlijk, zo vlak bij zee, echt ideaal, even de duinen doorlopen en je bent er!

Dinsdag stond in het teken van shoppen. De Hema moest natuurlijk aangedaan worden om van allerhande leuke dingen in lekker felle kleurtjes te kopen. Alleen al van de Hema en Bijenkorf waren we afgeladen met tassen. Tussendoor maar even terug naar de auto. Ook Judith moest natuurlijk haar Nederlandse euro’s kwijt in de speelgoedwinkel. Judith is dan nu 11 jaar, gaat naar de middelbare school, maar het liefst zou ze nog van alles en nog wat van Playmobile willen kopen, terwijl ze aan de andere kant ook vindt dat ze daar te oud voor is. Ze kan er nog zo lekker mee spelen. Een konflkt met zichzelf dus. Toch nog maar een klein doosje met een hondencircusact gekocht, ze kon het niet laten! Natuurlijk ook de boekhandel had aan mij een goeie klant. Heerlijk, ik lees natuurlijk ook Engelse boeken, maar je moerstaal blijft toch ook wel makkelijk lezen. Ze hebben tegenwoordig ook zo veel goeie schrijvers en leuke boeken. Wat een gemis als je toch niet van lezen houdt!

Judith met assistente Eva aan het goochelen

Om nog even afscheid te nemen van de zee, zijn we ’s avonds na het eten nog even naar het strand gelopen. Een bestuurbare vlieger uitgeprobeerd (wat niet lukte) en nog lekker wat in de strandtent gedronken. Het ultieme vakantiegevoel met de ondergaande zon in zee!

Judith en Danny aan het vliegeren

Woensdagochtend ben ik vroeg nog even naar de supermarkt gereden voor wat Hollandse inkopen: hagelslag, kaas, ontbijtkoek, stroopwafels, karnemelk, specifieke sausjes etc. Een bananendoos vol! Dat is nou makkelijk als je met de auto bent! Om tien uur gingen we weer rijden richting ferry. De heerlijke daagjes in Den Haag zaten er weer op. Onderweg bleek toch wel dat we erg vroeg waren. Aangezien we langs Ossendrecht kwamen besloten we maar even bij Jaap en Loes aan te gaan. Daar hebben we wat gedronken, en gelunched. Toen waren we ineens weer laat! Oeps, gaan we het halen? Dan nog eens langzaam verkeer en opstoppingen door wegwerkzaamheden bij Antwerpen, maar (niet altijd aan de snelheid houdend) kwamen we toch weer netjes een uur voordat de boot weg ging aan.

Aan de overkant ook weer eens drie uur rijden en een stop, en uiteindelijk waren we om half tien thuis. Op zich gaat het prima hoor met de auto naar Nederland. Je bent alleen wel een hele dag aan het reizen. Het was heerlijk om iedereen (Luc en Marieke en Sam) weer te zien. Luc had het huis netjes opgeruimd voordat we kwamen, en het kopje thee was gezet. ’s Avonds weer lekker in het eigen bedje, tja dat is toch altijd weer een heerlijkheid!

Om een uur landden ze op Birmingham Airport. Ze stapten uit met regen, en wilden eigenlijk weer rechtsomkeer maken, haha. Tegen de tijd dat we naar de auto liepen was het al weer droog. Eerst maar naar huis gereden waar Judith en Luc zaten te wachten. Na een kopje thee en een scone gingen we even Leamington Spa in. Eerst wat bij de winkels gekeken, ergens weer wat gedronken en toen nog even het Jephons Park in. In het park was het druk, het zonnetje scheen lekker en er was een band in het park.

Tussendoor volgen we de Olympische spelen wat op de tv, om te kijken of er nog medailles bij komen voor Nederland, dan wel Engeland. ‘ s Avonds lekker thuis gegeten, veel gekletst en foto’s gekeken van de tijd dat we samen in Everdingen woonden. Leuk om al die herinneringen weer op te halen.

Maandag

We deden het lekker rustig aan (hoewel het voor Luc vroeg opstaan was, die is gewend om in de vakantie niet eerder dan twaalf uur zijn bed uit te komen), begonnen met een lekker ontbijtje, zowaar buiten op het terras. Toen ben ik eerst Sam even uit gaan laten, en konden zij nog even de Spelen volgen. Deze dag zouden we naar Birmingham gaan. We gingen in twee groepen heen, want we pasten natuurlijk niet met z’n allen in mijn autootje. De kids gingen met de trein en Herman en ik gingen met de auto. We waren tegelijk in Birmingham, ware het niet dat ik nog bij verschillende winkeltjes briefgeld voor muntgeld in moest wisselen voor de parkeerautomaat. Al met al viel het me nog mee dat we elkaar zo snel gevonden hadden, ik was namelijk nog nooit eerder in Birmingham geweest. We gingen naar een reuze mooi winkelcentrum: The Bullring. Super veel winkels en ook heel veel mooie winkels. Her en der werd wat gekocht. Pieter vervoegde zich omstreeks zes uur bij ons. We gingen samen uit eten, om vervolgens samen naar de musical Mary Poppins te gaan.

Bij de kassa kwam ik erachter dat ik de kaartjes voor volgende week maandag had gereserveerd (oeps, duur foutje) Ze konden ze niet omwisselen omdat ik ze niet bij het theater had gekocht maar via ticketmaster. We kochten nieuwe kaartjes en genoten volop van de prachtige musical. We ergerden ons wel wat aan twee enorm dikke vrouwen achter ons die de hele uitvoering zat te kraken uit een grote zak chips elk. Woeste blikken achterom hielpen ook niet! Rond elf uur waren we weer thuis.

Dinsdag

Ook deze ochtend startten we weer rustig op. Het regende ook, dus veel haast hadden we niet. Rond de middag vertrokken we naar Stratford upon Avon, de geboorteplaats van Shakespeare, en reuze toeristisch, maar gezellig plaatsje in de zomer. Het regende inmiddels niet meer, en we vonden het niet erg om de paraplu’s voor niets mee te sjouwen. We gingen rond drie uur ergens aan voor “high tea”. We hebben gesmuld! Verder weer rond geslenterd, gewinkeld, en toeristje gespeeld. ’s Avonds nog in mijn kroeg wezen eten, want dat wilden ze eigenlijk ook wel eens ervaren: eten in de pub. Het was gezellig, er werd mee-gequized (niet officieel) en toen maar vroeg in bed, want ze moesten om half 5 weer op, om om half zeven weer richting Nederland te vliegen.

Het was erg gezellig, we hopen het tzt eens over te doen in Nederland bij jullie!

Ik weet in Nederland zaten ze met de weersvoorspellingen er vaak naast. In Australië hield ik me nooit zo met het weer bezig. En ik moet zeggen, in Engeland hield ik dat de eerste tijd ook zo vol. Ik wachtte maar af wat het zou worden. Nu, na al een flinke lange tijd veel regen, word je toch wel eens nieuwsgierig of het eens beter wordt. Dus ik kijk nu, en vooral omdat er bezoek komt. Gisteren schreef ik het al, heavy rain, heavy showers, en nog meer nattigheid.

Vanochtend bij het wakker worden was het prachtig blauw, zou het dan toch…..Ik ben met Sam gaan wandelen, nog steeds mooi weer, ik ben de appels gaan rapen in de tuin, nog steeds mooi weer, zwembad, wat er nog lag schoongemaakt, nog steeds mooi weer, was buiten opgehangen, nog steeds mooi weer. Ook was de grasmaaier vandaag langs gebracht, die man dacht ook vast, vandaag is het mooi maai-weer. En inderdaad, het is inmiddels drie uur in de middag het is nog steeds mooi weer, maar het trekt wel weer wat dicht. Luc is inmiddels aan het maaien, een hele klus na drie weken, hij staat inmiddels naast me, het gras is nog te nat, blijft steeds steken in de bak, en onder de maaier, waardeloos dus.

Toch maar eens bij de weersvoorspellingen kijken. Vandaag sunny intervals (gisteren stond er nog heavy rain, zo kan ik ook voorspellen) en voor de komende dagen light showers en light rain. Ik hoop dat ze het nog een keer verkeerd voorspellen, en dan wel in de positieve zin natuurlijk.

Wie praat er niet over: het weer! Het is natuurlijk ook flink pet de laatste tijd. De kinderen hebben nog steeds 2 weken vakantie te gaan, dus het zou leuk zijn als we nog wat mooi weer zouden krijgen. Marieke is net vertrokken naar de Dordogne, dus die zal vast nog wel wat mooi weer krijgen, maar wij willen dat ook!

Vanochtend (net als gisterochtend trouwens) begon redelijk goed, maar zodra je ook maar denkt, he, het is mooi weer, dan komt er weer een dikke bui. Vandaag ook, zo rijdt je met je zonnebril op, en zo moeten de ruitenwissers weer aan, echt waardeloos.

Onze grasmaaier was kapot, hij is in de vakantie gerepareerd. Nu is het gras inmiddels 3 weken niet gemaaid, dus het wordt hoog tijd! Vandaag gebeld of hij klaar was (op een moment dat het echt mooi weer was) Hij zou de grasmaaier vandaag of morgen terug brengen. Ik opperde nog of het niet vandaag zou kunnen, omdat het zulk mooi weer was. Ik had het nog maar net gezegd, of het begon alweer te plensen. De maaier is vandaag niet gebracht, die man zal ook wel gedacht hebben, maaien kan toch niet met dit weer!

Ik ben alvast internet aan het afsneupen naar een goedkope zonvakantie als de kinderen in oktober vakantie hebben. Lijkt me heerlijk een dag of 4 a 5 (een week lukt niet vanwege Pieter zijn werk helaas) even opwarmen voordat de winter echt gaat beginnen.

Pieter zit op dit moment voor een management vergadering in Zweden. Ook daar is het weer onbestendig. Hij moest regenlaarzen, regenpak, warme kleding etc meenemen voor het sociale programma. Hij komt zondag terug.(misschien zaterdag)

Verder krijgen we bezoek van Herman, Manon en Babette. Ze komen zondagmiddag aan. Lijkt me erg gezellig, ze blijven tot woensdagochtend. Ze hebben dan een zeer vroege vlucht terug. Ook dan zou het leuk zijn als het een beetje mooi weer is. Alles ziet er veel vriendelijker uit met een beetje zon. Helaas zijn de weersverwachtingen anders: 18-20 graden met heavy rain, heavy showers en light showers ofwel nat!

http://www.bbc.co.uk/weather/5day.shtml?id=1574

Natuurlijk wilde Marieke ook nog een feestje houden. Gisteravond werd een “Girlie-night” gehouden. Er werd ladingen snoep ingekocht, meiden-dvd’s gehuurd, matrassen in haar kamer, en het feest kon beginnen. Er kwamen 8 meiden van haar school, die elkaar allemaal leuk vonden. Dat is niet zomaar dat ik dat schrijf, want Marieke heeft heel veel vriendinnen, maar niet allemaal vinden ze elkaar dan ook nog onderling leuk. Ze moesten tenslotte wel een hele avond en nacht met elkaar doorbrengen. Om zes uur kwamen ze. Eerst werd er pizza besteld, en de rest van de avond hebben ze gezongen, maskertjes bij elkaar aangebracht, nagels gelakt, geharst, films gekeken, vreselijk veel gekletst, gegiecheld, gelachen etc. Toen wij om half 12 naar bed gingen was het nog een lawaai van jewelste.

Toen ik om 5 uur naar de wc moest, was het nog steeds een herrie. Na mijn verzoek om nu toch maar eens de oogjes te gaan sluiten, werd het gelijk stil. Omstreeks tien uur kwamen ze weer naar beneden voor een lekker ontbijtje. Samen ruimden ze alles nog even op: de matrassen weer op de plek, stof gezogen, echt heel ideaal! Om elf uur was het huis weer rustig.

Marieke gaat vrijdag met haar vriendin Emma twee weken naar Frankrijk (met haar vader en stiefmoeder). Nog steeds had ze volgens haarzelf te weinig “mooi weer-kleding”. We gingen op pad voor een rokje en nog een extra bikini. Ook moest ze nog wat nieuwe schoolkleding.

Uiteindelijk hadden we veel gekocht, maar het rokje en de bikini liet nog steeds op zich wachten. Bikini’s zijn er gewoon niet meer (ik weet niet wanneer je die hier aan zou moeten, maar ja, ze worden dus toch nog verkocht). Het rokje werd een topje zonder bandjes, in een grote maat (hoezo inventief)

Verder wil ze voortaan “nettere kleding”. Een nieuwe look dus. We vonden een erg mooie spijkerbroek (die zijn hier dus echt goedkoper dan in NL) en een keurig bloesje. Ach met zo’n figuurtje staat eigenlijk alles leuk!

Inmiddels zijn we al weer een aantal dagen thuis. Edward, Jacoba en de kids zijn ook weer in Nederland, de was is inmiddels weggewerkt, alleen het strijkgoed ligt nog te wachten. De website is weer bijgewerkt, en Pieter is bezig met zijn laatste dag van de vakantie. Voor de mensen die inmiddels in Engeland bij ons langs geweest zijn weten het: er zijn een aantal ergernissen aan dit huis. Zo is er boven geen een deur die dicht kan, beneden geldt dit voor de wc deur. Erg irritant, en vervelend als je visite hebt, die gewoon even prive willen zitten….

Zo heeft Pieter dus de klus maar eens op zich genomen daar wat aan te doen. Een voor een schroeft hij de deuren eruit, schaaft ze of stelt de scharnieren bij, en Luc is degene die ze van boven naar beneden en terug tilt. Handig zo’n sterke knaap!

Een andere irritatie is de wasmachine die al in het huis zat (of eigenlijk 2). Degene die in de aanbouw zit is echt heel slecht, ik heb het idee dat de trommel er zo ongeveer los in zit. Die gebruik ik dan ook niet. De andere, die ingebouwd zit in de keuken, wast niet schoon. Ik dacht dat het aan mij lag, maar ook Jacoba klaagde erover. Dit was voor mij het moment om een nieuwe Miele te bestellen. Ik verheug me er nu al op. Waarschijnlijk komt hij dinsdag. Vanaf dat moment geen vlekken meer in kleding die er niet meer uit willen, geen sokken die grijs zijn, en eigenlijk wit moeten zijn. Volgende week komt mijn Porsche onder de wasmachines: de Miele W4446 WPS (mijn man een BMW, ik een Porsche!)