Familie Feenstra in Engeland

Gisteravond heeft Sam zijn Brons test gehaald. Nou moet ik zeggen dat het een makkie was voor hem. We waren net overgestapt naar deze hondenvereninging, en bij de laatste moest hij eigenlijk (heb ik net op internet nagezocht) de meeste dingen al voor de zilver test doen. En dat kon hij al!

Ook deze club is niet echt wat ik verwacht van een hondentraining. We krijgen les van een schreeuwende oude grijze dame, (net een  Britse slapstick) en het is ook nog eens een takkenend rijden in het donker tegenwoordig, want om half acht is het nu toch echt, op een bewolkte dag donker. Ik zoek weer verder naar een andere club…. Alleen volgende week nog even mijn certificaat ophalen.
Verder heb ik zondag mijn eerste koor repetitie gehad. Dit was ook de bijeenkomst om je muziek en cd ed op te halen. Het werd gehouden in een aula van een school. De opkomst was enorm, zo’n 300 mensen denk ik. Eerst kregen we ademhalingsoefeningen, stemoefeningen, en een warming up. Daarna onder begeleiding van een piano oefenden we al een paar liederen. Wauh, om kippenvel op je armen van te krijgen, zo mooi! Tja als 300 man/vrouw vierstemmig gaat zingen……Dus kom maar luisteren 18 januari!
Vanavond heb ik de eerste gewone repetitie, in een kleinere groep. Er wordt namelijk op drie plaatsen geoefend, dus 300 verdelen zich dan over 3 plaatsen. Eens per maand komen we dan weer met 300 bij elkaar.

Marieke heeft gisteren een gesprek gehad met iemand op school die de kinderen helpt met hun verdere studieplanning. Na dit jaar (year 11) kun je of verder met nog twee jaar Secondary school (Sixt form, year 12 en year 13), of je gaat naar College.

Marieke gaf aan dat ze chirurg wil worden, en dan kijken ze welke vakken je ervoor nodig hebt, en waar je dan dus hoge grades voor moet halen. Als je medicijnen wilt studeren, moet je in ieder geval de Sixt form doen en Science hebben gedaan met goed resultaat.

Waar je dan naar moet gaan kijken is of er eventueel een Sixt form is die gespecialiseerd is in Science of evt kijken naar een Sixt form, waarbij je denkt dat die goed aansluit bij je toekomstplannen. Zo hadden wij er dus nog niet naar gekeken. We gingen ervan uit dat ze ook gewoon hun Sixt form op deze zelfde school gingen doen. Dat kan ook wel, maar dat is dus een keuze. Ik heb al wel regelmatig gezegd tegen Marieke dat ze moet proberen een plek op de Stratford Grammar school te krijgen. Grammar schools hebben de goede voorzieningen van prive scholen, maar worden door de staat betaald. Hier kom je alleen op als je een toelatingsexamen doet met goed resultaat, en dan is er vaak ook nog een loting oid. Voor de school in Stratford zijn zo’n 40 plaatsen. We gaan in ieder geval binnenkort wat open avonden bezoeken van Sixt forms.

Luc? Die weet het allemaal nog niet zo. Hij wil lekker op deze school blijven (vanaf volgend jaar een spiksplinternieuwe school van 32 milj. GBP) En als hij iets in de informatica wil gaan doen, of piloot wil gaan worden (dat zegt hij ook af en toen) dan kan hij met zijn Maths, waar hij erg goed in is, in ieder geval wel terecht.

Ik geloof dat dit de eerste week is dat ik ga geloven dat ik het leuk ga vinden in Engeland. Nou had ik allemaal leuke afspraakjes, met Engelsen. Leuke mensen die Engelsen, ze hebben humor (kan je van de Aussies niet zeggen).

Het begon maandag met de lunch met 2 dames, dinsdag de info avond van het nieuwe koor waar ik leuke mensen tegenkwam, woensdag weer enamelling, waar het erg gezellig toeven is, en een open avond op de school van de kinderen. Dan donderdagavond weer het andere koor, waar we met ons vaste groepje daarna naar de pub gaan, wordt ook iedere keer gezelliger. En gisteravond waren we uitgenodigd voor supper (warm eten dus) bij mensen die we via de kinderen kennen. Zij hebben zelf 4 (!) dochters en hadden nog een stel uitgenodigd, die net na 13 jaar in Nederland gewoond te hebben weer in Engeland wonen.

Het was enorm gezellig, jammer dat de kinderen, die we ook mee hadden, op een gegeven moment naar huis wilden omdat ze wilden slapen. De volgende keer dus maar zonder de kinderen. Voor herhaling vatbaar zou ik maar zeggen.

De laatste weken is het echt heerlijk weer. We hebben weinig regen gehad, kunnen nog regelmatig buiten zitten, nog echt een mooie nazomer. Vanochtend werden we wakker en was het aardig mistig. Toen ik de hond ging uitlaten, was het heerlijk koud, zonnetje probeerde door te komen, overal hoorde je de dauw van de bomen druppen, en overal prachtige grote spinnewebben.

Dat deed me weer beslissen, dat ik de camera maar weer eens te voorschijn moest gaan halen. Het is zo makkelijk om altijd maar met de kleine digitale camera foto’s te maken, maar met de spiegelreflexcamera kan je toch veel mooiere foto’s maken.

Helaas geen mooie dikke spin in het web.

Vanavond ben ik naar een informatie bijeenkomst geweest van Sing Live. Dit is een organisatie die grote koren vormt, en op laat treden in prachtige grote concert gebouwen. Tijdens een concert heb je een groep van ruim 300 mensen. Bij de informatie-avond waren er al meer dan 50 mensen. Een groot deel had al meerdere concerten gedaan, en ook een heel aantal was nieuw (zoals ik). De dirigent en zangleraar deed al gelijk oefeningen met ons, en we zongen gelijk al iets 4 stemmig. Met ruim 50 mensen klinkt dat gelijk schitterend. Moet je nagaan hoe dat straks klinkt met ruim 300 man/vrouw!

Ik was op aanraden van iemand van de WW gegaan. Zij, Caroline was daar ook. Ook was de moeder van Judith haar vriendinnetje Alice er, wat een toeval! Je gaat elke week oefenen (je kunt op drie avonden oefenen, dat is ook makkelijk), en ze hebben 5 weekend oefensessies waar dan de drie groepen (van alle drie de avonden) bij elkaar komen. Je oefent voor een optreden, en daarna begint alles weer opnieuw.

Zondag is de eerste oefensessie, waar je gelijk alle muziek krijgt, oefen-cd en alle verdere informatie. We gaan oefenen voor het optreden “Back to the Musicals” op 18 januari in de Symphonie Hall in Birmingham. We zingen liedjes uit de musicals Starlight Express, The King and I, Phantom of the Opera, Miss Saigon, Hairspray, Wicked, Cats, Evita, Les Miserables etc. Meer dan 20 songs die we allemaal uit het hoofd moeten leren!

Ik heb voor de zekerheid ook maar even laten testen wat voor partij ik moet zingen en kwam als tweede sopraan eruit. Bij het huidige koor sta ik ook bij de sopranen, maar soms twijfelde ik of ik er wel hoorde, en andere keren had ik er absoluut geen moeite mee, wisselt denk ik hoe je je voelt of zo…Gelukkig maar want ik vind de partijen van de alt singers veel moeilijker!
Een ding is zeker, het is een enthousiast gebeuren, leuke mensen, ik heb er zin in!

Zie voor meer informatie op www.singliveuk.com

Al heel lang wilde Gerald naar ons toe komen. Eerst in Australië, was wel erg ver weg, en wat lastig, en nu dus naar Engeland.Hij had het al verschillende keren bij pa en ma genoemd (die vonden het wel een heel gedoe), al bij de leiding geprobeerd….. en dus heb ik de knoop maar doorgehakt.

10,11,12 oktober ga ik een weekendje naar Nederland naar Jacoba en Edward, en op de terugweg neem ik hem mee. Aangezien hij gehandicapt is, heb ik de luchthaven (nadat ik al een kwartier naar muziek aan het luisteren was bij BMIbaby) maar gebeld. Deze verbonden me gelijk door met BMI. Ik hoefde niets te regelen, gewoon komen en dan krijgen we begeleiding. Hij blijft de hele week bij ons. Vrijdags komen pa en ma dan ook, en die nemen hem zondags weer mee terug. Hij heeft er zin in!!! We zullen de pubs vast waarschuwen dat ze extra bier inslaan!

Gerald is sinds kort ook de snelheidsduivel in Steenwijk. Hij heeft nu een gemotoriseerde driewieler. Hij vindt het nog wat eng. Ook is hij deze week weer (na ca. drie jaar) eens bij de orthopeed geweest. Hij klaagt af en toe over pijn in zijn heup. Er zijn foto’s genomen, en toen volgde de uitslag gelijk. De heupkom slijt scheef af door zijn spasme, en daar komt dus de pijn vandaan. Zolang hij nog niet alle dagen pijn heeft doen ze er nog niets aan. Hij hoefde ook niet minder te gaan werken (gelukkig, want anders kan de supermarkt wel gaan sluiten, zonder hoofd koffie, suiker, thee!) Ook mag er een rollator aangevraagd worden, zodat hij bij het lopen iets steviger staat.

Toen we hier kwamen hoorden we van de buren dat er ook in onze achtertuin af en toe een vos werd gesignaleerd. Dat deed voor ons toch wel een beetje eng aan. Inmiddels hebben we zelf ook al meerdere malen vossen gesignaleerd rond ons huis. Bang hoeven we er in ieder geval niet meer voor te zijn, ze zijn reuze schichtig, en als ze maar iets horen of zien dan zijn ze vliegensvlug verdwenen.

Nou was het me laatst al eens opgevallen dat er een bot bij de buren voor ligt. Aangezien zij geen honden hebben, en ik het al op Sam zijn bot vond lijken vond ik de plaats wel wat vreemd. Nu ging ik vanmorgen wandelen met Sam, en toen vond ik zijn knuffel, een konijn, een eindje verderop in de straat. Deze lag toch echt in de achtertuin. Ik denk dat de vossen helemaal gelukkig waren, dat ze nu ook even lekker konden spelen met een speelgoed knuffel. Zo grappig!

Foxes

Foxes are well adapted to both town and country life and will live and breed in both environments.
Wherever you live there is therefore a good chance that foxes at least occasionally pass though your garden.
By day foxes often shelter in burrows, known as earths or dens. Sometimes they will lie up in secluded spots above ground. Urban dens may be under garden sheds or greenhouse.
Female foxes ( vixens ) generally give birth to their cubs in an earth. Where cubs have been reared in the earth the vegetation may be trampled nearby, due to the foxes playing, and food remains may be scattered about.
Urban foxes feed on an abundance of varied types of food. The greatest bulk being scavenged food and earthworms. The scavenged food conies primarily from bird tables, compost heaps and where people deliberately feed foxes. Much of the remainder comes from scraps of food thrown away in the street or on open refuse tips. Fruit is very important seasonallv, especially apples and plums, and rats, mice, voles and hedgehogs are eaten too.

The Council will NOT offer a treatment for foxes but would prefer to discourage the fox population from increasing without phvsically harming them. This is achieved by advising residents to stop doing things that might encourage foxes.

These include:
* Not feeding foxes
* Not to leave untidy areas in their gardens where foxes could dig earths
* Not to leave available food around in the garden e.g. scraps of food on compost heaps, bird tables etc.

If these measures fail, the department can give advice as to contractors who offer a specialist pest control service for foxes.

Nu ik dit hierboven heb gelezen komen ze ook op de appels in de tuin af, en die liggen er nog al wat!

Vanavond ben ik met Sam naar een andere hondentraining cursus geweest. Het was een aardig eindje rijden, zo’n 22 km. Het was een klein zaaltje (meer dan de helft kleiner dan waar ik nu ga) en drie grijze dames die de boel runnen. Het was bovendien een grote groep honden (en dat in een klein zaaltje). We waren daar min of meer ter kennismaking. Sam is klaar voor zijn Brons certificaat, en daar waren ze in die club ook mee bezig. Hier was het allemaal stukken makkelijker, omdat de afstanden (voor bv “stay” veel kleiner zijn) De verleiding voor hem is natuurlijker wel weer groter om naar een andere hond toe te gaan, omdat ze dicht bij elkaar zitten. Hij deed het echter, voor dat hij in een nieuwe groep honden zat, erg goed. Hij mocht volgende week komen om de brons test af te leggen.

Ik ben niet gelijk laaiend enthousiast, wil het nog even aankijken. Ga in ieder geval volgende week de test doen, en beslis later nog wel. Intussen ben ik internet aan het afstruinen of er niet iets anders voor hem is. Ik wil echt doorgaan met hem, jammer dat het op dezelfde avond is als het koor, maar dat zal je altijd zien.

Verder ben ik vandaag met een paar dames, die ik ken van de WW wezen lunchen. Zo lief, ik was aan de praat geraakt met een van hen, en vertelde dat het nog steeds lastig is om mensen te leren kennen, om vrienden te maken, vooral omdat je geen kleine kinderen hebt. Dan is het al snel bij het afhalen van de kinderen kletsen met andere ouders, of op de creche ed. Zij nodigde me uit om samen af te spreken. Zodoende. We gingen naar een piepkleine lunchroom,we konden lekker buiten in het zonnetje zitten. Ik heb daar mijn eerste jacket potato op. De dames konden maar niet begrijpen dat ik die nog nooit op had. Ze vroegen hoe we in Nederland dan aardappels aten, nou gewoon schillen en koken!

Een jacket potato, voor degene die het niet weten: een in de schil gekookte aardappel, vervolgens krokant gemaakt in de oven. Daarna kun je er een (voor WW natuurlijk een magere) vulling  op/in doen, en je eet hem inclusief schil. Ik had eentje met garnalen en sla, erg lekker. Aldus: mijn eerste Engelse aardappel. Ik ga ze van de week zelf maken. Ook heb ik van hen een lekker, eenvoudig receptje gekregen voor een vulling, helaas niet mager natuurlijk, haha.

Het was echt hartstikke gezellig, veel gelachen, echt ouderwets gezellig. Waar ik dan altijd gelijk aan moet denken, ik hoop dat dit vriendinnen van me worden. Misschien wil ik het wel te graag??? Aan de andere kant zij hebben vaak ook al heel veel vrienden, maar goed, ik ga het in ieder geval aanmoedigen. Het lijkt wel of ik wanhopig ben, maar ja, het zou zo gezellig zijn. Afwachten maar weer.

Van ‘t weekend hebben we weer het een en ander geregeld. We hadden al een tijdje het plan om volgend jaar zomer naar Canada te gaan. Pieter reist zoveel, dat hij inmiddels mooi wat punten heeft gespaard, waardoor we de tickets in ieder geval gratis hebben, maar dan moet je echter nog wel de belasting betalen. Maar toch een leuke bijkomstigheid van een man die veel reist.

Samen met de kinderen hebben we al leuk wat gereisd, maar die kant van de wereld hebben we nog niet gehad. Nu hebben we familie daar wonen, dus ook een leuke gelegenheid om die ook te bezoeken. We beginnen in Vancouver en eindigen in Calgary. Weer leuk om naar uit te kijken. We zullen daar vast een zonniger vakantie hebben dan de afgelopen vakantie in Engeland.

Pieter kwam zaterdagavond weer thuis na een behoorlijk hektisch weekje in Finland en Zwitserland. Het hardlopen was er bij hem helemaal bij ingeschoten. Laat ik nu de enige zijn die zich nog aan het programma houd. Luc is geblesseerd: shin splints, wat betekent dat het scheenbeen overbelast is, komt vaak voor bij beginnende joggers. Het is een soort ontsteking en moet overgaan met rust. Judith heeft het opgegeven, en Pieter had er afgelopen week geen tijd voor. Hij had wel goede voornemens, had sportkleding, schoenen en MP3 speler mee, maar het kwam er niet van. Vandaag is hij maar weer begonnen.

Na de vakantie zijn we ook weer begonnen met trouw elke zondag naar de kerk te gaan. We bezoeken nog steeds de kerk waar we in het begin ook heen gingen. De Myton church, het is een jonge kerk, met een moderne dienst. Er gaan mensen heen met allerlei achtergronden, en de kerk is niet gebonden aan enige formele instantie. Na de vakantie is Marieke ook aangesloten bij de Bible-study die bij de kerk hoort. Ze heeft het er erg naar haar zin. Wij vonden het ook erg fijn dat ze toch weer besloten had er naar toe te gaan (zat wat moeilijk, ook paardrijden op dezelfde avond etc), maar vonden het voor haar ook goed om vrienden te maken buiten de school om. Voor haar is kerkgang heel belangrijk. Luc heeft eigenlijk altijd onder kerktijd rugby, nu is het nog trainen (vandaag even niet ivm blessure) maar straks worden dat weer de wedstrijden.
info over de kerk: http://www.mytonchurch.org.uk/
Myton Church is situated in Warwick, in the Midlands of England, and is made up of around 350 regulars of all ages and different backgrounds. We have lots of young families; a lively youth scene; students from our local universities and college, including a number from overseas; a mix of married and single people; a healthy balance of the sexes; and very active seniors!

What we have in common is our confession of Jesus Christ as Saviour and Lord. Our chief aim is to worship him in every area of our lives; individually and corporately; whether at work, rest or play. Caring for one-another, the people around us, the world we live in, responding to needs, and telling others about him, are all natural responses of his disciples. Our Sunday services are but a small expression of our love for God and are rendered meaningless if we are not living authentic Christ-like lives Monday morning to Saturday night as well.

Myton Church is independent of any formal denomination but has links with churches of different denominations locally, nationally and internationally, and conforms to Bible-based practices. Whether you are are just starting to wonder if God really exists or have been following Christ for years you will find help on this site and receive a warm welcome at any of our meetings in Warwick.

Verder de hele dag lekker in de tuin gezeten, genoten van het nog steeds mooie weer. Verder mijn theekoppen in de glazuur gezet, zodat ze woensdag mee naar het atelier kunnen om gebakken te worden. Het is altijd zo spannend hoe ze eruit komen te zien! Verder is Marieke ook hard op zoek naar een baantje. Ze heeft al op heel veel plekken haar CV achtergelaten. Op vele plekken sollicitatieformulieren ingevuld, en nu maar afwachten…..en dat terwijl ze graag wil beginnen!

In het atelier waar ik nu twee workshops heb gedaan, hadden ze ook hele mooie thee koppen om te beschilderen. In Nederland had ik er drie gekocht, en die vond ik zo leuk dat ik ze min of meer heb gekopieerd. Het was heerlijk weer, dus ik had alles buiten geinstalleerd. Ik ben een aantal uren heerlijk bezig geweest. Ik wist niet dat het zo heerlijk rustgevend is, was ik even vergeten. Het geeft alleen wat stress als je een druiper in de verf hebt, of als je een moeilijke techniek hebt. Zo vind ik het nog steeds heel lastig om met een superdun kwastje heel mooie lijntjes te maken. Het valt ook gelijk zo op als je een verkeerde streep zet!

Ook Marieke gunde zich vandaag tijd om even van het mooie weer te genieten.

Vanochtend kwamen Nick, Ingrid, Tom en Emily bij ons langs. Ingrid en Tom waren al een week in Nederland, en vandaag kwamen Nick en Emily aan vanuit Australië, omdat Emily nog op schoolkamp was. Ingrid en Tom kwamen vanuit Nederland aan op Birmingham airport, waar Nick hen vanochtend oppikte.

Judith had ik een paar uurtjes thuis gehouden met een smoesje. Zo gek, zo veel die meiden anders samen kletsten, als ze elkaar dan een tijd weer niet gezien hebben is het toch altijd weer even wennen. Nou was Emily denk ik ook nog wat stilletjes, te begrijpen na 24 uur in het vliegtuig, en nog een beetje brak.

We konden zelfs heerlijk buiten zitten, en dat verwacht je natuurlijk toch niet als je in september naar Engeland gaat. Ze konden maar even blijven, want familie van Nick in Worchester zat al weer met een lunch te wachten. Ook voor hen volle programma’s, en al helemaal lastig als de families dan ook nog verdeeld zitten over twee landen! Judith en ik vonden het in elk geval erg leuk dat jullie toch even de moeite namen om in jullie drukke programma even tijd voor ons te maken.

Pieter is al vanaf dinsdag weg. Hij ging dinsdag naar Zwitserland, in de veronderstelling daar te blijven tot zaterdag. Onverwachts moest hij naar Finland, waar hij hoopt de grote order binnen te halen. We duimen voor hem! Vrijdagavond vliegt hij dan toch nog weer naar Zwitserland, om daar nog een meeting te hebben op zaterdag, om vervolgens ’s avonds weer thuis te komen.