Familie Feenstra in Engeland

Het heet een black-white party, iedereen komt zwart/wit gekleed, de jarigen dragen als enigen een afwijkende kleur.
En hier dan de foto’s van de party girls:

Marieke tussen de jarige tweeling in.

De party girls

Marieke en Emma

Ook wij met de mooie dame op de foto!

En daar was ie dan: de Limousine!

BRRRRRRR….zo koud!

en dan in de limo!

Een Bubbly drink (non alcoholic) erbij

en party boy Luc.

Luc zat al met spanning op de onderdelen voor de tv te wachten. En ja hoor vanochtend werden ze bezorgd. Nog in zijn pyama, ging hij de onderdelen vervangen. Hij had van tevoren foto’s gemaakt waar de diverse stekkertjes geplaatst moesten worden, en de verschillende kabeltjes gemerkt met tape. Heel slim!

Ziet er toch redelijk moeilijk uit of niet dan?

In de tussentijd ging ik met Marieke, Emma en Judith naar Coventry. Emma en haar tweelingzus hebben vandaag “de 16th Birthday party”. Er moesten nog wat dingen voor de party gekocht worden. Judith moest nodig nieuwe kleding. Ze houdt eigenlijk niet van winkelen, maar ja soms moet je gewoon, als je weinig meer in de kast hebt hangen. Met de feestdagen voor de deur, moet je toch iets anders dragen dan een oude spijkerbroek en een sweatshirt. (dat is wat ze het liefste draagt) Wat dat betreft is ze een heel ander meisje dan Marieke. Met haar kan je niet vaak genoeg gaan winkelen. Gelukkig zijn we goed geslaagd!

Ondertussen kregen we een telefoontje van Luc. De tv werkt weer! Ik ben zo trots op hem. En ja die dikke zoen heeft hij gekregen! Ik moest er wel even voor vechten. Zo’n knap stukje werk!

Het bewijs: Hij doet het!

Pieter is inmiddels ook weer thuis. Hij lag nog lekker te slapen toen ik thuis kwam. Ik heb hem maar eens wakker gemaakt, anders slaapt hij vanavond niet. Inmiddels zitten we voor de tv (ja gelukkig hij doet het weer op tijd) voor de rugby wedstrijd Wales- Australië.

Marieke is inmiddels bij Emma. De dames zijn zich gereed aan het maken voor de “big Party”. De dames worden opgehaald in een Limo. Vervolgens gaan ze naar een nachtclub die ze van 6pm tot 10pm afgehuurd hebben voor de party. Er wordt geen alcohol geschonken, en er wordt streng gecontroleerd door bodyguards bij de ingang. Prima dus.

We gaan straks even bij Emma thuis kijken als de dames om 17pm opgehaald worden met de Limousine. Even kijken hoe mooi ze er allemaal uitzien. Wordt vervolgd dus…..

Inmiddels is het weer vrijdag en een weekje Sydney zit er voor mij (Pieter) weer op. Ik ben afgelopen zaterdagavond vertrokken en via Bangkok (dat vliegveld dat nu al een paar dagen afgesloten is) in Sydney aangekomen op maandagochtend. Hoe ziet zo’n week er dan uit voor mij:
Maandag
Na de landing meteen een taxi naar kantoor. Om ca half acht in de morgen op kantoor en dan eerst maar een douche na de lange vlucht. Vanaf ca 10 uur (na een paar bakken koffie) drie kortere vergaderingen intern om te zien hoe de zaken er in Swisslog Australie voor staan. In de middag bezoek van de Project Directeur van Woolworths (onze grootste klant, vergelijkbaar met Albert Heijn, gecombineerd met V&D). We hebben twee grote distributiecentra voor de belevering van alle supermarkten in Melbourne en Australie geautomatiseerd en dat is inmiddels meer dan 10 jaar geleden en er moet veel vervangen worden. Na de vergadering naar de stad waar we dineren met 4 managers van Woolworths op een leuke locatie met zicht op de Operahouse. Ik houd de ogen nog net open.
Dinsdag
Ontbijten om half zeven en dan met de trein naar kantoor. Alma gaat ook mee. Alma is verantwoordelijk voor Human Resources in Benelux, maar houdt ook een oogje in het zeil voor “mijn” regio (Groot Brittanie, Benelux, Australie/Nieuw Zeeland). Even later op kantoor komt ook Daniel Fink. Ik heb mijn nieuwe zwitserse baas uitgenodigd om ook eens hier te kijken. We gaan meteen naar het nieuwe magazijn voor Coca Cola in Sydney en krijgen een rondleiding. Terug naar kantoor en vervolgens doet Daniel een presentatie naar het personeel en lunchen we met zijn allen (het onderdeel eten zal nog regelmatig terugkeren). In de middag hebben we drie vergaderingen met Woolworths, waaronder 1 met iemand van de raad van bestuur: Hij vindt het renovatie project wat tientallen miljoenen dollars kost toch wat te prijzig, dus daar moeten we nog iets aan doen…… Na de derde vergadering direct door naar de kerstparty van Swisslog: Op een mooie locatie naast de Parramatta rivier komen meer dan 100 mensen van Swisslog tezamen voor een heel gezellige avond. Laat op bed dus weer…..
Woensdag
Daniel, Alma en ik nu met zijn drieen in de trein. Tot in de middag vergaderen we met het Australische management team over de lopende zaken en daarna naar de stad waar Andrew (de Directeur van Swisslog Australie) Daniel en ik een afspraak hebben met de Logistiek Directeur van Coca Cola. In de avond geen formaliteiten en dus gaan Alma en ik lekker eten in Darling Harbour.
Donderdag
Voor de verandering weer vroeg op, want we vliegen vandaag naar Melbourne. Andrew, Daniel en ik bezoeken eerst het Woolworths distributiecentrum en spreken met onze mensen daar en met het Woolworths management. Na de lunch gaan we naar een andere klant: SCA Packaging (toiletpapier, tissues, luiers, etc.). ’s Avonds blijven we in een heerlijk luxe hotel en eten daar met zijn 3-en.
Vrijdag
Weer om 6 uur op, want we vliegen weer terug naar Sydney. Nog een paar uur op kantoor gewerkt en wat verder gesproken met mijn baas over de recessie (niet in Australie overigens), plannen voor volgend jaar, etc. en dan maar weer terug naar het vliegveld. Alle vluchten terug naar Europa mijden nu natuurlijk Bangkok en dus vliegen we straks terug via Singapore. Morgenvroeg (weer vroeg op dus) land ik weer in London en hoop ca 9 uur ’s ochtends weer thuis te zijn.

Deze week had ik mijn zangles niet vergeten, en aldus ging ik voor 45 minuten zangles.

Belangrijk bij zingen is de ademhaling (begonnen met oefeningen, waarbij ik dacht dat ik gymles had ipv zangles). Verder oefeningen om een goede klank uit je keel te krijgen, zonder je nek en schouders aan te spannen, door buikademhaling te creeeren en je mond op een bepaalde manier te openen. Dit moet ik oefenen voor de spiegel, en dat doe ik dus als niemand het ziet (ziet er niet uit). Dit moet straks een automatisme worden. Ik ben wel trots op mezelf: volgens haar leer ik snel, en kan ik goed toon houden, en eigenlijk is ze heel positief. Belangrijk vindt ze wel dat ik dit ook oefen tijdens mijn repetities met het koor. Door het alleen te doen als ik bij haar ben, heeft geen effekt, dat lijkt me wel duidelijk. Dat komt goed uit, ik heb twee keer per week koor, en thuis oefen ik me suf om alle liedjes uit het hoofd te leren.

Verder heeft onze televisie het begeven. Luc zat gisteravond te kijken toen er ineens een flits en knal kwam en toen was het beeld zwart. De tv, een plasma, gekocht toen we in Australië kwamen, dus nu een kleine 3,5 jaar oud, zou toch langer mee moeten gaan. Luc heeft al even op internet nagezocht wat het kan zijn. Vervolgens heeft hij de achterkant al open geschroefd om te kijken wat voor type nummer ed er besteld moet worden. Volgens hetgeen hij gelezen heeft op internet, is het vrij simpel: er moeten drie printplaten vernieuwd worden, en die kan je er eenvoudigweg in klikken. Volgens datzelfde internet zou dat dan in ieder geval 200 pound(of meer) moeten besparen. Nu kan het volgende gebeuren: of we zijn 80 pound aan onderdelen kwijt en de tv werkt nooit meer, zodat we dan meer dan die 200 pound kwijt zijn om een nieuwe te kopen. Of we hebben geluk. Hij moet nog maar even met zijn vader overleggen….Eigenlijk denk ik dat hij wel gelijk heeft, volgens internet rekenen ze als je hem wegbrengt zomaar 500 pound (waarschijnlijk gaat de klant dan een andere kopen) de monteur koopt voor 80 nieuwe onderdelen en heeft een goedkope “nieuwe” plasma tv. Volgens Luc was het wel een voordeel dat we een goed merk (LG) hebben gekocht, daar kan je alle onderdelen makkelijk van bestellen.

Hier zit hij op internet op allerlei forums te kijken wat het kan zijn, en hoe het opgelost moet worden. Op de forums komen ook gewoon de monteurs, dus die weten wat het is.

Tja mij zegt zo’n achterkant echt niets!

Vandaag was het de eerste keer dat Sam geknipt werd. Ook hier heb ik weer een mobiele hondensalon gevonden, net als we met de andere Sam in Australië deden.

Het eerste uur ging eigenlijk heel goed, hij vond het nog interessant, maar daarna werd hij wel wat onrustiger, maar toch, voor een eerste keer viel het niet tegen. Hij had wel een hekel aan het harde geluid van de fohn.

Hier enkele foto’s:

Voor:

Op de tafel:

In bad:

en na:

Hij heeft best een lastige vacht om te doen, heel dik, en als hij nou de hele tijd stil zat….

Ja hoor, eindelijk is het dan zo ver. Luc zijn rijbewijs is binnen, en vandaag heeft hij dan ook gelijk maar de eerste rijles geboekt: volgende week maandag om 15.45 uur. Ik denk op zich dat hij er wel handig in is. Van’t weekend moesten we naar rugby, stonden te wachten op Judith, toen reed Luc alvast de auto achteruit. Hij heeft natuurlijk ook altijd al gemanouvreerd met de zitgrasmaaier (vaak nog met een kar erachter ook). Hij heeft er zelf heel veel zin in, en ziet zichzelf overal al naar toe rijden. Hij had het ook al over uitgaan, en dan de auto meenemen. Daar moeten natuurlijk eerst hele goede afspraken over gemaakt worden. Ik wil ook absoluut niet dat de auto dan gevuld wordt met dronken dropjes. Daar gebeuren namelijk erg veel ongelukken mee. Dat hij zelf niet mag drinken dat is natuurlijk duidelijk! Gelukkig is het allemaal nog niet zo ver. Eerst de eerste rijles. Wat hier veel gedaan wordt is eerst een aantal lessen, dan met je ouders wat oefenen (zonder tweede bedieningspaneel, doodeng lijkt me) en dan afrijden. Wat ons betreft (Pieter en mij) doet hij alle lessen maar bij de rijschool. We zien het beiden niet zo zitten zelf rijles te geven. Hij kan in ieder geval eerst 10 lessen bij de rijschool nemen van het geld wat hij voor zijn verjaardag had gekregen. Volgens zeggen heeft men gemiddeld 40 lessen nodig. Hier betaal je 21.50 pound per les (bij aankoop van 10 lessen) terwijl in Nederland (even op internet gezocht) de prijzen toch duidelijk hoger liggen: 35 a 40 euro per uur. Ik zal binnenkort ook even de auto verzekering na gaan vragen, hoe het moet, ik moet nu een andere (duurdere) verzekering nemen omdat hij er in zal gaan rijden.

Pieter is zaterdagmiddag vertrokken naar Sydney voor een weekje. Hij had zijn eerste luxe etentje al weer binnen (echt een straf zo’n weekje Australië). Dat betekende ook dat ik zondagochtend met Luc naar de rugby moest, of eigenlijk wilde (ik was al weer een tijdje niet geweest). Het veld was een grote modderpoel. De wind was ijskoud. Ik had mijn wellies aan vanwege het veld, maar daar zit dus absoluut geen warmte in, met als gevolg dat mijn tenen bevroren waren. De tweede helft heb ik vanuit het clubhuis bekeken. Het was een vriendschappelijke wedstrijd. Luc speelde de eerste helft met de tegenstander mee, omdat ze te weinig spelers hadden. Ze hadden wel gewonnen.

Wij hebben niet zoals in Nederland sneeuw gehad, wel was het ijzig koud. Van zaterdag op zondagnacht lag er wel wat natte sneeuwop de auto’s maar dat was echt minimaal.
Gisteravond ben ik met Judith naar een concert in Nottingham geweest van Sing live, maar dan van een andere regio. Ik had hen nog nooit zien, en horen optreden. Ze deden hetzelfde programma “Back to the Musicals”, als wij aan het oefenen zijn. Het was in de Nottingham Royal concert Hall. Ze werden begeleid door een enorm groot orkest, echt prachtig. Ik heb er nu al zin in! Op 13 december, na een middag repetitie, gaan we hier in het winkelcentrum een optreden doen om reclame te maken voor het concert van ons op 18 Januari.

Sam is weer zo goed als hersteld, gelukkig lekker snel. Waarschijnlijk had hij de kennelhoest in lichte mate. Gisteravond ben ik weer naar hondentraining geweest. Een nieuwe club, lekker dichtbij, en heel erg goed. Hij had het ook wel weer een beetje nodig. Je weet hoe dat gaat, als je er niet aan denkt, dan versloft het toch snel. Het is eigenlijk net als bij de opvoedingscursussen die ik wel heb gedaan voor mijn kinderen. Op het moment dat je de cursus doet, dan werkt het heel goed. De trainers waren leuke enthousiaste dames (niet van die ouwe taarten als de club hiervoor) en ze gebruikten hun eigen honden als voorbeeld, en ook als soort stoorzender. Als zij bijvoorbeeld langs kwamen lopen, dan moest Sam blijven zitten. Dat is best een lastige oefening, want Sam vindt elke hond erg leuk, wil met iedereen spelen! Ik ben dus blij dat ik uiteindelijk toch een leuke groep heb gevonden. Als hij verder gaat in de cursussen doen ze ook behendigheid en dergelijke.

http://www.shires.moonfruit.com/

Gisteren heb ik ook mijn rijbewijs binnen gekregen, sneller dan ik verwacht had. Ik reed dus al die tijd zonder rijbewijs rond(had voor de zekerheid mijn verlopen Australische rijbewijs maar in mijn portemonnee gedaan). Al met al heeft het 12 dagen in beslag genomen. Luc zijn formulier is ook al weer opgestuurd, en het paspoort hadden ze al gecontroleerd, dus hoefde niet een tweede keer opgestuurd te worden. Wie weet kan hij voor 2009 nog een paar rijlesjes nemen. Hij heeft er zin in!

Verder ben ik elke week een paar keer bij de tandarts. We hebben op aanraden van onze Australische tandarts hier eentje opgezocht. En zoals bij elke keer als je verandert van tandarts moet er weer opnieuw foto’s gemaakt worden, moet er naar de mondhygieniste gegaan worden, dus niemand doet het af met 1 keer, we moeten allemaal een tweede keer terug komen, ja en ma rijdt wel! Ach verder heb ik nog steeds niet echt veel andere dingen te doen. Het vrijwilligers werk laat nog steeds op zich wachten (dat komt door de criminal record check). Juist omdat ik het niet echt heel druk heb, wordt je slordig, ofwel je geest werkt niet optimaal, waardoor ik dus mijn eerste echt zangles vergat!! Hoe slordig, en dat terwijl ik er zo’n zin in had, en gewoon thuis was! Voor volgende week heb ik dus maar mijn alarm op mijn telefoon gezet. Ook ben ik nog bezig met het zoeken naar een Universiteit waar ik in Februari mijn opfriscursus voor de verpleging kan gaan doen. Dit wordt waarschijnlijk Birmingham. Hoe en wat de cursus eruit ziet, weet ik nog niet echt.
Wat verder nog? Pieter gaat as zaterdag weer voor een week naar Australië. Hij deed dat dit jaar een keer per kwartaal een week, vanaf volgend jaar gaat hij dit terugbrengen naar drie dagen per kwartaal. Ik ben dus dan weer een weekje manloos.

We verlengen het huurkontrakt van dit huis voor nog een jaar, onder de voorwaarde dat ze wel wat aan de lekkage gaan doen in de aanbouw. Er blijven wel het een en ander aan ergernissen in dit huis, maar we zitten natuurlijk na een jaar ook niet te springen om weer te verhuizen. Het grote voordeel is ook wel dat het zo lekker dicht bij de school is (50 meter).

De bewoners van ons huis in Geldermalsen vertrekken 29 november weer naar de US. Ik heb ze van de week aan de telefoon gehad, het was allemaal erg onverwacht. Met name hij (Duke Danger) was er erg boos over. Hij was net bezig naam te maken (hij is blues zanger) in Nederland. Zij heeft wel weer zin om terug te gaan. Ze hebben het wonen in ons huis als erg prettig ervaren. We hebben nog niet gehoord of de makelaar al nieuwe huurders heeft. Er zijn al wel een aantal bezichtigingen geweest.
Luc en Marieke zijn verder al aan het voorbereiden voor hun mock examens, dit zijn soort proefexamens voor het echte examen in mei. De mock examens zijn van 10 december tot 19 december.Luc heeft verder een gesprek op school gehad over “zijn toekomstplannen”, die hij niet echt heeft. Dit was toch wel van belang, omdat hij vakken moet gaan kiezen voor de Sixt Form van volgend jaar. Het worden ws de vakken: Maths, Biology, Physics (deze kiest Marieke ook) en dan nog of IT, of Geography.Misschien dat hij als extra vak nog Maths hoger level kiest. Hij is erg goed in Maths, heeft dit jaar alleen nog maar A* gehaald.

Het concert gisteren ging volgens mij redelijk goed. Ik vond het zelf echter wat lastig, door de vele veranderingen die de laatste weken steeds waren ingevoerd lastig om voluit te zingen. Ik was bang om fouten te maken. Daarna met ons vaste kluppie nog even in de pub wezen napraten, altijd gezellig. Toch maar even met de voorzitter afgesproken dat we een tussentijdse vergadering in moeten plannen, om door te praten hoe we verder moeten.

Vanochtend moest Luc zijn laatste wedstrijd voor de league al weer spelen. Gisteren heeft hij goed kunnen kijken hoe het moet, omdat hij toen samen met een vriend naar de wedstrijd Engeland-Australië is wezen kijken in Londen. Hij had zijn Wallabies (Australië) outfit aan, en Tom zijn vriend was natuurlijk in de Engeland outfit. Australië heeft uiteindelijk gewonnen met 28-14. Er waren 80688 toeschouwers een goed vol stadium dus. Hij is om kwart over negen ’s morgens al met de trein vertrokken, en was om kwart over tien ’s avonds weer doodop thuis.
Luc moest vandaag uit spelen. Het was een mooie wedstrijd, ze wonnen met 13-0, op een behoorlijk modderig veld. Blij dat ik de was voor het team niet hoef te doen!

Vanmiddag zijn we Leamington ingegaan, voor “het ontsteken van de Kerstverlichting”. Het was ontzettend druk in de stad, en om kwart voor zes ging dan alle kerstverlichting aan. Ontzettend sfeervol om te zien. Ik heb ook al weer zin om het huis te gaan versieren voor Kerst, maar ik wacht nog maar even. Vorig jaar hebben we helemaal niets aan Kerstversieringen gedaan. De hele inboedel zat toen in de container, op weg naar Engeland. Wij vierden dat jaar Kerst in Maleisië. Dit jaar gaan we het lekker thuis vieren.

Gisteravond ben ik met Marieke naar een open avond geweest van de Stratford Girls Grammar school. Deze school is onder meer gespecialiseerd in Science en talen. Ze heeft met verschillende leerkrachten gesproken, met verschillende leerlingen, en iedereen was erg enthousiast. Wat vooral naar voren kwam is dat de leraren super gemotiveerd zijn om de leerlingen te helpen. Dus als je iets niet snapt, ze zullen net zo lang doorgaan tot je het wel begrijpt. De klassen zijn veel kleiner, maximaal 18, dus volop aandacht voor iedereen. Marieke moet 4 vakken kiezen voor haar A levels. Ze gaat in elk geval Math, Science, Physics, en dan nog een vak kiezen. De volgende stap die ze nu moet volgen is zich inschrijven (er zijn maar 40 plaatsen), een gesprek aangaan met de headteacher van de sixt form, en dan hele goede resultaten behalen voor haar examens. Ze heeft er zelf veel zin in. Ze denkt ook dat het een voordeel is dat er alleen meisjes op die school zitten, ze merkt in ieder geval nu dat er door de jongens te veel gekloot wordt in de klas. Wat natuurlijk wel scheelt met de sixt form is dat alle leerlingen er bewust voor kiezen. Als je niet meer wilt leren, ga je denk ik niet naar de sixt form, maar ga je of naar College, of ga je werken.

http://www.stratfordgrammar.co.uk/home.htm

We zijn tot ongeveer half negen gebleven, daarna ging Marieke nog naar haar Bijbelclub en ik naar mijn koor.
We hebben sinds september een nieuwe dirigente. De voormalige  ging verhuizen. Het was al een tijdje lang “aanmodderen”, met de nieuwe dirigente, maar je moet een nieuwe de tijd geven tenslotte. Ze is eigenlijk ook geen dirigente van huis uit, maar ze leidt een klein koortje en doet veel aan muziek etc. Tijdens de repetities, gaat het er ook nogal rommelig aan toe. Ze verandert ongeveer per keer dat we een lied zingen, hoe ze het gezongen wil hebben. Ook de pianiste (een oudere dame) wordt er stapelgek van. Ook het dirigeren (aangeven wanneer een andere zangstem moet beginnen etc) doet ze niet! Het is ook wel lastig, als koor heb je van andere voorgangers een bepaalde manier aangeleerd om het lied te zingen, en om het dan weer af te leren valt niet mee. Nu zijn we best bereid om het anders te gaan doen, maar niet elke week!!! Aanstaande zaterdag hebben we een concert, ik hou echt mijn hart vast. Gisteravond tijdens de repetitie, ging het er maar rommelig aan toe! Wat echter zorgwekkender is, dat er mensen op het punt staan het koor te verlaten, en de pianiste is haast overspannen.

Als bestuur willen we er nu, vlak voor het concert nog even niets van zeggen (anders loopt ze misschien zelfs weg), maar daarna moeten we er toch echt iets mee gaan doen. Het is ook lastig dat we de maand december nog drie optredens hebben. Ik heb vanochtend nog even met de pianiste gebeld. Ze heeft het er echt heel moeilijk mee. Ik heb haar ook gezegd, dat we na het concert er aan gaan werken. Wat er gaat gebeuren, ik weet het niet, maar dat er wat moet gaan gebeuren dat is duidelijk. Lagen de dirigenten nou voor het oprapen, dan was het mijns inziens heel makkelijk, maar helaas…….

Een positiefs iets is dat we andere koorkleding gaan krijgen. Ja, dat was al bij de eerste vergadering, waar ik aanwezig was ter sprake! Ik heb al van verschillende kanten gehoord dat de foto die op de website van het koor staat (met onze lelijke gilets) ervoor zorgt dat de mensen maar even verder kijken naar een ander koor. Zodra het beslist is wat het wordt (ws zwarte broek/rok en zwart shirt of blouse met een contrasterende kleur in de vorm van een sjaal of zo) dan gaan we snel de website aanpassen. Ons streven is om in 2009 in het nieuw te gaan.

Vandaag had Marieke, omdat ze muziek als examenvak heeft haar recital. Van haar jaar, 260 leerlingen, zijn er maar 7 leerlingen die muziek als examenvak hebben gekozen. Daarvan, belden er vanmiddag nog even 2 af. Marieke moest dit maar even aan haar muzieklerares doorgeven…. Ook lieten een aantal leerlingen, die muziek in Year 12 en 13 hebben wat horen. Het werd gehouden in de bibliotheek (voormalige kapel) van Binswood school, daar waar op het moment de year 12 en 13 zitten.

De assistent headteacher vertelde ons dat het gebouw dateert eind 1800, begin 1900. Vroeger zaten er nonnen in, die les kregen op die school. Prachtig gebouw, met mooie brede grote gangen, glas in lood ramen etc.

Met de komst van de nieuwe school in juni 2009 is dit gebouw verkocht en komen er bejaarden in.

Marieke moest als onderdeel van haar examen zelf een lied en de muziek van dat lied schrijven. Ze ging dit vanavond zingen. Best wel moedig hoor, zo’n eigen gemaakt lied zingen! Ze deed het natuurlijk weer geweldig goed. Daarna was er de gelegenheid om met de muziekdocenten te praten onder het genot van een glaasje wijn/fris en een knabbeltje.

Binnenkort wordt haar lied opgenomen en op CD en uitgegeven, haha, nee hoor, grapje. Het wordt wel opgenomen, maar wordt dan naar een commitee gestuurd die het beoordeeld voor haar examen.

Het staat ook op Youtube: http://uk.youtube.com/watch?v=KcjaYYqqC9o

je moet alleen even je computer 90 graden draaien!