Familie Feenstra in Engeland

Ik had dit stukje natuurlijk op 12 augustus moeten schrijven, want toen was het precies 4 jaar geleden dat we uit Nederland vertrokken. Vier jaar, best lang, en het lijkt nog veel langer… We hebben zo veel meegemaakt in deze jaren! Als de dag van gisteren weet ik nog precies hoe het begon, hoe het ter sprake kwam. Er waren funktie wisselingen binnen Pieter zijn werk, en er was een vacature in Australië, maar ja Pieter was toch niet flexibel, want die heeft kinderen en zo…. Dan ga je er eens over nadenken, waarom toch niet… en zo zaten we dan vanaf 12 augustus 2005 ineens Down Under. Het is niet altijd van een leien dakje gegaan, het is dan ook een hele grote verandering. Lees de site er nog maar eens op na, alles staat er nog op. Pieter had natuurlijk gelijk zijn werk, en voor hem veranderde er niet zo veel, ware dat hij andere collega’s kreeg, te maken kreeg met stakingen, en andere nieuwe uitdagingen voor hem.

De kids: Luc en Marieke eerst naar een school om school-engels te leren, en Judith werd in het diepe gegooid tussen allemaal kinderen op een Australische basisschool (toen was ze 8 jaar). Luc en Marieke hebben tot april op een Intensive English Course -school gezeten tussen vele Aziaten. Ze waren blij dat ze eindelijk naar een gewone High school mochten.

Voor mij was het nog het meeste wennen denk ik. Gelukkig ging Judith een keer per week naar de Nederlandse school, waar ik leuke kontakten kreeg met mensen die in hetzelfde schuitje zaten, waar we samen konden lachen en huilen.

In de twee en half jaar dat we in Australië zaten hebben we natuurlijk prachtige vakanties gehad, maar nog lang niet alles gezien. Ook zijn we nog een keer verhuisd, omdat de huiseigenaar het huis te koop had staan, en we telkens maar weer ons huis open moesten stellen voor de kijkers. Daarna kwamen we in een veel mooier huis met hond! We hebben bezoek gehad van mijn ouders, Jenny, Aleid met man en kinderen, Loes, Hendrina en Eva. Ik denk dat dat alles was. Afscheid nemen was moeilijk, maar ook wel weer uitkijken naar iets nieuws, iets dichter bij de familie in Nederland.
Nu zitten we dus sinds januari 2008 in Engeland. Weer wennen, weer verhuizen, weer nieuwe scholen voor de kinderen etc. Ook deze overgang ging weer heel goed. Ook voor mij weer iets langer wennen dan de rest van het gezin. We kregen een puppie, wat lekker veel afleiding gaf. Alles ging wat vlotter, we hadden het tenslotte al een keertje eerder gedaan. Nu dus al weer anderhalf jaar hier. Luc en Marieke beginnen aan hun laatste twee jaren middelbare school, en dan….. ja wat dan. In deze jaren gaan er in ieder geval geen veranderingen  voor ons als gezin meer plaatsvinden (als het goed is), ze moeten eerst nu deze school afmaken. Dan gaan ze waarschijnlijk studeren, en waar…. ja dat moeten ze zelf gaan beslissen of dat in Engeland of Nederland zal zijn.

Australië was ver weg, maar ik had het niet willen missen. Wat een ervaring, wat een mooi land. Zo goed voor de kinderen, maar wel ver weg van de familie. We hebben veel met elkaar als gezin gedaan, wat enorm leuk was. We hebben leren te genieten en niet alleen maar te werken.
Engeland weer zo’n mooi land, alleen een heel ander klimaat natuurlijk, maar toch zo ongeveer hetzelfde als Nederland. Weer een prachtige ervaring, leuke mensen, nieuwe hobbies (zingen), een hond etc. Makkelijk te bereiken voor familie (maar 50 minuten vliegen), makkelijk voor ons om bij de familie op bezoek te gaan (vliegen, ferry of trein). We krijgen meer visite, leuk! Opa’s en oma’s zijn al verschillende keren geweest. De kinderen genieten daar van!

Zo zie je maar weer wat er in vier jaar al niet allemaal gebeurd is. Ik kan het moeilijk samen vatten, maar lees maar eens na, het staat allemaal nog op de site. Zo als het er nu naar uit ziet, zullen we denk ik over twee jaar weer naar Nederland verhuizen, terug naar ons huis in Geldermalsen. Luc en Marieke hebben dan de sixt form afgesloten, en Judith is nog jong genoeg om nog een keertje van school te veranderen. Ze is dan 14 jaar. Ze gaat binnenkort beginnen met online Nederlandse les (Edufax), want dat zal wel nodig zijn om makkelijker in te stromen op de Nederlandse school. We willen weer terug gaan naar ons huis in Geldermalsen, een prachtig plekje net buiten de bebouwde kom. Het huis lijkt ons nu wat klein (we hebben de laatste jaren in erg grote huizen gewoond en zijn nogal verwend aan die ruimte). We willen kijken of we het wat kunnen verbouwen. Allemaal weer leuke plannen, waar we weer lekker bij weg kunnen dromen.

Na afgelopen week weer even bij ons huis aan de Hoge Weide in Geldermalsen te zijn geweest, weer het heerlijke fruit uit onze boomgaard te hebben geproefd, heb ik er ook wel weer zin in. We gaan nog gewoon een paar leuke jaren tegemoet hier in Engeland, want we hebben hier nog lang niet alles gezien en gedaan. Of we met z’n vijfen terug gaan naar Nederland, wie zal het zeggen? In ieder geval is de afstand Nederland-Engeland makkelijk te bereizen.

Terwijl Luc, Judith en ik in Nederland zitten, is het in Engeland vies weer. Wat vervelend voor de thuisblijvers, wat lekker voor ons. We genieten er van. Van iedereen in Nederland hoor ik dat het zo’n lekkere zomer is geweest. In Engeland, zagen we dat ook op internet, en meestal is het zo’n beetje hetzelfde weer als in Nederland. Alleen de laatste paar weken dus niet. Het leek wel of die wolkenbundel die boven Engeland hing, maar niet weg wilde trekken, en dat terwijl men in Nederland zelfs temperaturen had van boven de 30 graden. Ik ben dan ook blij dat we tijdens onze vakantie in Canada wel dat heerlijke weer hebben gehad. Okee, nu weer even niet echt hollands worden, en alleen over het weer praten, want dat is niet waar ik me normaliter mee bezig houd.

Luc en Marieke kregen vandaag hun resultaten van de GCSE’s binnen. Marieke was erg tevreden met de resultaten. Ze had overwegend B’s, Luc was zeer tevreden zelfs, had wat meer A’s (onverwacht) en had voor zijn Engels een C, dus de engelse bijles had geholpen. Hij was alleen wat ontevreden met zijn Maths (wiskunde) daar had hij gehoopt een A* voor te halen, maar dat was een A geworden. Volgens mij ook heel erg goed.

Marieke is dus alleen met Pieter thuis in Engeland. Nou ja alleen, meestal zijn er wel een aantal vriendinnen om haar heen hoor. Ze kookt elke avond voor Pieter! Heel goed van haar.

Judith wordt hier erg verwend door haar opa en oma. Vanochtend is ze met opa naar de markt in Emmeloord geweest. Kon opa even met zijn mooie kleindochter pronken! We klaverjassen veel, oma koopt alle dingen die ze lekker vindt, ze fiets heeeeeeeel erg veel op oma haar fiets. Ze heeft er inmiddels al 52 kilometer op zitten!!! Dan mag je toch best wel iets extra’s eten vind je ook niet?

Ze is vanmiddag even bij haar nichtje Merel wezen spelen. Het is allemaal wat lastig plannen, want hier zijn alle kinderen inmiddels al weer naar school. Judith hoeft pas 8 september weer naar school.

Af en toe krijg ik sms-jes van Luc. Hij treft het erg met het weer voor kamperen in Nederland. De jongens hebben nog niet erg veel ondernomen behalve, slapen, bier drinken en boodschappen doen. Ze koken wel zelf. Vandaag hadden ze mazzel, want Jenny maakte hollandse pot: andijvie stampot met spekjes, hm lekker! Hebben ze in ieder geval een flinke bodem voor al het bruine vocht wat ze de rest van de dag naar binnen werken. Morgen gaan ze een dagje Amsterdam doen.

Vanmiddag ben ik met pa en ma naar Ampie Bouws tuin geweest in ‘t Harde. Een schitterende tuin met alleen maar eenjarigen. Niet helemaal mijn smaak, erg kleurig, en niet erg natuurlijk. Wat dat betreft heb ik in Engeland toch wel mooiere tuinen gezien. Daarna zijn we in Elburg een lekker lekkerbekje gaan eten aan de haven. Ik denk dat ik ook na dit weekje weer erg veel moet gaan sporten!!!

Morgenavond vlieg ik weer naar Engeland. Judith blijft nog tot dinsdag die gaat tegelijk met Luc en de jongens terug naar Engeland. Pieter gaat zaterdag weer eens voor een weekje naar Australie, kan ik hem toch nog heel eventjes zien.

Wat hebben we allemaal voor hollandse dingen gegeten en gedronken: karnemelk, sate-saus, zoute haring, lekkerbekje, hagelslag, wieger ketellapper kruidkoek, oma’s gebakken aardappeltjes (volgens Judith de lekkerste ooit), filet americain, hollandse graskaas, suikerbrood, pruimen en appels uit eigen boomgaard (veel lekkerder dan die in de winkel liggen) en vast nog meer…. snap je nu dat ik volgende week heel hard moet sporten???

Luc staat op camping Hoge Weide in Geldermalsen. Hij is vanochtend met 5 rugby maten in Nederland aangekomen. Bij ons huis stond nog de vouwwagen (vijf jaar niet gebruikt) en die mochten ze bij onze buurvrouw Jenny achter in de tuin opzetten. Jenny had de bagage van de jongens van het station in Geldermalsen opgehaald, en vervolgens liepen de jongens via het centrum, waar  even wat boodschappen ( lees bier) werden gedaan, naar de Hoge Weide. Inmiddels kwam Luc erachter dat zijn Engelse bankpas in Nederland niet werkte. Paniek! Gelukkig was ma in Nederland, en werd gealarmeerd. Vanmiddag ben ik samen met Judith en pa en ma naar Geldermalsen gegaan, om wat geld langs te brengen. De mannen zaten inmiddels aan de thee (helaas voor de Eng. jongens) zonder melk. En dat was effe niet zoals ze het gewend waren. Even later werd een start gemaakt met het opzetten van de vouwwagen. Hier en daar kwam er een spinnetje uit kruipen, maar de tent zag er na vijf jaar nog prima uit! Na hier en daar wat aanwijzigingen, kwam het allemaal vlot voor elkaar. Het is niet echt kamperen, ze hebben electriciteit, gas, en zelf de laptop met wireless was meegekomen. De heren misten hun plasma screen, haha. Eindelijk konden de jongens na het harde werken genieten van hun eerste hollandse pintje.

Pa was ondertussen met Leen, degene die onze boomgaard onderhoudt, druk aan het appels en pruimen eten, en plukken. Ik heb ondertussen kennis gemaakt met de huidige huurders. De tuin lag er netjes bij. Het is natuurlijk nooit zoals je het zelf doet, maar ach je moet niet te krek kijken.

Nog even bij buuv. Jenny een bakkie gedronken, de beeldentuin bewonderd en de jongens gewaarschuwd, dat we toch wel hopen hier eens terug te komen, en dat ze zich dus niet heel erg moeten misdragen…..

Gisteren zijn we een dagje naar Alton Towers geweest, een heel groot pretpark in Staffordshire. Luc wilde niet mee (wilde liever het geld kontant voor zijn vakantie Nederland), en Marieke met vriendin moest ik eerst nog bij een party, waar ze waren blijven slapen ophalen.

Ze zagen er niet echt fris uit, wat wil je ook na twee uur slaap. De meiden vielen dan ook gelijk in slaap in de auto. Judith en Evelien waren goed wakker en hadden er veel zin in. Vlak voordat we bij het park aankwamen, begon het te regenen. Op het parkeerterrein hadden we nog een flinke bui, en daarna was het droog. Bij de ingang stonden ze klaar met regencape’s maar nee, het was nu droog, dus niet nodig.

Later begon het nog een keer te regenen, dus vertrokken we naar de winkel, om toch maar de regencape’s te kopen. Er stond een lange rij. Tegen de tijd dat de cape’s betaald waren, was de regen gestopt, zal je altijd zien.

De twee oudere meiden gingen onafhankelijk van Evelien en Judith het park in (ja ze waren inmiddels weer wakker). Ik ben ook nog in drie attracties geweest. Ik ben niet echt een liefhebber van pretparken, en had een goed boek mee. Ik heb later zelfs heerlijk in het zonnetje zitten lezen. Ongelooflijk, zo als dat weer wisselt, gelukkig maar. Al met al hebben we weinig last meer gehad van regen.

Het was echt een heel erg mooi park. Ontzettend ruim opgezet, dus veel lopen. Er was ook een hele mooie aangelegde tuin bij, dus als je even rust wilt, kon dat ook.

Ze hebben het aardig volgehouden: we waren er om 10 uur tot 19.30 uur! Toen was het natuurlijk erg rustig inmiddels, en konden ze zonder wachtrijen hun favoriete attractie vele malen achter elkaar doen!

Uiteindelijk waren we rond 22 uur weer thuis. Zo voorlopig even geen pretpark meer! Maar mijn boek is uit!

Judith en Evelien wilden graag samen uit eten. De pizzahut is hier een leuk restaurant voor, voor tieners, die zelfstandig uit eten willen. Ik geloof dat in Nederland je bij de pizzahut alleen kunt bestellen, maar hier kan je er alleen maar eten, en niet per telefoon bestellen, zo zie je maar weer, wat een verschil per land.

Eerst werd er natuurlijk uitgebreid getut, en daar gingen ze.

Gekozen werd voor een drie-gangen-menu: garlic bread, pizza en een ijsje toe!

Sam is geslaagd voor zijn test als Pat-dog, ofwel Pets as Therapy dog. Ik heb nu zijn jasje binnen gekregen, waarin hij het toneel op moet. Ik heb nog geen adresjes waar ik heen moet, maar daar ga ik achteraan nadat de vakantie voorbij is. Eerst moet alles weer in het gewone ritme zijn, dan heb ik weer tijd om dat te gaan organiseren. Het heeft nu geen zin, want er moet regelmaat in de bezoekjes zitten, en nu in de vakantietijd zit dat er nog niet in.

Ik denk dat hij die bezoekjes wel leuk zal vinden, al die aandacht, maar of hij die jas nou wel zo leuk vindt???

We hebben het gezellig met Ineke en Evelien over. We hebben niet heel veel toeristische uitstapjes gedaan, maar Ineke vond het al heerlijk om gewoon gezellig, rustig aan te doen, wat te winkelen, wat te lezen etc.

Zondag toen Ineke, Evelien en Judith naar het kasteel waren, hadden wij een neighbours- get- together in de straat. Het was erg gezellig, lekker bij iemand in de tuin met thee en cake. We hebben vele handen geschud. Het was erg komisch dat Luc juist deze week vertelde dat er eigenlijk alleen maar bejaarden in de straat wonen. Ik ontkende dat, want ik wist inmiddels wel beter. Aangezien Luc ook nog even erbij kwam, tijdens de bijeenkomst, kwam hij er achter dat dat inderdaad niet klopte: hij heeft zo wie zo een drietal oppas adressen erbij (en dat is niet bij bejaarden!).

Gisteravond hielden we een beauty-avond. Eerst een stoombadje, scrubje, wat oneffenheden en haren wegwerken, en een maskertje tot slot, afgewerkt met een nachtcreme, zodat we schoon ons bedje in gingen. Ook hebben Ineke en ik de wimpers nog geverfd.

Marieke is zondagavond weer thuisgekomen vanuit Nederland. Ze had een heerlijke zeilweek gehad samen met haar vriendin in Friesland. Ze is al weer druk met afspreken met al haar vriendinnen, want een aantal heeft ze al een lange tijd niet gezien.

Vandaag zijn we eerst naar de Jephsons gardens geweest. Het is elke keer weer een pracht om te zien dat elk seizoen de kleuren van de bloemen in het park weer anders zijn.

Ook zijn we even naar het Leamington Spa Museum geweest, waar je over de historie van het badhuis kunt leren. Toen in het park een kop koffie gedronken en vervolgens naar de supermarkt. Ook altijd een leuk uitje in een ander land. Ik moest toch boodschappen doen, dus dat kon gelijk. Ook hadden we verf voor Evelien haar haar gekocht, die wilde eens wat anders. Toen we thuiskwamen hebben we een high tea gedaan, en daarna hadden we nog tijd om het haar van Evelien te doen.

Daarna moesten we toch echt naar het vliegveld omdat Ineke weer naar huis ging. Evelien blijft hier nog tot zondag. We (Judith en ik) brengen haar dan naar Nederland, waar we dan ook een tijdje zullen blijven.

Luc heeft vandaag de dakgoten schoon gemaakt. Best een riskant werkje, erg hoog! Tja je moet wat als je geen geld hebt, en toch geld nodig hebt, dan moet je klusjes voor je ouders doen!

Vanmiddag hebben de meisjes bij elkaar een manicure en pedicure gedaan. Vanavond zijn we samen bramen gaan plukken. Sam plukte ook hard mee. Allemaal hadden we een bakje vol geplukt. Van een deel heb ik al lekker bramensap gemaakt. Ik weet al wat het toetje gaat worden morgen: er zitten in elk geval bramen bij!

Sam plukt en snoept ze gelijk op!

Gisteren gingen Henriette en Judith om half 10 naar het vliegveld, om Ineke en Evelien op te halen. Judith stond klaar met een zelfgemaakte ‘welkomposter’. Daar kwamen ze aan!

Toen we thuis kwamen kregen Ineke en Evelien een rondleiding door het huis. Ze wouden natuurlijk ook de winkels zien, en we kwamen na een paar uurtjes met volle handen thuis. We deden onze nieuwe kleren aan (die hadden we natuurlijk wel nodig) en toen gingen we met z’n alle naar de ‘Rhubarb’, dat is een restaurant. We hebben lekker gesmuld.

Henriette en Ineke waren helemaal in de stemming om uit te gaan, na al die High Heels en korte jurkjes die langs waren gelopen. Dus gingen ze samen op stap. Ondertussen keken Judith en Evelien een leuk filmpje. Vandaag hebben we lekker uitgeslapen en zijn Ineke, Judith en Evelien naar Warwick Castle gegaan. Dat was ook erg leuk!

We vonden allemaal de ‘The Castle Dungeon’ ( een soort spookhuis) wel een beetje griezelig maar ze hebben hard kunnen lachen.

Zonet een potje Twister gedaan, met z’n alle en we gaan straks eten. Morgen weten we nog niet wat wat we gaan doen, maar het word vast weer heel gezellig!

Allemaal zeer ingewikkelde standjes

Ook wij als ouders moesten er aan geloven

Valt toch mee, de ouwetjes wonnen het weer, wij zijn nog zo flexibel!

Stukje is geschreven door Judith en Evelien.

Judith en ik hebben last van een jetlag. ’s Avonds zijn we nog klaar wakker, en ’s ochtends kunnen we ons bed niet uitkomen. Gisteravond was Judith nog om 2 uur wakker. Ze is vervolgens bij Luc op de kamer gaan liggen, want ze dacht dat het kwam omdat ze de hele vakantie natuurlijk bij elkaar hadden gelegen. Ze is wel in slaap gevallen uiteindelijk. Vanochtend heb ik haar om elf uur maar weer wakker gemaakt, ze lag nog te slapen. Ik zelf was ook pas om kwart over tien wakker, en het voelde alsof ik nog wel uren zou kunnen slapen. En nu (eigenlijk al om een uur of vijf) zou ik zo weer kunnen slapen……. en ik moet het nog de hele avond volhouden…

Nou ja het zal wel weer een keertje over gaan. Pieter is natuurlijk gelijk maandag aan het werk gegaan. Hij zat hier gisteravond, rond zevenen ook al op de bank te slapen.

Marieke is al weer weg. Die heb ik de kleren van gewassen, en de volgende dag al weer naar de luchthaven gebracht om naar Nederland te gaan. Ze is een weekje met Jitske, haar vriendin uit Geldermalsen op de boot in Friesland. Ik hoop dat ze mooi weer hebben. Hier was het vandaag erg lekker weer.

Zaterdag komen Ineke en Eveline naar Engeland. Judith heeft er erg veel zin in dat haar nichtje haar nu ook eens op komt zoeken. Wij komen natuurlijk wel regelmatig in Nederland, maar andersom is dat niet zo. We zijn er klaar voor!

We hadden bij Henriëtte afgesproken voor de brunch. We konden dus rustig uitslapen, uitchecken en alles zodanig inpakken dat het allemaal weer in 1 tas zou passen. We waren omstreeks half 12 bij Henriette en Brent. Niemand van hun kinderen was thuis (twee waren bij opa en oma in Calgary  Nanaimo). Het rook al heerlijk toen we binnenkwamen, en we konden ons tegoed doen aan een heerlijke brunch. We hebben gezellig zitten kletsen, terwijl de meiden in de basement films zaten te kijken.  Ook konden we weer even lekker met de honden van hen knuffelen.

De voorkant van het huis

De achterkant

De lieve hondjes
’s Middags zijn we nog even naar een winkelcentrum geweest, vlakbij. Brent ging niet mee, die ging liever naar de tandarts, haha. Pieter en Luc doken een boekwinkel in. Na anderhalf uur hadden we weer samen afgesproken. Marieke en Judith weer wat kleding rijker, maar Marieke had natuurlijk veeeeels te weing tijd.

met de “truck “naar het winkelcentrum
Daarna zijn we nog even samen uit eten geweest. Manou kwam daar ook heen. Zij werkt nu bij een VW garage en is verkoopster. Ze had vandaag een auto verkocht! Ze was erg opgelucht. Ze werkt daar nu zo’n 5 weken, en ze hadden haar verteld dat ze ws de eerste drie maanden geen auto zou verkopen!

Rond kwart over zeven namen we afscheid want we moesten wel op tijd op het vliegveld zijn. We vonden het erg gezellig om jullie toch op de valreep nog even ontmoet te hebben! Bedankt voor de gezelligheid en gastvrijheid.

Om kwart voor tien vlogen we weer richting Engeland. We konden allen goed slapen, en landden vandaag om 13.10 uur weer in Londen. Wasmachine en droger draaien, het is mooi weer, we hebben een heerlijke vakantie gehad, veel gezien, veel gedaan, en nu maar nagenieten van de mooie foto’s.

Al met al een super vakantie in een super mooi deel van Canada.