Familie Feenstra in Engeland

Dit is Pieter zijn nieuwe appartement in Buchs in Zwitserland. Hij heeft vandaag de sleutels gekregen, er werd nog volop schoon gemaakt.

voorkant van de flat

achterkant van de flat met groot balkon

schuifpui

woonkamer

keuken met bar

badkamer

wasmachine en droger

de bus van Swisslog, waar we binnenkort mee naar de Ikea gaan om het huis in te richten.

dag 1 Edinburgh

dag2 Loch Lomand-Oban

dag 3 Isles of Mull, Iona and Staffa

dag 4 Glencoe-Isles of Skye

dag 5 Loch Ness-Iverness

dag 6 Iverness -Sutherland

dag 7 Pertshire

dag 8 Fife- St Andrews

Hieronder de site waar het vandaan komt:

link naar Scotland site

Wij hebben gewoon deze route gekozen, zodat we dan op de mooiste plekjes terecht komen. We nemen onze eigen auto mee, en hebben voor onderweg hotels, B & B etc geboekt. Van het weer verwachten we gewoon niets, dan valt het misschien nog een beetje mee. We nemen gewoon dikke truien, regenjassen, wandelschoenen en een goed humeur mee! Onderin de tas zullen we ook onze zwemspullen doen, je weet het tenslotte maar nooit!

Elke vrijdagmiddag ga ik een uurtje met Sam naar Ros in Castel Froma. Zo ook afgelopen vrijdag. Ik was wat aan de late kant, want was druk geweest met Luc zijn vakantiewas en boodschappen. Ze zat dan al in de filmkamer, ze dacht dat ik niet meer zou komen. Ze was blij verrast dat ik er dan toch nog was.

Ik stelde voor om naar buiten te gaan en een mooie wandeling te gaan maken. Het was perfekt weer, niet te zonnig (ze heeft snel last van fel licht), niet te warm en niet te koud. Wel moesten de handschoenen aan. Ik ben er niet echt achter gekomen waarom dat nou moest (communicatie is erg moelijk met haar), maar heb ze maar lekker aangedaan bij haar. Ook ging de zonnehoed op tegen het felle licht.

Elke keer als ik in town ben en Jephsons gardens zie met al die prachtige bloeiende bloemen, denk ik, daar moet ik Ros een keertje mee naar toe nemen. In het verleden tuinierde ze erg graag, dus een leuk uitstapje. Zo liepen we dus de stad in, met een rolstoel die niet echt licht duwt, en een voetstep die om de haverklap loslaat. Ze genoot van alles. Aangekomen in de tuinen, heeft ze echt even zitten genieten. De overdekte kas met exotische planten konden we helaas niet in omdat er een bruiloft gaande was in het restaurant wat erbij hoort.

Ik was zelf mijn geld vergeten, maar Ros had wel wat geld bij haar. Ze wilde wel wat hebben bij het koffietentje in het park. Ik kwam er met moeite achter dat ze wel zin had in ijs. Nou ik heb er bijna een kwartier over gedaan om er achter te komen welke smaak ze wilde (er waren zo’n 15 verschillende, inmiddels anderen maar voorgelaten), maar uiteindelijk heb ik een mint/choc chip ijsje voor haar bestelt. Ze wilde echter dat ik ook een ijsje zou nemen. Ik had echter door het harde duwwerk met de rolstoel veel meer dorst en wilde gewoon een flesje water. Dat kostte £ 1.30. Dat vond ze te veel, dat wilde ze er niet voor betalen! O jee, daar gingen we met een ijsje voor haar en ik met niets! Inmiddels was het zo’n 4 uur en stelde ik voor zo langzamerhand maar weer eens op huis aan te lopen. Maar dat wilde ze niet! Ze wilde nog naar de winkels. Aangezien het met zo’n rolstoel toch bijna drie kwartier lopen was, heb ik haar er wel bij moeten beloven dat we niet de winkels in zouden gaan. Daar zouden we geen tijd voor hebben.

In de winkelstraat, ik was inmiddels zowat uitgedroogd, vroeg ik haar of ik wat geld van haar mocht lenen voor een flesje water bij de broodjeszaak. Daar was een grote fles water maar £ 0.98. Gelukkig gaf ze toe!

Al met al waren we precies om 5 uur weer terug bij Castel Froma. Ze heeft er erg van genoten. Ik heb haar beloofd een andere keer met haar naar de winkels te gaan. Ik neem dan wel zelf mijn portemonnee mee, zodat ik zelf mijn flesje water kan kopen!

Vrijdagochtend kwam Luc weer thuis na een week feesten in Griekenland. Hij had zo waar ook nog een bruin tintje gekregen (dus niet alleen in bed en in de kroeg) Zijn ritme was wel enigszins verstoord. Zo leefde hij in Griekenland van ’s middags ca 2 uur tot de volgende ochtend 8 uur (blij dat ik dat niet meer hoef), en moest hij hier weer gewoon ’s nachts gaan slapen, en overdag wakker zijn:)

Ik heb veel foto’s van hem gezien. Bijna op elke foto met een of andere knappe meid. Zijn commentaar:” tja dat heb je als je zo knap bent, dan willen ze allemaal met je op de foto!” (braak) En dat moeten we geloven, dat het alleen om die foto’s ging haha.

Zijn was is gedaan, en inmiddels is meneer al weer onderweg naar Nederland. Hij is met de auto, op dit moment zit hij op de ferry naar Duinkerken. Best wel spannend zo’n eind rijden voor het eerst, en dan ook nog in Nederland eraan denken dat hij aan de rechterkant moet blijven! Hij gaat zes weken bij Michael (mijn zwager) werken. Hij zal bij pa en ma in Emmeloord logeren. Hij rekent op “full English Breakfast”, maar aangezien oma ’s ochtends niet op haar snelst is, zal hij dit waarschijnlijk ’s avonds krijgen als hij het echt wil!

Marieke is druk bezig haar tas aan het pakken, die vertrekt morgenochtend om 4 uur naar Corfu met haar beste vriendin Sophie en haar familie. Ze heeft er enorm veel zin in. Als ze terugkomt, zijn wij weg. Wij gaan namelijk vanaf vrijdag een week door Schotland trekken. Schotland schijnt enorm mooi te zijn, dus dat moeten we gezien hebben voor we uit Engeland vertrekken. Judith gaat nog met ons mee. Ze mocht een vriendinnetje (Anna) meenemen. We komen op Marieke haar verjaardag terug uit Schotland, om de volgende dag weer te vertrekken naar Belgie, naar de kust. Nou heb ik gehoord dat het de laatste tijd erg mooi weer is, daar aan die andere kant van de Noordzee, dus ik hoop dat er nog wat over is als wij komen!

In Belgie komt Evelien Judith vergezellen. Na een week in een stacaravan, gaan Pieter en ik (en Luc) door naar Zwitserland om Pieter zijn appartement in te richten (lees bezoek Ikea). Luc komt dan ook om alles in elkaar te schroeven. Dit mag niet te lang duren volgens Luc, want dan loop hij teveel inkomsten mis, haha. Ik rijd dan weer met Luc naar Nederland terug, zodat hij daar weer aan het werk kan, en kan ik daar enkele dagen wat familie en vrienden bezoeken.
Judith heeft van de week haar grote teen enorm gestoten. Ik werd door school gebeld of ik haar op wilde halen. We zijn vervolgens doorgereden naar de EHBO, waar geconcludeerd werd dat hij niet was gebroken. Hij heeft inmiddels alle kleuren gehad, is nog erg dik, en ze kan op dit moment alleen slippers aan of grote ugg’s. Ik hoop dat het de komende week nog een beetje opknapt, want het is natuurlijk wel de bedoeling dat we wat van de natuur gaan zien in Schotland. (en niet alleen vanuit de auto)
Omdat we deze vakantie nogal verspreid zijn overal en ergens, zijn we vrijdagavond samen uit eten gegaan. Het zal zo’n 6 weken duren voor we weer als gezin aan tafel zitten. Iedereen zegt dan ook:”wen er maar vast aan”.

De eerste drie weken zitten erop. Drie weken met enorm veel nieuwe indrukken en ervaringen. Op 1 juli ben ik begonnen met mijn nieuwe baan en begon met 2 dagen op mijn nieuwe kantoor in Buchs, Zwitserland. Met name veel vergaderen, kennis maken en praktische zaken regelen (PC, Telefoon, kantoor inrichting etc.).

De week erna een paar dagen op kantoor in Zwitserland en de tweede helft van de week naar de fabriek bij Munchen in Duitsland. Het is voor het eerst dat ik ook verantwoordelijkheid krijg voor productie (3 plaatsen). Daar in Munchen heb ik beide halve finales voetbal (NL-Uruguay en Duitsland-Spanje) gezien, de laatste in een heuse Duitse Biergarten. Het weekend daarop waren we in Nederland en ben ik bij de vestiging in Apeldoorn gaan kijken, dinsdag gesproken met een bedrijf die we mogelijk gaan overnemen in Duitsland en daarna door voor 2 dagen in de buurt van Bremen, waar ook een fabriek staat. Vrijdag nog even heen en weer naar kantoor in Zwitserland en dan weer voor het weekend naar huis.

Afgelopen week drie dagen op kantoor in Zwitserland met veel vergaderingen en donderdag en vrijdag naar de fabriek in Maranello (vlakbij de Ferrari fabrieken en de test racebaan van het Formule 1 team van Ferrari). Hier in Italie worden een aantal produkten gemaakt voor de apotheken in ziekenhuizen. Een ervan is een robot die pillen en ampullen in aparte zakje verpakt en die opslaat om ze daarna per patient te verzamelen. Zo’n robot is recentelijk ook in Nederland in Heerlen geplaatst en het ziekenhuis heeft dit op haar website gezet, gelukkig met veel positieve reclame voor Swisslog, zoals je kunt zien op de vele stickers die te zien zijn in het filmpje.

Link naar het Nederlandse filmpje: http://www.atriummc.nl/index.php?id=17059&bcpid=10032384001&bclid=9203112001&bctid=90572782001

Morgen eerst hier in Engeland naar de tandarts (heb al weken kiespijn, maar geen tijd) en dan nog drie dagen op kantoor in Zwitserland en dan gaan we vrijdag op vakantie naar Schotland. Zoals je kunt lezen hoef ik me niet te vervelen en dat bevalt me prima. Natuurlijk is het veel reizen, maar dat vind ik eigenlijk niet erg. O ja, komende donderdag krijg ik ook de sleutels van mijn apartement in Zwitserland: Spannend!

Deze week zag ik op school een poster hangen over skydiving om geld te verzamelen voor borst kanker. Ik heb dit nu besloten om te doen. Ik moet minstens £395 verzamelen, maar ik kan natuurlijk veel meer verzamelen! Op 26 September ga ik met nog 50 anderen een mega skydive doen omdat het net voor de maand van Breast Cancer Awareness Month in Oktober is. Dus hierbij vraag ik jullie mij te sponseren door geld over te maken op deze website:

link naar de website

Echt heel erg bedankt!

ps: Ik zie net op de site dat er alleen met creditcard betaald kan worden, en aangezien niet iedereen er een heeft, is het misschien een idee om mij even een mailtje te sturen, dan geef ik het bankrekening nummer door waar op gestort kan worden.

Terwijl op vele plaatsen kinderen al vrij zijn, gaan wij onze laatste week in. De laatste weken wordt er zo wie zo al niet echt veel meer gedaan. Vele lessen worden opgevuld met films kijken ed. Luc heeft deze laatste week al “vrij genomen”. Hij is donderdagnacht vertrokken naar Zante, Griekenland. Ik had nog nooit van dit eiland gehoord, maar hier in Engeland is het een begrip, mn onder de jeugd. Het is zoiets als Terschelling voor de jeugd in Nederland. Ze zijn met een groep van 24 jongens! Je kunt je voorstellen, dat ik blij zal zijn als hij ongeschonden, levend, aanstaande zaterdag weer voor me staat. Hij moest me beloven in elk geval elke dag “een teken van leven” te sturen in de vorm van een sms-je. Een van de eerste berichtjes die ik kreeg was dat zijn telefoon het niet meer deed, omdat die nat was geworden, omdat hij in het water was geduwd! Schiet lekker op.

Marieke heeft het druk met haar werk bij Next. Ze doet nu ook af en toe een dag door de week, ook omdat er op school toch bijna niets gedaan wordt, en er verder geen charges op staan. Ze heeft van de week een heel leuk, damesachtig toilettafeltje van haar geld gekocht. Gevolg was dat ze haar hele kamer moest veranderen. Het resultaat is daar, het staat erg leuk! Ze is er helemaal blij mee!

Gisteravond moest ze ook van 6-10 uur werken, het werd echter half 1 ’s nachts dat ze thuis was. Ze hadden vandaag weer de grote uitverkoop. Alles wat niet in de uitverkoop gaat moet uit de winkel en al het andere goed moet omgeprijst en gesorteerd worden. Een enorme klus. Vanochtend ging de winkel om 5 am open!!! Marieke moest om 7 uur beginnen, wat betekende dat ik er ook vroeg uit moest om haar weg te brengen.

Pieter komt zo weer thuis. Hij heeft van de week in Nederland, Duitsland en Zwitserland doorgebracht. Hij liet me een soort introduktie-email zien, gestuurd aan iedereen. Deze was in het Duits, Engels, Frans, Italiaans en Nederlands. Nee, niet allemaal zelf gedaan. Hij beheerst aardig zijn talen (Duits, Engels en Nederlands), maar gelukkig is er op de zaak iemand die ze allen zeer goed beheerst. Hij heeft vandaag een uur vertraging opgelopen. Het vliegtuig ging na een uur vliegen weer terug naar Zurich (waar hij vandaan kwam) storing! Mist waarschijnlijk zijn trein, dus ik zal hem maar in Birmingham gaan halen.

Wij Nederlanders horen over de finale erg veel negatieve berichten. Ik lees dit ook op andere blogs van mensen die in het buitenland wonen/werken. Ik baalde hier ook erg van. Tot mijn verrassing verwoordde deze man in The Times van vandaag, hier hoe hij het voelt:

Ben benieuwd of jullie het met hem eens zijn.

Ik vond tot nu toe (ben helemaal geen kenner voor wat betreft voetbal) dat het Nederlands elftal aardig fair speelde. Natuurlijk zijn er gemene schopjes na, die niet nodig zijn. Het liep echter in de finale wel wat uit de hand, ik denk dat hier erg veel spanning en stress bij speelde. Die kick van de Jong kon echt niet! Hij weet dit zelf ook wel. Overal wordt nu de foto vertoond hier in Engeland van zijn gemene trap. Hij is hier goed voor gestraft door alle publiciteit denk ik, en zal het hoop ik niet weer doen!

Donderdagavond gingen we eerst met het koor in het revalidatiecentrum zingen, waar onze pianiste herstellende is van een hersenbloeding. Het was een verrassing. Ze vond het erg leuk, maar ook wel moeilijk. Ze besefte natuurlijk ook wel dat ze nooit meer voor het koor zou kunnen spelen. Ze wil terug komen om te zingen.

Daarna gingen we naar de ruimte waar we altijd repetities hebben en hadden we een soort talenten avond. Iedereen die wat op wilde voeren, mocht dat doen. Ik kon niets verzinnen: mijn talent stond op de tafel met hapjes: heerlijk ananas-cocos gebak. Er werden gedichten voorgelezen, piano gespeeld, toneelstukjes en meer. Iedereen had wat te eten en eigen drinken meegenomen. Het was erg gezellig.

Dit was een gedicht dat voor mij voorgedragen werd:

The two years spent with us, seems only a while

She’s done many tasks, and always with a smile

Sorting out the music, with this she never fails

Giving us a register, and sending out, hundreds of emails

The secretaries job was carried out with zeal

I hope she knews, now on her way, how we will feel

Singing solo at the concerts, to much acclaim

We’re loosing a special member, it’s such a shame

One visit to the pub, when she was covered in beer

No, that didn’t daunt her, she was still full of cheer

Travelling the world, with family in tow,

Now she leaving, other interests call her to go

So Henriette, we give you our best wishes all

And hope in the future you’ll give us a call
Zaterdagochtend moesten we erg vroeg opstaan. We vlogen om 6 uur ’s ochtends naar Nederland. We hadden “Beppe’s Dei” van Pieter zijn familie. We hadden dit in Kraggenburg bij Brennels. Een schitterende locatie als het zo warm is als zaterdag! Er is zwemgelegenheid, en met 33 graden, werd daar volop gebruik van gemaakt. We gingen voor de lunch naar het Voorsterbos. Ook deden we daar “Levend Ganzenbord”. Het was erg gezellig. We sloten de dag af met een heerlijk Italiaans buffet.

maak een poortje van mensen, zes meter lang

vul een fles met water met je mond

gooi  5 rondjes de bal naar elkaar over

draai 20 rondjes rond de fles en loop dan een rechte lijn

maak een droedel

maak een ketting

maak van grassprietjes het woord grassprietjes

maak allemaal een hoedje van papier

wikkel een persoon helemaal in wc papier en hij maakt zich dan los zonder zijn handen te gebruiken

Daarna brachten we Luc naar Martijn, waar hij bleef slapen. De rest bleef bij pa en ma slapen. Net voordat we gingen slapen, kwam er een enorme onweersbui met harde windstoten. Bloempotten vielen om, de parasol ging er vandoor etc. De volgende dag was het gewoon weer lekker weer.

Luc vertrok al vroeg weer richting vliegveld. Hij had de hele dag veel pech. Hij zou met de bus naar Lelystad, en vandaar met de trein naar Schiphol. Waarschijnlijk door het slechte weer waar er geen treinen op dat trajekt en moest hij ook dat stuk met de bus. Hij was gelukkig vroeg vertrokken, want hij wilde de Nederland wedstrijd in Engeland echt niet missen. Hij had vele vrienden uitgenodigd bij ons thuis om het samen te gaan kijken. Toen hij op Schiphol was (veel te vroeg, nl 12 uur, en hij vloog om half vier) ging hij maar ergens een scherm opzoeken om de Formule 1 te bekijken. De meeste schermen stonden echter op de Tour de France. Gelukkig vond hij ergens nog een klein schermpje. Na een poosje (de laatste 16 rondes) viel echter de electriciteit uit in dat gedeelte van de luchthaven. Weer pech! Hij kwam er toen ook achter dat het vliegtuig flink vertraging op ging lopen. Hij vertrok pas rond 6 uur. Het werd weer krap! Gelukkig een uur tijdsverschil! Aangekomen in Birmingham zou hij de trein naar Leamington Spa nemen. Die was net een minuut geleden vertrokken! Weer pech. De volgende zou pas over een uur gaan: hij zou dan te laat komen voor de game. Na overleg met z’n pa, mocht hij een taxi nemen, zodat alles toch nog weer goed kwam. De grootste pech was toch wel dat ook nog eens een keer het Nederlands elftal verloor!

We drinken er vast een op een goede afloop!

Wij, Marieke, Judith en ik vlogen echter om 21.40 uur, midden onder de wedstrijd. Het werd wat al te gortig om ook deze tickets om te boeken, ofwel, opnieuw te betalen. Maar wat hadden we het leuk: Voor de aankomsthallen, waar normaal altijd al een groot scherm staat, was ook een tribune gezet, en iedereen bleef daar, lekker in het zonnetje de wedstrijd kijken. We hebben de tassen ingecheckt en zijn toen lekker op het plein, in het zonnetje de eerste helft van de wedstrijd gaan kijken. Wat een sfeer, of je in een stadium zat! Geweldig! Beter dan thuis op de bank! Helaas moesten we de tweede helft echt naar de gate. We waren de enige Nederlanders op de vlucht. We werden op de hoogte gehouden van de wedstrijd. Er was helaas niets te melden: het bleef 0-0. Toen nog de verlenging. We waren inmiddels geland, en moesten nog op onze tassen wachten. Marieke ging vast kijken of ze ergens een tv scherm kon vinden. De bagage duurde echter zo lang! Een Engelsman zat met iemand te bellen die de wedstrijd aan het kijken was, en hield ons ook op de hoogte. Zo wisten we ook dat Spanje scoorde……

Zelfs de bloembakken waren gevuld met oranje lelies.

het grote scherm waar we het voetbal op bekeken

de tribune

Overal zaten mensen (op het viaduct) om het voetbal te bekijken

Affijn, we hebben toch nog erg leuk de eerste helft bekeken. En ik heb wel begrepen dat de Nederlanders niet zo “netjes” speelden (veel gele kaarten). Wie weet komen we er met de EK?
Toen eerst Sam nog opgehaald en rond 11 uur waren we thuis. Luc lag al op bed. Alles was keurig opgeruimd! Alleen de vlaggetjes aan de voorkant van het huis nog. Ach een dagje langer mag best, tweede plaats is tenslotte ook heel goed!

link youtube Majesteit

Majesteit hebt u volgende week tijd…

Voor de lol schreven en componeerden Guus Meeuwis en Youp van ‘t Hek aan de vooravond van de halve finale tussen Nederland en Uruguay een aardig WK-voetballiedje. 

Daarin vraagt het tweetal of koningin Beatrix volgende week even tijd heeft, omdat een paar jongens de wereldbeker komen tonen. De tekst moet na de 3-2 zege op Uruguay iets worden aangepast, maar het wijsje verdient door tienduizenden gezongen te worden.