Gelukkig gooide Engeland dus nog net op tijd het luchtruim open, zodat ik donderdag naar Miami kon vliegen. Ik had een soort shuttle bus geboekt vanuit Warwick waarmee ik naar het Heathrow vliegveld zou gaan. Niet duur, en sneller dan de trein. Ik moest om 9.05 uur er zijn. Helaas stonden er op de weg naar de snelweg enorme files (wegwerkzaamheden) en de alternatieve route door Warwick schoot ook voor geen meter op, dus we misten de bus! Een goed begin dus. Gelukkig had Pieter geen afspraken ’s morgens, dus die heeft me doorgebracht naar het vliegveld bij Londen.

Ik was mooi op tijd. Kon nog wat shoppen, lekker wat rondhangen, altijd wel gezellig. Meestal hebben we hier weinig tijd voor als we met z’n allen gaan, planning is meestal vrij strak, haha. Het vliegtuig zou om half drie vertrekken. We reden een stukje met het vliegtuig, en vervolgens werd hij weer aan de kant gezet: er was iemand in het vliegtuig, wiens naam oplichtte bij de Amerikanen, en die moest nog even extra gescreend worden. De mevrouw werd eruit gehaald. Vervolgens werden op de plek waar ze had gezeten en drie extra rijen alle mensen van de plek gehaald, en werd er gezocht op “verdachte voorwerpen”. Hoe spannend! Niets gevonden natuurlijk. Met anderhalf uur vertraging vertrokken we eindelijk! Ik weet uiteindelijk niet of ze nog weer terug is gegaan in het vliegtuig, ze zat er even, en ging toen weer weg. Misschien is ze omdat het natuurlijk wel een beetje beschamend was, later business class of zo gezet (of eruit) ik heb haar niet meer gezien.

Toen ik landde, moest er eerst nog lang bij de douane gewacht worden, en na ongeveer een uur stond ik buiten de hal. Op internet hadden we uitgezocht hoe ik bij het hotel zou kunnen komen. Er zou een bus gaan. Deze bus kon alleen gepast worden betaald. We hadden van een van Pieter zijn vorige reisjes nog wat dollars liggen, dus dat kwam goed uit. Het was eerst wel even lastig om de juiste bus te vinden. Ik had nog even bij de taxi’s gekeken, maar dat werd allemaal wel weer erg duur! Het hotel was namelijk zo’n 11 mile van het vliegveld. De bus kostte maar $ 2.35, een kopie! De chauffeur gevraagd waar ik er uit moest. Toen nog op een stadsbus over: een vrouw in de bus gaf me 25 cent, want dat kostte die bus, mijn kleingeld was inmiddels op, en toen kwam ik om half 10, (half drie ’s nachts Engelse tijd) aan bij het hotel. Ik was wel moe. Had nog geen eten op, maar met dat vliegen en dat tijdverschil is mijn maag toch meestal wat overstuur. In het vliegtuig hadden we maar 1 maaltijd gehad, omdat de maatschappij nog niet genoeg eten op voorraad had ivm de vulkanische wolk. Op mijn kamer een heerlijke douche/ stoombad genomen en toen lekker gaan slapen.

Ik had mijn wekker gezet op 9 uur ’s ochtends, aangezien mijn telefoon nog niet verzet was, werd ik dus om 4 uur ’s nachts wakker. Pieter was toen inmiddels ook onderweg. Wekker maar weer wat vooruit gezet en toen weer verder gaan slapen.

Om 10 uur ’s ochtends is het nog heerlijk rustig op het strand.
Het was een heel gemoedelijk hotel. Ze hadden 24 kamers. Het was allemaal heel informeel. Onbijt was gewoon aan de bar of op de banken die erom heen stonden. Na het ontbijt, vrij simpel, cereal en evt croisantje of ander zoet gebak, lekker naar het strand gegaan. Voor tien uur lag ik al op een heerlijk zonnebedje in de zon! Na 10 minuten kwam er een mannetje langs met flessen koud water (3 voor $5, ook daar kan je niet voor gaan lopen), boekje erbij, Mp3 spelertje, heerlijk toch? Toen de flessen water op waren kwam hij inmiddels weer langs, perfekt gewoon. Omstreeks half vijf had ik het wel gezien. Inmiddels ook wel hier en daar wat rood (op de plekjes die ik vergeten was te smeren, of waar ik zelf niet bij kon)

Pieter kwam om half 10 aan in het hotel, we hebben samen nog wat beneden bij de bar gedronken. Ik wilde betalen, maar ze hebben officieel geen bar, en dit waren gewoon drankjes van het hotel. Erg aardig dus!

De volgende dag had Pieter een stranddag, en ik dus ook weer. Mijn achterkant is vandaag uit de zon gebleven (voelde hem nog goed van de dag ervoor). ’s Avonds liepen we over de Ocean Drive. Dit is de straat in Miami Beach waar alle cafe’s, restaurants, trendy boutiekjes etc gevestigd zijn. Het was er reuze druk. We pakten ergens een terasje en bestelden een lekkere coctail.

op Ocean Drive

Toen noemden ze de special van die dag, en dat klonk goed. Echter toen we het kregen (het was voorgerecht voor 2 personen) was het zeeeeer minimaal: 4 grote gamba’s, twee krabpoten, twee scharen van de krab en 4 mosselen. Dit alles voor: jawel: 55 pound. En ja, alles is hier exclusief tips, met de twee coctails, kwam het uit op 110 pound!!! Mijn hemel, en een honger dat we nog hadden. Vervolgens zijn we naar een Italiaans restaurant (vlakbij ons hotel) gegaan, en daar hebben we heerlijk (en voldoende) gegeten. Nou ja, weet je dat ook weer!

Gewoon blijven lachen!
Daarna zijn we nog naar de film “the back-up plan” geweest. Erg grappige, relaxte film.
De volgende dag (zondag) zijn we naar Lincoln Road gelopen, een winkelgebied. Onderweg hebben we een aantal toeristische trips geregeld. ’s Middags gingen we naar de Everglades. De Everglades is het grootste moeras van de US, het is meer dan 100.000 acres (sorry, weet niet hoe groot dit is, maar erg groot). Dit is natuur reservaat, en er leven erg veel alligators. We gingen met een airboot het gebied in. We hadden een gids, die was zo gek als een cent, op een leuke manier.

Kale bomen, verwoest door hurricane Wilma in 2005

De airboot

Zoekplaatje, op het gras zit een baby alligator, met gele streep over zijn rug.

Daarna hadden we een wildlife show. Ik was weer de pineut, moest een hele vieze dikke kikker zoenen, in de hoop dat hij in een prachtige prins zou veranderen.

…en hij veranderde niet in een prins:(

een baby krokodil, verschil zijn neus is veel spitser dan die van de alligator

Maandag om tien uur werden we opgehaald door het busje voor een stad tour en boot tour. Het regende pijpenstelen. Ach we zaten in het busje, veel anders konden we toch ook niet doen. We reden door alle delen van Miami: Eerst  Ocean Drive met Hotel van Gloria Estafan. Verder staat het huis van Gianni Versace en hotel waar bird cage is opgenomen. Ook in deze straat Miami vice, scarface en csi Miami  opgenomen.

Zo ziet alles eruit op een regenachtige dag door het raam van een bus.

Het Biltmore hotel door een deur van de bus bekeken, bij regen.
Het Biltmore hotel op een zonnige dag (van internet geplukt)
Daarna reden we naar Coconut grove (het oorspronkelijke Miami), toen naar Coral Gables, een van de 10 rijkste steden van de USA, lijkt wel een beetje op St Ives met  veel groen en prachtige huizen. Toen langs het Biltmore hotel daar slapen alle belangrijke gasten uit de hele wereld met kamers van 3000 tot 5000 dollar per nacht.
Dan little Havana, daar wonen een half miljoen Cubanen. We gingen daar uit de bus, om iets te eten en drinken, en deden een snel bezoek aan een sigaren fabriekje.

De sigaren worden gerold

De kleinste sigaar

de grootste sigaar
Zo kregen we alle delen van Miami te zien. Ondertussen kwam de regen nog steeds met bakken uit de lucht. Vervolgens gingen we op een boot en gingen langs allemaal enorme grote huizen van sterren op Star Island. Pieter noteerde ondertussen de namen van alle beroemdheden, zodat we ze niet zouden vergeten.

De skyline van Miami, vele  nieuwe gebouwen staan leeg door de recessie (bijna allemaal)
Fisher Island: daar wonen Boris Becker, Bush, Jennifer Lopez, Donald Trump en Oprah Winfrey. Er is geen brug naar toe, je kan er alleen per ferry of helicopter of boot komen

Fisher Island

Witte huis is van Scarface film.

huis Gloria Estefan due had vorige week Obama te eten.

Zeven miljoen voor kaveltje Bijna naast gloria.

Blauwe huis van sylvester Stallone.

Gele ernaast was van edith piaffe .

Dan Elizabeth Taylor in licht rose.

Dan ouderwetse huis bekend van Adams family nr 1 en 2.

Meeste dure nu voor 58 miljoen met pilaren. Is van dr Philip Frost.

Gele huis van wWill Smith.

Dan Julio Iglesias zijn huis in wit.

Al Capone met Klein huisje ervoor voor lijfwachten.

Huis van Usher, ook gebruikt voor video opnamen van Shakira.

Toen we van de boot af kwamen was het gelukkig weer droog. Met het busje werden we weer terug gebracht naar het hotel. Toen lekker wat liggen lezen.
Dinsdag was al weer onze laatste dag. We vlogen pas om 5 uur, dus we konden ’s ochtends nog even lekker naar het strand om nog even snel een kleurtje te pakken.

Op het vliegveld konden we nog even in de lounge om daar te douchen. Het was de eerste keer dat ik hier kwam. Meestal zijn we natuurlijk met de kids, en je mag maar 1 persoon meenemen in de lounge.

We moesten in het vliegtuig slapen, want we kwamen de volgende dag om half zeven ’s ochtends aan. Valt natuurlijk niet mee, wel ogen dicht gehad, en wat hier en daar geslapen. Toen we om kwart over negen thuis kwamen zijn we nog even twee uurtjes in bed gedoken. Pieter had toch al gezegd dat hij rond de middag op de zaak zou zijn.

Het huis was keurig netjes. Planten hadden water gehad, het gras gemaaid: ja we kunnen gerust nog eens met z’n tweetjes weg!

Ja hoor: Het is weer zover, ik heb weer een nieuwe baan. Vanaf 1 juli 2010 verhuis ik naar een andere divisie binnen Swisslog en word ik verantwoordelijk voor “Healthcare Solutions” in Europa en Azie. Na meer dan 20 jaar in magazijnautomatisering te hebben doorgebracht, ben ik gevraagd te verhuizen naar de automatisering van logistiek in met name ziekenhuizen. Een aantal voorbeelden hiervan zijn:
-         Een ziekenhuis in Duitsland met buizenpost voor transport van bloedmonsters en medicijnen en dergelijke
Zie video:  <http://wwhttp://www.youtube.com/watch?v=2PgE59NnK9o&feature=related
-         NOS Journaal over ziekenhuis in Sittard met gescheiden afvalsysteem en automatische voertuigen voor allerlei transporten
Zie video: http://nos.nl/video/18893-het-ziekenhuis-van-de-toekomst.html
-         Reportage over ziekenhuis in Heerlen met robot die automatisch medicijnen verzameld per patient
Zie video: http://link.brightcove.com/services/player/bcpid62612470001?bclid=0&bctid=81227538001
-         Andere futuristische robots
Zie video: http://www.youtube.com/watch?v=vcD2leYbhxk

Daarnaast zijn er ook wat producten die specifiek per land zijn, zoals de “paspomaat” in Nederland, waar een groot aantal gemeenten een machine heeft waar je je paspoort “uit de muur” kunt trekken, en buizenpost systemen voor grote supermarkten in Frankrijk.

Ik krijg mijn kantoor nu in Zwitserland, maar zal ook vrij veel reizen, omdat de regio nu groot is en er kantoren zijn in Noorwegen, Nederland, Luxemburg, Engeland, Frankrijk, Zwitserland, Singapore en China en dan nog drie fabrieken in Duitsland en Italie (totaal iets meer dan 500 mensen).
Het zal een hele verandering zijn voor ons allemaal, want ik zal meestal door de week niet thuis zijn en zal wonen in een appartement in Zwitserland en reizen en dan in het weekend thuis. Volgend zomer zal thuis weer in Geldermalsen zijn, dus ik reis een jaar op en neer van Zwitserland naar Engeland en daarna van Zwitserland naar Nederland.
Ondertussen kijken we nu of we wat aan het huis in Geldermalsen kunnen veranderen (uitbouwen), zodat we naar een nog mooier plekje terug kunnen keren volgend jaar.

Wauh net op tijd heeft ook de Engelse regering het luchtruim vrijgegeven. Ik heb net ingecheckt, dus Miami, here I come! Morgenmiddag om 13.40 uur vertrek ik naar Miami. Pieter komt, omdat hij geen andere vlucht kon krijgen, vrijdag.  Ik heb dus 1 dag het rijk alleen!

De kids kijken er ook naar uit, een paar dagen zonder ouders. Ze wilden absoluut geen party’s houden, want zo zeiden ze, het huis is veels te groot, en iedereen gaat dan in elke kamer (liggen sexen?!?) en je kan absoluut niemand in de gaten houden. Ze zullen heus wel vrienden over krijgen, maar dat doen ze normaliter ook. Het huis is schoon, koelkast is vol (niet met bier, haha). Kant en klaar maaltijden, brood zijn aanwezig, en als ze andere dingen willen eten (of drinken) gaan ze het maar halen.

Judith gaat naar een vriendinnetje, ze heeft daar heel veel zin in. Ze hebben het er al tijden over. Woensdagochtend komen Pieter en ik weer terug.

Gisteravond had ik een vergadering van het koor (niet Sing live) Het koor waarvan ik secretaresse ben. Ik ben er nou zo’n 2 jaar op geweest, en hoopte dat het koor zou verjongen. Niet dus. Ik heb besloten om per nieuw seizoen er vanaf te gaan. Was wel een shock voor het bestuur. Ik ben namelijk nogal een goeie secretaresse. Ik had er de tijd voor, dus stopte er ook veel tijd in. Ik kreeg soms commentaar als ik een week geen mailtje had verstuurd, of ik soms ziek was, haha! Ik blijf natuurlijk wel zingen, maar dan bij Sing live. Het punt was ook dat zij vaak oefenden op dezelfde avond als Village Voices, zodat ik dan weer niet voor een bepaald concert kon inschrijven. Nu gaan ze bv Gospels doen, leek me erg leuk, maar kan dus niet omdat het op donderdag avond oefenen is.

Goed ga nu echt beginnen met inpakken van mijn koffer, ofwel koffers. Pieter wil ook erg graag dat ik zijn koffer inpak. Ik ben er anders ook niet echt zeker van wat voor leuke combinaties hij meeneemt… Judith kan het wel zelf, laat meestal alleen even zien wat ze heeft ingepakt.

Tot gauw, op naar het warme Miami, 29 graden celsius……heerlijk!

Wat een gedoe met die vulkaan-wolk boven Noord Europa. Eerst miste Pieter al zijn vlucht op donderdagochtend naar België. Hij was voor deze vlucht al om 4.30 uur opgestaan, om vervolgens op het vliegveld te horen te krijgen dat de vlucht niet door kon gaan vanwege deze stofwolk van de vulkaan. Wie gaat er nou om 4 uur ’s nachts kijken of je vlucht wel doorgaat? Toen heeft hij zijn vlucht omgeboekt naar de middag, tja en jullie weten inmiddels nu ook wel, dat die wolk er nog steeds hangt!!!

Hij zou vanmiddag naar Norfolk, Virginia, America reizen voor een week vergaderen met het management. Inmiddels heeft de vliegmaatschappij al gemeld dat er niet eerder meer vluchten zijn dan donderdag. Het blijft aan alle kanten ook nog te bezien wanneer het luchtruim weer open wordt verklaard. Het is dan echter de moeite niet meer waard voor de vergaderingen. Ze hadden het geheel door laten gaan als ze op dinsdag nog konden vliegen. Ze zouden een fantastische week hebben met vergaderingen aan het strand, klanten bezoeken etc.
Nu zat er voor mij ook eens een keer een snoepreisje in: Ik zou op donderdag naar Miami vliegen, waar Pieter zich dan op vrijdag met mij zou vervoegen, om vervolgens een paar heerlijke dagen ( tot en met dinsdag) samen wat zon, in Florida te genieten. We konden mijn vlucht doen op gespaarde punten van Pieter! Dat maakt het nog eens extra leuk.

De vlucht van Pieter is nu zo wie zo omgeboekt naar vrijdag, nu nog hopen dat die ellendige stofwolk verdwijnt voor donderdag!!!

De kinderen verheugden zich ook op eindelijk eens een keer een weekend het huis alleen zonder hun ouders. Judith heeft afgesproken al die dagen bij een vriendinnetje te logeren.

Duimen jullie voor ons dat het doorgaat?

Pieter heeft met z’n I-phone de liedjes opgenomen, om te horen voor ons hoe het klonk. Zelf heb je er namelijk totaal geen idee van, omdat je eigenlijk voornamelijk je eigen partij hoort. Kwaliteit is niet super, maar je krijgt toch een idee. (er zitten wat achtergrond geluiden bij ) Hier de vier liedjes:

link youtube deel 1

link youtube deel 2

Voor zondag hadden we niet echt wat op het programma staan. In ieder geval een goed ontbijt voor Luc. We hebben met z’n allen in ons hotel ontbeten. Dat was echt heel kompleet (bijna kompleet, volgens Luc: geen baked beans, geen tomaten, en hash browns). Maar al velen malen beter dan alleen een croissantje zoals de dag eerder!

We besloten gewoon lekker rond te slenteren, alles te absorberen, wat van het mooie weer genieten, gewoon relaxed. Weer was het mooi weer. Ik moet er ook niet aan denken om in Venetië rond te lopen met paraplu, regenjas etc. Dat geeft toch echt een heel ander beeld! De zoektocht ging vandaag naar zonnebrillen en …tassen. Op vele plekken liepen Afrikanen rond, die nep-merktassen verkochten. Dat zagen we wel zitten! Ze moesten het echter voorzichtig doen, want de politie zat de hele dag achter hen aan te jagen! Echt komisch om te zien. Het was net een kat- en muisspelletje. Zodra ze een politieman/vrouw in het oog kregen pakte ze snel hun boeltje op en verstopten zich in de kleine straatjes. We hebben in totaal 5 tassen gescoord! Moesten bijna nog een grote tas kopen om ze mee in terug te nemen, haha.

We zijn verder naar het glas-eiland geweest: Murano. Hier staan vele glasfabrieken, en hier wordt het beroemde Venetiaanse glaswerk gemaakt.  Eigenlijk hadden we dit op Malta ook al gezien, maar ja, je moet er geweest zijn.

Een prachtig paardje gemaakt in ongeveer een minuut!
Ook zijn we in de klokkentoren Campanile geweest. Maar heel kort, het was zo koud boven, en we hadden allemaal geen jassen aan. Snel even foto’s gemaakt van het prachtige uitzicht en toen maar weer opwarmen in het zonnetje.

Uitzicht vanuit de toren:

Zondagavond gingen Pieter, Marieke en ik naar de opera “La Traviata”van Verdi. Luc en Judith hadden daar niet zoveel zin in. Het werd gehouden in een heel klein theatertje. Er konden maar 70 man publiek in, en het werd in soort huiskamer-vorm opgevoerd. Het was een stuk in 3 scene’s, na elke scene moesten we doorlopen naar de volgende kamer. Er waren 3 die zongen: Violetta, Alfredo en Germont. Verder 4 musici: 2 violisten, een pianist en een bassist. Echt prachtig! De laatste scene was in de slaapkamer waar Violetta sterft, snik…

Voor het volledige verhaal, zie:

link naar wikipediasite La Traviata

Toen we terug kwamen zouden we nog even wat gaan drinken op St Marks plein, maar het was daar uitgestorven, en zijn we maar weer lekker ons bedje ingedoken.

de Rialto brug

De oude vismarkt

de markthallen, en kraampjes
Maandag was al weer onze laatste dag. We konden de bagage bij het hotel achterlaten, want we vlogen pas in de middag. We zijn eerst naar de Rialto brug gelopen, om vervolgens bij de vismarkt te gaan kijken. We kwamer er achter dat er elke dag vismarkt was, behalve MAANDAG! Er was wel een groente en fruit markt en antiek. Aangezien de kinderen 1 missie hadden in Venetie: elke dag minimaal 1 pizza scoren, moesten we nogmaals ook voor lunch gaan! Afgesloten met echt verrukkelijk Italiaans ijs.

Ook de terugreis moesten we een uur langer wachten, maar dit was niets in vergelijking met de heenweg. Rond 9 uur ’s avonds waren we weer thuis.
Het was een heerlijk weekendje, goed weer, veel gezien, lekker geslenterd, veel pizza’s, lekker ijs, heerlijke tiramisu, heerlijke cappucino’s, veel tassen, prachtige winkels met mooie tassen, kleding, schoenen etc en wat een prachtige stad met al dat water, die gondels, bootjes, kerken etc

Vrijdag en zaterdag
We moesten vrijdagochtend al vroeg op, want we zouden om 07.40 uur vliegen. We kwamen mooi op tijd aan. Aangekomen bij de balie om de koffer af te droppen, meldden ze ons dat de vlucht waarschijnlijk een uur of 8 vertraging zou hebben. Op het vliegveld van Venetië was het grondpersoneel aan het staken. Het vliegtuig waar we mee zouden gaan, stond klaar voor vertrek, maar kon niet landen dus. Ze adviseerden ons toch om op de luchthaven te blijven, want het zou maar zo kunnen dat we ineens wel weg zouden kunnen gaan, en dan zouden we ook gelijk vertrekken.

Gelukkig hadden we boeken, telefoons met spelletjes, Ipods ed bij ons, waar we ons wel wat mee konden vermaken. Maar ik kan je vertellen, 8 uur is wel lang…. Om half drie mochten we dan toch uiteindelijk instappen. De piloot van BMI-baby wilde eerst nog uitgebreid gaan vertellen hoe en wat, maar hij had maar 1 mogelijkheid om te landen, en die wilden we niet missen, dus iedereen verzocht hem min of meer om geen tijd te verspillen met uitleg. In totaal die dag waren er zo’n 20 vluchten totaal gecancelled, dus we waren al lang blij dat we gingen!!! Helaas hebben we door deze staking wel een hele mooie zonnige dag gemist op Venetië, maar helaas, niets aan te doen.

Het was enorm rustig op vliegveld Marco Polo. We waren 1 van de weinige vluchten die aankwamen. We gingen toen met de bus naar Venetië om vervolgens op de Vaporetti (soort waterbus) te gaan. We hadden een goede uitleg gekregen waar we uit moesten stappen, en daar stond een jongen ons op te wachten om ons naar het appartement (waar Pieter, Judith en Luc sliepen) te brengen. Daarna liep hij met ons mee naar het hotel waar Marieke en ik verbleven.

Helaas Luc, niet jouw bed!
Toen we onze koffers op de kamers hadden gezet, besloten we onze eerste echte Italiaanse pizza’s maar eens uit te gaan proberen. Op aanraden van die jongen, kwamen we door vele smalle straatjes aan, waar we moesten zijn. We konden zelfs buiten op het terrasje eten! Ik kan je vertellen de pizza’s waren heerlijk!

Venetië, een heel romantische stad, helaas niet als je niet in hetzelfde hotel slaapt:(

Marieke had weer veel bewondering van de Italianen met haar blonde haar! Sommigen bleven gewoon stil staan, gewoon echt staren! Dit was Marieke haar status op facebook: “wow i forgot how much it boosts your self esteem when you’re blonde and go to italy!”

Na het heerlijke eten gingen we weer terug naar ons hotel/appartement. We waren toch wel lamlendig van zo’n dag hangen op het vliegveld. De volgende ochtend zouden we gezamenlijk ergens gaan ontbijten. Marieke en ik hadden kamer incl ontbijt, maar het appartement natuurlijk niet! We hadden om tien uur afgesproken. Om kwart over tien toch maar eens aan het bellen gegaan. Pieter nam met een enorm duffe stem op : ” hoe laat is het dan?” Luc had zijn alarm gezet, maar de tijd van zijn telefoon was niet automatisch aangepast aan het uur later in Italië. Vervolgens besloten Marieke en ik dan toch maar van het gratis ontbijt gebruik te gaan maken, want voor de rest een keertje op zou komen dagen…. We moesten om 11 uur weer klaar staan voor een wandeling met gids. Toen we dit hadden genuttigd, zijn wij vast die kant opgelopen, en hebben onderweg een croissantje, wat sap ed voor de rest gekocht. We moesten verzamelen bij een tuin vlakbij St Marks-square. Inmiddels was de rest er ook, ze keken niet al te vrolijk! In het Low-budget appartement waar ze verbleven was een buurman zo’n beetje de hele nacht aan het verhuizen of zo geweest. De slaapbank, waar Pieter op lag had een gebroken lattenbodem, en Judith lag naast Luc, die zo ongeveer de hele nacht had liggen hoesten! We hebben ze het eerste uur maar een beetje bij laten komen…. Luc was natuurlijk ontstemd omdat hij zijn “uitgebreide ontbijt” had misgelopen, en dat moesten we de hele dag aanhoren…

Voordat de toer begon even snel uit croissantje nuttigen.

Biblioteca Marciana

Boven alle ingangen ook prachtige mozaiken

St Mark’s Clocktower:

Torre dell’Orologio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De Torre dell’Orologio is een toren met een klok op het San Marcoplein in Venetië in Italië.

De toren is ontworpen door Mauro Codussi en is gebouwd tussen 1496 en 1499. Naast de klok staan twee bronzen beelden en eronder een beeld van een leeuw (het symbool van Venetië).

De “Mori”, de twee mechanische bronzen klokkenluiders, slaan al vijfhonderd jaar de uren. In de week van de Hemelvaart komt er op elk heel uur een engel met een bazuin uit een deurtje een groet brengen aan het beeld van Maria op de klokkentoren, en op Hemelvaartsdag verschijnen de drie koningen.

De Torre dell’Orologio heeft een blauwe wijzerplaat met Romeinse cijfers met eromheen de tekens van de dierenriem en de fasen van de maan.

het Dogenpaleis
De toer was heel erg leuk, we kwamen op mooie plekjes. Ook konden we via een zij-ingang de St Marks basiliek in, wat ons een enorme rij wachtenden scheelde. Wauh wat is die kerk mooi zeg! Nog veel mooier dan het Vaticaan, waar we vorig jaar waren geweest. Het hele plafond bestaat uit prachtige mozaiken met afbeeldingen uit de Bijbel, voornamelijk met een gouden achtergrond, en hier zouden wij, Marieke en ik, ’s avonds gaan zingen! De toer duurde ruim 2 uur.

Na ergens weer wat gegeten te hebben, zijn Marieke en ik terug gegaan naar het hotel, want wij hadden om 3 uur nog een repetitie. We moesten daarvoor naar een ander eiland, waar heel veel van het koor in het Hilton hotel logeerden. Wij waren echter blij dat we daar niet sliepen, want waar wij ons hotel hadden was toch echt veel meer te beleven! Het was daar op dat eiland maar een dooie boel. Tussen de repetitie en het bij elkaar komen bij de boot, hadden we nog ruim een uur over. We besloten ergens wat te gaan drinken. Ik kwam er helaas achter dat ik mijn portemonnee vergeten was. Gelukkig had Marieke nog 7 euro, en konden we nog net een kopje koffie, een water en Marieke nog iets lekkers bestellen. (ondertussen wel even gevraagd of dit allemaal kon voor 7 euro!)

Onze dirigent, enigzins nerveus…
Kwart voor vijf verzamelden we weer bij het Hilton, om vervolgens met z’n allen in uniform (240 singers) met de boot naar de overkant gebracht te worden. In lange stoet liepen we naar de St Marks Basiliek. Je kunt je voorstellen dat we bekijks hadden! Velen vroegen dan ook wie we waren, wat we gingen doen etc. Eerst werden er foto’s buiten genomen vanaf de ballustrade van het Dogenpaleis, wat naast de Basiliek staat. Ook Pieter, Luc en Judith waren daar inmiddels weer aangekomen. Rond 6 uur mochten we de kerk in. Spannend, hoe zou het klinken? De mis was in het Italiaans. We kregen er een vertaling bij. De mis was van 6.45 tot 7.30 uur, en volgens de aanwezigen klonk het heel mooi. We kregen tenminste een staande ovatie.

Na de mis was er weer een afterparty, net als vorig jaar, maar omdat Pieter en de rest er ook waren, zijn we hier deze keer niet heen gegaan. We hebben al wel gehoord dat ze volgend jaar in Florence willen gaan zingen! Net even op google wezen kijken, misschien zingen in de  De Santa Maria del Fiore of kortweg de Duomo (dom) is de kathedrale basiliek en het dominerende symbool van de Italiaanse stad Florence, in het Italiaans Firenze genoemd. Het is de op drie na grootste kathedraal van Europa.

Informatie:

link naar wikipedia site over de Basiliek San Marco

link naar wikipedia site over Venetië

link naar wikipedia site over Het Dogenpaleis

Morgenochtend vertrekken we naar Venetië. We hebben er zin in! Het is er ook net nog weer wat warmer dan hier, dus altijd lekker! Ik heb trouwens op het moment geen klagen hier hoor, de lucht is strak blauw, de zon schijnt, zou het dan eindelijk voorjaar worden? Voor morgen wordt 19 graden voorspelt in Venetië, zondag echter weer 15:(
We zijn allemaal nog niet eerder naar Venetië geweest, dus dat is leuk! Marieke en ik hoeven zaterdag avond pas te zingen in de mis, dus we hebben alle tijd om van alles te bekijken. We zingen in de St Marks Basiliek, zal wel weer een prachtige ervaring zijn!

Een verzoek van de kinderen is om in een Gondel te gaan, wauh daar hangt ook weer een leuk prijskaartje aan (zoals bijna alles daar) voor een half uurtje zo’n 50 euro pp. En dan zingt hij nog niet eens of speelt gitaar, haha.

Nu nog even de was weg werken,  huis opruimen, tassen inpakken etc en off we go!

Deze fijne foto’s kregen we door van Luc vanuit Nederland, na zijn eerste toernooi in Sassenheim:

Fijne sport dat rugby!

Dit is onze nieuwe grasmaaier. Leen, onze “opzichter” bij ons huis in Geldermalsen, meldde ons dat onze grasmaaier af was. Tja, dan toch weer lastig om even te beslissen wat er moet gebeuren, en vroegen Leen of hij eens om zich heen wilde kijken naar een andere maaier. Deze is van 2007, en zag er nog als nieuw uit. De maaier heeft bij ons grote afstanden te doen, en moet dus wel sterk zijn. Afgaande op Leen zijn kennis van zaken, hebben we hem maar de opdracht gegeven, deze aan te schaffen. Toch gek, de tweede grasmaaier inmiddels sinds we weg zijn, en we hebben er zelf nog geen meter mee gemaaid. Luc ziet het wel zitten om deze tzt te gaan gebruiken! Het moet natuurlijk eerst maar eens wat droger worden!

Stiga -Park Compact 16 HST

Description: Zeer compacte zitmaaier met frontmaaidek en gepatenteerde knikbesturing. De perfecte keuze als u om veel obstakels heen moet en de ruimte beperkt is.
De knikbesturing maakt het mogelijk scherpe bochten te nemen, waarbij men dankzij het aan de voorzijde gemonteerde maaidek toch een perfect overzicht behoudt.

Uitgerust met een Briggs&Stratton motor 15,5 pk. HST betekent dat de machine hydrostatisch wordt aangedreven, dit wil zeggen dat de snelheid zowel vooruit als achteruit traploos kan variëren.

Standaard uitgerust met 95 cm Multiclip/combi maaidek. Nieuw Multiclip/Combi maaidek van105 cm leverbaar in meerprijs. Het Multiclip systeem verhakselt het gras waardoor het sneller composteert en dient als een uitstekende natuurlijke mest voor uw gazon. Opruimen of opvangen is niet meer nodig !

Uitgerust met volgende extra’s :

Stille- milieuvriendelijke motor , gepatenteerde, met de voet te bedienen maaideklift
Verstelbare, verende, opklapbare comfortzitting met hoge rug
Brede 16″ banden , Elektrische startend

MOTOR
Motor Briggs & Stratton
Vermogen 15,5 pk I/C OHV/AVS
Cilinders 1 cil

BRANDSTOF
Soort brandstof Benzine
Tankinhoud 6 l

SNELHEIDSCONTROLE
Soort transmissie Hydrostatisch K46
Aantal versnellingen Rijsnelheid 0-9 km/u + achteruit

BESTURING
Besturing Knikbesturing
Besturing door ketting/kabel Ja

WIELEN
Soort banden Stiga gazonprofiel
Wielmaat voor 16 inches / achter 16 inches
Wiellagers glijlagers
Bandenspanning voor 0,6 bar. achter 0,4 bar
Aandrijving Achterwielaandrijving

MAAISYSTEM
Type maaisysteem Combi frontmaaidek
Maaihoogten 25-85 mm in 10 stappen
Maaibreedte 95 cm of 105 cm
Maaihoogte-instelling Manueel

TRILLING EN GELUIDSNIVEAU
Gesynchroniseerde riem Ja
Grasuitworp Multiclip en achterwaartste uitworp

BEDIENINGSHENDELS
Dekophanging Snelkoppelingssysteem
Werktuiglift Voetbediend
Elektrisch gestart Ja
Versnellingshendel Voetpedaal
Choke Ja
Gashendel Ja

KLEUR EN MATERIE
Kleur chassis Geel/Grijs
Materiaal chassis Staal

MATEN EN GEWICHT
Gewicht 172 kg excl. maaidek
Bruto gewicht 212 kg excl. maaidek
Verpakkingsmaten BxHxL 92×86x202 cm
Grootste afmeting BxHxL 100×120x230 cm incl. maaidek

STOEL
Soort zitting Comfortzitting met hoge rug
Stoel horizontaal verstelbaar Ja

Standaard voorzien van 95.cm maaidek, wij hebben 105 cm.