Vandaag was Pieter zijn laatste dag op kantoor in Engeland. Binnen Swisslog gaat hij na 23 jaar van Warehouse and Distribution Solutions naar de andere divisie Logistics Solutions and Pharmacy Automation for Healthcare. Hij gaf nog een afscheidslunch op kantoor. Ik ben hem daarna op gaan halen, want ook de auto moest hij daar laten staan.

In het personeelsblaadje was er ook een bladzijde aan gewijd, met foto’s van het verleden…

Ook de volgende foto’s komen vanuit 23 jaar WDS:

Afscheid van kantoor Culemborg Mei 2005, vertrek naar Australië

Wat is het genieten! Het lijkt nu al een betere zomer dan afgelopen jaar. Ik geniet er volop van.

Het koorseizoen loopt ook af. We hebben nog 1 concert bij Castel Froma. Na dat concert heb ik het koor uitgenodigd om bij mij thuis een hapje en een drankje te nuttigen. Dat doen we eigenlijk altijd als we ergens gezongen hebben, of bij iemand thuis, of in een pub. Ieder neemt dan een bord met iets lekkers mee, en wat te drinken, makkelijk dus.

We leven nu van voetbalwedstrijd naar voetbalwedstrijd, tussendoor wat tennis, en op zondag dan ook nog de Formule 1. Engeland is eruit: de rood-witte vlaggen kunnen ze naar beneden halen. Wij hopen onze oranje nog even te kunnen laten hangen….
Vandaag heb ik de teakhouten tuinset maar eens geverft/ geolied. Dat doe ik elk jaar, en zodoende ziet hij er voor zijn leeftijd ook nog behoorlijk goed uit. We hebben deze tuinset het afgelopen jaar bijna niet gebruikt, omdat we een andere (nep)rieten set hadden gekocht. Maar we willen de houten set toch weer mee naar Nederland nemen (daar hebben we er ruimte genoeg voor), dus heb ik hem maar weer eens onderhanden genomen. Dat is een leuk klusje als het mooi weer is. Judith leek het ook wel leuk werk, maar gaf het na 1 stoel toch op.

Voor de mensen die deze site lezen en niet de site van de onze andere familie een erg grappig filmpje:

link youtube

Ik ging gisteren een dagje naar Wimbledon met school. Ik en zeven andere mensen van school gingen met een paar sport leraressen. We moesten om 8 uur op school zijn. Anna en Emily mijn vriendinnen gingen ook mee. Emily had wat leuke haarbanden met tennisballen erop gemaakt zodat we mischien op tv zouden komen.

We moesten naar Londen rijden en dat is ongeveer 2 uur dus we stopten onderweg om nog wat snoep en onbijt te kopen. Emily en Anna waren vorig jaar ook naar Wimbledon geweest maar dit was mijn eerste keer. Toen we eindelijk aan kwamen gingen we door het beveiliging naar een druk plein toe. Er liepen veel sjieke mensen met hun louis vuitton tassen en dure zonnebrillen. Wij hadden 10 tickets voor court 1 ( Het 2de beste tennisveld) en 2 tickets voor centre court ( het beste veld) en iedereen mocht op alle andere kleine andere velden. We hebben eerst een wedstrijd in court 1 gekeken daar speelden Tsonga tegen Kendrick ( Niet heel beroemd). Toen hebben Anna en ik de 2 centre court tickets gebruikt om de wedstrijd van Nadal ( 2de beste tenniser in de wereld) tegen Nishikori te gaan kijken. De wedstrijd van Nadal was heel erg spannend en leuk.Het is heel grappig want elke keer als iemand de punt heeft gewonnen dan trekt Nadal zijn onderbroek vanuit z’n spleet. Hij sloeg het geen een keer over, erg lachwekkend! Toen hebben we Andy Murray ( heel beroemd in Engeland) tegen Jan Hajek zien spelen.

Rafael Nadal
  Andy Murray
Toen het half 7 was zijn we even gaan rond lopen. Alle gebouwen bij Wimbledon en de velden zijn allemaal heel luxe. Veel glimlachten naar ons omdat we onze leuke haarbanden in hadden. Er nam drie keer ook iemand zomaar een foto van ons. We hebben daarna nog wat wedstrijdjes gekeken op de kleine velden. We verzamelden allemaal weer om 8 uur en net toen we weg zouden gaan kwam een vrouw naar Anna, Emily en ik en vroeg of ze met ons op de foto mocht. Ik zij al volgende keer moeten we met een bordje rondlopen ‘ Fotos £1.’ Het was echt heel leuk en op de terug weg zijn we nog even bij de McDonald’s langs gegaan en toen was ik om 11 uur ’s avonds thuis.

link youtube

link youtube

Pieter is voor vergaderingen in Duitsland. Voor de laatste keer met z’n huidige team. Dit kreeg hij ten afscheid:

Een originele Zwitserse bel

met opschrift

zijn huidige baas

Het was vanochtend al flink op temperatuur. In plaats van in de hete sportschool te staan zweten, dan maar een heerlijk lange wandeling met Sam. Een favoriet stekkie om heen te gaan als het warm is, is een wandeling door het veld, wat uitkomt bij de rivier de Avon, waar Sam lekker in de rivier kan banjeren. Het geluk was ook nog dat er nog iemand kwam met een leuk jong hondje, en die twee konden het zo goed met elkaar vinden! Een genot om naar te kijken, ze hielden niet op met achter elkaar aan te jagen, zo leuk!

link youtube

Om half 11 gingen mijn moeder en ik naar een klein dorpje omdat Sam daar zijn eerste hondenshow zou doen. We namen de picnic stoeltjes mee en een dikke trui/ jas. De hondenshow was bij een dorpsfeest. Het was gelukkig niet al te serieus, gewoon voor de lol. Er waren verschillende groepen waar je honden voor in kon schrijven, Sam deed er vijf. De eerste die Sam deed ging heel erg goed, hij kwam tweede van de ongeveer 18 honden. We moesten lang wachten in de kou tot de volgende groep. Ik deed mee aan de junior groep. Er was bij het dorpfeest ook een markt met cakejes, sieraden en een paar raffles. Als wij niet mee deden aan een groep was het leuk om een beetje rond te lopen en de andere honden te aaien.

We hebben  het voetbal niet kunnen kijken, maar we kregen een smsje van mijn vader toen Nederland scoorden. Toen Sam eindelijk zijn laatste show had gedaan, hebben we bij de pub wat verderop wat warme thee gekocht. We zijn toen naar huis gegaan en we hebben wat pizzas besteld.

Geschreven door Judith

Luc heeft zich uitgedost, hij gaat de wedstrijd bekijken in een pub met een aantal vrienden. De auto blijft dus thuis staan.

Pieter moest gewoon naar zijn werk natuurlijk, wel had hij “de oranje stropdas” voor. Hij had management vergaderingen. Hij laste een pauze in van 1 3/4 uur. De IT-er had gezorgd dat het voetbal op groot scherm bekeken kon worden in de vergaderzaal. Ik weet echter niet of iedereen mee gekeken heeft…..

Zaterdag waren in een naburig dorp, vlakbij ons in de buurt weer tuinen open. Het was ’s middags prachtig weer, het gras thuis was gemaaid (Pieter z’n beweging voor de hele week), dus we konden er op uit. Er waren in dit dorp Hunningham genaamd, 7 tuinen voor publiek geopend. Engelsen zijn gek op tuinen, dus het was ook nu weer een drukte van belang. Elke tuin had wel iets anders wat mooi was. De een was enorm groot, de ander klein, maar knus, weer een ander had een prachtige groentetuin, een ander had als specialiteit rotstuintjes, heel erg leuk om te zien.

Het grappige was echter ook dat je op een bepaald moment om bij een volgende tuin te moeten komen, je over een public footpath moest,  door een paardewei, over hekjes klimmend, weer door een koeienwei, uiteindelijk bij een kerkje uitkwam, waar een kunsttentoonstelling was. De gemeente had voor thee met iets lekkers gezorgd, en we konden dit, zittend in het zonnetje op het kerkhof, heerlijk opsmullen.

Vandaag zijn we op bezoek geweest bij Margriet en Paul en hun 2 kindjes Lars en Tom. Wij kennen hen van de tijd in Australië. Zij wonen zo’n beetje tussen Manchester en Liverpool in Crowton. Het was weer ouderwets gezellig. We konden lekker buiten zitten, wat we niet verwacht hadden, omdat er regen voorspeld was. Voor de lunch gingen we naar een pub, wat ook erg gezellig was.

In het park waar ik ’s ochtend met Sam ga wandelen laten ze deze tijd van het jaar het gras heel hoog groeien. Een soort speeltuin voor de honden die er uitgelaten worden. Kijk de volgende filmpjes maar eens:
link youtube

link youtube

En dat allemaal met mijn Iphone, en het opladen van de filmpjes op youtube is nu ook zo eenvoudig!