Je hoort mij niet klagen, maar velen doen het wel. Het is hier al een paar dagen erg warm. Vandaag zal het zo’n 28 graden zijn geweest. Kids verlangen dan heftig naar (wat ze in Australie wel hadden) een zwembad. Vorig jaar hebben we nog een opblaasbad gekocht, toen het een paar dagen mooi weer was. We hebben deze weer opgepompt, maar de bovenste rand was zodanig lek, dat het water wat er gisteravond in gedaan was, er vanochtend weer uit gelopen was. We hebben nog een groot zwembad, maar dat ligt nog in Geldermalsen op de zolder. Judith dacht dat we dat wel een keer in een weekendtas mee terug konden nemen (no way!). Judith moest vanmiddag bij de buren nog sponsorgeld ophalen (ze deed een sponsorrit op fiets voor nieuwe schoolbus). Bij de buren hebben ze onder een soort grote broeikas een zwembad. Ik zei haar dat ze gewoon even moest vragen of ze in hun zwembad mocht zwemmen. Na lang aarzelen trok ze de stoute schoenen dan toch maar aan. Zulke lieve, nette buurkinderen, daar kan je toch geen nee tegen zeggen? Helemaal blij kwam ze later terug: het mocht! Marieke ging ook mee en de dames konden even heerlijk in het 27 graden warme zwembad zwemmen. Ze mochten nog wel eens komen, maar dan moest hun moeder wel meekomen, want ze hadden geen verzekering voor evt ongelukken afgesloten. Nou ja, 12 en 15 jaar, volgens mij kunnen ze echt heel goed zwemmen, maar ja, aansprakelijkheid he!

Luc die helpt af en toe wat op school met opruimen (archiveren), schoonmaak ed omdat de school volgende week gaat verhuizen naar het nieuwe gebouw. Luc heeft geen vakantiewerk, dus op deze manier verdient hij toch wat voor zijn reisje naar Nederland. Hij gaat namelijk eind augustus met vier Engelse vrienden van rugby een weekje kamperen in Geldermalsen. Bij ons huis staat nog steeds een oude vouwwagen verdekt opgesteld. Die mogen ze bij buuv. Jenny in de achtertuin zetten. Ze hopen ook dat Jenny met hen een paar kratjes bier wil gaan halen. Zouden ze haar zo gek krijgen?(ik denk het wel)

Marieke is helemaal vol van de promnight, die aanstaande zaterdag is. Nagelstudio, makeup en kapper zijn geboekt, dus dat kan in ieder geval niet meer mis gaan.

Vanavond hadden we een info avond voor Judith haar klas, die volgend weekend naar Londen gaan. Ze overnachten 2 nachten in het 5* Hilton hotel! Doe maar luxe! Een leuke afsluiting van het schooljaar.

Pieter zit wederom een paar dagen in Zwitserland, maar daar lig ik niet wakker van (ofwel ik slaap eigenlijk wel heel lekker, zonder gesnurk, maar ook zonder zijn aanwezigheid, snik!) Nee hoor, ik ben het gewend, en ik geef er niet om. Zolang ik maar lekker mijn gang kan gaan. Ik moet nu wel iets vaker rekening houden met wie wanneer de auto heeft. Luc heeft hem namelijk ook nogal eens mee. Een eigen auto kan hij echt nog niet betalen. Tweedehands auto’s zijn hier vrij goedkoop, maar de verzekering voor jonge/mannelijke rijders is enorm duur, en dan hebben we het nog niet eens over de brandstof. De auto van je moeder rijden is toch echt veel goedkoper.

Vandaag hebben Judith en ik een bezoek gebracht aan een prachtige tuin: Hidcote Manor Garden van The National Trust in Chipping Camden. Dit bezoek was helemaal niet gepland, maar Judith haar Australische vriendin Isabelle was op vakantie in Europa, en nu sinds een paar dagen in Engeland. Ze hadden kontakt met elkaar gehad, en ze wilden elkaar natuurlijk weer erg graag zien. De familie had een druk programma, dus wij hadden aangeboden hun richting op te gaan, en wel naar de Cotswolds. We zochten het op op internet, en kwamen er achter dat daar een paar prachtige tuinen te bezichtigen waren. Aangezien Pieter een kapper bezoek ingepland had, gingen we met z’n tweeen op pad. Isabelle en haar familie zouden rond vier uur weer in hun hotel zijn, dus wij hadden wel even tijd om de tuin te bezoeken. Adembenemend. Prachtig! Ik zit gewoon nog na te genieten. Als ik dan die prachtige tuin zie moet ik ook wel weer aan mijn toendertijd prachtige tuin in Geldermalsen denken, die was zomers ook zo mooi! We hebben genoten van de prachtige kleuren, de mooie doorkijkjes en de heerlijke geuren. Ontzettend veel foto’s gemaakt, en die zie je hieronder. (sorry weer veel te veel foto’s)

De meiden vonden het heerlijk om elkaar weer te zien. We hebben gezellig met de familie in de binnentuin (ook weer een plaatje) een drankje genoten, en de kids kletsten elkaar de oren van het hoofd. Isabelle met volgens Judith een “raar Aussie” accent. En Isabelle vond dat Judith maar een “raar English ” accent had.

We vertrokken rond een uur of zeven. In de auto moest Judith wel even een paar traantjes wegpinken. Daarna zijn we samen ergens een hapje gaan eten, toen een filmpje gehaald en thuis lekker op de bank de film gekeken.

Gisteravond moest ik met Sam naar iemand toe die zou kijken of Sam geschikt zou zijn voor Pet therapy. Ik had van tevoren al een lijst gekregen waar hij op bekeken zou worden.

We kwamen aan in het dorp Barford (vlakbij Warwick) en het duurde even voordat de deur opgedaan werd. We moesten achterom lopen naar de tuin. Sam liep steeds met zijn neus aan de grond, hij rook erg veel andere hondengeurtjes. Ik was eigenlijk best wel nerveus. Waarschijnlijk bracht ik dat ook op Sam over, want hij zag de mevrouw, en reageerde wat bang, blafte zelf even (doet hij anders alleen tegen de katten en duiven in de tuin). De mevrouw, Chris, was natuurlijk wel honden gewend, en al snel ontspande Sam. Hij liet zich lekker aaien, nam keurig een koekje aan zonder te snaaien (zou je huid van oude mensen mee kunnen beschadigen), schrok niet van een blik wat ze op het grint liet vallen (zou een wandelstok of zoiets kunnen zijn die viel), liet zich makkelijk borstelen door mij (betekent dat ik dominant ben), en ook Chris mocht van alles bij hem doen: in zijn oren kijken, zijn tanden zien etc. Behalve het begin, ging de rest dus heel soepeltjes. Hij is volgens mij wel geslaagd, daar kon Chris verder niets over zeggen, zij vult gewoon het formulier in en stuurt dat op naar de stichting.

Het grootste probleem, wat waarschijnlijk weer het meest tijd inneemt zal wel weer het opvragen van referenties zijn. Ik moest twee namen doorgeven van mensen die mij al langer dan 5 jaar kennen. Dat kunnen dus geen mensen in Engeland zijn, en ook niet in Australië. Altijd lastig voor de mensen hier, ze vinden het natuurlijk altijd ingewikkeld om dan mensen in het buitenland te vragen, in Nederland dus.

Affijn, ik wil toch, als alles goed gaat na de zomervakantie er pas mee gaan beginnen, want je wilt met regelmaat bezoek afleggen, en dan is het onhandig met al die vakanties en zo. Ik heb er zin in, en ik ben benieuwd waar ik heen kan gaan. Chris noemde ook een aanvraag voor iemand die een hondenfobie heeft, zoiets lijkt me ook heel leuk, of iets met kinderen. Ik zou meerdere instellingen kunnen gaan doen. Nog even afwachten.

Het is op het moment heerlijk weer in Engeland, maar ook in Nederland. Vanochtend toen ik Sam aan het uitlaten was, was ik dan ook weer echt aan het genieten (nou doe ik dat meestal toch wel hoor).

Omdat ik vanochtend ook naar de sportschool ging, zocht ik een plek dichtbij huis op, waar Sam toch even los kon rennen. Vlakbij ons (zo’n 200 meter lopen) is een public footpath. Daar was ik dus. Mijn oog viel nu op de velden met doperwten! Ik had dit spul al een poos zien groeien, maar wist, toen er dus nog geen bonen aan zaten niet wat het was. Doperwten dus. In Engeland worden heel veel doperwten gegeten, ga naar een pub om te eten, je besteld iets en je krijgt als bijgerecht doperwten (peas), of doperwtenpuree (mashed peas).

Verder zie je in maart/april hele gele velden in Engeland, dat zijn de koolzaadvelden. Dat is dus een andere agrarische tak.

Ook op datzelfde voetpad zie je overal graanvelden. Nu nog niet rijp, daarvoor hebben we nog wat meer zomer nodig.

Tja, geboren als boerendochter, zo blijf je toch interesse houden voor deze bron van inkomsten van een land.

Inbrekers lezen mee op sociale websites’

LEEUWARDEN - Twitteraars en gebruikers van andere sociale websites zoals Hyves en MySpace doen er goed aan voorzichtig te zijn met de verspreiding van berichten over hun vakantieplannen. Inbrekers lezen mee, waarschuwt verzekeraar FBTO maandag.

Meldingen over wanneer en hoe lang iemand op vakantie gaat, kunnen voor inbrekers aanleiding zijn om het woonadres te achterhalen en toe te slaan.

‘’Het plaatsen van vakantie-informatie op Twitter of Hyves of het bijhouden van een vakantieweblog geeft inbrekers inzicht in de persoonlijke levenssituatie.’

‘’Vroeger controleerden inbrekers de papieren brievenbus om te achterhalen of iemand op vakantie was, nu kijkt men in de digitale brievenbus'’, aldus FBTO.(artikel van www.nu.nl)
Nou moet ik zeggen  ik ben ook nogal makkelijk wat dat betreft, alles was te vinden op onze site. Ik heb dus nu het adres verwijderd. Zou het helpen? Ik denk als inbrekers binnen willen komen, dan lukt het ze toch wel.

Iemand in je huis is de beste oplossing. Dus aangeboden: groot (erg groot) huis met grote tuin met trampoline in vakantieperiode juli/augustus. Eventueel met gebruik van auto, dit alles in overleg. Als je de exacte data wilt weten, mail dan even. Alles is te regelen.

Hier een filmpje van Sam die behendigheidstraining krijgt van Judith. Klik op de link.

link naar Youtube filmpje Sam doet behendigheid

We hebben nu ook het boek waarin je zelf toestellen kunt maken voor behendigheid, ik zal Luc eens aan het werk zetten.

Dit was het ontbijtje wat Judith vanmorgen voor Pieter had gemaakt. Verder had hij wat boeken gekregen, en een bon voor een familie-foto-reportage. Dit zijn we eigenlijk altijd wel van plan geweest, en nu moet het dan toch maar eens gebeuren. De resultaten zullen tzt wel op de site gezet worden.

De eerste goede doelen aktie begon vanochtend al bij de sportschool. Vandaag werden alle lessen gegeven, waarbij de opbrengst ging naar de plaatselijke hospice. Helaas kon ik maar 1 uur volgen, want toen moest ik door naar de volgende goede doelenaktie.

Castel Froma hield een grote tuinfair. De opbrengst ging naar het tehuis, daar doen ze alle extra dingen mee, uitjes, leuke activiteiten ed, daar krijgen ze namelijk geen budget voor. De PAT-hond was er ook, Judith was helemaal weg van hem, en ging nog even met hem op de foto.

Ik hielp bij de verkoop van ijs en chocolat fontain. De fontein werkte helaas niet, maar dat had niemand door. We smolten de chocolade in de keuken en serveerden dit met vers fruit, aardbeien, banaan, en evt marshmallows en stukjes donut. Dit ging er bij de meesten erg goed in.

Er speelde een “steel panband” (ik weet even niet hoe ik dit moeten vertellen). Erg goed, dit klonk echt heel zonnig buiten. Het was dan ook een zomerfair. Het was jammer dat de zon het grootste gedeelte van de tijd niet aanwezig was.

Er waren allemaal stalletjes met boeken, bloemen, tombola, sieraden, etc. Ook was er een menselijke fruitmachine. Ik vond dit zo leuk gevonden: twee personen horen bij de organisatie, de derde (de klant) gaat er ook bij zitten. Elk krijgt een zakje met plastic fruit erin. Eerst worden de armen rond elkaar gedraaid, als een rad, en dan stop, en dan neem je een stuk fruit uit de zak. Drie dezelfde was gratis chocolat fountain bon, 2: gratis drankje en altijd een poedelprijs, een snoepje. Simpel vermaak, leuk bedacht. Verder werden er nog vele lootjes verkocht. Wij kwamen ook thuis met een of andere badzeep set en tosti ijzer.

Het was een leuke dag, Judith was er ook een groot gedeelte van de middag bij, en hielp ook wat mee. Pieter kwam (na de auto races op tv) nog even een kijkje nemen.

Eindelijk was het dan zover ik kon naar het tehuis voor gehandicapten. Voortaan noem ik gewoon de naam Castel Froma, anders klinkt het zo zwaar. De mensen die bij de bezigheidstherapie werken zijn reuze aardig. Ik dacht dat ik zou gaan helpen met knutselen, ivm met de markt die ze houden as zaterdag. Dit was de dag ervoor al afgemaakt. Vandaag zou iemand langs komen met een hond van PAT, ofwel Pets as Therapy.

Dit was echt reuze toevallig. Ik had net gisteravond een aanvraagformulier aangevraagd om Sam als therapie-dog op te geven. Oftewel ik ga dan als vrijwilliger bij verpleeg-en verzorgingshuizen langs met Sam, die dan geknuffeld en geaaid kan worden. Nu kon ik het dus gelijk zien hoe het ging en wat je als vrijwilliger daarin doet. Het lijkt me nog steeds erg leuk. Als de aanvraag weg is, komt er iemand bij ons kijken en keuren of Sam en ik goed genoeg zijn. De hond moet rustig zijn, niet opspringen, rustig een hondenkoekje aanpakken, fijn vinden om geaaid te worden etc. Ik ben benieuwd of het gaat lopen.

link naar Pets as Therapy

Als je wilt zien hoe het gaat zie dan ook het filmpje op de site in de links bovenhoek: film online.

Het was wel even wennen in Castel Froma. Je kent de bewoners nog niet, en je moet even zoeken naar een praatje. Dat gaat vast naar verloop van tijd wel beter. Aanstaande zaterdag ga ik ook helpen op een ijs-en fruitstalletje. Ik neem mijn fototoestel mee, en hoop wat leuke foto’s te maken. De PAT-hond, een herder met zijn baasje zal er ook aanstaande zaterdag zijn. Dit om wat reclame te maken voor de stichting.

Verder heb ik net mijn telefoon even leeggemaakt van foto’s. Velen zijn van wandelingen met Sam. In het park waar ik meestal heen gaat staat op het moment heel erg hoog gras, met heel veel onkruid. Ze laten dit meestal een hele poos staan, eer het gemaaid wordt. Het is een prachtig gezicht, heel kleurrijk, en de honden vinden het heerlijk om er doorheen te rennen, elkaar achter na te zitten. Het is een erg leuk gezicht, je ziet ze soort heen en weer stuiteren, omdat ze proberen er boven uit te kijken. Tja daar zou ik dus een filmpje van moeten hebben. Aangezien wij helemaal niet in het filmen zitten, heb ik ook geen idee hoe ik dat nou weer op de site zou moeten zetten vanaf mijn fototoestel. Dus als iemand mij daarbij kan helpen, graag…..

Dit is al een poosje geleden, toen was hij nog niet naar de kapper geweest.

Zoekplaatje…

Hier zit hij er een beetje afgepeigerd bij. Inmiddels met heel wat “vriendjes” door het lange gras gerend.

Ook zijn we op het moment bezig Sam wat trucjes te leren. Zo kan hij over een bezemsteel, die op twee stoelen ligt springen. Hij kan onder 4 tuinstoelen, die achter elkaar staan door kruipen. Hij is eigenlijk klaar voor behendigheidstraining. Je kunt hiervoor ook allerlei materiaal kopen, tunnels, brugjes etc. Nou is dat enorm prijzig, nu heb ik een boek aangeschaft, en gaan we het zelf maken. Ofwel, ik wil eigenlijk dat Luc dat gaat doen (die heeft toch niets te doen) Natuurlijk komt het resultaat op de site, maar effe geduld…

Dit zijn twee foto’s genomen op de hondentraining. Het is wel een uitdaging, want sinds enkele weken is de training buiten. Ook dan moet hij natuurlijk netjes blijven liggen, of netjes terug komen, als ik dat vraag. Niet altijd gebeurt dat…. soms moeten we wel wat moeite doen om hem terug te krijgen. Hij weet het dan echter precies, en laat zich niet zo makkelijk terug lokken. Voor de veiligheid doen we het tegenwoordig aan een zeer lange lijn, zodat hij makkelijker terug te vangen is. Volgens de trainers is het geen hopeloos geval, hij is nog steeds erg jong, en ze vinden dat hij het voor 17 maanden erg goed doet.

Verder nog een foto van een keer buiten eten. Dat op zich is niet zo bijzonder, dat doen we eigenlijk altijd vrij snel (waarschijnlijk overgehouden van Australië), maar meestal eten er wel een paar vriendinnen van Marieke mee. Het is hier een komen en gaan van vrienden. Nu de kids geen school meer hebben, wordt er veel gelogeerd, en veel bij elkaar afgesproken.

Hier wordt het nieuwe “speeltje”, een nieuwe telefoon, van Pieter bewonderd.

Hebben jullie dat nou ook? Het ene moment begint de week net, en het volgende moment is het al weer vrijdag. De weken vliegen, en Judith is de weken aan het aftellen totdat ze zomervakantie heeft: nog 4 weken….

Luc en Marieke zijn niet meer op school. Luc gaat nu regelmatig naar de sportschool (3 a 4 keer per week) en twee keer rugby training.  Hij is er serieus mee bezig, let op wat hij eet (snoept niet meer), let op de proteinen, en is al 2 kg afgevallen. (niet dat hij moet afvallen hoor!) Verder slaapt hij lang uit, computert, kijkt tv, en jawel: hij heeft vanmiddag mijn auto gewassen. Dit was natuurlijk wel na aandringen, want hij is nu tenslotte ook grootgebruiker van mijn auto, dus daar mag best wat tegenover staan. Marieke is deze week ook al twee keer met mij meegeweest naar de sportschool. Zij doet dan dezelfde lessen als ik doe. “Wel erg vermoeiend” aldus Marieke. Zij heeft nog geen lidmaatschap. Zij wil dit het liefste bij mijn sportschool, omdat die leuke lessen hebben, maar aangezien zij de hele vakantie weg is, en als ze straks weer naar school gaat niet meer met me mee kan gaan (omdat ik ’s ochtends sport), betalen we nu maar even per keer. Ook hebben ze regelmatig allerlei gratis gastpassen. Zo gaat ze volgende week de hele week gratis met me mee op zo’n aanbieding.

Nog 4 weken school. Op school zijn ze al aan het voorbereiden voor de overgang naar het nieuwe schoolgebouw. Zo gaan er allerlei dingen veranderen: nieuw school uniform, ander manier van registreren. Nu is het zo dat ze per klas ’s ochtends bij elkaar moeten zijn, en dan kijken ze of iedereen er is. Volgend jaar krijgen ze een zgn. Form klas, die bestaat uit leerlingen uit allerlei jaren. Dit doen ze zodat ze meer leerlingen leren kennen, en de ouderen de jongeren kunnen helpen.

Judith en Marieke hebben deze week ook auditie gedaan voor de schoolmusical van volgend schooljaar : Hairspray. Voorlopig weten ze nog niet wat voor rol ze krijgen, ze moeten gewoon liedjes zingen. De musical zal volgend jaar in het nieuwe theater van de school opgevoerd worden, voor de kerst.

Ik ben van de week naar het tehuis voor lichamelijk gehandicapten “Castel Froma” geweest. Hier had ik me al lange tijd geleden aangemeld voor vrijwilligerswerk. De Criminal Check was nu eindelijk gedaan, en nu mag ik beginnen. Ik was er tegelijk met een net ( in Psychologie )afgestudeerd meisje. Zij had nog geen werk, en wil door overal vrijwilligerswerk te gaan doen, proberen ergens tussen te komen. Ik ga aanstaande woensdagmiddag voor het eerst meedoen met de activiteitenbegeleiding. Zaterdag 20 juni hebben ze een groot tuin-fundraising party, en dat zijn ze volop aan het voorbereiden. Ook op de zaterdag zal ik mee gaan helpen. Het is een erg gezellig tehuis, heel persoonlijk en maar 57  bewoners, dus kleinschalig. Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen. Ik zal het wel weer leuk gaan vinden. Ik heb altijd ook vakanties gedaan met lich. gehandicapten, en dat vond ik ook altijd erg leuk om te doen.

link naar Castel Froma