Ze hebben vakantie. Aangezien het weer verschrikkelijk is, moeten ze zich maar met vrienden en vriendinnen vermaken. Zo hadden we afgelopen nacht 10 pubers in huis! Marieke had vier vriendinnen uitgenodigd. Ze hadden de woonkamer in beslag genomen met matrassen. Veel films kijken, pizza eten, Singstar spelen etc. Ook Judith had een vriendinnetje te slapen. Luc ging ’s avonds uit, en nam ook 2 vrienden mee naar huis, die bleven overnachten. Gezellige boel!

Luc gaat vrijdagochtend vroeg met de ferry op Rugby tour naar Nederland. Ze gaan dit keer over met de ferry van Dover naar Calais. Ze verblijven in Amsterdam. Er zal wel weer erg veel bier genuttigd worden. Dat schijnt er zo bij te horen!

Ze spelen zaterdam om 14.30 uur bij de RC De Bassets in Sassenheim.

Zondag hebben ze een toernooi in Hilversum, daar zijn ze twee jaar geleden ook geweest. Hier spelen ze vanaf 10.30, maar Luc meldde alvast, als er familie zou willen komen kijken, ze beter vanaf een uur of 12 konden komen, wellicht waren ze dan wat helder, na een avond flink stappen in Amsterdam!

Adres: Kininelaantje 7A, 1243 LD Hilversum.

Zondagavond zijn ze ook nog in Amsterdam, nog meer drank, als er tenminste nog geld over is…. En dan maandag om half zes  gaan ze weer met de Ferry terug naar de UK.
Hieronder zijn toerkleding:

Lekker pink:

Nou ja, ik zou me geen zorgen moeten maken over al dat alcohol gebruik, er gaan 14 man/vrouw aan leiding mee, maar die lusten er ook wel pap van! Nu lijkt het of het alleen om alcohol draait, maar het schijnt ook er goed te zijn voor de teambuilding. Laten we daar dan maar van uit gaan:)

Over twee weken gaan we met Sing Live naar Venetië. Deze reis is al lang geleden geboekt, en afgelopen weekend dacht ik, ik zal alles eens uitprinten, en bij elkaar leggen. Marieke en ik hebben de accomodatie via Sing Live geboekt, en omdat de rest van het gezin ook meegaat, en het goedkoper was zelf de accomodatie te boeken, had ik dat dus gedaan (september). Toen ik echter de bevestiging eens goed bekeek, kwam ik erachter dat hun hotel niet in Venetië, maar in Vicenza was.

Na wat googlen, kwam ik erachter dat het wel in Italië was, maar echter meer dan een uur van Venetië! Oeps, wat had ik gedaan! Ik raakte min of meer in paniek. Gelukkig kwam op dat moment Pieter weer terug vanuit Nederland, en die ging er eens rustig bij zitten. We hebben eens gebeld naar de keten waar het hotel geboekt was, en deze adviseerde ons een mail te sturen naar het desbetreffende hotel. Vanochtend kregen we goed bericht. Ze hadden wel onze creditcard gegevens, maar er was nog niets afgeschreven, en we konden de boeking cancelen.

Gisteren gelijk maar een appartement geregeld voor de rest van het gezin. Al met al,is het allemaal weer goed gekomen, en waren we het geld niet kwijt!

Oh ik heb er zo’n zin in. Ik hoop vooral dat het mooi weer zal zijn, helemaal omdat het hier de hele dag geregend heeft! Ik heb zo’n behoefte aan zon! Ik heb inmiddels een paar zonnebankjes op de sportschool genomen, maar ja, die duren maar 8 minuten, iets langer zon, dat heb ik nodig! Ik geloof niet dat het erin zit deze week: hele week regen voorspelt en temperaturen rond de 7-9 graden! BRRRRRRRRR!!!

Nadat vorige week de dames (Henriette en Marieke) naar Nederland waren geweest, was het dit weekend de beurt aan de mannen. Luc en ik hadden een heel vroege vlucht op zaterdagmorgen, dus ik ging naar bed om 10 uur vrijdagavond met de wekker op 4 uur (!). Luc had echter Rikkert op bezoek en toen ik naar bed ging kwamen er nog 2 vrienden langs en toen moest er nog gestapt worden. Luc was uiteindelijke om 3 uur thuis en om 4 uur heb ik hem gewekt. Daarvoor moet je jong zijn waarschijnlijk, want ik was een week gesloopt geweest. We gingen uiteindelijk weg om half vijf en om 6 uur zaten we in lucht. Toen kon Luc nog een half uurtje pitten.

Onze trip was gepland om de open dag aan de Hogeschool Utrecht te bezoeken en wel meer specifiek de opleiding Logistiek en Economie. We waren wat vroeg in Nederland en dus besloten we maar eens lekker koffie met appelgebak en slagroom bij Van der Valk in Breukelen te gaan nuttigen: Goed idee! Daarna door naar de open dag op de Uithof in Utrecht. Eerst een algemene presentatie gevolgd over de Hogeschool en de faculteit Economie en daarna naar de specifieke presentatie over Logistiek en Economie en vervolgens nog naar de informatiemarkt om wat vragen te stellen. Luc is er eigenlijk al wel uit: Hij wil deze richting gaan doen, maar dan in Breda, want daar is het een internationale (engelstalige) opleiding “Logistics and Economics”, iets wat dicht bij Bedrijfskunde ligt. Deze studie ligt vrij dicht (alhoewel ik daar nooit op aangedrongen heb) bij mijn eigen vakgebied, maar is breder. Meer over de studie kun je lezen op de website van “Breda University of Applied Sciences”: http://www.nhtv.nl/default.aspx?themaset=ba3d4bb4-282a-452a-85a4-3f2512f30756

Na dit bezoek gingen we een rondje Nederland doen: Eerst (strategisch rond lunchtijd) naar Jenny, onze buurvrouw in Geldermalsen, waar we even bijgepraat hebben en soep, broodjes en kroketten hebben gegeten. Ze had niet veel tijd, want ze gaf een cursus beeldhouwen aan een groep van 10. Daarna door naar Leen, de man waarvan we ons huis in Geldermalsen hebben gekocht en die nog steeds de tuin en boomgaard bijhoudt. Met hem nog even bij het huis langs om te zien wat hij verplaatst en bijgeplant had. De boomgaard wordt steeds diverser met alle mogelijke fruitsoorten. Daarna naar het Noorden, want we hadden afgesproken bij mijn vader en moeder te verblijven. Natuurlijk stond er lekker eten (voor mij zijn er altijd stoofpeertjes) op tafel en konden we heerlijk bijpraten. Luc ging in de avond nog even bij neef Martijn langs.

De volgende dag na de koffie nog even bij andere opa en oma langs en vervolgens weer naar huis in Engeland. Luc wil wellicht eind dit jaar of begin volgend jaar nog op een open dag in Breda gaan kijken (lukte niet meer dit voorjaar), maar het is een goed gevoel dat zowel Luc als Marieke al weten wat ze na hun middelbare school (ze moeten nog tot zomer volgend jaar) gaan doen!

De kinderen hebben gisteren 2 weken paasvakantie gekregen. Gistermorgen (vrijdag) kwam Rikkert vanuit Nederland bij ons op visite. Rikkert is een vriend van Luc zijn basisschooljaren in Geldermalsen. De jongens waren erg veel samen. Hadden dezelfde interesses: Veel buiten zijn, samen de snack kraam op de manege van Rikkert beheren, muziek en licht activiteiten opbouwen, aansturen ed, van alles en nog wat eigenlijk. Rikkert ging na de basisschool naar een andere middelbare school dan Luc, en toen is het kontakt eigenlijk wat verwaterd.

Via hyves, msn of wat dan ook hebben ze elkaar weer gevonden. Rikkert is nog even ondernemend als altijd. Zo vind hij het ook erg leuk om wat goedkope reisjes te maken. Vanaf vliegveld Dusseldorf (Weeze), net over de grens bij Nijmegen, maakt hij allerlei leuke reisjes. Zo kwam hij er dus bij om ook eens naar Birmingham te vliegen en ons op te zoeken!

De jongens konden het weer goed met elkaar vinden. Ze gingen samen op pad, nog even naar het Warwick castle, in een pub lunchen, en ’s avonds gingen ze met nog een aantal van Luc zijn vrienden uit. Ze kwamen rond half 3 met de taxi thuis. Luc had zodoende een kort nachtje, want om 4 uur werd hij al weer door zijn vader gewekt, omdat ze om 6 uur een vlucht naar Nederland hadden. Luc had een open dag aan de Hogeschool in Utrecht. Hij denkt eraan om Logistiek en Economie te gaan studeren. Hij wil deze opleiding bij voorkeur in Breda gaan volgen. Maar qua inhoud zullen de opleidingen wel ongeveer hetzelfde te bieden hebben, maar Breda staat voor wat de logistiek erg goed bekend, en is Engelstalig.

Als ze weer thuis zijn zal Pieter hier denk ik wel wat uitgebreider verslag van gaan doen.

Rikkert is vanmorgen met mij mee geweest om ook wat natuur van Engeland te zien. We gingen samen Sam uitlaten. Daarna haalden we Marieke van haar werk. Die moest vanochtend al om 7 uur beginnen vanwege grote Sale! De winkel is dan al om 7 uur open, en er stond al een rij toen ik haar daar afdropte vanochtend vroeg.

We hebben met z’n allen nog een broodje gegeten, wat gewinkeld en toen om vier uur ging zijn vlucht weer naar huis. Het was erg gezellig. Rikkert vertelt honderduit, het was leuk om hem weer om ons heen te hebben. Hij heeft ook zeker het plan om nog een keertje langs te komen.

Hieronder nog twee foto’s van de jongens, ze zijn wel veranderd bij 5 a 6 jaar geleden:

Joost (vriend vanuit Everdingen, waar we 10 jaar gewoond hebben, van 1990-2000), Luc, Stefan, en Rikkert. De foto is genomen is genomen toen Luc 10 jaar werd, dus in 2001. Ik kon geen andere duidelijke foto vinden van de twee jongens samen.

Rikkert zijn ouders hebben een manege. Niet zomaar een manege :

Het belangrijkste element van de manege is de laagdrempeligheid, iedereen kan er leren paardrijden! Een speciale vorm van zorg gaat voornamelijk uit naar minder valide mensen en mensen die buiten het arbeidsproces vallen. Op de manege wordt namelijk naast reguliere lessen ook les gegeven aan zowel geestelijk als lichamelijk gehandicapten. Ook verzorgt de Harten Hoeve recreatie voor minder valide kinderen en biedt de manege een zinvolle dagbesteding aan minder valide volwassenen. De Harten Hoeve realiseert dit door een veilige, ondersteunende omgeving te creëren met begeleiding op maat.

link naar site van manege Harten Hoeve

Rikkert is volop bezig met het opzetten van een eigen bedrijfje in het organiseren van allerlei evenementen. Zo gaat hij een hangmat arrangement lanceren (voor de mensen die willen onthaasten), en nog veel meer buiten aktiviteiten.

Zo was ik afgelopen week in Nederland voor het VPTZ lustrum, en zo reisden Marieke en ik zaterdagochtend weer naar Nederland voor een open dag aan de HBOV in Amsterdam. We hadden de vlucht van 7.45 am, dus niet echt ape-vroeg. Alles verliep voorspoedig, en zo waren we om 10 am in Nederland. We namen na een kop koffie (ik) en wat fris de trein naar Amsterdam-Zuid. Ideaal, we waren er zo! Toen nog 5 minuutjes lopen en toen vonden we het gebouw van InHolland, Hogeschool Amsterdam/Diemen.

We hebben eerst met een eerste-jaars student gepraat. Hij deed de voltijd opleiding HBOV. Daarna gingen we naar boven waar praktijklokalen waren, en waar je met diverse ziekenhuizen, leraren, leerlingen etc kon praten, en vragen stellen. Het VU ziekenhuis en Spaarne ziekenhuis volgden hier de HBOV.

Marieke wil graag de duale opleiding gaan doen. Dit houdt in dat je solliciteert bij een ziekenhuis (zij wil graag bij het VU ziekenhuis gaan werken ipv van Spaarne, dit is wat kleinschaliger). Je ziekenhuis betaalt de opleiding, en jij krijgt in het eerste jaar zakgeld, en vanaf het tweede jaar ga je 36 uur bij het ziekenhuis werken, waarbij je geloof ik zo ongeveer elke maand 4 dagen naar school gaat. Het derde jaar mag ze ook eventueel een buitenland stage gaan doen. Dat ziet ze wel zitten, ze wil dan graag naar een ontwikkelingsland. Zoals het er nu naar uit ziet, wil ze zich graag gaan specialiseren in de oncologie.
Ikzelf heb de inservice opleiding tot verpleegkundige gedaan. Wat Marieke gaat doen, komt overeen met mijn opleiding, maar haar opleiding is HBO, terwijl ik MBO niveau heb gedaan.

We hebben met veel verschillende mensen gepraat, en Marieke werd helemaal enthousiast. Ze moet natuurlijk nog ruim een jaar wachten. Je moet trouwens toch 18 jaar zijn wil je beginnen, anders zou ze te jong zijn. Rond 12 uur hadden we het daar al bekeken. We hadden ook niet echt zin om Amsterdam in te gaan, dus namen we de trein naar Lelystad, waar mijn vader ons al opwachtte.

Pa en ma waren allebei nogal kucherig, snotterig etc. Marieke en ik moesten ’s middags natuurlijk nog wel even winkelen, en kwamen beiden met een paar schoenen thuis. De schoenen in Nederland zijn echt veel mooier! Kleding is in Engeland echter wel goedkoper.

’s Avonds hebben we typisch Nederlandse tv gekeken  “Blauw Bloed”, “Ik hou van Holland” en natuurlijk nog een potje geklaverjast.

Marieke in mijn Beppe haar bontjas. Nog een klein beetje groeien Marieke, dan past ie je!

Lekker relaxt!
Zondagochtend zijn we nog even snel bij Pieter zijn ouders langs geweest. We moesten omstreeks 12 uur ook al weer richting Lelystad, om de trein naar Schiphol te nemen. Kwart over vier waren we weer thuis.

Henriette en Marieke zijn dit weekend in Nederland om naar mogelijke vervolgopleidingen (in 2011, dus duurt nog even) te kijken. Ze wist nog niet in welk land ze wilde studeren en we hebben haar de vrijheid gelaten, dus heeft ze aan beide zijden van het water gekeken. Ik laat het aan haar en Henriette om verslag te doen van het bezoek in Nederland.

Dit betekende dat wij het met zijn drieen moesten rooien hier. Luc zijn zaterdagagenda was aardig vol met uitslapen (was avond ervoor uitgeweest), rugby in de middag in de modder en dan ’s avonds oppassen hier in de straat. Dat was dan de vierde keer deze week, want hij past ook 2-3 keer per week op bij een gezin in Warwick. Dit vindt hij erg leuk: Hij haalt een jongetje op van lagere school, gaan dan thee drinken en huiswerk maken, even sporten in het park, dan eten koken (!) en samen eten en dan komt vaak een van de ouders weer thuis. Hij zegt zelf dat hij slapende rijk kan worden: Fantastisch toch, een beetje huiswerk maken, wat sporten en eten….

Dus waren Judith en ik nog over. Nu wilde het feit dat ik al tijden geleden kaartjes had gekocht voor een optreden van Jane McDonald. Zij treed al zo’n 15 jaar op met heerlijk popmuziek en is ook een presentratice van een lunch programma op de commerciele zender ITV1 (zeg maar RTL4). Aangezien Henriette er niet was, zijn Judith en ik samen gegaan. Ik denk dat ze wellicht bang was voor oude-lullen muziek, maar het was echt fantastich met Jane met een geweldige (opera-getrainde) stem met een fantastisch band (piano, gitaar, bas, trompet, trombone, saxofoon) en achtergrond zangers(essen). De zaal ging behoorlijk uit zijn bol en aan het eind werd er zelfs volop gedanst (speciaal, want het was een theater met stoelen).

Hieronder wat foto’s:

Dit is dus Jane McDonald

Vage telefoonfoto met Jane in midden en band erachter en er om heen

Nog zo’n beroerde telefoonfoto, zoals onze dames er zoveel hebben op facebook, maar dan met hun vriendinnen en niet met hun vader.

Het is weer eens zover. Gisteren was ik de hele dag weg, repetities voor Venetië. Pieter ging met Judith naar een netball wedstrijd. Ze zwikte door haar voet of zoiets en kon er niet meer op staan. Thuis maar de bevroren erwten erop…..koelen dus.

Omdat het moederdag was, en Pieter gisteren jarig, zijn we met z’n allen even uit eten gegaan. Erg gezellig!
Vanochtend deed het nog steeds behoorlijk pijn, en ze kon er nog steeds niet op staan. Er zat dus niets anders op dat we toch maar even naar de EHBO van het ziekenhuis te gaan. We waren er al om kwart over acht, voordat de drukte op gang kwam. Een fotootje van de voet, en ja hoor, een scheurtje in het kleine teentje. Ze hebben het teentje aan de volgende teen getaped. Vijf dagen niet op lopen, twee weken niet sporten, en dan afhankelijk natuurlijk van de pijnklachten weer opbouwen.

Tja, een ongelukje zit in een klein hoekje!

Vandaag is Pieter jarig: 47 jaar al weer! Hij kreeg ontbijt en kado’s op bed.

Om tien uur gingen Judith en ik met de trein naar Birmingham voor Crufts. Een jaarlijkse hondenshow, waar honden uit de hele wereld komen voor shows, en waar natuurlijk allerlei dingen over honden te koop zijn. We hebben onze ogen uitgekeken met over 200 hondenrassen!

Een hele grote deense dog!

Judith haar favoriete hond: de Leonberger

Judith met een PAT dog.

Een show van PAT dogs, wat Sam doet (Pets as Therapy).

We waren om half zes weer thuis. Toen snel een taartbodem gebakken, want Marieke was vergeten een taart te kopen. Nu zitten we voor de tv en gaan we DVD’s  “Gooische Vrouwen” kijken, die Pieter voor zijn verjaardag heeft gekregen.

Woensdagochtend vloog ik naar Nederland. Ik had een uitnodiging gekregen van de VPTZ (Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg), waar ik in Nederland coordinator van was, die bestonden 10 jaar, en hadden een viering op woensdagavond.

Mijn vliegtuig ging om kwart voor zeven ’s ochtends, dus Luc moest me al vroeg (kwart over vijf) weg brengen naar de luchthaven. Hij wilde natuurlijk de dagen dat ik er niet was graag de auto gebruiken, en…. voor wat hoort wat!

Vanaf Schiphol ging ik met de trein naar Geldermalsen. Bij het station werd ik opgehaald door Ariadne, mijn vriendin. Het was prachtig weer, het zonnetje scheen, en ’s middags hebben we een uur heerlijk in het zonnetje gezeten, en vervolgens zijn we naar het dorp gelopen, al waar we in het zonnetje, buiten, een kopje koffie bij “het Pandje” hebben gedronken. Leuk om weer door Geldermalsen te lopen, waar we vijf jaar met erg veel plezier hebben gewoond. Enkele winkels gesloten, andere nieuwe weer geopend, en zo weer op de hoogte gebracht van alle veranderingen.

’s Avonds was de bijeenkomst van de VPTZ met als gast-spreker Marinus van de Berg.

Het was leuk om de vrijwilligers en andere coordinatoren, waar ik mee samen heb gewerkt weer te zien.

Donderdagochtend gingen Ariadne en ik naar de sportschool. Ik had de sportkleding meegenomen. We starten om 10 uur met een uur RPM, fietsen op muziek. Heerlijk uurtje! Na een kop koffie, hebben we de verschillende sauna’s, stoombad, en lounge area gebruikt. We zijn weer helemaal bij gekletst. We hadden helemaal weer de smaak te pakken van het samen sporten, dus we besloten ’s avonds nog een uurtje combat te pakken! Hoe goed van ons! Toen we thuiskwamen zouden we nog een film kijken, we waren echter zo moe, dat we hem niet helemaal uit hebben gekeken.

De volgende ochtend kwam Pieter ook in Nederland aan. ’s Middags hadden we een gesprek met een architekt, omdat we op termijn ons huis willen gaan verbouwen. Vanwege een bovenleiding breuk op het trajekt Geldermalsen-Utrecht, moest Ariadne ons naar Utrecht brengen. We waren om half negen ’s avonds weer thuis.

Helaas was het veels te kort, maar ja, dan moet ik maar weer eens terug komen!

Aangezien we nu bewust tijd voor ons tweeën inplannen, waren we eerst van plan gisteravond naar een avond te gaan, waar Engelse Folk muziek gespeeld werd. Een van de koorleden speelt in zo’n band, en die hadden een fundraising avond in een of ander dorpshuis. Dit vond Judith niet zo’n geslaagd plan, want dat zou betekenen dat ze voor de derde opeenvolgende zaterdagavond weer alleen thuis zou zijn. Nou ja, de eerste keer is ze bij een vriendin gaan slapen, de tweede keer was ze inderdaad alleen thuis en dus besloten we dat ik daar alleen heen zou gaan. Ik heb een vriendin van het koor opgebeld, en zo zijn we samen gegaan. Luc gaat meestal uit op zaterdagavond, en Marieke heeft het aardig druk met oppassen op het moment.
We besloten dus vandaag maar wat leuks samen te gaan doen. We hadden besloten dat we dit jaar wat meer gebruik van ons lidmaatschap van de National Trust zouden gaan maken. Het was een prachtige zonnige dag, en nadat Judith vanochtend netball had gespeeld (dik gewonnen), zijn we na de lunch naar Wellesbourne gereden, en wel naar het Charlecote Park. Op dit park stond een prachtig huis van de Lucy familie, die er nog steeds in een gedeelte ervan woont. De familie woont hier sinds de 12e eeuw. Het bestaande huis is gebouwd in 1550. Het verhaal gaat ook dat Shakespeare in 1583 werd betrapt op stropen van herten op het park.  Het huis staat op 85 hectare grond, met tuinen, schapenweides en rondrennende herten. Het was prachtig zonnig, maar de wind was nog flink frisjes. Hieronder wat mooie foto’s:

The Gatehouse

Prachtige kamers

De bibliotheek

De eetkamer

Prachtige engelse landschappen

Veel sneeuwklokjes

Nog wat kaal, maar leuk idee voor onze eigen tuin in Geldermalsen.

link naar Charlecote Park